“คุณกำลังจะบอกว่า... สปอนเซอร์หลักของงานจะถอนตัวกลางคันเพราะ ‘ข่าวฉาว’ ที่ยังไม่เกิดขึ้นเนี่ยนะคริสติน่า? อย่ามาทำเป็นเล่นตลกบนความพินาศของคนอื่นเลยค่ะ มันไม่ขำ”
เรย์กระแทกแก้วไวน์ราคาแพงลงบนโต๊ะไม้โอ๊กจนเกิดเสียงดังสนั่นท่ามกลางความเงียบงันในห้องทำงานส่วนตัวของคริสติน่า นัยน์ตาคมกริบของดีไซเนอร์สาวจ้องมองคนตรงข้ามอย่างไม่ลดละ ราวกับจะเค้นหาความจริงที่ซ่อนอยู่ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉยนั้น
คริสติน่าไม่ได้สะทกสะท้าน เธอเพียงแค่เอนหลังพิงพนักเก้าอี้หนังนุ่ม มือเรียวที่สวมแหวนเพชรเม็ดโตขยับแฟ้มเอกสารบางอย่างไปตรงหน้าเรย์ ปลายนิ้วของเธอแตะลงบนตัวอักษรสีแดงฉานที่ระบุถึงยอดขายและกระแสวิพากษ์วิจารณ์ในโซเชียลมีเดียที่เริ่มก่อตัวขึ้นเหมือนพายุหมุน
“ฉันไม่ได้มาเล่นตลก เรย์... ฉันมาเตือน” คริสติน่าเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าแฝงไปด้วยความเยือกเย็นที่บาดลึก “คอลเลกชัน ‘Midnight Bloom’ ของคุณสวยงามไร้ที่ติ แต่น่าเสียดายที่โครงสร้างธุรกิจของโรงงานที่ส่งผ้าให้คุณ กำลังถูกตรวจสอบเรื่องการฟอกเงิน ข่าวนี้จะหลุดออกสู่สาธารณะในอีกสิบสองชั่วโมงข้างหน้า หากคุณยังดื้อรั้นจะจัดโชว์โดยไม่เปลี่ยนแหล่งวัตถุดิบ รันเวย์ที่คุณทุ่มเทมาทั้งชีวิตจะกลายเป็นสุสานของชื่อเสียงคุณทันที”
บรรยากาศในห้องดูบีบคั้นขึ้นทันตา เรย์ชะงักไปครู่หนึ่ง หัวใจของเธอเต้นรัวอย่างควบคุมไม่ได้ เธอรู้ดีว่าคำพูดของคริสติน่าไม่ใช่คำขู่ เพราะบรรณาธิการผู้นี้ไม่เคยเสียเวลาพูดเรื่องไร้สาระหากไม่ได้รับประโยชน์ที่คุ้มค่า
“ทำไมคุณถึงบอกฉัน?” เรย์ถาม เสียงอ่อนลงกว่าเดิมเล็กน้อย แววตาที่เคยแข็งกร้าวเริ่มมีความลังเลใจฉายชัด “คุณเกลียดฉันจะตายไป ไม่ใช่เหรอคะ? การที่งานโชว์ของฉันพังทลาย มันก็เป็นผลดีต่อนิตยสารคู่แข่งที่คุณคอยหนุนหลังอยู่ไม่ใช่หรือไง”
คริสติน่าลุกขึ้นยืนช้าๆ เธอเดินอ้อมโต๊ะมาหยุดอยู่ตรงหน้าเรย์ กลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่คุ้นเคยโชยเข้าจมูกของคนตรงหน้า จนเรย์เผลอกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว คริสติน่าโน้มตัวลงมาใกล้จนใบหน้าของทั้งคู่อยู่ห่างกันเพียงคืบ ดวงตาที่เคยเย็นชาคู่นั้นสั่นไหววูบหนึ่ง
“เพราะฉันไม่อยากเห็น ‘ศิลปะ’ ที่มีชีวิตต้องมาดับสูญเพราะเรื่องการเมืองสกปรกในวงการนี้... หรือต่อให้พูดให้ถูกกว่านั้น คือฉันยังไม่อยากเสีย ‘คู่ปรับ’ ที่ทำให้ฉันต้องตื่นตัวทุกเช้าไปง่ายๆ หรอกค่ะ” คริสติน่ากระซิบเบาๆ ด้วยน้ำเสียงที่สั่นพร่าเล็กน้อย
เรย์นิ่งอึ้งไปกับเหตุผลนั้น เธอสัมผัสได้ถึงความจริงใจที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความเย่อหยิ่งของคริสติน่า นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอรู้สึกว่ากำแพงน้ำแข็งระหว่างพวกเธอกำลังแตกร้าว แต่ครั้งนี้มันรุนแรงจนน่าใจหาย
“แล้วฉันต้องทำยังไง” เรย์ถามพลางสบตากับคริสติน่าตรงๆ “ผ้าไหมเกรดพรีเมียมแบบนั้นไม่มีทางหาได้ภายในคืนเดียว... ต่อให้ฉันมีเงินมหาศาลก็เถอะ”
คริสติน่ายิ้มมุมปาก ยิ้มที่ไม่ได้มีความเย่อหยิ่งเหมือนเคย แต่เป็นยิ้มที่ดูมีเลศนัยและท้าทายในเวลาเดียวกัน เธอหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแล้วเลื่อนหน้าจอไปที่คอนแทคเลนส์หนึ่ง
“ฉันมีสต็อกผ้าไหมชุดสุดท้ายจากแหล่งที่สะอาดที่สุดในยุโรปที่เพิ่งมาถึงเมื่อเช้า” คริสติน่ากล่าว “และฉันมีแพทเทิร์นการปรับแก้รันเวย์ที่ทำให้โชว์ของคุณดู ‘อัปเกรด’ ขึ้นไปอีกระดับโดยไม่ต้องใช้ทุนเพิ่ม... แต่เราต้องทำงานร่วมกันตลอดคืนนี้ จนกว่าจะถึงวินาทีที่ไฟบนรันเวย์สว่างขึ้น”
เรย์มองมือที่ยื่นออกมาตรงหน้า มันเป็นมือของศัตรูคู่อาฆาตที่เคยฉีกหน้าเธอต่อหน้าคนทั้งวงการ แต่ในวินาทีนี้ มือคู่นั้นกลับดูเหมือนเรือชูชีพท่ามกลางพายุคลั่งที่กำลังโหมกระหน่ำ เรย์ตัดสินใจยื่นมือไปจับมือนั้นไว้ ความอบอุ่นที่ส่งผ่านฝ่ามือทำให้ทั้งคู่ชะงักไปครู่หนึ่ง แต่ไม่มีใครยอมปล่อย
ทั้งคู่เริ่มวางแผนงานอย่างบ้าคลั่ง เรย์สาธิตการจัดวางโครงสร้างชุดใหม่ ส่วนคริสติน่าจัดการเรื่องความสัมพันธ์กับสื่อและสปอนเซอร์อย่างรวดเร็วและแม่นยำ ความเป็นมืออาชีพของทั้งสองคนเริ่มหลอมรวมเข้าหากัน จากศัตรูที่เคยจ้องจะทิ่มแทง กลับกลายเป็นคู่หูที่ประสานงานกันได้อย่างไร้ที่ติ ราวกับว่าพวกเธอถูกสร้างมาเพื่อเติมเต็มส่วนที่ขาดหายของกันและกัน
เสียงหัวเราะเบาๆ ของเรย์ดังขึ้นท่ามกลางความเครียด เมื่อเห็นคริสติน่าเผลอทำแก้วกาแฟหกใส่เอกสารสำคัญ แล้วพยายามซับมันอย่างลนลานจนดูผิดกับภาพลักษณ์นางพญา
“ไม่เคยเห็นคุณพลาดแบบนี้มาก่อนเลยนะคะ บรรณาธิการผู้เนี้ยบเป๊ะ” เรย์แซวพร้อมกับหยิบกระดาษทิชชูมาช่วยเช็ด
คริสติน่าชะงัก แล้วจ้องมองเรย์ด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป สายตาที่ไม่ใช่การประเมินค่า แต่เป็นการมองด้วยความรู้สึกบางอย่างที่เกินคำบรรยาย “มันเป็นเพราะคุณต่างหากที่ทำให้จังหวะชีวิตฉันรวนไปหมด”
ในขณะที่ทั้งสองคนกำลังก้มหน้าก้มตาทำงานแข่งกับเวลาที่เหลืออยู่น้อยนิด จู่ๆ เสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้น ตามมาด้วยการเปิดเข้ามาของชายหนุ่มร่างสูงผู้เป็นเจ้าของแบรนด์แฟชั่นระดับโลกและเป็นคู่ปรับตัวฉกาจของเรย์ที่ไม่ได้เชิญมาด้วย
“แหม... ดูเหมือนผมจะพลาดความสนุกอะไรไปหรือเปล่านะ? เห็นว่าที่นี่มี ‘ดีลลับ’ ระหว่างคู่กัดกำลังเกิดขึ้น ผมก็เลยรีบมาแสดงความยินดีด้วยตัวเองเลย” ชายหนุ่มแสยะยิ้มพลางกวาดสายตามองเอกสารที่วางระเกะระกะบนโต๊ะ “หวังว่าผมคงไม่ได้มาขัดจังหวะอะไรที่สำคัญ... อย่างเช่นหลักฐานการฉ้อโกงที่คุณกำลังจะทำลายทิ้งหรอกนะ?”
เรย์และคริสติน่าสบตากันทันที ความหวาดหวั่นฉายชัดอยู่ในแววตาของทั้งคู่ เมื่อรู้ตัวว่า ‘ความลับ’ ที่พวกเธอพยายามปิดตาย กำลังถูกกุมไว้ในมือของคนที่พร้อมจะทำลายพวกเธอให้พินาศที่สุด
ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับความเร่าร้อนในบทนี้ แล้วเจอกันใหม่ตอนหน้านะคะ ควีนบีทูโกค่ะ
Runway Ruin: ร้ายให้สุด หยุดที่หัวใจเธอ•ตอนที่ 15
เส้นขนานที่เริ่มบรรจบ
ผลงานโดย ควีนบีทูโก
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ควีนบีทูโก)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง Runway Ruin: ร้ายให้สุด หยุดที่หัวใจเธอ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!