แผนตลบหลัง

“ถอยหลังทำไมคะ คุณกรธน... กลัวว่าแผนการที่วางไว้จะหลุดลุ่ยงั้นเหรอ?” ลลิลเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าแววตาคมกริบดุจใบมีดโกนของเธอกลับจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่คมของชายหนุ่ม กลิ่นอายของน้ำหอมกลิ่นไม้จันทน์หอมผสมกับกลิ่นอายอันตรายที่แผ่ออกมาจากตัวกรธนไม่ได้ทำให้เธอหวาดหวั่น แต่มันกลับกระตุ้นให้สัญชาตญาณนักล่าในตัวเธอตื่นตัว กรธนกระตุกยิ้มที่มุมปาก แสงไฟสลัวจากแชนเดอเลียร์ในห้องทำงานส่วนตัวทำให้ใบหน้าของเขาดูดุดันและลึกลับขึ้นไปอีก “ผมไม่ได้ถอยเพราะกลัวลลิล แต่ผมถอยเพื่อให้คุณเห็น ‘องศา’ ที่ชัดเจนขึ้น... ในเมื่อตัวหมากบนกระดานเริ่มขยับตัวผิดจังหวะ ก็ถึงเวลาที่ราชินีต้องจัดการกับหนอนบ่อนไส้สักที ไม่ใช่เหรอครับ?” เขาขยับมือถือเครื่องหรูขึ้นมา ก่อนจะวางลงบนโต๊ะไม้โอ๊กตัวใหญ่ หน้าจอแสดงภาพถ่ายของ ‘ธนัตถ์’ ที่กำลังลักลอบส่งข้อมูลลับของบริษัทให้แก่คู่แข่งในค่ำคืนนี้ “ธนัตถ์คิดว่าตัวเองฉลาดที่ดึงข้อมูลการประมูลลอตใหม่ไปขาย” ลลิลแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาของเธอวาวโรจน์ด้วยความสะใจ “แต่สิ่งที่เขามีในมือน่ะ... มันคือขยะที่ฉันจงใจป้อนให้เขาต่างหาก” บรรยากาศในห้องตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออก ลลิลหยิบแท็บเล็ตขึ้นมา นิ้วเรียวยาวเลื่อนผ่านข้อมูลโครงการประมูลที่ดินใจกลางเมืองที่ธนัตถ์กำลังหมายปอง เธอจัดฉากให้ข้อมูลชุดนี้ดูสมบูรณ์แบบและน่าดึงดูดจนคนโลภอย่างธนัตถ์ไม่มีวันปฏิเสธ แต่เนื้อในกลับซ่อน 'ระเบิดเวลา' ที่จะทำลายชื่อเสียงและทรัพย์สินของเขาจนไม่เหลือซาก “เขาคิดว่าตัวเองกำลังฮุบสมบัติของฉัน แต่เปล่าเลย... เขาแค่กำลังกระโดดลงไปในบ่อปูนที่รอวันแข็งตัว” ลลิลพูดพลางเลื่อนหน้าจอไปที่ระบบรักษาความปลอดภัยของงานประมูลที่กำลังจะเริ่มขึ้นในอีกหนึ่งชั่วโมงข้างหน้า “คุณจะเริ่มเปิดโปงตอนไหนคะ?” กรธนถามพลางก้าวเข้ามาประชิดตัว ลมหายใจอุ่นๆ ของเขาปะทะเข้าที่ข้างหูของลลิล แต่มือของเขากลับโอบเอวเธอไว้อย่างหวงแหน ทว่าแววตาของเขากลับจับจ้องไปที่หน้าจอด้วยความพึงพอใจ “รอให้เขาวางเงินประกันก้อนสุดท้ายก่อนค่ะ” ลลิลยิ้มกว้าง รอยยิ้มที่ไม่ได้สวยหวานเหมือนทุกที แต่เป็นรอยยิ้มของเซียนประมูลที่กำลังรอเวลาเผด็จศึก “เงินก้อนนั้นคือเงินที่เขารีดไถมาจากตระกูลเก่าของฉัน... ฉันจะทำให้เขารู้ว่า การพยายามเล่นงานฉันด้วยข้อมูลปลอม มันมีราคาที่ต้องจ่ายแพงแค่ไหน” เสียงฝีเท้าหนักๆ ของพนักงานต้อนรับในงานประมูลดังขึ้นแว่วๆ หน้าห้อง ลลิลขยับตัวออกห่างจากกรธนเล็กน้อยเพื่อปรับชุดสูทให้เข้าที่ เธอเดินไปที่ประตูด้วยท่าทางมั่นคงดุจนางพญา กรธนเดินตามหลังมาติดๆ สายตาของเขามองแผ่นหลังบางนั้นด้วยความชื่นชมอย่างปิดไม่มิด ในห้องโถงจัดงานประมูลที่เต็มไปด้วยนักธุรกิจหน้าเลือด ธนัตถ์กำลังยืดอกภูมิใจ เขายืนถือแก้วไวน์ด้วยท่าทีผู้ชนะ เมื่อเห็นลลิลเดินเข้ามาเขาก็รีบสาวเท้าเข้ามาขวางทางทันที “ไง ลลิล... ดูท่าทางวันนี้เธอจะเตรียมใจมาพ่ายแพ้แล้วสินะ” ธนัตถ์กระตุกยิ้มหยัน สายตาดูแคลน “ขอบคุณนะสำหรับข้อมูลที่เธอ ‘เผลอ’ ทิ้งไว้ ขอบคุณที่ทำให้ฉันได้ของดีในราคาที่ถูกแสนถูก” ลลิลหยุดเดิน เธอเหลือบมองธนัตถ์ด้วยสายตาเวทนา เหมือนกำลังมองสุนัขที่กำลังกัดกระดูกปลอมโดยไม่รู้ตัว “ของดีงั้นเหรอคะธนัตถ์? บางทีการที่คุณรีบหยิบฉวยสิ่งที่คนอื่นหยิบยื่นให้โดยไม่ตรวจสอบให้ดี... มันก็นำมาซึ่งความอัปยศที่ไม่มีวันลบเลือนได้นะคะ” “พูดมาก! ไปนั่งที่ของเธอซะ ก่อนที่ฉันจะทำให้เธอต้องอับอายต่อหน้าคนทั้งวงการ” ธนัตถ์ตวาดเสียงแข็ง การประมูลเริ่มต้นขึ้นอย่างดุเดือด ธนัตถ์ทุ่มเงินก้อนโตประมูลโครงการที่ลลิลจัดฉากไว้ เขาชนะการประมูลด้วยตัวเลขมหาศาล เสียงปรบมือดังสนั่นหวั่นไหว ธนัตถ์หันมาขยิบตาให้ลลิลด้วยความสะใจ แต่ทว่า... ทันทีที่เสียงค้อนประมูลเคาะปิดการขาย จอโปรเจกเตอร์ขนาดใหญ่กลางห้องก็เปลี่ยนภาพไป แทนที่จะเป็นเอกสารโครงการที่เขาควรจะได้เห็น มันกลับกลายเป็นคลิปวิดีโอหลักฐานการทุจริตและการปลอมแปลงเอกสารของธนัตถ์ที่บันทึกไว้ตั้งแต่ต้นจนจบ พร้อมกับยอดเงินในบัญชีที่เขารีดไถมา ซึ่งตอนนี้ถูกอายัดโดยระบบอัตโนมัติของธนาคารกลางที่กรธนเป็นเจ้าของ! เสียงฮือฮาดังระงมขึ้นทั้งห้อง ธนัตถ์หน้าถอดสี มือที่ถือแก้วไวน์สั่นเทาจนเครื่องดื่มหกเลอะเทอะ เขาหันไปมองลลิลที่ยืนกอดอกยิ้มละไมอยู่ข้างกรธน “นี่มันอะไรกัน! ลลิล! เธอทำอะไร!” ธนัตถ์แผดเสียงร้องโวยวาย “ฉันก็แค่... ทำในสิ่งที่คนโกงสมควรได้รับค่ะ” ลลิลเดินเข้าไปใกล้เขาช้าๆ ส้นสูงของเธอแต่ละก้าวราวกับเสียงเคาะระฆังแห่งความตายสำหรับธนัตถ์ “คุณคงลืมไปว่า... ในโลกของนักประมูล ถ้าไม่มีความจริงใจ ก็อย่าหวังว่าจะได้ครอบครองแม้แต่เศษเสี้ยวของกำไร” “คุณลลิลครับ/ค่ะ” พนักงานประมูลเดินเข้ามาพร้อมกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ “ท่านประธานธนัตถ์ถูกตรวจสอบพบว่ามีความผิดฐานฉ้อโกงและฟอกเงินตามเอกสารชุดนี้ เราจำเป็นต้องเชิญตัวคุณไปให้ปากคำเดี๋ยวนี้ครับ” ธนัตถ์ถอยหลังจนล้มลงไปกองกับพื้น ดวงตาของเขาเบิกกว้างเมื่อเห็นกรธนก้าวเข้ามาข้างๆ ลลิล พร้อมกับยื่นนามบัตรสีดำสนิทที่บ่งบอกถึงอำนาจทางการเงินที่ไม่มีใครกล้าต่อกร “ยินดีด้วยนะครับที่ชนะการประมูล” กรธนเอ่ยน้ำเสียงเย็นเยียบ “แต่คุณอาจจะต้องไปฉลองชัยชนะครั้งนี้ในคุกแทนนะครับ... หวังว่าห้องขังที่นั่นจะถูกใจคุณ” ขณะที่ตำรวจกำลังควบคุมตัวธนัตถ์ออกไป ลลิลหันไปมองกรธนด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยชัยชนะ ทว่าจู่ๆ โทรศัพท์ในมือของเธอก็ดังขึ้น เป็นเบอร์แปลกที่ไม่แสดงชื่อ เมื่อกดรับเสียงที่ปลายสายกลับทำให้รอยยิ้มของเธอแข็งค้างไปชั่วขณะ ‘ลลิล... เกมของเธอมันสนุกดีนะ แต่น่าเสียดายที่คนอย่างเธอ... กำลังจะกลายเป็นรายต่อไปที่ต้องเสียทุกอย่างให้ฉัน’ เสียงนั้นเป็นเสียงของผู้หญิงที่เธอรู้จักดี... เสียงของคนที่ควรจะตายไปตั้งแต่ห้าปีก่อนในเหตุการณ์ไฟไหม้ที่บ้านของเธอเอง ลลิลทำโทรศัพท์หลุดมือ ความมั่นใจที่เคยมีมลายหายไปในพริบตา เมื่อเธอเงยหน้าขึ้นมองที่ระเบียงชั้นสองของห้องโถง เธอเห็นเงาร่างของหญิงสาวคนหนึ่งยืนจ้องลงมา ดวงตาคู่นั้น... ที่มีรอยแผลเป็นแปลกประหลาดที่หางตา! ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมลุ้นไปกับเค้กวานิลลานะคะ แล้วพบกันตอนหน้าค่ะ!