ปกป้องแบบประธาน

"หุบปากของเธอซะ ถ้าไม่อยากให้ฉันยัดเงินปิดปากด้วยวิธีที่รุนแรงกว่านี้" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจของธันวาดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออกในห้องโถงกว้าง เขาไม่ได้แม้แต่จะปรายตามองคู่สนทนาที่กำลังหน้าซีดเผือด สายตาของเขายังคงจับจ้องอยู่ที่คีย์ เลขาหนุ่มที่ยืนนิ่งสงบราวกับรูปสลัก ท่ามกลางสถานการณ์ที่หมิ่นเหม่ต่อการถูกใส่ร้ายว่ายักยอกเงินบริษัท คีย์ยืดตัวตรง แววตาคมกริบของเขาสวนกลับคนตรงหน้าที่เพิ่งโผล่เข้ามาขัดจังหวะการสอบสวน "วิธีรุนแรงเหรอครับท่านประธาน? การที่ผมยืนหยัดเพื่อความบริสุทธิ์ของตัวเอง มันไปทำให้ท่านเดือดร้อนตรงไหนไม่ทราบ" "เดือดร้อนสิ... เดือดร้อนมาก" ธันวาก้าวเข้ามาใกล้ ระยะห่างระหว่างเขากับคีย์ลดลงจนเหลือเพียงคืบ กลิ่นน้ำหอมประจำตัวที่สะอาดและเยือกเย็นทำให้หัวใจของคีย์กระตุกวูบ "เพราะถ้าเธอพัง ความอดทนของฉันที่สร้างมาเพื่อคุมเกมนี้ก็พังตามไปด้วย" ธันวาไม่ได้มามือเปล่า เขาโยนแท็บเล็ตลงบนโต๊ะไม้ขัดเงาตัวกลาง แรงกระแทกของมันดึงความสนใจของทุกคนในห้อง หน้าจอแสดงผลกราฟิกเส้นทางการโอนเงินที่ถูกแก้ไข และไฟล์บันทึกภาพจากกล้องวงจรปิดในมุมที่ไม่มีใครคาดคิด "ผมไม่ได้ทำ" คีย์พูดสั้นๆ แต่หนักแน่น "ฉันรู้" ธันวาตอบกลับทันควันโดยไม่ต้องคิด แม้แต่วินาทีเดียวเขาก็ไม่เคยลังเลในตัวเลขาคนนี้ "ที่ฉันรู้ไม่ใช่เพราะเชื่อใจเธอโดยไม่มีเหตุผล แต่เพราะหลักฐานพวกนี้มัน 'จงใจ' จนโง่เกินกว่าจะปล่อยให้ผ่านตาคนอย่างฉันไปได้" สายตาของประธานหนุ่มหันไปหาชายวัยกลางคนที่นั่งสั่นเทาอยู่ฝั่งตรงข้าม "คุณพยายามจัดฉากให้คีย์รับผิดแทนการทุจริตค่าโปรเจกต์งานโครงสร้าง แต่ดันลืมไปว่าระบบเซิร์ฟเวอร์ของผม ไม่ได้เชื่อมต่อกับเครือข่ายส่วนกลางที่คุณแอบเจาะเข้ามา" ความโกลาหลเริ่มก่อตัวขึ้นในที่ประชุม ธันวาไม่ปล่อยให้ใครได้โอกาสแก้ต่าง เขาขยับเนคไทเบาๆ ท่าทางดูสุขุมราวกับนักล่าที่กำลังต้อนเหยื่อเข้ามุม "คีย์" เขาเรียกชื่ออีกคนพลางหันมามอง "ไปเตรียมเอกสารฟ้องร้องให้พร้อม ผมต้องการให้คนพวกนี้ออกไปจากตึกนี้ภายในสิบห้านาที ใครขัดขืน... ผมจะให้ฝ่ายกฎหมายจัดการจนไม่เหลือที่ยืนในวงการ" คีย์ชะงักไปเล็กน้อย เขาคุ้นเคยกับความปากจัดของธันวา แต่ไม่เคยชินกับวิธี 'ปกป้องแบบประธาน' ที่ดุดันและเผด็จการเช่นนี้ มันมีความดิบเถื่อนที่น่าเกรงขามซ่อนอยู่ภายใต้สูทราคาแพงนั่น "ทำไมต้องทำถึงขนาดนี้ครับ?" คีย์กระซิบถามในขณะที่คนอื่นๆ เริ่มเก็บของออกจากห้องด้วยความตื่นตระหนก "ถ้าท่านปล่อยให้เรื่องมันผ่านไปโดยที่ผมถูกพักงาน ท่านจะลดแรงกดดันจากบอร์ดบริหารได้ง่ายขึ้นนะ" ธันวาหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่แฝงความขมปร่า "เธอคิดว่าฉันเป็นคนประเภทที่ยอมเสียหมากสำคัญไปเพราะแรงกดดันไร้สาระพวกนั้นหรือไง?" เขาคว้าข้อมือของคีย์เบาๆ แต่หนักแน่น ลากร่างโปร่งให้เดินตามออกจากห้องไปสู่ระเบียงส่วนตัวด้านนอก แสงไฟจากตึกระฟ้าใจกลางเมืองสะท้อนเข้ากับดวงตาของทั้งคู่ ความเงียบระหว่างกันไม่ได้น่าอึดอัด แต่มันกลับเต็มไปด้วยกระแสไฟฟ้าที่วิ่งพล่าน "ผมเป็นแค่เลขา" คีย์ถอนหายใจ พยายามดึงมือออก "ท่านไม่จำเป็นต้องเอาตัวเองไปเสี่ยงกับพวกหุ้นส่วนใหญ่เพื่อช่วยผม" "เธอไม่ใช่แค่เลขา" ธันวาหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้า มือหนึ่งยันขอบระเบียงกักขังร่างของคีย์ไว้ในอ้อมแขน "เธอเป็นคนเดียวที่กล้าเถียงฉัน กล้าตบหน้าฉันในความฝัน และกล้าทำให้ฉันรู้สึกว่า... การมีชีวิตอยู่นอกเหนือจากการทำงานมันมีความหมาย" คีย์นิ่งงัน หัวใจเต้นรัวจนแทบทะลุออกมานอกอก ความปากจัดของธันวามักจะถูกซ่อนไว้ภายใต้ความเย็นชา แต่วันนี้... ความอบอุ่นที่ส่งผ่านจากฝ่ามือของเขาทำลายปราการที่คีย์สร้างไว้จนหมดสิ้น "ท่านประธาน... ท่านกำลังทำให้ผมสับสน" "ไม่ต้องสับสน" ธันวาโน้มใบหน้าลงมาจนปลายจมูกแทบจะสัมผัสกัน "แค่ยอมรับว่าที่ฉันทำไปทั้งหมด... เพราะฉันหวง" ยังไม่ทันที่คีย์จะได้โต้ตอบ ประตูกระจกบานใหญ่ที่เชื่อมต่อกับโถงทางเดินก็ถูกเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับร่างของหญิงสาวในชุดเดรสสีแดงเพลิงที่เดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเย้ยหยัน เธอไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นอดีตคนรักของธันวาที่หายหน้าไปนาน "ดูเหมือนว่าฉันจะมาขัดจังหวะ 'การพิสูจน์ความบริสุทธิ์' ที่แสนเร่าร้อนสินะคะ ธันวา" ธันวาชะงัก แววตาของเขาเปลี่ยนจากอ่อนโยนเป็นเย็นเยียบในทันที ขณะที่คีย์มองไปยังหญิงสาวคนนั้นด้วยความรู้สึกที่คาดเดาไม่ได้... เกมนี้เพิ่งจะเริ่มเข้มข้นขึ้นไปอีกระดับ หวังว่าตอนที่ 24 นี้จะทำให้ทุกท่านสนุกไปกับความสัมพันธ์ที่เริ่มข้ามเส้นของทั้งคู่นะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับผม!