กิลด์เถื่อนกับความจริง

คราบเขม่าสีดำสนิทจากรอยแยกมิติยังคงลอยเคว้งคว้างอยู่ในอากาศ เจือกลิ่นอายของสนิมเหล็กและมวลสารเวทมนตร์ที่ถูกบิดเบือนจนผิดรูป ร่างในชุดคลุมสีดำสนิทที่ก้าวออกมาเมื่อครู่หายลับไปอย่างไร้ร่องรอย ทว่าแรงกดดันมหาศาลยังคงกดทับลงบนแผ่นอกของเรย์น่าจนแทบหายใจไม่ออก ดวงตาคู่คมกริบของคุณหนูตระกูลใหญ่กวาดมองไปรอบตัวด้วยความระแวกระวัง สัญชาตญาณนักรบกรีดร้องเตือนภัยในทุกอณูผิว เบื้องหน้าของพวกเขาไม่ใช่ห้องโถงกิลด์เดิมที่คุ้นเคยอีกต่อไปแล้ว แต่เป็นพื้นที่ลับใต้ดินของสถาบันที่ถูกผนึกไว้ด้วยค่ายกลโบราณ ผนังหินแกรนิตหนาทึบถูกปกคลุมด้วยรากไม้เรืองแสงสีฟ้าครามที่ส่งเสียงฮัมต่ำๆ ราวกับสิ่งมีชีวิต "คิน... นายไหวไหมคะ?" เรย์น่าเอ่ยถามเสียงเบา มือเรียวเอื้อมไปคว้าแขนเสื้อของชายหนุ่มไว้โดยไม่รู้ตัว ความเย็นเยียบจากบรรยากาศรอบข้างทำให้หัวใจที่มักจะนิ่งสงบของเธอเต้นระรัวอย่างไม่เป็นจังหวะ คินไม่ได้ตอบทันที เขายังคงยืนนิ่งอยู่กับที่ ดวงตาที่เคยฉายแววเกียจคร้านเป็นประจำบัดนี้หรี่แคบลง สมองกลยุทธ์ของเขาประมวลผลข้อมูลมหาศาลที่ไหลทะลักเข้ามาในหัวอย่างรวดเร็ว รอยยิ้มเยือกเย็นของเงาดำปริศนายังคงติดตรึงอยู่ในความทรงจำ ชายคนนั้นไม่ได้มาเพื่อฆ่า แต่ตั้งใจ ‘ส่ง’ พวกเขาเข้ามายังสถานที่แห่งนี้ตั้งแต่แรก "ผมไม่เป็นไรค่ะ..." คินตอบเสียงเรียบ พลางเหลือบมองหน้าจอสีฟ้าโปร่งแสงที่เด้งขึ้นมาตรงหน้าโดยอัตโนมัติ [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบพื้นที่ลับระดับเขตหวงห้าม 'ซากโบราณสถานแห่งปฐมกาล'] [เงื่อนไขการเอาชีวิตรอด: ค้นหาทางออกภายใน 120 นาที หรือถูกกลืนกินโดยสนามพลังวิญญาณ] [ภารกิจลับเปิดใช้งาน: เปิดโปงความจริงเบื้องหลังกิลด์เถื่อน และรหัสพันธุกรรมของตระกูลเวทมนตร์ชั้นสูง] "ให้ตายสิ ระบบนี่ขยันหาเรื่องใส่ตัวเสียจริง..." คินพึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะหันไปสบตากับเรย์น่าที่กำลังมองเขาด้วยความสงสัยและกังวลในคราวเดียวกัน "ที่นี่ที่ไหนคะ คิน? ฉันไม่เคยเห็นแผนผังส่วนนี้ของสถาบันมาก่อนเลย แม้แต่ในหอสมุดลับของตระกูลก็ไม่มีบันทึกเกี่ยวกับห้องใต้ดินแบบนี้" เรย์น่ากล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง ดวงตาสีไพลินกวาดมองแผ่นศิลาโบราณที่สลักลวดลายประหลาดรอบตัว ซึ่งเริ่มเปล่งแสงสีแดงเรื่อๆ ขึ้นทีละน้อย "นั่นแปลว่าความลับของสถาบันแห่งนี้... มีขนาดใหญ่กว่าที่เราคาดไว้มากค่ะคุณหนู" คินก้าวเท้าเข้าไปใกล้แผ่นศิลาชิ้นหนึ่ง นิ้วเรียวยาวแตะลงบนพื้นผิวที่ขรุขระอย่างระมัดระวัง "พวกเขาไม่ได้แค่สร้างสถาบันขึ้นมาเพื่อสอนเวทมนตร์ แต่ใช้มันเป็น ‘ห้องทดลอง’ ขนาดใหญ่ต่างหาก" บรรยากาศรอบตัวเงียบสงัดลงจนได้ยินเสียงลมหายใจของกันและกัน กลิ่นอายความอับชื้นของดินผสมกับกลิ่นโลหะจางๆ ลอยมาแตะจมูก ทันใดนั้น พื้นดินใต้เท้าของพวกเขาก็สั่นสะเทือนเบาๆ พร้อมกับเสียงกลไกโบราณที่ดังขึ้นราวกับฟันเฟืองยักษ์กำลังขยับขับเคลื่อน *ครกด... ครกด...* เงาร่างมหึมาหลายร่างเริ่มปรากฏขึ้นจากความมืดมิดที่ปลายทางเดินยาวเบื้องหน้า ดวงตาสีแดงฉานนับสิบคู่จ้องมองตรงมายังพวกเขา ท ่ามกลางเสียงคำรามต่ำในลำคอที่ดังก้องสะท้อนไปทั่วผนังถ้ำหิน เรย์น่าชักดาบเรืองแสงออกจากฝักในพริบตา ไอเย็นแผ่ซ่านออกจากคมดาบจนหยาดน้ำค้างบนพื้นกลายเป็นเกล็ดน้ำแข็ง เธอก้าวขึ้นมาขวางหน้าคินไว้โดยสัญชาตญาณ แม้จะยังไม่รู้ว่าสิ่งมีชีวิตตรงหน้าคืออะไร แต่ความดุดันและเด็ดเดี่ยวในแววตาของเธอก็ไม่ได้ลดน้อยลงเลยแม้แต่น้อย "ถอยไปข้างหลังค่ะ คิน ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉันเอง" เรย์น่าเอ่ยเสียงเฉียบขาด แต่มืออุ่นจัดของคินกลับแตะลงบนไหล่บางของเธอเบาๆ แรงกดเพียงน้อยนิดนั้นกลับหยุดยั้งการเคลื่อนไหวของหญิงสาวได้อย่างน่าประหลาด เมื่อเธอหันไปมอง ก็พบรอยยิ้มมุมปากที่แฝงความเจ้าเล่ห์และความมั่นอกมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยม ซึ่งเป็นรอยยิ้มแบบเดียวกับที่มักจะทำให้เธอทั้งหงุดหงิดและใจเต้นแรงในเวลาเดียวกัน "อย่าเพิ่งใจร้อนสิคะคุณหนู... ของจริงเพิ่งจะเริ่มต้นต่างหาก" คินก้าวแซงขึ้นมาอยู่แถวหน้า ดวงตาสีดำสนิทสะท้อนแสงสีแดงจากฝูงอสูรกลายพันธุ์ ทว่าในวินาทีนั้นเอง เสียงเตือนจากระบบก็ดังขึ้นถี่รัวจนน่าปวดหัว [คำเตือน: ตรวจพบผู้บุกรุกระดับสูงกำลังเข้าใกล้ตำแหน่งปัจจุบัน] [อัตราการซิงโครไนซ์พลังระหว่าง คิน และ เรย์น่า ถึงเกณฑ์ 80%] [ปลดล็อกสกิลลับเฉพาะกิจ: 'เงาศาสตราแห่งพันธะนิรันดร์'] แสงสว่างวาบสีทองผสมผสานกับไอเวทมนตร์สีครามระเบิดออก1จากร่างของทั้งคู่ สะกดทุกสายตาและหยุดการเคลื่อนไหวของอสูรเบื้องหน้าไว้ชั่วขณะ ก่อนที่เงาร่างของใครบางคนจะก้าวพ้นความมืดออกมาพร้อมกับเสียงปรบมือช้าๆ ที่เยือกเย็นและคุ้นเคยอย่างยิ่ง... "เก่งมาก... เด็กๆ ในที่สุดพวกเขาก็พาตัวเองมาถึงห้องทดลองชิ้นเอกจนได้" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางและไขปริศนาไปด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!