รอยยิ้มที่หายาก

เสียงโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะทำงานกระจกนิรภัยสั่นครืดคราดติดต่อกันหลายครั้ง ทว่าคีย์ (คราณฑ์สิน) กลับไม่ได้ชายตามองมันเลยแม้แต่น้อย สายตาคมกริบราวกับพญาอินทรีของมาเฟียหนุ่มยังคงจดจ้องอยู่เพียงแค่ร่างบางที่นั่งอยู่บนโซฟาหนังแท้สีเข้มตรงหน้า บรรยากาศภายในห้องทำงานส่วนตัวชั้นบนสุดของคาสิโนสาขาหลักเวลานี้ ตึงเครียดเสียจนแทบจะตัดกันขาดด้วยคมมีด รายงานด่วนจากลูกน้องคนสนิทเมื่อครู่เกี่ยวกับความเคลื่อนไหวของ 'กรณ์' อดีตคู่หมั้นของพรีมและศัตรูตัวฉกาจที่กำลังพุ่งเป้ามายังสถานที่แห่งนี้ ไม่ได้ทำให้คีย์แสดงอาการตื่นตระหนกหรือหวาดหวั่นเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม... มันกลับจุดประกายความดุดันและอำมหิตในแววตาคู่นั้นให้ลุกโชนขึ้นราวกับเปลวเพลิงในเตาหลอม "กินซะ... ผมไม่อยากเห็นคุณทำหน้าเครียดจนเป็นรังนกแบบนั้น" น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ มือหนาสלิดถ้วยกระเบื้องเคลือบราคาแพงที่บรรจุซุปโสมร้อนกรุ่นเลื่อนไปตรงหน้าพิมพ์มาดา หญิงสาวช้อนตาขึ้นมองเขาด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งหวาดระแวง ขัดขืน และประหลาดใจในเวลาเดียวกัน พรีม (พิมพ์มาดา) เม้มริมฝีปากแน่นอย่างใช้ความคิด ความเอาใจใส่แบบเผด็จการและเอาแต่ใจตัวของคีย์มักจะมาพร้อมกับความกดดันที่เธอหลีกหนีไม่ได้เสมอ แต่ในยามที่สถานการณ์รอบตัวกำลังคุกรุ่นไปด้วยกลิ่นอายของอันตรายและการปะทะ ชายหนุ่มกลับยังใส่ใจแม้กระทั่งเรื่องเล็กๆ น้อยๆ อย่างการบังคับให้เธอดื่มอะไรอุ่นๆ เพื่อรองท้อง ดวงตากลมโตคู่สวยไหวระริก ริมฝีปากอิ่มเม้มเข้าหากันแน่นก่อนจะคลายออก เผลอหลุดรอยยิ้มจางๆ ที่หาได้ยากยิ่งออกมาโดยไม่รู้ตัว รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความรู้สึกซับซ้อน ทั้งความอ่อนล้า ความหวั่นไหว และความรู้สึกอบอุ่นแปลกประหลาดที่ซึมลึกเข้าสู่ก้นบึ้งของหัวใจท่ามกลางพายุร้าย คีย์ชะงักไปเล็กน้อยยามที่ได้เห็นรอยยิ้มนั้น รอยยิ้มที่เปรียบเสมือนแสงอาทิตย์สาดส่องผ่านกลุ่มเมฆหมอกทึบในใจของมาเฟียผู้เย็นชา มุมปากหยักลึกกระตุกยิ้มขึ้นอย่างพึงพอใจ เขาลุกขึ้นเต็มความสูง สาวเท้าเข้าไปใกล้ร่างบางที่ยังคงนั่งนิ่งอยู่บนโซฟา ก่อนจะโน้มใบหน้าลงกระซิบชิดริมหูด้วยน้ำเสียงพร่าระรื่นที่แฝงไปด้วยแรงดึงดูดอันตราย "คุณยิ้มให้ผมแบบนี้... รู้ตัวไหมว่ากำลังเล่นกับไฟ" สัมผัสจากลมหายใจอุ่นร้อนที่เป่ารดต้นคอทำเอาพรีมสะท้านเฮือก ขนลุกเกรียวไปทั่วแผ่นหลัง ความหวาดหวั่นเข้ามาแทนที่ความผ่อนคลายเมื่อครู่อย่างรวดเร็ว ทว่ายังไม่ทันที่เธอจะได้ขยับตัวถอยหนี ฝ่ามือหนาก็เอื้อมมาตรึงสะโพกมนไว้มั่น ล็อกเอวบางให้แนบชิดติดกับแผงอกแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อราวกับรูปสลัก "คะ... คีย์ ปล่อยนะ ตอนนี้ข้างนอก..." คำทักท้วงถูกกลืนหายไปในลำคอทันที เมื่อริมฝีปากร้อนผ่าวทาบทับลงมาปิดกั้นคำพูดทั้งหมดอย่างไร้ความปรานี รสจูบที่ทั้งดุดัน เรียกร้อง และเต็มไปด้วยความเร่าร้อนแผดเผาจิตวิญญาณ ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้ามาตักตวงความหวานล้ำภายในโพรงปากอย่างเอาแต่ใจ พรีมพยายามทุบกำปั้นลงบนอกแกร่งเพื่อประท้วง แต่แรงอันน้อยนิดของเธอกลับไม่ได้สร้างความสะเทือนให้มาเฟียหนุ่มเลยแม้แต่น้อย มีแต่จะทำให้เขาเพิ่มน้ำหนักในการบดขยี้ริมฝีปากหนักหน่วงยิ่งขึ้น กลิ่นกายเฉพาะตัวผสมผสานกับความตึงเครียดของสถานการณ์ ยิ่งปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบเถื่อนในตัวของคีย์ให้พุ่งพล่าน ร่างกายของทั้งคู่แนบชิดกันจนสัมผัสได้ถึงอัตราการเต้นของหัวใจที่รัวเร็วจนแทบจะเป็นจังหวะเดียวกัน มือหนาเริ่มลูบไล้ไปตามส่วนโค้งเว้าภายใต้เสื้อผ้าเนื้อนุ่ม ปลุกปั่นเร้าอารมณ์ให้พุ่งสูงขึ้นจนหญิงสาวแทบจะละลายคาอ้อมแขน ในห้วงเวลาที่อารมณ์เสน่หาและไฟปรารถนากำลังโหมกระหน่ำจนถึงขีดสุด เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นอย่างเร่งรีบ ตามด้วยเสียงเปิดประตูพรวดเข้ามาอย่างไรมารยาทของลูกน้องคนสนิท "นายใหญ่ครับ! มันมาถึงข้างล่างแล้วครับ... และมันไม่ได้มาคนเดียว!" คีย์ผละริมฝีปากออกจากร่างบางอย่างไม่สบอารมณ์นัก นัยน์ตาคมกริบฉายแวววาวโรจน์ด้วยความโกรธเกรี้ยวที่ถูกขัดจังหวะ เขากวาดสายตามองใบหน้าแดงก่ำและริมฝีปากบวมเจ่อของพรีมด้วยความหลงใหล ก่อนจะหันไปตวัดสายตาดุดันมองลูกน้องตัวดี ชายหนุ่มโน้มใบหน้าลงกระซิบชิดริมฝีปากอิ่มที่ยังคงหอบหายใจสะท้านระเร็ง ทิ้งท้ายคำสั่งด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นบาดลึก "รอผมตรงนี้... ห้ามไปไหนเด็ดขาดจนกว่าผมจะกลับมาจัดการกับ 'แขกที่ไม่ได้รับเชิญ' ให้เสร็จสิ้น" พูดจบร่างสูงก็ผุดลุกขึ้นเต็มความสูง คว้าเสื้อสูทเนื้อดีมาสวมทับด้วยความรวดเร็ว ก้าวเท้าเดินออกจากห้องทำงานไปพร้อมกับรังสีอำมหิตที่แผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ ทิ้งให้พรีมได้แต่นั่งกอดตัวเองด้วยความใจหายวาบ ทว่าในจังหวะที่เสียงประตูปิดลงสนิท สายตากลับเหลือบไปเห็นหน้าจอโทรศัพท์มือถือของคีย์ที่ถูกวางทิ้งไว้บนโต๊ะทำงาน ซึ่งหน้าจอยังคงสว่างวาบพร้อมกับข้อความแจ้งเตือนรูปถ่ายจากกล้องวงจรปิดบริเวณชั้นล่าง... ภาพของชายหนุ่มร่างสูงผู้ก้าวเข้ามาในคาสิโนพร้อมกับรอยยิ้มเยือกเย็นในจอภาพนั้น ไม่ใช่ 'กรณ์' อย่างที่ทุกคนคาดคิด... แต่เป็นบุคคลที่อันตรายยิ่งกว่า และเป็นอดีตที่คีย์พยายามฝังกลบมาตลอดชีวิต ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนวริศร์วิสกี้มาโดยตลอดนะครับ