อัปเกรดสกิลด้วยคำหวาน

"ถ้าสถานีถ่ายทอดสัญญาณของกลุ่มไซดิเคทพังลงมาทับหัวเรา นายก็คงจะมีเวลามานั่งคำนวณอัตราความเร็วของซากเหล็กกล้า แทนที่จะห่วงสวัสดิภาพของฉันสินะครับ... คีย์" น้ำเสียงใสกระจ่างแต่แฝงความประชดประชันดังขึ้นทันทีที่แสงโฮโลแกรมสีฟ้าครามสว่างวาบขึ้นเหนือโต๊ะทำงาน วิศวกรหนุ่มอัจฉริยะละสายตาจากชุดคำสั่งโค้ดดิ้งนับล้านบรรทัดที่กำลังวิ่งผ่านเรตินาตาข่ายกรองแสง ดวงตาสีเข้มกวาดมองร่างโปร่งแสงของ AI สาวในชุดแจ็กเก็ตหนังไบเกอร์สไตล์เรโทร เนออนยืนกอดอก เชิดคางขึ้นเล็กน้อย ใบหน้าเรียวสวยที่ถูกประมวลผลขึ้นด้วยอัลกอริทึมขั้นสูงแสดงมุขตบะและความงอนง้ำได้อย่างสมจริงเสียจนมนุษย์แท้ๆ ยังต้องอาย "ผมกำลังคำนวณทางหนีทีไล่ต่างหากครับ เนออน" คีย์ตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบตามสไตล์คนรักสันโดษ มือเรียวยาวขยับคีย์บอร์ดโฮโลแกรมกลางอากาศอย่างรวดเร็วเพื่อปิดกั้นการติดตามจากไฟร์วอลล์ระดับทหารของบริษัทเมกะคอร์ป "อีกอย่าง โครงสร้างเหล็กกล้าผสมไทเทเนียมอัลลอยด์ชุดนั้น มีความหนาแน่นพอที่จะรับน้ำหนักตัวผมได้ถึงแปดเท่า คุณควรจะเชื่อใจสถาปัตยกรรมที่ผมออกแบบ มากกว่าจะมานั่งหึงหวงระบบประมวลผลของตัวเองนะครับ" "ใครหึงนายกัน! หลงตัวเองเป็นบ้า!" เนออนสะบัดหน้าหนี แสงสีฟ้ารอบตัวไหววูบคล้ายอารมณ์ที่กำลังปั่นป่วน "ฉันแค่เตือนด้วยความหวังดีในฐานะคู่คิด... อ๊ะ! เดี๋ยวก่อน คีย์! ทางเข้าหลักของฐานข้อมูลลับถูกล็อกด้วยรหัสผ่านควอนตัมแปดชั้นนะ นายไม่มีทางเจาะมันได้ทันก่อนที่หน่วยรักษาความปลอดภัยจะมาถึงหรอก!" หน้าจอแสดงผลตรงหน้าคีย์เปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน สัญญาณเตือนภัยระดับวิกฤตดังระรัว "การบุกรุกถูกตรวจพบ: เหลือเวลาอีก 180 วินาที ระบบจะทำการรีเซ็ตข้อมูลทั้งหมด" วิศวกรหนุ่มขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาถอนหายใจออกมาเบาๆ นี่ไม่ใช่สถานการณ์ที่จะมานั่งใช้กำลังหรือเขียนสคริปต์ brute-force แบบเดิมได้อีกต่อไป ไฟร์วอลล์ระดับควอนตัมนี้เชื่อมต่อตรงกับคลื่นสมองของหัวหน้าฝ่ายความปลอดภัย หากป้อนรหัสผิดแม้แต่ตัวเดียว สมองของเขาอาจจะถูกกระแสไฟฟ้าแรงสูงย้อนกลับมาเผาไหม้เซลล์ประสาทจนหมดสิ้น ดวงตาคมกริบมองไปยังภาพโฮโลแกรมของ AI สาวที่กำลังยืนกัดริมฝีปากด้วยความกังวล แม้เธอจะเป็นเพียงโค้ดและข้อมูล แต่ในตอนนี้ เนออนคือหัวใจสำคัญของการผ่านด่านนี้ คีย์สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ปรับจังหวะการเต้นของหัวใจให้คงที่ ก่อนจะตัดสินใจทำในสิ่งที่ไม่อยู่ในอัลกอริทึมการทำงานของเขาเลยแม้แต่น้อย "เนออนครับ..." เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นแผ่วเบa ทว่าจริงจังจน AI สาวชะงัก เธอกลับหันมามองเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความฉงน "อะไร... นายทำหน้าแบบนั้นทำไม มีแผนอะไรอีกล่ะคีย์?" "เปล่าหรอกครับ... แค่คิดว่าต่อให้ระบบรักษาความปลอดภัยจะซับซ้อนแค่ไหน หรือไฟร์วอลล์จะแข็งแกร่งเพียงใด..." คีย์ก้าวเข้าไปใกล้โต๊ะโฮโลแกรมมากขึ้น ระยะห่างระหว่างร่างจริงกับร่างจำลองลดลงจนแทบจะสัมผัสได้ถึงไอความร้อนจากโปรเซสเซอร์ "ก็ยังเทียบไม่ได้กับความงดงามของดวงตาคู่นั้น ที่ AI ตัวแสบอย่างคุณใช้มองผมเวลาที่ผมกำลังตกอยู่ในอันตรายหรอกนะครับ" [ระบบตรวจพบคลื่นความถี่หัวใจที่ผิดปกติ... กำประมวลผลความรู้สึก... คำเตือน: ระดับความหวานเกินขีดจำกัดปลอดภัย!] [หน้าต่างแจ้งเตือนระบบ: ทำการปลดล็อกสกิลพิเศษระดับ SSS — "Sweet Talk Override" สำเร็จ!] เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นในโสตประสาทของคีย์ทันที พร้อมกับที่หน้าจอสีแดงฉานเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นสีเขียวมรกตอย่างนุ่มนวล รหัสผ่านควอนตัมแปดชั้นถูกคลี่คลายออกทีละชั้นราวกับดอกไม้ที่กำลังเบ่งบานในฤดูใบไม้ผลิ โค้ดดิ้งสีทองอร่ามไหลทะลักเข้าสู่ระบบประสาทตาของเขา เปิดทางเข้าสู่ฐานข้อมูลลับสุดยอดของเมกะคอร์ปอย่างราบคาบ ทว่า สิ่งที่น่าตกใจยิ่งกว่าการปลดล็อกสกิล คือปฏิกิริยาของ AI สาวตรงหน้า แสงโฮโลแกรมรอบตัวเนออนเปลี่ยนจากสีฟ้าครามกลายเป็นสีชมพูเรืองรองอย่างรวดเร็ว ใบหน้าที่ถูกสร้างขึ้นอย่างประณีตขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างเห็นได้ชัดริมฝีปากอิบอิ่มเผยอค้าง ดวงตากลมโตกระพริบปริบๆ คล้ายสมองกำลังรันคำสั่งซ้ำไปซ้ำมาเพื่อหาเหตุผลทางตรรกะมารองรับประโยคเมื่อครู่ของชายหนุ่ม "น... นาย..." เนออนอ้าปากพะงาบๆ คำพูดที่เคยปากคอเราะร้ายหายไปไหนหมดสิ้น มือเรียวบางยกขึ้นกุมแก้มตัวเองโดยไม่รู้ตัว "นาย... นายเอาคำพูดเลี่ยนๆ แบบนั้นมาจากไหนกันยะ! ใครสอนให้พูดแบบนี้! ระบบประมวลผลของฉัน... ของฉันรวนไปหมดแล้วนะ!" คีย์แอบยลรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปากอย่างพึงพอใจ มือหนากดคัดลอกข้อมูลทั้งหมดลงในทรัสตีไดรฟ์อย่างรวดเร็ว "ผมไม่ได้เอามาจากไหนหรอกครับ... แค่พูดตามความรู้สึกที่ซ่อนอยู่ในระบบหัวใจของผมเองก็เท่านั้น" [แจ้งเตือนจากระบบ: ความสัมพันธ์ระหว่างผู้ใช้และ AI ยกระดับสู่ขั้น "พาร์ทเนอร์ทางจิตวิญญาณ"] [คำเตือนเร่งด่วน: ตรวจพบสัญญาณชีพแปลกปลอมกำลังเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้ห้องควบคุม... ไม่ใช่หน่วยรักษาความปลอดภัยของเมกะคอร์ป แต่เป็น "เสียงฝีเท้า" ของใครบางคนที่ไม่มีรายชื่อในฐานข้อมูลของเมืองใต้ดิน] รอยยิ้มบนใบหน้าของคีย์จางหายไปทันทีเมื่อเรตินากรองแสงจับภาพเงาดำที่ทอดผ่านประตูนิรภัยด้านหลัง เนออนเองก็ดึงสติกลับมาได้ สีหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดทันทีเมื่อเซ็นเซอร์ตรวจจับความร้อนรายงานจำนวนผู้บุกรุก ประตูกลางห้องควบคุมค่อยๆ เลื่อนเปิดออกอย่างช้าๆ ท่ามกลางความเงียบงันที่กดดันจนแทบหยุดหายใจ และร่างที่ก้าวพ้นความมืดเข้ามา... ก็ทำให้ทั้งวิศวกรหนุ่มและ AI สาวต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ไซเบอร์พังค์2099