เกมจิตวิทยา

ความเงียบงันภายในห้องสูทเพนต์เฮาส์หรูหราเปรียบเสมือนห้องขังไร้ผนัง กลิ่นอายความเป็นชายของคราณฑ์สินยังคงลอยอบอวลปะปนไปกับความกดดันที่บีบรัดจนพิมพ์มาดาแทบหายใจไม่ออก พายุลูกใหญ่ไม่ได้มาพร้อมกับเสียงคำรามของฟ้าฝน แต่มันซัดถล่มลงมาในรูปแบบของสายตาคมกริบดั่งใบมีดที่กำลังค่อยๆ เฉือนทําลายความภาคภูมิใจทีละน้อยของเธอ "คีย์... คุณต้องการอะไรกันแน่" พิมพ์มาดาเอ่ยทำลายความอึดอัด น้ำเสียงของเธอสั่นพร่าอย่างไม่อาจควบคุม แม้พยายามจะเชิดหน้าขึ้นสู้เพื่อรักษาศักดิ์ศรีเฮือกสุดท้ายไว้ แต่แผ่นหลังที่แนบชิดกับบานประตูห้องนอนก็ฟ้องชัดเจนว่าเธอกำลังจนมุม คราณฑ์สินไม่ตอบในทันที ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาประชิดทีละก้าวอย่างเชื่องช้า ทว่าทรงพลัง ราวกับราชสีห์กำลังต้อนเหยื่อเข้ามุมมืด แววตาของมาเฟียหนุ่มเต็มไปด้วยความท้าทายและประกายความปรารถนาอันดิบเถื่อนที่ถูกเก็บกักไว้ภายใต้หน้ากากความเยือกเย็น "ฉันไม่ได้ต้องการอะไรมากหรอกพิมพ์มาดา..." นิ้วแกร่งเอื้อมขึ้นไล้กรอบหน้าเนียนนุ่มอย่างจงใจ สัมผัสหยาบกร้านจากปลายนิ้วของเขาทำให้ผิวเนื้อเธอกรีดร้องด้วยความสั่นสะท้าน "...ฉันก็แค่ต้องการพิสูจน์ว่า ศักดิ์ศรีที่เธอพยายามปกป้องนักหนาเนี่ย มันมีค่าสักเท่าไหร่กันเชียว เมื่อเทียบกับหนี้สินที่ครอบครัวเธอสร้างไว้" คำพูดเย้ยหยันบาดลึกเข้าไปในความรู้สึก พิมพ์มาดาเม้มริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด ดวงตากลมโตจ้องมองเขาด้วยความโกรธเกรี้ยวที่ผสม "คุณเห็นฉันเป็นอะไร เป็นของเล่นราคาถูกที่คุณจะเขี่ยทิ้งเมื่อไหร่ก็ได้งั้นเหรอคะ!" "ถ้าเธอคิดว่าตัวเองเป็นของเล่น เธอก็คงเป็นของเล่นชิ้นเดียวที่ฉันยอมเสียเวลาเล่นด้วยนานที่สุดแล้วล่ะนะ..." คีย์โน้มใบหน้าลงมาจนลมหายใจร้อนผ่าวปะปนกับผิวแก้มของเธอ กลิ่นบุหรี่จางๆ ผสมกับน้ำหอมผู้ชายราคาแพงยิ่งทำให้สติของเธอพร่าเลือน "...แต่เธอก็รู้ดีไม่ใช่เหรอ ว่าของเล่นชิ้นนี้มันดื้อรั้นแค่ไหน ฉันถึงต้องคอย... สั่งสอนให้เธอรู้เจียมตัวอยู่เรื่อย" ไม่เพียงแต่วาจายั่วเย้า สายตาของเขายังไล่ต่ำลงสำรวจเรือนร่างใต้ชุดนอนผ้าแพรเนื้อบางอย่างจงใจ ความหมายในแววตานั้นเปลือยเปล่าและร้อนแรงเสียจนพิมพ์มาดารู้สึกเหมือนถูกล่วงล้ำทางสายตา ร่างกายของเธอร้อนวูบวาบอย่างน่าละอาย หัวใจเต้นระรัวจนแทบกระเด็นหลุดออกมานอกอก แรงดึงดูดระหว่างเขากับเธอมันรุนแรงเกินกว่าจะต้านทาน แม้สมองจะสั่งให้ผลักไส แต่สัญชาตญาณลึกๆ กลับโหยหาสัมผัสจากเขาอย่างน่าสมเพช "อย่ามองฉันด้วยสายตาแบบนั้น..." พิมพ์มาดาพยายามเบือนหน้าหนี ทว่าคีย์กลับใช้มืออีกข้างล็อกคางสลวยของเธอไว้บังคับให้สบตา "ทำไมล่ะ หึ... กลัวเหรอ กลัวว่าตัวเองจะแพ้ให้กับสัมผัสของฉันอีกครั้งงั้นเหรอ" เสียงทุ้มต่ำกระซิบชิดริมฝีปาก รสชาติความเย้ายวนในน้ำเสียงนั้นทำเอาเข่าของเธอแทบทรุด "ฉันไม่ได้กลัว..." เสียงเธอกระซิบแผ่วเบາอย่างไร้พลัง "ถ้าไม่ได้กลัว... งั้นก็พิสูจน์ให้ฉันเห็นสิว่าศักดิ์ศรีที่เธอพูดถึง มันปกป้องเธอจากฉันได้จริงหรือเปล่า" สิ้นคำพูดนั้น คีย์ก็ไม่เปิดโอกาสให้เธอได้โต้แย้งอีกต่อไปริมฝีปากร้อนจัดทาบทับลงมาปิดกั้นเสียงคัดค้านทั้งหมดอย่างไร้ความปรานี รสจูบทั้งดุดันและเอาแต่ใจ ล่อลวงให้เธอดื่มด่ำความวาบหวามจนสติสัมปชัญญะแตกกระเจิง มือหนาตวัดรวบเอวบางเข้าหาตัวแนบชิดจนไม่มีช่องว่าง แรงกดดันจากร่างสูงใหญ่ทำให้พิมพ์มาดาต้องยอมเผยริมฝีปากออกรับสัมผัสอันเร่าร้อนอย่างจำนน ความเงียบในห้องถูกแทนที่ด้วยเสียงลมหายใจหอบกระชั้น ร่างกายทั้งสองหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวท่ามกลางไฟปรารถนาที่แผดเผา คีย์ประคับประคองเธอพาเดินถอยหลังจนแผ่นหลังนุ่มจมลงบนเตียงกว้าง ความนุ่มของฟูกไม่ได้ช่วยให้ความเป็นตัวตนของเธอลดทอนความสั่นสะท้ำลงเลยแม้แต่น้อย มือหนาลูบไล้ไปตามสัดส่วนโค้งเว้าอย่างถือสิทธิ์ ปลุกเร้าทุกอณูผิวให้ลุกโชนด้วยไฟพิศวาส พิมพ์มาดาแอ่นกายรับสัมผัสร้อนแรงที่เขาปรนเปรอให้อย่างลืมตัว ความโกรธแค้นและศักดิ์ศรีที่เคยมีถูกหลอมละลายหายไปกับรสจูบและสัมผัสอันเชี่ยวชาญของมาเฟียหนุ่ม เธอเป็นฝ่ายยกมือขึ้นโอบรอบลำคอแกร่ง ดึงรั้งเขาให้เข้ามาใกล้ชิดยิ่งขึ้น เสียงครางแผ่วเบาเล็ดลอดจากลำคอเมื่อริมฝีปากของเขาเคลื่อนต่ำลงมาซุกไซร้ซอกคอขาวผ่อง ทิ้งรอยรักสีจางไว้เป็นเครื่องหมายแสดงความเป็นเจ้าของอย่างชัดเจน คราณฑ์สินพึงพอใจกับปฏิกิริยาตอบสนองของเธอ ยิ่งเธอพยายามขัดขืนมากเท่าไหร่ เวลาที่เธอพ่ายแพ้ต่อร่างกายตัวเองมันช่างหอมหวานและเย้ายวนใจเขามากเท่านั้น เกมจิตวิทยาที่เขาใช้บีบคั้นเธอไม่ได้ผลลัพธ์แค่ความจำนน แต่มันคือการยอมจำนนด้วยความเต็มใจจากก้นบึ้งของหัวใจเธอเอง ในขณะที่ไฟรักกำลังโหมกระหน่ำจนถึงขีดสุด และพิมพ์มาดากำลังจะหลอมละลายไปกับห้วงเสน่หาที่เขาขีดเขียนขึ้น... ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! เสียงเคาะประตูด้านนอกห้องสูทดังขึ้นอย่างกะทันหัน ตามด้วยเสียงฝีเท้าหนักๆ และเสียงตะโกนเรียกชื่อของใครบางคนที่ทำให้คีย์ต้องชะงักกึกทันที "คุณคีย์ครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ... กรณ์มันส่งคนบุกเข้ามาที่ชั้นล่างของคาสิโน!" ขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนผลงานของวริศร์วิสกี้ด้วยดีเสมอมานะครับ