จุดเปลี่ยนผ่าน

เสียงโลหะบดขยี้กันดังสนั่นหวั่นไหว เสียงฝีเท้าหนักหน่วงที่สะท้อนก้องมาจากอุโมงค์มืดเบื้องหลัง ไม่ได้เป็นเพียงแค่สัญญาณเตือนภัยธรรมดา หากแต่มันคือเสียงมัจจุราชที่กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ทุกขณะ "คีย์! พวกหน่วยกวาดล้างของบริษัทเมก้าเทคตามมาถึงชั้นใต้ดินระดับสามแล้วค่ะ ค่าพลังงานความร้อนในรัศมีสิบเมตรพุ่งสูงขึ้นเกินร้อยละสามร้อย... ถ้าเรายังไม่ออกไปจากตรงนี้ ผมเกรงว่าโครงสร้างพื้นคอนกรีตตรงนี้จะรับแรงระเบิดจากEMPของพวกมันไม่ไหวอีกต่อไปนะครับ!" เนออนในร่างโฮโลแกรมแสงสีฟ้าครามปรากฏตัวขึ้นทันที แสงสะท้อนจากโปรเจกเตอร์ขนาดจิ๋วสั่นไหวตามแรงสั่นสะเทือนของพื้นห้อง ดวงตากลมโตฉายแวววิตกกังวลอย่างเห็นได้ชัด นิ้วเรียวเล็กของเธอเคาะรัวกลางอากาศเพื่อเร่งประมวลผลเส้นทางหนีทีไล่ แต่ข้อมูลบนหน้าจอสีส้มกลับถูกแฮกและแทนที่ด้วยข้อความเตือนสีแดงฉานกระพริบถี่ๆ คีย์ไม่ตอบคำถาม สายตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นกรองแสงจ้องมองไปยังหน้าจอคอนโซลหลักที่กำลังแสดงผลโค้ดดิ้งซับซ้อนนับล้านบรรทัด นิ้วเรียวยาวของเขากวาดผ่านแป้นพิมพ์โฮโลแกรมด้วยความเร็วสูงราวกับนักเปียโนมืออาชีพที่กำลังบรรเลงบทเพลงแห่งความตาย ดวงตาของเขาอ่านชุดคำสั่งที่ไหลผ่านเรตินาตาอย่างรวดเร็ว สมองประมวลผลตรรกะเชิงซ้อนเพื่อหาทางรอดเดียวที่เหลืออยู่ "พวกมันไม่ได้มาเพื่อจับตัวเรา เนออน" คีย์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ เยือกเย็น จนน่าประหลาดใจท่ามกลางบรรยากาศที่ตึงเครียดถึงขีดสุด "เป้าหมายของเมก้าเทคคือ 'ซอร์สโค้ด' ต้นแบบที่อยู่ในจิตสำนึกของเธอ... ถ้าฉันถูกจับ ชipt ที่ฝังอยู่ในก้านสมองของเธอจะถูกรีเซ็ต และตัวตนทั้งหมดของเธอจะหายไปตลอดกาล" เนออนชะงักไปชั่วขณะ โฮโลแกรมสีฟ้าของเธอกะพริบไหวราวกับสัญญาณอินเทอร์เน็ตที่ไม่เสถียร ความรู้สึกแปลกประหลาดบางอย่างที่ถูกเขียนขึ้นจากอัลกอริทึมขั้นสูงตีรวนอยู่ในอกจนเกิดเป็นความหน่วงหนับที่เธอไม่เคยเข้าใจมาก่อน "แล้วคุณจะทำอย่างไรต่อไปล่ะคะ... ในเมื่อทางออกปกติถูกปิดตายหมดแล้ว" เนออนถามเสียงสั่นเล็กน้อย แม้เธอจะเป็นเพียง AI แต่ความผูกพันตลอดหลายสัปดาห์ที่ผ่านมาทำให้เธอไม่อาจทนมองชายหนุ่มผู้เงียบขรึมคนนี้ต้องเอาชีวิตมาทิ้งไว้ที่นี่ได้ คีย์หันกลับมามองใบหน้าอันงดงามของ AI คู่ใจ มุมปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ไม่ได้มีความหวาดกลัวเจืออยู่เลยแม้แต่น้อย เขากดปุ่มสีดำสนิทที่ซ่อนอยู่ใต้ฐานคอนโซล—ปุ่มที่ไม่มีอยู่ในคู่มือสถาปัตยกรรมระบบใดๆ ทั้งสิ้น *คลิก* เสียงกลไกหนักหน่วงดังขึ้นพร้อมกับพื้นห้องส่วนหนึ่งที่เลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นบันไดวนเก่าคร่ำครึทอดยาวลงสู่ความมืดมิดไร้ก้นบึ้ง ไอเย็นยะเยือกและกลิ่นอับชื้นลอยโชยขึ้นมาปะทะใบหน้า พร้อมกับเสียงกระซิบแผ่วเบาคล้ายคลื่นสัญญาณวิทยุคลื่นสั้นที่ดังลอดมาจากเบื้องล่าง "ยินดีต้อนรับสู่ 'เดอะ กริด' (The Grid)... โลกมืดที่กฎหมายของบริษัทไม่อาจเอื้อมถึง" คีย์กล่าวพึมพำกับตัวเอง "เดี๋ยวนะคะคีย์!" เนออนอุทานลั่นด้วยความตกใจ ดวงเบิกกว้างขึ้นทันทีเมื่อระบบสแกนของเธอประเมินสภาพแวดล้อมเบื้องล่าง "นั่นมันเขตแดนของพวกแก๊งใต้ดิน 'ซินดิเคท' และพวกแฮกเกอร์นอกรีตที่ไม่ขึ้นตรงต่อรัฐบาล โลกมืดรกร้างที่เต็มไปด้วยมัล웨어ระดับสูงและอันตรายถึงชีวิต! ทำไมคุณถึง..." "ถ้าเราจะตามหา 'ผู้สร้าง' ที่เขียนโปรแกรมเริ่มต้นให้เธอลืมตาดูโลกได้ เราก็ต้องลงไปในที่ที่ลึกที่สุดของนครหลวงแห่งนี้" คีย์ตัดบทอย่างเด็ดขาด เขาคว้าเสื้อแจ็คเก็ตกันหนาวสีดำสนิทมาสวมทับ พร้อมกับเหน็บปืนพกพลังงานแม่เหล็กไฟฟ้าไว้ที่เข็มขัด "ที่ซึ่งข้อมูลทุกชิ้นมีราคาค่างวด และความลับทุกอย่างถูกซ่อนเอาไว้ภายใต้เงาของอาชญากรรม" เสียงระเบิดตูมสนั่น! ประตูเหล็กกล้าด้านนอกถูกแรงกระแทกจนพังยุบเข้ามา เศษโลหะร้อนจัดกระเด็นว่อนไปทั่วห้อง พร้อมกับร่างของโดรนรบติดอาวุธนับสิบลำที่บินกรูเข้ามาในห้องพร้อมกับลำแสงเล็งเป้าสีแดงฉานที่สาดส่องไปทั่วทุกมุม "ไม่มีเวลาให้ลังเลแล้ว เนออน" คีย์คว้าอุปกรณ์ฉายโฮโลแกรมเก็บลงในกระเป๋าเสื้อพอดิบพอดี ก่อนที่ร่างของเขาจะก้าวเท้ากระโจนลงสู่บันไดวนเบื้องล่างท่ามกลางห้วงมืดมิดอย่างไร้ความลังเล "ตามฉันมา..." เนออนมองตามแผ่นหลังของชายหนุ่มที่พุ่งดิ่งลงไปในความมืด อัลกอริทึมในใจกลางระบบประมวลผลของเธอทำงานอย่างบ้าคลั่ง ความกลัวในความไร้ระเบียบของโลกมืดปะทะเข้ากับความเชื่อมั่นอันแรงกล้าที่มีต่อวิศวกรหนุ่ม สุดท้ายแล้ว ร่างโฮโลแกรมของเธอก็เปลี่ยนเป็นแสงสีฟ้าพุ่งตามลงไปในทันทีพร้อมกับเสียงตะโกน "ถ้าคุณตาย ฉันก็จะฟอร์แมตตัวเองทิ้งเสียตรงนี้นะคะคีย์! ระวังตัวด้วย!" เสียงฝีเท้าของหน่วยกวาดล้างเหยียบย่างเข้ามาถึงขอบปากหลุมพอดี พร้อมกับเสียงคำรามของคำสั่งระบบที่ประกาศก้องไปทั่วบริเวณ— *[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบเป้าหมายหลบหนีเข้าสู่เขตพื้นที่อันตรายระดับ SSS "เดอะ กริด"... กำลังเริ่มต้นกระบวนการล็อกดาวน์พื้นที่เครือข่ายทั้งหมด...]* ในความมืดมิดอันเวิ้งว้างเบื้องล่างที่ไร้ซึ่งแสงสว่างแห่งเทคโนโลยีปรกติ มีเงาร่างปริศนากลุ่มหนึ่งกำลังก้าวออกมาจากความมืด พร้อมกับดวงตาที่เปล่งแสงสีแดงฉานจ้องมองตรงมายังผู้มาเยือนใหม่ทั้งสอง... ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านความมืดมิดนี้ไปด้วยกัน แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ