รอยร้าวแรก

กลิ่นคาวสนิมเหล็กและกลิ่นอายมานาที่แผดเผาจนอากาศบิดเบี้ยว คือสิ่งเดียวที่ต้อนรับเราทั้งคู่ในห้องโถงใต้ดินชั้นลึกที่สุดของซากปรักหักพังแห่งนี้ค่ะ "เรย์น่า... เตรียมตัวให้พร้อมนะ เพราะความลับที่ผมซ่อนไว้ กำลังจะถูกเปิดเผยในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า" คินเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ หากแต่ดวงตาสสีนิลกลับไหววูบราวกับผิวน้ำในคืนพายุโหมกระหน่ำ มือขวาของเขากำด้ามจับมีดสั้นเวทมนตร์แน่นจนข้อต่อปลายนิ้วขึ้นสีขาวซีด ร่างสูงโปร่งก้าวเข้าไปขวางเบื้องหน้าของหญิงสาวเรือนผมสีเงินยวงที่กำลังหอบหายใจรดริน ไอความเย็นยะเยือกแผ่ออกจากร่างของเรย์น่าราวกับประติมากรรมน้ำแข็งที่ใกล้ละลาย เปลวเพลิงสีครามจากห้วงมิติเบื้องหน้ากำลังแผดเผาเกราะเวทป้องกันชั้นสุดท้ายของเธอจนแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ "คิน... นายบ้าไปแล้วหรือไง" เสียงหวานที่เคยเยือกเย็นและทรงอำนาจ บัดนี้กลับสั่นพร่าด้วยพิษบาดแผลและแรงกดดันมหาศาลจากอสูรกลายพันธุ์ระดับตำนานที่ซ่อนตัวอยู่หลังม่านหมอกสีดำ เรย์น่ากัดริมฝีปากจนห้อเลือด ดวงตาสีไพลินจ้องมองแผ่นหลังของชายหนุ่มที่มักจะทำตัวกวนประสาทและเอาแต่ใจในยามปกติ แต่ในยามวิกฤtเช่นนี้ เขากลับเป็นเกราะกำบังเดียวที่เหลืออยู่ "ถ้านายใช้ 'สิ่งนั้น' ตอนนี้... โอกาสเลเวลอัปที่นายรอคอยมาตลอดสามเดือนจะหลุดลอยไปนะ! ระบบจะรีเซ็ตสถานะทั้งหมดของนายทันที!" "ผมรู้..." คินตอบรับสั้นๆ โดยไม่หันกลับมามอง น้ำเสียงของเขาเจือด้วยรอยยิ้มจางๆ ที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ทำให้หัวใจของเรย์น่ากระตุกวูบอย่างประหลาด "แต่ถ้าผมไม่ทำ... คุณก็จะตายตรงนี้ และผมคงทนไม่ได้ที่จะต้องอยู่ในโลกที่มีแต่หน้าจอสีฟ้าไร้สาระพวกนี้โดยไม่มีคุณคอยบ่นผมหรอกนะคะ" ประโยคหลังเขากระซิบเบาๆ แต่กลับชัดเจนก้องกังวานในความเงียบงันของห้วงมรณะ ทันใดนั้น หน้าต่างอินเทอร์เฟซสีฟ้าใสที่ลอยเคว้งคว้างอยู่เบื้องหน้าของคินก็สว่างวาบขึ้นด้วยตัวอักษรสีแดงฉานกระพริบถี่ระรัว สัญญาณเตือนภัยระดับวิกฤตดัง "ติ๊ด-ติ๊ด-ติ๊ด" แหลมสูงเสียดประสาท [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการละเมิดเงื่อนไขภารกิจหลัก] [คำเตือน: หากท่านเลือกใช้ทักษะลับ "หัตถ์เทวะย้อนเวลา" เพื่อปกป้องเป้าหมาย (เรย์น่า) สถานะ "ผู้ท้าชิงระบบ" ของท่านจะถูกลดระดับลงสู่เลเวล 1 ทันที และแต้มประสบการณ์สะสม 100,000 แต้มจะถูกล้างค่าโดยไม่มีข้อยกเว้น ท่านต้องการดำเนินการต่อหรือไม่? (Y/N)] แสงสีฟ้าสาด  ส่องใบหน้าคมคายที่เต็มไปด้วยรอยขีดข่วนของคิน เขามองตัวเลขแต้มประสบการณ์มหาศาลที่สะสมมาด้วยความยากลำบาก หยาดเหงื่อไหลย้อยลงตามกรอบหน้าคมสัน ความเงียบงันเข้าปกคลุมชั่วขณะหนึ่ง ขณะที่เสียงคำรามกึกก้องของอสูรเงาเบื้องหน้าดังขึ้นพร้อมกับการพุ่งทะยานเข้ามาของกรงเล็บมรณะที่หมายปลิดชีพเรย์น่าในพริบตา ไม่มีเวลาให้ลังเลแม้แต่เสี้ยววินาที คินกดเลือกปุ่มสีแดงสว่างจ้าด้วยปลายนิ้วอย่างเด็ดเดี่ยว ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัส โลกทั้งใบราวกับหยุดหมุน เสียงลมหายใจ เสียงคำราม และเสียงก้องกังวานของมานารอบตัวเงียบหายไปในพริบตา พลังงานสีทองอร่ามระเบิดออกมาจากร่างของเขา แผ่ขยายเป็นวงกว้างปกป้องร่างของเรย์น่าเอาไว้ในอ้อมแขน แรงกระแทกย้อนกลับทำให้กระดูกซี่โครงของคินส่งเสียงลั่น รสชาติคาวเลือดอุ่นๆ ไหลทะลักออกจากมุมปากของเขา "คิน! ทำไม... นายทำทำไม..." เรย์น่าเบิกตากว้าง หยาดน้ำใสเอ่อคลอเบ้าตาคู่สวยที่ปกติไม่เคยแสดงความอ่อนแอให้ใครเห็น มือเรียวสั่นเทาเอื้อมไปสัมผัสใบหน้าซีกหนึ่งของชายหนุ่มที่เปื้อนฝุ่นและเลือด "ก็บอกแล้วไง... ว่าผมยอมเสียทุกอย่าง..." คินแย้มยิ้มทั้งที่ลมหายใจเริ่มติดขัด ร่างกายของเขากำลังร่วงหล่นลงสู่ความมืดมิดเนื่องจากผลกระทบจากการรีเซ็ตระบบ "ยกเว้น... คุณ" ทว่า ในวินาทีที่สติของคินกำลังจะดับวูบลง และหน้าจอระบบสีฟ้ากำลังจะเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทเพื่อทำการรีเซ็ตสถานะทั้งหมด เสียงระฆังโบราณกังวานใสที่ดังขึ้นจากที่ไหนสักแห่งก็ก้องกังวานขึ้นในโสตประสาท เสียงนั้นไม่ใช่เสียงแจ้งเตือนสังเคราะห์ของระบบ แต่เป็นเสียงกระซิบอันแผ่วเบาที่เต็มไปด้วยอำนาจลึกลับ [ตรวจพบการปลุกพลังลับขั้นที่สอง... เงื่อนไขซ่อนเร้นถูกเปิดเผยโดยสมบูรณ์] [ยินดีด้วย... ผู้เล่นคิน ท่านได้ผ่านบททดสอบแห่งความเสียสละ และบัดนี้... ประตูสู่ 'ความจริง' ที่แท้จริงของระบบกำลังจะเปิดออกแล้วค่ะ] ดวงตาของคินที่ปิดสนิทไปแล้วเบิกโพลงขึ้นอีกครั้ง ท่ามกลางความตกตะลึงของเรย์น่า เงาร่างปริศนาในชุดคลุมสีดำสนิทผู้กุมชะตากรรมทั้งหมดของโลกใบนี้ก้าวออกมาจากรอยแยกของมิติ พร้อมกับรอยยิ้มเยือกเย็นที่ทิ้งปริศนาสุดท้ายไว้เบื้องหลัง --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและส่งกำลังใจให้คินกับเรย์น่ามาโดยตลอดนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!