กลยุทธ์ตบหน้าคนดูถูก

เศษซากของศิลาเวทมนตร์ระดับกลางแตกละเอียดคามือ เสียงหัวเราะเยาะหยันที่ดังระงมเมื่อครู่พลันเงียบกริบ ราวกับถูกใครบางคนกดปุ่มปิดเสียงในโรงภาพยนตร์ "ดูเหมือนว่า... พวกคุณจะเลือกเวลาตายได้แย่มากเลยนะครับ" เสียงทุ้มต่ำที่เจือความขี้เล่นแต่นัยน์ตากลับว่างเปล่าของคิน ยังคงลอยเคว้งอยู่กลางอากาศ ท่ามกลางความตกตะลึงพรึงเพริดของบรรดานักเวทชั้นสูงจากตระกูลสายตรง ร่างของชายหนุ่มยืนไขว่ห้างพิงเสาหินอ่อนอย่างไร้ความกังวล ในมือข้างหนึ่งมีเศษผงของศิลาทดสอบพลังที่ควรจะทนทานต่อแรงระเบิดเวทได้ถึงสิบเท่า แต่บัดนี้มันกลับกลายเป็นเพียงฝุ่นผงธุลี เรย์น่าที่ยืนอยู่ไม่ไกล ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย เผลอกำชายกระโปรงผ้าไหมเนื้อดีแน่นโดยไม่รู้ตัว แม้เธอจะรู้ดีว่าชายหนุ่มผู้นี้มีความลับซ่อนอยู่ใต้รอยยิ้มกวนประสาทนั้น แต่การซัดพลังเวทไร้รูปแบบทำลายศิลากลางสภาโดยไม่มีร่องรอยการร่ายคาถา... นั่นไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์ธรรมดาพึงกระทำได้ "เป็นไปไม่ได้! แกใช้กลโกงอะไร!" เสียงตะคอกด้วยความตื่นตระหนกดังขึ้นจาก 'บารอนมาร์ค' ชายวัยกลางคนผู้มีใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธและหวาดกลัวระคนกัน เขาก้าวถอยหลังไปสามก้าวโดยสัญชาตญาณเมื่อคินกวาดสายตาคมกริบมองมา คินแย้มยิ้มบางๆ รอยยิ้มที่เรย์น่าเริ่มเรียนรู้แล้วว่ามันมักจะซ่อนแผนการร้ายกาจเอาไว้เบื้องหลังเสมอ เขายกมือขึ้นเกาแก้มเบาๆ ทำท่าทางเหมือนเด็กน้อยที่เพิ่งทำของเล่นพังโดยบังเอิญ "อุ๊ย ตายจริง... ผมมือหนักไปหน่อยเหรอครับเนี่ย" คินแสร้งทำเสียงตกใจ น้ำเสียงนั้นช่างน่าหมั่นไส้เสียจนบรรดาผู้อาวุโสในสภาถึงกับคิ้วกระตุก "จริงๆ แล้วผมแค่อย่าลองสัมผัสมันเบาๆ เท่านั้นเอง ใครจะไปรู้ว่าของราคาแพงพวกนี้จะเปราะบางเสียยิ่งกว่าขนมผิงเสียอีก สงสัย... วันนี้ดวงผมจะดีเป็นพิเศษล่ะมั้งครับ หยิบจับอะไรก็พังไปหมดเลย" *ดวงดีงั้นเหรอ? บ้าสิ้นดี!* เสียงกระซิบกระซาบด้วยความหวาดระแวงดังขึ้นจากกลุ่มผู้ชมรอบด้าน ดวงดีบ้าบออะไรจะทำลายศิลาเวทโบราณที่สลักอักขระป้องกันไว้ถึงเจ็ดชั้นได้ในพริบตาเดียว? แต่ทว่า ในมุมมองของระบบที่กำลังแจ้งเตือนตัวหนังสือสีทองเรืองแสงอยู่ตรงหน้าคินนั้น... [ติ๊ง! ผู้เล่น 'คิน' ใช้ทักษะ 'คำนวณความต่างศักย์เวท (Passive)' ทำลายโครงสร้างโมเลกุลของศิลาทดสอบสำเร็จ!] [ค่าประสบการณ์สะสมเพิ่มขึ้น 5,000 แต้ม!] [สถานะความสัมพันธ์กับ 'เรย์น่า' เพิ่มขึ้น +3% (ปัจจุบัน: 48% - เริ่มมีความเชื่อมั่นในระดับลึก)] [คำเตือน: การกระทำเมื่อครู่ดึงดูดความสนใจจาก 'เนตรแห่งสภา' ระดับความเสี่ยงพุ่งสูงขึ้น 15%] คินเหลือบมองหน้าต่างระบบแวบหนึ่งในเสี้ยววินาที มุมปากหยักลึกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่ปรากฏเพียงชั่วพริบตา เขารู้ดีว่าการแสดงปาินิหาริย์ครั้งนี้จะสร้างความปั่นป่วน แต่เขาก็มีเหตุผลมากพอที่จะต้องทำเช่นนั้น เพื่อตบหน้าพวกที่จ้องจะฮุบสิทธิ์การเข้าดันเจี้ยนเขตแดนเหนือ และเพื่อประกาศให้ตระกูลใหญ่ทั้งหลายได้ประจักษ์ว่า เขานี่แหละคือตัวแปรที่พวกมันไม่อาจมองข้าม "ถ้าการทดสอบศิลานี่มันจบลงแล้ว..." คินก้าวเท้าเดินช้าๆ เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นหินอ่อนดัง *ก๊อกแก๊ก* ก้องกังวานไปทั่วห้องโถง ทุกย่างก้าวของเขากดดันให้บรรดานักเวทผู้ทรงอิทธิพลต้องหายใจติดขัด "พวกเราคงไม่ต้องเสียเวลาพิสูจน์อะไรไร้สาระกันอีกแล้วกระมังครับ หรือว่า... มีท่านไหนอยากจะลองให้ผม 'มือ หนัก' ใส่ดูอีกสักก้อนไหมล่ะครับ?" ไม่มีใครกล้าสบตา ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะเปล่งเสียงคัดค้าน บารอนมาร์คหน้าซีดเผือดจนแทบไร้สีเลือด เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายเต็มขมับ ร่างกายสั่นเทาด้วยความกลัวที่ถูกครอบงำโดยสัญชาตญาณการเอาตัวรอด เรย์น่ามองแผ่นหลังกว้างของคนที่ยืนอยู่เบื้องหน้า หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวอย่างไม่เป็นจังหวะ ความรู้สึกอุ่นวาบแผ่ซ่านเข้ามาในอกท่ามกลางความหนาวเหน็บของการเมืองในสภาเวทมนตร์ มือเรียวเล็กเอื้อมออกไปควชายเสื้อของคินไว้โดยไม่รู้ตัว แรงดึงเบาๆ นั้นทำให้คินชะงักและหันกลับมาสบตา ดวงตากลมโตคู่นั้นมองเขาด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน ทั้งทึ่ง หวาดหวั่น และ... มีประกายระยิบระยับบางอย่างที่ซ่อนอยู่ลึกซึ้ง "นายเนี่ย... เหลือเชื่อจริงๆ นะ" เรย์น่ากระซิบแผ่วเบา มีเพียงเขากับเธอเท่านั้นที่ได้ยิน "ผมบอกแล้วไงครับคุณหนู..." คินโน้มใบหน้าเข้าไปกระซิบข้างใบหูของเธอแผ่วเบา กลิ่นหอมจางๆ ของดอกกุหลาบป่าลอยเข้าจมูก "ว่าผมเป็นคนดวงดี... และผมก็ไม่มีวันปล่อยให้ใครมารังแกคนของผมเด็ดขาด" ใบหน้าของเรย์น่าร้อนผ่าวขึ้นมาทันทีจนลามไปถึงใบหู เธอกัดริมฝีปากแน่นเพื่อซ่อนรอยยิ้มเขินอายที่เผลอหลุดออกมา ทว่า ในวินาทีที่บรรยากาศกำลังผ่อนคลายลงและความพ่ายแพ้ของสภาเวทมนตร์กำลังจะสมบูรณ์แบบนั้นเอง... [แจ้งเตือนฉุกเฉินจากระบบ: ตรวจพบคลื่นพลังงานระดับ SSS กำลังเคลื่อนตัวเข้าใกล้พิกัดปัจจุบัน] [คำเตือน: ผู้บุกรุกปริศนาได้ทำการเจาะเกราะป้องกันรอบสภาเวทมนตร์แล้ว!] [ปฏิกิริยาลูกโซ่ทำงาน: บอสลับแห่งดันเจี้ยนเขตแดนเหนือ... ได้ลืมตาตื่นขึ้นก่อนกำหนดเพราะแรงกระแทกจากพลังของคุณ!] พื้นหินอ่อนใต้ฝ่าเท้าสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนแก้วชาบนโต๊ะกระกระเด็นตกลงมาแตกกระจาย เสียงคำรามกึกก้องราวกับเสียงกรีดร้องจากขุมนรกดังทะลุเพดานหินลงมา พร้อมกับแรงกดดันมหาศาลที่ทำให้ทุกคนในห้องทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น ยกเว้นเพียงแค่คินที่ยังคงยืนหยัดอยู่ได้ ทว่ารอยยิ้มขี้เล่นเมื่อครู่กลับมลายหายไปสิ้น แทนที่ด้วยแววตาเคร่งเครียดที่จ้องมองไปยังเงาดำมหึมาซึ่งกำลังปรากฏขึ้นเหนือท้องฟ้าจำลองของสภาเวทมนตร์... ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันเสมอมานะคะ รี้ดเดอร์ที่น่ารักทุกท่าน!