คนที่สามเริ่มคุกคาม

เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานสาดส่องกระทบใบหน้าตื่นตระหนกของคีย์อย่างดุเดือด เม็ดเหงื่อกาฬผุดซึมตามไรผมขาวเนียน ขณะที่ปลายนิ้วเรียวยังคงรัวแป้นพิมพ์คอมพิวเตอร์เพื่อสกัดกั้นการเจาะระบบ แต่หน้าจอกลับปรากฏข้อความปฏิเสธการเข้าถึงตัวอักษรสีแดงกระพริบเตือนซ้ำแล้วซ้ำเล่า "ท่านประธานครับ..." คีย์เงยหน้าขึ้นสบตากับธันวาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความตระหนก "ระบบความปลอดภัยชั้นใต้ดินถูกเจาะ... และคนอร์... กำลังยืนอยู่หน้าลิฟต์ตัวนี้แล้วครับ!" บรรยากาศภายในห้องทำงานกว้างขวางของประธานบริหารพลันลดฮวบลงจนติดลบ ธันวาไม่แม้แต่จะชายตามองหน้าจอระบบรักษาความปลอดภัยที่พังทลาย ดวงตาคมกริบดุจพญาเหยี่ยวฉายแววเยียบเย็นจนน่ากลัว ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีเข้มก้าวฉับๆ เข้ามาประชิดตัวเลขาหนุ่มที่ยังคงนั่งอยู่บนเก้าอี้หมุนอย่างรวดเร็ว กลิ่นน้ำหอมบุรุษปะปนกับความตึงเครียดรอบตัวแผ่ซ่านจนคีย์เผลอกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว "ตื่นตระหนกไปก็ไม่ได้ช่วยให้ระบบมันกู้คืนได้เร็วขึ้นหรอกนะ คีย์" น้ำเสียงทุ้มต่ำเจือความเย้ยหยันดังขึ้นเหนือศีรษะ มือหนาเอื้อมผ่านไหล่บางไปกดปิดหน้าจอหลักด้วยความเด็ดเดี่ยว "ปล่อยให้มันเข้ามา... ฉันอยากรู้เหมือนกันว่าหมาที่หลุดมาจากกรง มันจะกล้าแว้งกัดเจ้าของถึงห้องทำงานรึเปล่า" "แต่นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะครับท่านประธาน!" คีย์หันขวับกลับมาเถียงคอเป็นเอ็น ดวงตากลมโตตวัดมองด้วยความไม่พอใจระคนร้อนรน "คนอร์ไม่ได้มามือเปล่าแน่ๆ ฝ่ายนั้นพ่วงตำแหน่งคู่แข่งทางธุรกิจที่จ้องจะเลื่อยขาเก้าอี้เรามานาน แถมยังปล่อยข่าวเสียหายเรื่องงบประมาณบริษัทไปทั่วแล้ว ถ้ามันขึ้นมาถึงชั้นนี้แล้วปล่อยข่าวหรือหลักฐานปลอมอะไรออกไป บริษัทเราพังแน่ครับ!" ธันวาแค่นหัวเราะในลำคอ ใบหน้าหล่อเหลาคมคายโน้มลงมาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน คีย์ผงะถอยหลังตามสัญชาตญาณ แต่ท่อนแขนแข็งแรงของอีกฝ่ายกลับวางพาดพนักเก้าอี้ทั้งสองข้าง กักขังเขาไว้ในอาณาเขตของร่างสูงอย่างสมบูรณ์ "กลัวฉันพัง... หรือกลัวว่าตัวเองจะตกงานจนไม่มีเงินผ่อนคอนโดกันแน่ หื้ม?" ธันวาจงใจลดเสียงให้กระซิบพร่าอยู่ข้างใบหู รอรุกฆาตด้วยแววตาแพรวพราวที่ขัดกับสถานการณ์วิกฤตเบื้องหน้าอย่างสิ้นเชิง "นี่มันเวลาไหนมาแซวกันครับเนี่ย!" คีย์หน้าแดงก่ำด้วยความโกรธปนเขิน ผลักอกแกร่งออกเบาๆ แต่ธันวากลับไวกว่า คว้าข้อมือบางทั้งสองข้างตรึงไว้แนบลำตัวอย่างง่ายดาย "ฉันจริงจังที่สุดแล้ว... คนอร์มันคิดว่าส่งข่าวปลอมเรื่องการทุจริตงบการเงินมาโจมตีฉันผ่านสื่อพาร์ทเนอร์ แล้วตามด้วยการส่งคนบุกรุกเข้ามาข่มขู่ถึงตึก จะทำให้ฉันหัวเสียจนล้มมั้ง" ธันวาผละใบหน้าออกเล็กน้อยเพื่อสบตาตรงๆ แววตาคมกริบฉายประกายความเจ้าเล่ห์และมั่นใจเกินร้อย "แต่มันลืมไปอย่าง... ว่าคนที่ถือไพ่เหนือกว่าจริงๆ คือฉันต่างหาก" *ติ๊ง!* เสียงสัญญาณลิฟต์ส่วนตัวดังขึ้นกังวาน ท่ามกลางความเงียบงันที่กดดันจนแทบได้ยินเสียงหัวใจเต้น ประตูโลหะสีเงินค่อยๆ เลื่อนเปิดออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นร่างสูงโปร่งของ 'คนอร์' คู่แข่งทางธุรกิจหนุ่มไฟแรงที่ก้าวออกมาด้วยรอยยิ้มเยาะหยันบนใบหน้า ด้านหลังมีบอดี้ชายฉกรรจ์สองคนยืนประกบซ้ายขวา ธันวาไม่ได้แสดงท่าทีตื่นกลัวแม้แต่น้อย เขายืดตัวตรง ปล่อยมือจากข้อมือของคีย์ แล้วก้าวออกไปยืนบังร่างบางของเลขานุการไว้ครึ่งตัวโดยอัตโนมัติ สัญชาตญาณความเป็นผู้นำและนักล่าตื่นเต็มพิกัด "ยินดีต้อนรับสู่ชั้นบนสุดครับ คุณคนอร์" ธันวาเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคม บรรยากาศรอบตัวกดดันจนบอดี้การ์ดฝั่งผู้มาเยือนถึงกับชะงักฝีเท้า คนอร์หัวเราะในลำคอ กวาดสายตามองสภาพห้องทำงานที่เงียบเชียบก่อนจะมาหยุดที่ร่างของธันวาและคีย์ที่ยืนเคียงคู่กัน "ปากดีไม่เปลี่ยนเลยนะธันวา หวังว่าตอนที่หุ้นบริษัทแกดิ่งลงเหวเพราะข่าวฉาวเรื่องยักยอกเงินทุน แกจะยังทำหน้าเหนือแบบนี้ได้อยู่นะ" "ข่าวฉาวเหรอครับ?" คีย์โผล่หน้าออกมาจากด้านหลังไหล่กว้างของธันวา ดวงตากลมโตฉายแวววาวด้วยความไม่ยอมคน ฝปากบางยกยิ้มเหยียดนิดๆ อย่างทันคน "คนที่ต้องร้อนรนควรจะเป็นคุณมากกว่านะครับ ที่ลงทุนแฮกเข้าระบบตึกเพื่อส่งคนขึ้นมาขโมยไฟล์เอกสาร แต่ดันลืมไปว่า... ไฟล์ที่คุณอยากได้จริงๆ น่ะ มันถูกย้ายไปเก็บไว้ในเซิร์ฟเวอร์สำรองตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้วแล้วครับ" รอยยิ้มบนใบหน้าของคนอร์แข็งค้างไปชั่วขณะ ดวงตาคู่คมเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกใจที่ถูกอ่านเกมขาด ธันวาเหลือบมองคนข้างกายด้วยหางตา แอบอมยิ้มบางๆ กับความแสบสันของเลขาปากกล้าคนนี้ มือหนายื่นไปคว้ามือเรียวบางมาประสานนิ้วกุมไว้แน่นใต้ชายเสื้อสูท เป็นการให้กำลังใจและประกาศความเป็นเจ้าของไปในตัว "เสียใจด้วยนะครับที่คุณอุตส่าห์ลงทุนลงแรงมาถึงที่นี่ แต่หลักฐานที่คุณอยากได้... ไม่มีอยู่จริงหรอก" ธันวากล่าวเสริมด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น "และภาพที่คุณบุกรุกเข้ามาในยามวิกาลพร้อมสมุน ก็กำลังถูกถ่ายทอดสดตรงไปยังสถานีตำรวจนครบาลเรียบร้อยแล้วด้วย" สิ้นคำพูดของประธานหนุ่ม ไฟฉุกเฉินสีแดงในห้องก็ดับวูบลง พร้อมกับเสียงไซเรนจากเจ้าหน้าที่ตำรวจภายนอกอาคารที่ดังสะท้อนเข้ามา สีหน้าของคนอร์แปรเปลี่ยนเป็นซีดเผือดทันที ความมั่นใจทั้งหมดพังทลายลงในพริบตา "แก... แกหลอกฉัน!" คนอร์คำรามด้วยความโกรธจัด สั่งให้บอดี้การ์ดด้านหลังพุ่งตัวเข้าไปหาธันวาและคีย์ทันที สถานการณ์กลับมาตึงเครียดและอันตรายถึงชีวิตอีกครั้งในเสี้ยววินาที ธันวาไม่รอช้า ดึงร่างของคีย์ให้ถอยร่นไปหลบด้านหลังโต๊ะทำงาน พร้อมกับเตรียมรับมือการปะทะตรงหน้าอย่างไม่เกรงกลัว ทว่า... ก่อนที่หมัดของบอดี้การ์ดฝ่ายตรงข้ามจะทันพุ่งถึงตัว เสียงประตูกระจกนิรภัยอีกด้านของห้องทำงานก็แตกกระจายเสียงดังสนั่นหวั่นไหว! เศษกระจกนับร้อยชิ้นร่วงหล่นกราวราวกับหิมะ พร้อมกับร่างของใครบางคนที่กระโจนผ่านหน้าต่างเข้ามาด้วยความเร็วสูงราวกับเสือชีตาห์ ท่ามกลางความมืดและแสงไฟกระพริบ บุคคลปริศนาในชุดแจ็คเก็ตหนังสีดำสนิทพุ่งเข้าจัดการบอดี้การ์ดทั้งสองคนร่วงลงไปกองกับพื้นภายในเวลาไม่ถึงสามวินาทีอย่างแม่นยำและไร้เสียง คนอร์เบิกตากว้างด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ถอยหลังกรูดจนชนเข้ากับกรอบประตูลิฟต์ ขณะที่ธันวาหรี่ตามองผู้มาใหม่ด้วยความระแวดระวัง แต่คีย์กลับอุทานออกมาเบาๆ ด้วยความตกใจเมื่อเห็นใบหน้าใต้ฮู้ดสีดำนั้นชัดเจน "นะ... นั่นมัน..." คีย์เสียงสั่น เผลอบีบมือธันวาแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว ชายปริศนาค่อยๆ เงยหน้าขึ้น เผยให้เห็นรอยยิ้มมุมปากและแววตาดุดลึกที่จ้องตรงมายังธันวาและคีย์อย่างมีความหมาย ก่อนจะเอ่ยชื่อที่ทำให้บรรยากาศภายในห้องหยุดชะงักลงทันที "ไม่ได้เจอกันนานนะ... ท่านประธาน... และเลขาคนสวย" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและติดตามความแซ่บซี้ดนี้ไปด้วยกันนะครับ!