ข้อเสนอที่ปฏิเสธไม่ได้

แรงลมมหาศาลจากใบพัดเฮลิคอปเตอร์รุ่นท็อปซีรีส์พัดกระโชกจนเส้นผมสีดำสนิทของลลิลปลิวสยาย แสงไฟนีออนยามค่ำคืนของมหานครเบื้องล่างสะท้อนลงบนดวงตากลมโตคู่สวยที่ฉายแววเยือกเย็นและทรงพลัง เธอยืนนิ่งอยู่บนลานจอดเฮลิคอปเตอร์บนดาดฟ้าตึกระฟ้า ท่ามกลางความเงียบงันที่มีเพียงเสียงเครื่องยนต์คำรามก้อง ชายหนุ่มในชุดสูทสั่งตัดพิเศษเข้ารูป รูปร่างสูงสง่าราวกับนายแบบบนปกนิตยสารระดับโลก ก้าวเข้ามาประชิดตัวเธออย่างเงียบเชเชียบ กรธนยื่นผ้าพันคอแคשمیرเนื้อนุ่มสีเทาอ่อนมาคลุมให้ที่ไหล่บางอย่างเบามือ สัมผัสนั้นอบอุ่นและทะนุถนอม ทว่าดวงตาคมกริบของเขากลับกำลังจ้องมองลลิลด้วยประกายความลึกล้ำที่ยากจะคาดเดา "ข้างบนลมแรงนะคะคุณลลิล..." น้ำเสียงทุ้มต่ำน่าฟังเอ่ยขึ้น พร้อมรอยยิ้มมุมปากที่เปี่ยมไปด้วยอำนาจ "แต่เชื่อเถอะว่า... นับจากวินาทีนี้ไป จะไม่มีลมพายุหน้าไหนกล้าพัดมาให้คุณต้องระคายผิวอีกแล้ว" ลลิลหันไปสบตาเขารอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปาก เรียวปากสีพีชธรรมชาติยกขึ้นอย่างเย้ายوان เธอไม่ได้ถอยหนีสัมผัสนั้น ปล่อยให้ความอบอุ่นจากชายหนุ่มโอบล้อมกาย ท่ามกลางความหนาวเหน็บของค่ำคืนที่กลุ่มทุนตระกูลธนัตถ์กำลังจะล่มสลาย "คุณกรธนดูเหมือนคนชอบเดิมพันก้อนโตนะคะ..." ลลิลเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าแฝงความท้าทายในที "การทุ่มเงินมหาศาลซื้อกิจการทั้งหมดของธนัตถ์ เพื่อผู้หญิงที่เพิ่งถูกตระกูลตัวเองเขี่ยทิ้งอย่างไร้ค่า... มันคุ้มค่าตรงไหนกันคะ?" กรธนหัวנסเบาๆ ในลำคอ เสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความมั่นใจและทรงพลังจนคนฟังต้องใจสั่น เขาเอื้อมมือไปจัดปอยผมที่ปลิวมาบดบังใบหน้าเนียนใสของเธอออกอย่างเบามือ ปลายนิ้วอุ่นแตะโดนผิวแก้มเนียนแผ่วเบา "สำหรับคนอื่น... มันคือการลงทุนที่เสี่ยงเกินไป" กรธนก้มหน้าลงกระซิบข้างใบหูของเธอ กลิ่นกายหรูหราผสมผสานกับความเยือกเย็นอันเป็นเอกลักษณ์ลอยเข้าจมูก "แต่สำหรับผม... มันคือการซื้อตั๋วแถวหน้าเพื่อดูการชำระแค้นที่งดงามที่สุด และถ้าคนๆ นั้นคือคุณลลิล... ต่อให้ต้องซื้อครึ่งค่อนประเทศ ผมก็ยินดีจ่ายด้วยความเต็มใจ" บรรยากาศรอบตัวราวกับหยุดนิ่ง เคมีระหว่างคนทั้งสองพุ่งพล่านจนแทบหลอมละลายความหนาวเย็นของค่ำคืนนั้น ลลิลไม่หลบสายตาคมคลาคคู่นั้น เธอกลับเป็นฝ่ายจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่นั้นเพื่อค้นหาความจริงใจ และเธอก็พบมัน... ความคลั่งรักที่ถูกเก็บงำไว้ภายใต้หน้ากากนักธุรกิจผู้ไร้ความปรานี กรธนผายมือเชื้อเชิญให้เธอก้าวเข้าไปนั่งด้านในห้องโดยสารวีไอพีที่หรูหราดั่งคฤหาสน์เคลื่อนที่ บนโต๊ะไม้สลักลวดลายประณีตมีแชมเปญวินเทจราคาแพงระยับรินรอไว้เรียบร้อยแล้ว ทันทีที่ทั้งคู่นั่งลง เฮลิคอปเตอร์ก็ค่อยๆ ยกตัวลอยขึ้นสู่น่านฟ้ายามค่ำคืนอย่างนุ่มนวล "เข้าเรื่องกันเลยดีกว่าค่ะ..." ลลิลยกแก้วแชมเปญขึ้นจิบน้อยๆ ดวงตาคู่สวยหันมาสบตาเขาตรงๆ "ข้อเสนอที่คุณว่า... คุณต้องการอะไรแลกกับการร่วมมือกันโค่นธนัตถ์ให้ราบคาบ?" กรธนวางแก้วลงช้าๆ สายตาคมกริบจดจ้องใบหน้าหวานล้ำของหญิงสาวราวกับสัตว์ป่ากำลังจ้องเหยื่ออันโอชะ—เหยื่อที่เขาเต็มใจให้เธอกลืนกินเขาเข้าไปทั้งตัว "ผมไม่ได้ต้องการหุ้น... ไม่ได้ต้องการผลกำไรจากบริษัทขยะพวกนั้น..." กรธนโน้มตัวเข้าหาเธอช้าๆ จนระยะห่างเหลือเพียงไม่กี่คืบ ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะกันแผ่วเบา "สิ่งที่ผมต้องการ... คือการได้ยืนเคียงข้างคุณในฐานะ 'ผู้กุมอำนาจสูงสุด' และที่สำคัญไปกว่านั้น..." เขายื่นเอกสารแฟ้มสีดำสนิทที่ประทับตราลับสุดยอดมาตรงหน้าเธอ ลลิลเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยก่อนจะเปิดอ่านมันผ่านๆ ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นทีละน้อยด้วยความตกใจ ในแฟ้มนั้น... คือรายชื่อทรัพย์สินทั้งหมดของเครือข่ายตระกูลธนัตถ์ที่ถูกโอนกรรมสิทธิ์มาเป็นของเธอแบบเบ็ดเสร็จเด็ดขาด พร้อมทั้งแผนการเข้าซื้อกิจการในเครือที่เหลือทั้งหมดภายในสัปดาห์นี้ ซึ่งเซ็นชื่ออนุมัติไว้เรียบร้อยแล้วโดยกรธน เหลือเพียงลายเซ็นบรรทัดสุดท้ายของ 'ลลิล' เท่านั้น "นี่มัน..." ลลิลเงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างไม่เชื่อสายตา "คุณยกอาณาจักรนี้ให้ฉันหมดเลยงั้นเหรอคะ?" "ผมบอกแล้วไงครับว่า... ผมไม่ได้ซื้อกิจการ แต่ผมกำลังซื้อใจคุณ" กรธนยิ้มละมุน ทว่าแววตากลับจริงจังและเด็ดเดี่ยวจนน่ากลัว "เป็นพันธมิตรทางธุรกิจกับผมนะครับลลิล... มาช่วยกันเหยียบพวกที่เคยดูถูกคุณให้จมดินด้วยกัน ให้พวกเขาได้รู้ว่า คนที่พวกเขาเขี่ยทิ้งอย่างไร้ค่าในวันนั้น แท้จริงแล้วคือ 'เจ้าชีวิต' ที่กุมชะตากรรมของพวกเขาทั้งหมดในวันนี้" คำพูดของกรธนราկกับกระแสไฟฟ้าที่วิ่งพล่านไปทั่วร่าง ลลิลเม้มริมฝีปากแน่น หัวใจที่เคยด้านชาและเต็มไปด้วยรอยแผลจากการถูกหักหลังโดยครอบครัว กลับเริ่มสั่นไหวอย่างรุนแรง ความแค้นที่อัดอั้นมานานนับปีได้รับการปลดปล่อยออกมาผ่านประกายตาที่เฉียบคมและเยือกเย็นยิ่งกว่าเดิม เธอหัวเราะออกมาเบาๆ เสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความสะใจและทรงพลัง "น่าสนใจมากค่ะคุณกรธน..." ลลิลหยิบปากกาหมึกซึมราคาแพงขึ้นมาจรดปลายลงบนกระดาษอย่างไม่ลังเล "ในเมื่อคุณใจปล้ำขนาดนี้แล้ว ฉันจะปฏิเสธน้ำใจนี้ได้อย่างไรล่ะคะ?" ปลายปากกาจรดลงบนกระดาษ เสียงขีดเขียนชื่อของเธอลงไปดังชัดเจนท่ามกลางความเงียบ ทว่าก่อนที่หมึกเส้นสุดท้ายจะลากผ่านสมบูรณ์ เสียงสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินจากแท็บเล็ตส่วนตัวของกรธนก็ดังขึ้นทำลายบรรยากาศ กรธนขมวดคิ้วเล็กน้อย กดรับสายโดยไม่ละสายตาจากลลิล "ว่าไง?" เสียงปลายสายรายงานด้วยความตื่นตระหนกและหอบเหนียว "ท่านประธานครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ! ทางตระกูลธนัตถ์ส่งคนบุกเข้าไปที่คลังประมูลหลัก และพวกเขากำลัง... กำลังพยายามทำลายทรัพย์สินชิ้นเอกที่คุณลลิลเตรียมไว้ประมูลในวันพรุ่งนี้ครับ!" ลลิลชะงักมือที่กำลังเซ็นเอกสาร ดวงตาคู่สวยหรี่ลงทันที รังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกมาจากร่างระหงจนอุณหภูมิในห้องโดยสารลดฮวบลงอย่างฉับพลัน กรธนวางสายช้าๆ เขามองหน้าลลิลด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก ก่อนจะมุมปากจะกระตุกยิ้มเยือกเย็นออกมา ชายหนุ่มเอื้อมมือไปกุมมือเรียวที่ถือปากกาไว้นิ่ง บีบกระชับเบาๆ เพื่อส่งผ่านความมั่นใจ "ดูเหมือนว่า... พวกมันจะรีบอยากไปเกิดใหม่กันเสียเหลือเกินนะคะคุณลลิล..." กรธนเอ่ยเสียงกระซิบพร่าข้างหูเธอ ขณะที่เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวกำลังเร่งความเร็วพุ่งทะยานฝ่าเมฆหมอกมุ่งตรงไปยังคลังประมูลเป้าหมายในยามวิกาล "เราจะไปร่วมงานปาร์ตี้ต้อนรับการล่มสลายของพวกมัน... กันตอนนี้เลยดีไหมครับ?" (ขอบพระคุณที่ติดตามและสนับสนุน "เค้กวานิลลา" เสมอมานะคะ!)