แผนการเอาคืน

“ถ้าเธอคิดจะแก้เผ็ดด้วยการเปลี่ยนสีผ้าในสต็อกหน้าตายแบบนั้น ฉันบอกเลยว่ามันตื้นเขินเกินไปสำหรับระดับ ‘วิเวียน’ ค่ะ” เรย์วางแก้วค็อกเทลราคาแพงลงบนโต๊ะหินอ่อนด้วยจังหวะที่พอเหมาะ เสียงกระทบกันของแก้วดังกังวานเบาๆ ท่ามกลางความเงียบในห้องส่วนตัวของคลับหรู เธอเงยหน้าขึ้นมองหญิงสาวตรงหน้าที่กำลังจิบไวน์ด้วยท่าทีสงบนิ่งราวกับรูปปั้น คริสติน่าวางแก้วลงช้าๆ นัยน์ตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นแบรนด์เนมจับจ้องมาที่เรย์ “ใครบอกว่าฉันจะเปลี่ยนแค่สีผ้าคะเรย์? การแก้แค้นที่ฉลาดน่ะ เขาไม่ทำลายคู่แข่งด้วยการลดเกรดของอีกฝ่ายหรอก แต่เขาจะทำให้อีกฝ่าย ‘ทำลายตัวเอง’ ต่อหน้าสาธารณชนต่างหาก” เรย์เลิกคิ้วเล็กน้อย รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอย่างผู้ถือไพ่เหนือกว่า “งั้นหมายความว่า... แผนการของเธอไม่ใช่แค่เรื่องเดรสสีแดงในคอลเลกชันฤดูใบไม้ร่วงสินะคะ?” “แม่นยำมากค่ะ” คริสติน่าโน้มตัวเข้ามาใกล้ กลิ่นน้ำหอมราคาแพงประจำตัวของหล่อนโชยมาแตะจมูกเรย์ “วิเวียนชอบขโมยไอเดียจากดีไซเนอร์รุ่นใหม่ไปจดสิทธิบัตรก่อนเสมอ ครั้งนี้ฉันจึงจัดเตรียม ‘พิมพ์เขียว’ ชุดเดรสชุดใหม่ที่ดูเหมือนจะล้ำสมัยและประณีตที่สุดให้เธอ ‘บังเอิญ’ ไปเห็นในโฟลเดอร์งานที่ฉันจงใจทิ้งไว้บนคลาวด์เซิร์ฟเวอร์ที่เธอมักจะแฮกเข้ามาดูเสมอ” “เธอก็เลยใส่ ‘กับดัก’ ไว้ในโครงสร้างชุดนั้น?” เรย์หัวเราะเบาๆ ในลำคอ “วิเวียนจะกลายเป็นตัวตลกของรันเวย์ทันทีที่นางแบบก้าวเท้าออกไป เพราะชุดที่ว่านั่นจะพังทลายลงมาตามกลไกที่เธอซ่อนไว้ ใช่ไหมคะ?” “ไม่ใช่แค่พังทลาย แต่มันจะร่วงหล่นจนเหลือเพียงผ้าชิ้นสุดท้ายในจังหวะที่แสงไฟสปอร์ตไลต์ส่องเข้าหน้าเธอพอดี... กลางงานการกุศลที่ถ่ายทอดสดทั่วประเทศ” คริสติน่าเลื่อนนิ้วเรียวไปบนโต๊ะ ราวกับกำลังวาดเส้นสายของชุดที่ว่า “คนอย่างวิเวียน หยิ่งผยองจนไม่เคยเช็กความถูกต้องของเทคนิคที่ตัวเองไม่ได้ออกแบบเอง เธอจะพ่ายแพ้ด้วยความมั่นใจที่ล้นเกินของตัวเธอเองค่ะ” เรย์เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ดวงตาจ้องมองผู้หญิงตรงหน้าด้วยความรู้สึกซับซ้อน ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่ผู้หญิงเย็นชาคนนี้กลายเป็นพันธมิตรที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดของเธอ? ความสัมพันธ์ที่เคยขัดแย้งดุเดือด กลับหลอมรวมกันเป็นกลยุทธ์ที่เฉียบคมจนคนนอกคาดไม่ถึง “แล้วถ้าวิเวียนรู้ตัวก่อนล่ะคะ?” เรย์ถามด้วยน้ำเสียงที่ลดระดับความขี้เล่นลง “ถ้าเธอจ้างคนมาตรวจสอบแพทเทิร์นนั้นอย่างละเอียด?” “นั่นคือจุดที่เธอต้องเข้ามาช่วย” คริสติน่าขยับสายตาที่ซ่อนความอ่อนไหวไว้เพียงเสี้ยววินาที “เธอต้องส่งแบบจำลองชุดที่ ‘ไร้ที่ติ’ จริงๆ ไปให้เธอก่อนหน้างานหนึ่งวัน เป็นการเบี่ยงเบนความสนใจ วิเวียนจะเห็นของดีสองชิ้น และความโลภจะทำให้เธอเลือกชิ้นที่ดูเหมือนจะสมบูรณ์แบบกว่า ซึ่งจริงๆ แล้วเป็นของปลอมที่ฉันวางยาไว้ ส่วนของจริง... จะถูกเก็บไว้ในที่ที่ไม่มีใครคาดคิด” “เธอนี่มัน... ร้ายกาจจริงๆ นะคะ คริสติน่า” เรย์เอื้อมมือไปแตะปลายนิ้วของอีกฝ่ายที่วางอยู่บนโต๊ะ แรงสั่นสะเทือนเบาๆ ส่งผ่านไปถึงใจ “แต่ฉันชอบค่ะ เราจะทำลายชื่อเสียงที่เธอสร้างมาเป็นสิบปี ให้ย่อยยับไปภายในสิบนาที” “เตรียมตัวให้พร้อมนะคะเรย์ อีกสองวันเราจะเริ่มเกมใหญ่” คริสติน่าเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าก่อนที่บทสนทนาจะสิ้นสุด เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ของคริสติน่าก็ดังขึ้น ใบหน้าของบรรณาธิการสาวเปลี่ยนสีไปทันทีเมื่อกวาดสายตาอ่านข้อความบนหน้าจอ เรย์สังเกตเห็นความผิดปกติ เธอขมวดคิ้ว “มีอะไรคะ? หรือว่าแผนรั่ว?” คริสติน่าเงยหน้าขึ้นมองเรย์ด้วยแววตาที่สั่นไหวอย่างที่เรย์ไม่เคยเห็นมาก่อน “ไม่ใช่แผนรั่วค่ะ... แต่มีคนส่งไฟล์ลับที่เกี่ยวข้องกับ ‘ต้นตอ’ ของการหักหลังเธอเมื่อสามปีก่อนมาให้ฉัน” เธอยื่นโทรศัพท์ให้เรย์ดู และสิ่งที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอไม่ใช่ภาพของวิเวียนอย่างที่ควรจะเป็น แต่มันคือรูปถ่ายของคนใกล้ตัวที่สุดที่เรย์ไว้ใจมากที่สุดในสตูดิโอ พร้อมกับข้อความที่เขียนสั้นๆ ว่า... *‘ถ้าอยากรู้ความจริง ว่าทำไมความฝันของเธอถึงพังทลายในคืนนั้น จงไปที่โกดังร้างท้ายท่าเรือตอนเที่ยงคืนคนเดียว... อย่าให้คริสติน่ารู้’* เรย์นิ่งอึ้ง หัวใจเต้นแรงราวกับจะหลุดออกมาจากอก ความลับที่เธอพยายามลืมเลือนกำลังย้อนกลับมาหาเธอในวันที่เธอกำลังจะก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของวงการแฟชั่น คริสติน่าคว้าข้อมือเรย์ไว้แน่น ดวงตาคู่นั้นจ้องลึกเข้ามา “บอกฉันมาเรย์... ใครกันที่กล้าทำเรื่องแบบนี้กับเรา? และที่สำคัญกว่านั้น เธอคิดจะไปที่นั่นตามคำท้าของมันจริงๆ เหรอคะ?” ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงจุดพลิกผันนี้นะคะ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าค่ะ - ควีนบีทูโก