การเผชิญหน้ากับความกลัว

“ถ้างานคอลเลกชันนี้พัง... ฉันจะไม่ได้เป็นแค่ดีไซเนอร์ตกอับ แต่มันหมายถึงจุดจบของเกียรติยศที่ฉันอุตส่าห์สร้างมาด้วยหยาดเหงื่อและคราบน้ำตา” เสียงของเรย์แหบพร่า ทว่าแฝงไปด้วยความเด็ดเดี่ยว เธอกำชอล์กในมือแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด บนโต๊ะทำงานตัวใหญ่เต็มไปด้วยภาพสเก็ตช์ที่ถูกขยำทิ้งจนเป็นกองภูเขาขนาดย่อม กลิ่นกาแฟดำที่เย็นชืดผสมกับกลิ่นผ้าไหมราคาแพงตลบอบอวลอยู่ในสตูดิโอส่วนตัวยามวิกาล คริสติน่าที่ยืนพิงกรอบประตูอยู่เงียบๆ มานาน ปรับสายตาให้ชินกับแสงไฟสลัว เธอขยับแว่นสายตากรอบบางเล็กน้อย ก่อนจะก้าวเท้าเข้ามาในเขตหวงห้ามของดีไซเนอร์สาว เสียงส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนดังจังหวะหนักแน่นเหมือนเสียงฝีเท้าของเพชฌฆาต “เกียรติยศเหรอคะเรย์? หึ... ของพรรค์นั้นมันก็แค่กระดาษชำระราคาแพงในวงการนี้” คริสติน่าเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าสายตาคู่คมกลับกวาดมองไปที่บอร์ดนิทรรศการซึ่งแปะภาพสเก็ตช์ชุดล่าสุดเอาไว้ “เธอไม่ได้กลัวเรื่องเกียรติยศหรอก เธอแค่กลัวว่าตัวเองจะ ‘ไม่ดีพอ’ ในสายตาของคนที่เคยทิ้งเธอไปต่างหาก” เรย์ชะงัก เธอวางชอล์กลงแล้วหันกลับมาเผชิญหน้ากับหญิงสาวผู้เปี่ยมไปด้วยอำนาจ ดวงตาคู่สวยสั่นไหววูบหนึ่งก่อนจะกลับมาแข็งกร้าวตามสัญชาตญาณการป้องกันตัว “อย่าเอาปมของฉันมาเป็นของเล่นในบทสนทนาของคุณเลยค่ะ คุณคริสติน่า แอลตั้น งานนี้ฉันทำเพื่อพิสูจน์ตัวเอง ไม่ใช่เพื่อใครที่ไหน” “งั้นเหรอคะ?” คริสติน่าก้าวเข้ามาประชิด ระยะห่างระหว่างพวกเธอเหลือเพียงไม่กี่นิ้ว กลิ่นน้ำหอมกลิ่นดอกกุหลาบป่าผสมเครื่องเทศที่เป็นเอกลักษณ์ของคริสติน่าแทรกซึมเข้ามาในโสตประสาทของเรย์ “ถ้าทำเพื่อตัวเองจริงๆ มือที่สั่นจนแทบจะจับดินสอไม่นิ่งนั่นคืออะไร บอกฉันสิ... ว่าเธอกำลังกลัวอะไรกันแน่ กลัวว่าถ้าครั้งนี้รุ่งแล้ว เธอจะไม่มีข้ออ้างในการดึงตัวเองให้ต่ำลงไปอีก” คำพูดจี้จุดทำให้เรย์ถึงกับพูดไม่ออก เธอถอยกรูดไปชนกับโต๊ะทำงานจนอุปกรณ์วาดเขียนร่วงลงพื้นเสียงดังสนั่น ความเงียบงันเข้าปกคลุมห้องทำงานจนน่าอึดอัด เรย์ระบายลมหายใจออกมาแรงๆ ก่อนจะคว้าสมุดสเก็ตช์เล่มหนาขึ้นมาเปิดกางออกต่อหน้าคริสติน่า “คอลเลกชันนี้ชื่อ ‘The Scarred Silhouette’ ค่ะ” เรย์เอ่ยเสียงนิ่ง “ฉันไม่ได้ออกแบบเพื่อให้คนสวยดูดีขึ้น แต่ฉันออกแบบเพื่อให้คนที่ผ่านความเจ็บปวดมาได้เห็นว่าความพังทลายก็มีความงดงามของมัน... มันเป็นงานที่ฉันจะไม่ยอมให้ใครมาบงการ ไม่ว่าจะเป็นบรรณาธิการนิตยสารชื่อดัง หรือใครก็ตามที่พยายามจะฉุดรั้งฉันไว้” คริสติน่ากวาดสายตามองภาพวาดเหล่านั้นอย่างพินิจพิเศษ ความเงียบของเธอทำให้เรย์แทบหยุดหายใจ ทุกวินาทีที่ผ่านไปเหมือนกับการถูกตัดสินโทษ ดีไซเนอร์สาวจ้องมองใบหน้าที่ไร้อารมณ์ของอีกฝ่ายอย่างรอคอย ทั้งความโกรธ ความคาดหวัง และความหวั่นไหวตีรวนกันอยู่ในอก เนิ่นนานกว่าที่คริสติน่าจะเลื่อนสายตากลับมามองเรย์ แววตาที่เคยเย็นชาคู่นั้นดูอ่อนลงเพียงเสี้ยววินาที “ดีไซน์นี้... มันมีความกล้าหาญที่ฉันไม่เคยเห็นในตัวเธอมาก่อนเรย์ แต่มันเสี่ยงมาก ถ้าคอลเลกชันนี้ไม่ได้รับคำวิจารณ์ในแง่บวก เธอจะไม่มีวันยืนหยัดในอุตสาหกรรมนี้ได้อีกเลย” “ถ้าต้องอยู่อย่างคนขี้ขลาดที่คอยแต่วิ่งตามมาตรฐานของคนอื่น ฉันขอเลือกที่จะล้มลงในขณะที่กำลังเดินตามความฝันของตัวเองดีกว่าค่ะ” เรย์เชิดหน้าขึ้น ตอบโต้ด้วยความมั่นใจที่ซ่อนความร้าวรานเอาไว้ข้างใน คริสติน่าแสยะยิ้มที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่เรย์เดาทางไม่ถูกเสมอ “งั้นก็พิสูจน์ให้ฉันเห็นสิ ว่าความมั่นใจที่เธอกำลังถือดีอยู่นี้ มันมีค่ามากพอที่จะทำให้ฉันยอมเปลี่ยนนโยบายหน้าปกนิตยสารฉบับหน้าเพื่อเธอ” ทว่าก่อนที่เรย์จะได้เอ่ยตอบ เสียงเคาะประตูดังขึ้นอย่างรวดเร็วและเร่งเร้า ประตูบานใหญ่ถูกผลักเปิดออกโดยไม่รอคำอนุญาต ร่างของเลขาส่วนตัวของคริสติน่าก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก ถือแท็บเล็ตในมือแน่น “คุณคริสติน่าคะ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วค่ะ ตอนนี้ในโซเชียลมีเดียมีคนปล่อยภาพร่างคอลเลกชันของเรย์ที่เพิ่งวาดเสร็จไปเมื่อกี้นี้ ทั้งหมดเลยค่ะ!” เรย์หน้าถอดสี มือไม้สั่นเทาจนเผลอทำสมุดสเก็ตช์ร่วงจากมือ คริสติน่ารีบคว้าแท็บเล็ตมาดู ดวงตาของเธอเบิกกว้างขึ้นเมื่อเห็นว่าภาพที่ถูกโพสต์ลงในฟอรัมแฟชั่นระดับโลกนั้นเป็นผลงานที่เธอเพิ่งจะเห็นไปเมื่อสักครู่ แต่ที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือ... บนมุมขวาของภาพทุกภาพ มีลายเซ็นของ 'ดีไซเนอร์ที่เพิ่งลาออกไปเมื่อสัปดาห์ก่อน' ประทับอยู่เสมือนว่าผลงานนี้ถูกขโมยมาจากเขา! “นี่มันหมายความว่ายังไงเรย์...” คริสติน่าหันมามองเรย์ด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปจากเดิม ราวกับกำลังมองคนแปลกหน้า “เธออธิบายเรื่องนี้มาเดี๋ยวนี้ ว่าทำไมงานของเธอถึงไปปรากฏอยู่ในชื่อของคนที่จ้องจะทำลายเธอได้!” เรย์หน้าซีดเผือด ความเงียบที่เกิดขึ้นในห้องครั้งนี้กลับน่ากลัวกว่าครั้งไหนๆ เพราะความเชื่อใจที่กำลังก่อตัวขึ้นระหว่างเธอกับคริสติน่า กำลังจะถูกพังทลายลงด้วยคำโกหกของใครบางคนที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมดนี้ หวังว่าทุกท่านจะตื่นเต้นไปกับจุดเปลี่ยนของเรื่องที่กำลังเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ แบบนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะคะ ควีนบีทูโก