กติกาของคนไม่ชอบหน้า

"ถ้าร่างสัญญาฉบับนี้เสร็จแล้ว รบกวนช่วยเซ็นชื่อกำกับไว้ตรงบรรทัดที่บอกว่า 'ห้ามก้าวก่ายความเป็นส่วนตัวของกันและกัน' ด้วยนะคะ คุณคีย์" เสียงหวานใสที่เจือความเฉียบขาดดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องทำงานส่วนตัวของกองบรรณาธิการ รินรดากวาดสายตาคมกริบมองร่างสูงที่กำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟากำมะหยี่สีเขียวเข้ม ท่าทางของเขาช่างดูสบายอารมณ์เสียจนน่าหมั่นไส้ ดวงตาคมปลาทูคู่นั้นพราวระยับด้วยรอยยิ้มกวนประสาทที่เธอเห็นแล้วอยากจะควิ้วกระตุกทุกครั้ง คีย์ยกกาแฟดำขึ้นจิบช้าๆ ราวกับไม่ทุกข์ร้อนกับเอกสารข้อตกลงความหนาห้าหน้าที่กองอยู่ตรงหน้า เขาวางแก้วลงบนโต๊ะกระจกเกิดเสียงกระทบเบาๆ ก่อนจะโน้มตัวไปข้างหน้า ข้อศอกวางพาดบนหัวเข่า แววตาคมกริบเปลี่ยนเป็นประกายเจ้าเล่ห์ "ห้ามก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวเหรอครับ บก.ริน... ฟังดูเหมือนกำแพงเมืองจีนเวอร์ชันอัปเกรดเลยนะเนี่ย กลัวผมจะเผลอใจไปรักเข้าหรือไง ถึงต้องรีบตีเส้นแบ่งเขตซะขนาดนี้" รินรดาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อระงับอารมณ์เดือดที่พุ่งพล่านขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ผู้ชายคนนี้มีพรสวรรค์พิเศษในการทำให้สติของเธอขาดผึ่งได้ภายในสามวินาทีจริงๆ ปากหนาๆ นั่นถ้าไม่ได้ไว้ใช้กวนประสาทคนอื่น คงเอาไว้พูดจาชวนหาเรื่องอย่างเดียวสินะ "อย่าสำคัญตัวผิดไปเลยค่ะคุณคีย์ ฉันแค่ไม่อยากปวดหัวกับปัญหาพรรค์นั้นต่างหาก การทำงานร่วมกันภายใต้โปรเจกต์พิเศษนี้ เราต้องมีความเป็นมืออาชีพพอที่จะแยกแยะเรื่องส่วนตัวกับเรื่องงานออก... ซึ่งดูจากนิสัยของคุณแล้ว ฉันคงต้องทำสัญญารัดกุมเป็นพิเศษ เพื่อความปลอดภัยของสุขภาพจิตฉันเอง" เธอกระแทกแฟ้มเอกสารสีน้ำเงินลงบนโต๊ะเสียงดังสนั่น เพื่อเน้นย้ำความจริงจัง รินรดายืนขึ้นเต็มความสูง จัดเสื้อสูทเข้ารูปให้เข้าที่ ใบหน้าสวยเฉี่ยวมองตรงไปที่ช่างภาพหนุ่มด้วยแววตาท้าทาย ไม่มีทางที่ผู้หญิงอย่างรินรดาจะยอมตกเป็นรองผู้ชายปากเสียคนนี้เด็ดขาด คีย์หัวเราะในลำคอเบาๆ เสียงทุ้มต่ำนั้นสั่นพร่าเล็กน้อยอย่างน่าฟัง เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเช่นกัน ร่างสูงโปร่งก้าวเข้ามาประชิดตัวเธอทีละก้าวอย่างเชื่องช้า แต่มั่น2คง แรงกดดันจากตัวตนของเขาทำให้รินรดาต้องถอยหลังโดยอัตโนมัติ จนกระทั่งแผ่นหลังบางชนเข้ากับชั้นวางหนังสือเสียงดังปึ้ก พื้นที่รอบตัวแคบลงทันตาเห็น กลิ่นหอมสะอาดเจือกลิ่นบุหรี่จางๆ และกลิ่นน้ำหอมผู้ชายแบรนด์โปรดของเขาลอยวนอยู่ปลายจมูก รินรดาชะงัก ลมหายใจสะดุดไปเสี้ยววินาทีเมื่อเงาของเขาทาบทับลงมาจนเกือบมิด "ถอยไปเลยนะ... บอกแล้วไงว่าห้ามล้ำเส้น!" เธอเอ็ดเสียงเขียว มือเรียวยกขึ้นดันแผงอกกว้างเอาไว้ แต่แทนที่เขาจะถอย คีย์กลับโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน แววตาสีเข้มคู่นั้นพินิจพิเคราะห์ใบหน้าของเธอทุกตารางนิ้ว "ผมยังไม่ได้ก้าวก่ายอะไรเลยสักนิด... บก.รินต่างหากที่ตื่นตูมไปเอง" เสียงกระซิบพร่าต่ำดังอยู่ข้างใบหู ร้อนผ่าวจนขนลุกซู่ "แต่ก็น่าแปลกนะครับ ทั้งๆ ที่ปากบอกว่าเกลียดนักเกลียดหนา แต่เวลาคุณทำหน้าเหวี่ยงๆ แบบนี้... มันน่าแกล้งให้ร้องไห้คาอกชะมัด" "คุณคีย์! โรคจิตหรือไง!" รินรดาตวัดสายตาดุใส่ มือที่ดันอกเขาอยู่เปลี่ยนเป็นกำเสื้อสูทของเขาแน่นด้วยความโมโห หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวจนแทบจะกระโดดออกมานอกอก ไม่ใช่เพราะกลัว... แต่เป็นเพราะระยะห่างที่ใกล้เกินไปต่างหากที่ทำให้เธอควบคุมจังหวะการหายใจไม่ได้ คีย์ยfมยิ้มมุมปาก ดวงตาคู่นั้นพราวระยับด้วยความสนุกสนาน เขาไม่ได้ถอยหนี แถมยังจงใจโน้มเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิดจนริมฝีปากของเขากับเธอห่างกันไม่ถึงคืบ "ถ้าโรคจิตแล้วทำให้คุณหน้าแดงได้ขนาดนี้... ผมก็ยินดีจะเป็นโรคจิตไปตลอดโปรเจกต์เลยนะ" บรรยากาศระหว่างทั้งสองคนอบอวลไปด้วยกระแสไฟฟ้าที่วิ่งพล่าน ความโกรธและการหยอกล้อผสมปนเปกันจนกลายเป็นเคมีที่ร้อนแรงเกินต้านทาน รินรดากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เธอกำลังจะอ้าปากสวนกลับด้วยประโยคเชือดเฉือนที่เตรียมไว้ในใจ ก๊อกๆๆ! เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งติดกัน ก่อนที่บานประตูห้องทำงานจะถูกผลักเปิดออกโดยไม่ต้องรออนุญาต ร่างเพรียวระหงของนางแบบสาวชื่อดังประจำเล่มก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเจิดจ้า "อุ๊ย... ขอโทษค่ะ ขัดจังหวะอะไรสำคัญหรือเปล่าเอ่ย พอดีแพรวเอาตารางงานใหม่มาให้พี่รินตรวจทานค่ะ" รินรดาสบโอกาสรีบผลอกคีย์ออกสุดแรงทันที เธอจัดเสื้อผ้าตัวเองให้เรียบร้อยอย่างลิบลับ ใบหน้าร้อนผ่าวพยายามปรับให้เป็นปกติด้วยความเร็วแสง ในขณะที่ช่างภาพหนุ่มถอนหายใจออกมาเบาๆ อย่างขัดใจ สายตาคมกริบตวัดมองผู้มาใหม่ด้วยความไม่สบอารมณ์เล็กน้อยที่ถูกขัดจังหวะความสนุก รินรดากำลังจะก้าวเดินไปรับเอกสารจากนางแบบสาวเพื่อตัดบทสถานการณ์น่าอายนี้ แต่สายตากลับเหลือบไปเห็นกระดาษแผ่นสุดท้ายที่เสียบอยู่ด้านหลังแฟ้มตารางงานที่แพรวถือมา มันไม่ใช่ตารางงานธรรมดา... แต่เป็นจดหมายสนเท่ห์ที่ระบุชื่อผู้ส่งถึง "คีย์" พร้อมข้อความปริศนาที่ทำให้ลมหายใจของเธอสะดุดกึก **ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่แวะเวียนมาสัมผัสความกวนและเคมีร้อนแรงในตอนนี้นะคะ ไวโอเล็ตการ์เด้นซาบซึ้งใจมากๆ ค่ะ!**