สายตาของคนนอก

"ถ้าคุณจะกรุณาเลิกทำหน้าเหมือนฉันเพิ่งไปเผาบ้านคุณได้แล้ว ก็คงจะดีไม่น้อยนะคะ คริสติน่า" เรย์แค่นยิ้มพลางโยนแฟ้มโปรเจกต์คอลเลกชันใหม่ลงบนโต๊ะไม้โอ๊กตัวใหญ่ เสียงดังปึกนั้นไม่ได้ทำให้บรรยากาศอึมครึมในห้องทำงานบรรณาธิการผ่อนคลายลงแม้แต่น้อย กลับกัน คริสติน่าที่นั่งอยู่หลังโต๊ะตัวนั้นกลับนิ่งงันดุจรูปปั้นหินอ่อน เธอไม่ได้ตอบโต้ทันที มือเรียวสวยที่สวมแหวนเพชรเม็ดโตเพียงวงเดียวค่อยๆ ประสานกันอย่างใจเย็น ทว่าแววตาที่จ้องมองเรย์กลับคมกริบราวกับใบมีดโกน "ข่าวลือเรื่องเราสองคน... มันดังไปถึงหูคนในบอร์ดบริหารแล้ว" คริสติน่าเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าสั่นเครือเล็กน้อยในจังหวะสุดท้าย "พวกเขาไม่ได้แค่ซุบซิบเรื่องงาน แต่กำลังพูดถึงความสัมพันธ์ที่ 'ไม่เหมาะสม' ของเรา สองคนในฐานะคนที่กุมชะตา Runway Ruin เอาไว้" เรย์หัวเราะหึในลำคอ เธอเดินไปทิ้งตัวลงนั่งบนขอบโต๊ะของอีกฝ่าย บีบบังคับให้คริสติน่าต้องเงยหน้าขึ้นมองด้วยองศาที่ดูเสียเปรียบ "กลัวหรือคะ? กลัวว่าอาณาจักรนิตยสารที่สร้างมากับมือจะพังทลายเพราะเรื่องส่วนตัวของเรางั้นหรือ?" "เรย์... อย่าเล่นกับไฟ" คริสติน่าพึมพำ น้ำเสียงที่เคยเย็นชาบัดนี้เจือไปด้วยความกังวลที่ปิดไม่มิด "คุณไม่รู้หรอกว่าคนที่จ้องทำลายเราอยู่เขาไม่ได้ต้องการแค่ให้เราอับอาย เขาต้องการให้เราหายไปจากวงการแฟชั่นตลอดกาล" บรรยากาศในห้องเงียบเชียบจนได้ยินเสียงแอร์ทำงาน เรย์โน้มตัวลงไปจนใบหน้าของทั้งคู่ห่างกันเพียงคืบ กลิ่นน้ำหอมราคาแพงของคริสติน่าคลุกเคล้ากับกลิ่นจางๆ ของผ้าไหมจากตัวเรย์ มันเป็นความรู้สึกที่ทั้งน่าหลงใหลและอันตรายในคราวเดียวกัน สายตาของเรย์กวาดมองริมฝีปากที่เม้มแน่นของอีกฝ่าย ก่อนจะเลื่อนขึ้นไปสบตาที่สั่นไหวอย่างโหยหา "ให้เขาทำลายไปสิคะ" เรย์กระซิบชิดริมฝีปาก "ถ้าสุดท้ายแล้วบนซากปรักหักพังนั้น... จะเหลือแค่เราสองคน" คริสติน่าชะงัก เธอหลับตาลงแน่น พยายามรวบรวมสติที่กระเจิดกระเจิงกลับมา "คุณมันบ้า เรย์... ความรักในวงการนี้มันคือสินค้า ไม่ใช่ชีวิต" "งั้นก็เปลี่ยนมันสิคะ" เรย์ท้าทาย "ทำให้ความรักของเราเป็นสิ่งที่คนทั้งโลกต้องสยบยอม ไม่ใช่สิ่งที่ต้องมานั่งหลบๆ ซ่อนๆ ให้พวกคนขี้อิจฉาเอาไปเหยียบย่ำ" ทว่าก่อนที่บทสนทนาอันร้อนแรงจะดำเนินไปไกลกว่านั้น เสียงเคาะประตูดังขึ้นอย่างไม่มีมารยาท พร้อมกับการเปิดเข้ามาโดยไม่รอคำอนุญาต ร่างสูงโปร่งของ 'วิเวียน' นางแบบเบอร์ต้นที่เคยเป็นไม้เบื่อไม้เมากับเรย์ก้าวเข้ามาด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ย เธอไม่ได้มามือเปล่า ในมือถือแท็บเล็ตที่ฉายภาพพาดหัวข่าวจากสื่อออนไลน์เจ้าใหญ่ที่สุดในวงการ "ขอโทษที่ขัดจังหวะความหวานนะคะ" วิเวียนเอ่ยเสียงใส ทว่าสายตากลับจ้องมองทั้งคู่ด้วยความเกลียดชัง "แต่ดูเหมือนว่าพวกคุณจะกลายเป็นข่าวดังระดับประเทศไปแล้วจริงๆ" คริสติน่ารีบผละออกจากเรย์ทันที จัดชุดสูทให้เข้าที่ด้วยอาการลุกลี้ลุกลนเล็กน้อย เธอรับแท็บเล็ตมาดู ก่อนที่ใบหน้าจะซีดเผือดจนไร้สีเลือด ภาพถ่ายจากมุมมืดในงานเลี้ยงปิดกล้องเมื่อคืนนี้—ภาพที่เรย์กับคริสติน่ากำลังหลบมุมกระซิบกระซาบกันอย่างใกล้ชิดเกินงาม—กำลังถูกแชร์ไปทั่วทุกแพลตฟอร์มโซเชียล พร้อมแคปชั่นที่อ่านแล้วต้องสั่นสะท้าน: *‘เบื้องหลังรันเวย์: เมื่อบรรณาธิการบริหารกับดีไซเนอร์ดาวรุ่งไม่ได้มีดีแค่เรื่องงาน!’* "นี่มัน... ใครเป็นคนถ่าย?" คริสติน่าถามเสียงสั่น "คนที่เป็นคนนอกไงคะ" วิเวียนเดินเข้ามาใกล้ วางมือลงบนโต๊ะด้วยท่าทางคุกคาม "คนที่คุณมองข้าม คนที่เขารู้ทุกอย่างเกี่ยวกับพวกคุณ แม้กระทั่งเรื่องที่พวกคุณคิดว่าไม่มีใครรู้" เรย์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง พุ่งสายตาไปที่วิเวียนอย่างไม่เกรงกลัว "แกต้องการอะไร วิเวียน? จะมาขู่กันหรือไง?" วิเวียนหัวเราะเบาๆ ก่อนจะหันหลังเดินไปที่ประตู แต่ก่อนจะออกไป เธอหยุดชะงักแล้วหันมามองทั้งคู่ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความอาฆาต "ฉันไม่ได้มาขู่ค่ะ ฉันแค่มาบอกว่า... แขกคนสำคัญของพวกคุณกำลังรออยู่ในห้องรับรองชั้นล่าง ประธานบอร์ดบริหารสั่งเรียกพวกคุณให้ไปพบเดี๋ยวนี้" ความเงียบที่น่ากลัวเข้าปกคลุมห้องทำงานอีกครั้ง คริสติน่าหันมามองเรย์ แววตาของเธอเปลี่ยนจากความอ่อนไหวเป็นความเด็ดขาดที่เรย์ไม่เคยเห็นมาก่อน มือของคริสติน่าเอื้อมมาคว้ามือของเรย์ไว้แน่น "ถ้าเราออกไปจากห้องนี้... เราจะไม่มีวันย้อนกลับไปเป็นคนเดิมได้อีก" คริสติน่าเอ่ยเสียงต่ำ "เรย์ คุณพร้อมจะเผชิญหน้ากับพายุลูกใหญ่ที่สุดในชีวิตหรือยังคะ?" เรย์กระชับมือของคริสติน่าตอบ เธอไม่ได้ตอบเป็นคำพูด แต่เดินนำไปที่ประตูพร้อมกับรอยยิ้มที่ท้าทายโชคชะตา ทว่าทันทีที่ทั้งคู่เปิดประตูออกไปสู่โถงทางเดิน เงาร่างของบุคคลที่ยืนรออยู่หน้าห้องกลับทำให้ลมหายใจของทั้งคู่ต้องหยุดชะงักลง นั่นไม่ใช่ประธานบอร์ดบริหาร... แต่เป็น 'อดีตคนรัก' ของเรย์ที่หอบหลักฐานบางอย่างมาพร้อมกับรอยยิ้มของคนที่จะเป็นผู้ชนะในเกมนี้ ควีนบีทูโกหวังว่ารี้ดเดอร์ทุกท่านจะร่วมลุ้นและส่งกำลังใจให้เรย์กับคริสติน่าในตอนต่อไปนะคะ!