คดีประมูลปริศนา

“คุณลลิลคะ... ทางเราต้องขอความร่วมมือเชิญคุณออกจากการควบคุมห้องนิรภัยชั่วคราวค่ะ” น้ำเสียงเรียบเฉยแต่แฝงไปด้วยความเฉียบคมของหัวหน้าฝ่ายรักษาความปลอดภัยดังขึ้น พร้อมกับร่างในชุดสูทสากลสีเข้มหลายนายที่ก้าวเข้ามาปิดล้อมทางออกของห้องจัดเก็บสมบัติโบราณชั้นใต้ดิน บรรยากาศรอบกายอัดแน่นไปด้วยความกดดันชนิดที่แทบจะทำให้หายใจไม่ออก ลลิลไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ดวงตากลมโตคู่สวยฉายแววเยือกเย็น เธอค่อยๆ วางถุงมือผ้าสีขาวลงบนโต๊ะกระจกนิรภัยอย่างใจเย็น ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับกลุ่มคนที่ตั้งใจเข้ามาขุดหลุมฝังเธอในวันนี้ “เกมเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น... ลลิล ระวังตัวไว้ให้ดี คนที่เธอไว้ใจที่สุด อาจจะเป็นคนแทงข้างหลังเธอ” คำเตือนจากตอนที่แล้วยังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาท และในตอนนี้ ภาพวาดล้ำค่าแห่งราชวงศ์โบราณ มูลค่าประเมินสูงลิ่วที่ถูกเก็บรักษาไว้ในตู้นิรภัยรหัสผ่านสามชั้น กลับหายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย เหลือไว้เพียงรอยนิ้วมือและคราบหมึกราคาแพงที่ถูกจงใจทิ้งไว้บนขอบตู้ เพื่อป้ายความผิดให้เซียนประมูลมือหนึ่งอย่างเธอตกเป็นแพะรับบาปในชั่วพริบตา ประตูกระจกนิรภัยถูกผลักเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างสูงโปรดของธนัตถ์ ญาติห่างๆ ผู้มีรอยยิ้มหยันเคลือบบนใบหน้า เขากวาดสายตามองสภาพความวุ่นวายด้วยความพึงพอใจราวกับผู้กำกับละครเวทีที่กำลังชมฉากไคลแม็กซ์ “โอ๊ะ ดูสภาพของเซียนประมูลมือหนึ่งตอนนี้สิคะ คุณลลิล... ไม่คิดเลยนะคะว่าความโลภจะทำให้คุณกล้าลงมือขโมยของในบ้านหลังนี้” ธนัตถ์จงใจดัดเสียงให้ดังพอที่พนักงานและแขกวีไอพีที่ยืนออกันอยู่หน้าห้องจะได้ยินกันทั่ว เสียงซุบซิบนินทาดังเซ็งแซ่ขึ้นทันที สายตานับสิบคู่ที่เคยชื่นชมและยกย่องลลิล บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นความเคลือบแคลง ชิงชัง และเหยียดหยาม พวกเขาพร้อมจะเหยียบย่ำเธอให้จมดินโดยไม่ต้องรอฟังคำอธิบายใดๆ ทั้งสิ้น ลลิลแค่นหัวเราะเบาๆ ในลำคอ รอยยิ้มที่ปรากฏบนริมฝีปากอิ่มสวยช่างเย้ายوانและเปี่ยมไปด้วยความท้าทาย เธอไม่แม้แต่จะชายตากลัวเกรงอำนาจจอมปลอมของธนัตถ์เลยสักนิด “ถ้าฉันจะขโมยของชิ้นนี้จริง ๆ ธนัตถ์... ฉันคงไม่โง่พอที่จะทิ้งหลักฐานแบบเด็กอมมือไว้ให้คนระดับนายตามเก็บหรอกค่ะ หรือว่าสมองของนายมันถูกจำกัดไว้แค่การคิดแผนตื้นๆ แบบนี้กันแน่?” ธนัตถ์หน้าตึงขึ้นมาทันที แววตาคมกริบฉายแววอำมหิต “ปากดีไปเถอะค่ะ! หลักฐานคาตาขนาดนี้ ต่อให้เธอมีลิ้นเป็นทองคำก็ดิ้นไม่หลุดหรอก ตำรวจกำลังมา... เตรียมตัวไปนอนในคุกมืดๆ ได้เลย!” ในจังหวะที่สถานการณ์กำลังตึงเครียดจนถึงขีดสุด และรอบตัวลลิลเต็มไปด้วยวงล้อมของผู้ไม่หวังดีที่พร้อมจะฉีกเธอเป็นชิ้นๆ เสียงฝีเท้าหนักแน่นมั่นคงก้าวเข้ามาแหวกฝูงชน พร้อมกับกลิ่นอายความกดดันอันทรงอำนาจที่แผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ กรธนก้าวเข้ามาในห้องนิรภัยด้วยชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปเนี๊ยบกริบ ทว่าใบหน้าคมคายกลับเย็นชาราวกับน้ำแข็งขั้วโลก ดวงตาคมกริบกวาดมองผู้คนที่ล้อมกรอบคู่หมั้นของเขาด้วยสายตาราวกับกำลังมองมดปลวกไร้ค่า ไม่มีใครกล้าสบตากับเขา แม้แต่ธนัตถ์ยังต้องถอยหลังไปก้าวหนึ่งโดยไม่รู้ตัว กรธนหยุดยืนเคียงข้างลลิลอย่างมั่นคง มือหนายื่นออกไปโอบไหล่บางของเธอไว้หลวมๆ ทว่าสัมผัสนั้นเต็มไปด้วยความปกป้องและประกาศความเป็นเจ้าของอย่างชัดเจน “ใครบอกว่าเธอจะไม่ได้สิทธิ์แก้ตัว... และใครหน้าไหนกล้าบอกว่าจะพาตัวคนของผมไปไหน?” เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังเอ่ยขึ้น เรียบเรื่อยแต่ทรงอานุภาพจนทุกคนในห้องต้องกลั้นหายใจ ธนัตถ์ฝืนย่นคิ้วทำใจดีสู้เสือ “คุณกรธนครับ ผู้หญิงคนนี้ขโมยทรัพย์สินมูลค่ามหาศาล หลักฐานมัดตัวแน่นหนา คุณอย่าเอาชื่อเสียงของตัวเองมาคอยปกป้องคนผิดเลยครับ!” กรธนไม่แม้แต่จะปรายตาแลธนัตถ์ เขากดปลายนิ้วลงบนหน้าจอแท็บเล็ตหรูในมือ ส่งสัญญาณคำสั่งเสียงสั้นๆ เพียงประโยคเดียว “อายัดบัญชีและทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลธนัตถ์ ณ บัดนี้... และฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายจากข้อหาหมิ่นประมาททันที สิบหมื่นล้านน่าจะพอให้พวกเขาได้สำนึกว่ากำลังเล่นอยู่กับใคร” ธนัตถ์หน้าซีดเผือด เข่าทรุดฮวบลงกับพื้นในทันทีเมื่อข้อความแจ้งเตือนจากธนาคารกลางเด้งขึ้นรัวๆ บนมือถือของคนรอบข้าง แต่ทว่า... ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง หน้าจอระบบรักษาความปลอดภัยส่วนกลางของห้องนิรภัยก็กะพริบวาบ ภาพจากกล้องวงจรปิดอีกมุมหนึ่งที่ถูกซ่อนไว้ถูกดึงขึ้นมาแสดงบนจอใหญ่โดยอัตโนมัติ เผยให้เห็นเงาของบุคคลปริศนาที่กำลังสวมถุงมือและสลับสับเปลี่ยนภาพวาดตัวจริงออกไป... ซึ่งคนๆ นั้นไม่ใช่ลลิล แต่เป็นคนใกล้ตัวที่ยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชนด้านหลังสุด และกำลังพยายามจะหลบหนีออกไปทางประตูฉุกเฉิน! ลลิลหันไปสบตากับกรธน รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นบนมุมปากของทั้งคู่พร้อมกัน “ดูเหมือนว่าหนูตัวจริงเพิ่งจะโผล่หางออกมาแล้วนะคะ...” ลลิลเอ่ยกระซิบเสียงหวานข้างหูกรธน ขณะที่เสียงล็อกประตูนิรภัยอัตโนมัติชั้นสุดท้ายดังขึ้น "คลิก!" ขังทุกคนไว้ภายในห้องนี้อย่างไร้ทางหนีทีไล่! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามอ่านและคอยสนับสนุนผลงานของเค้กวานิลลานะคะ