อุปสรรคใหม่

“ลดจอลงเดี๋ยวนี้!” เสียงกรีดร้องของเรย์ไม่ได้ทำให้บรรยากาศในโถงจัดแสดงแฟชั่นโชว์ผ่อนคลายลงเลยแม้แต่น้อย วิดีโอคลิปที่ยังคงเล่นวนซ้ำอยู่บนจอ LED ยักษ์เบื้องหลังรันเวย์เผยให้เห็นเงาร่างของคริสติน่าที่กำลังโน้มตัวลงมาประทับจูบอย่างเร่าร้อนกับเธอในห้องทำงาน เสียงบทสนทนาที่บันทึกไว้ชัดเจนจนคนทั้งงานต้องหยุดหายใจ มันไม่ใช่แค่เรื่องชู้สาว แต่มันคือการเปิดเผยข้อมูลความลับภายในแบรนด์ที่กำลังจะถูกนำไปใช้อ้างอิงในโปรเจกต์ระดับชาติ คริสติน่าที่ยืนอยู่ข้างกายเรย์ไม่แม้แต่จะขยับตัว ใบหน้าสวยเฉี่ยวนั้นเรียบเฉยราวกับรูปสลักน้ำแข็ง แววตาของเธอคมกริบแต่ทว่าไร้ความหวั่นไหว แม้ในวินาทีที่ชื่อเสียงของเธอในฐานะบรรณาธิการบริหารหญิงผู้ทรงอิทธิพลกำลังถูกทำลายลงต่อหน้าสาธารณชน “หยุดมือเดี๋ยวนี้!” เรย์พุ่งตัวไปที่แผงควบคุม แต่ทว่ารปภ.สองคนในชุดสูทสีดำสนิท—ชุดที่ดูแปลกแยกจากบรรยากาศงานแฟชั่น—กลับขวางทางเธอไว้ด้วยท่วงท่าที่หนักแน่นและดุดันเกินกว่าจะเป็นแค่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยทั่วไป “คุณหนูคะ... นายท่านรอพบอยู่ด้านหลังค่ะ” หนึ่งในชายชุดดำเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบจนน่าขนลุก คริสติน่าหลับตาลงชั่วครู่ ก่อนจะลืมตาขึ้นมองเรย์ สายตาที่ปกติมักจะเย็นชา กลับฉายแวววูบไหวเพียงชั่ววินาทีก่อนจะถูกกลบด้วยความนิ่งสนิท “ไปกับพวกเขาเถอะ เรย์ อย่าทำให้เรื่องมันแย่ไปกว่านี้เลย” “นี่มันอะไรกัน คริสติน่า!” เรย์ตะคอกถาม มือของเธอสั่นเทาด้วยความโกรธและสับสน “เธอจะให้ฉันยอมรับความพ่ายแพ้ต่อแผนสกปรกพวกนี้งั้นเหรอ? วิดีโอนั่น... เธอเป็นคนวางแผนไว้เองหรือไง!” คริสติน่าไม่ได้ตอบ เธอเพียงแค่หันไปหาชายชุดดำแล้วพยักหน้าเล็กน้อย ทันใดนั้น ไฟในฮอลล์ทั้งหมดก็ดับลง ความมืดมิดเข้าปกคลุมชั่วขณะก่อนที่จะมีเพียงไฟสปอร์ตไลท์เพียงดวงเดียวส่องไปยังประตูทางเข้าหลัก ร่างของหญิงวัยกลางคนในชุดกูตูร์สีดำสนิทเดินนิ่งเข้ามา ทุกย่างก้าวของเธอดังสะท้อนก้องทั่วห้องเหมือนเสียงเคาะระฆังงานศพ นั่นคือ ‘มาดามเอเลน่า’ มารดาของคริสติน่า ผู้ที่วงการแฟชั่นต่างขนานนามว่า ‘นางพญาผู้ไร้ความปรานี’ “ยินดีที่ได้พบกันอย่างเป็นทางการนะ... คุณเรย์ริน” เสียงของมาดามเอเลน่ากังวานและทรงพลัง เธอหยุดยืนตรงหน้าทั้งสองคน กลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่อบอวลอยู่รอบตัวเธอช่างกดดันจนเรย์รู้สึกอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก “หวังว่าการแสดงความรักเมื่อสักครู่ จะเพียงพอที่จะทำให้เธอเข้าใจนะว่าตำแหน่ง ‘คู่คิด’ ในโลกของตระกูลเรา มันต้องแลกมาด้วยอะไรบ้าง” “คุณต้องการอะไรกันแน่?” เรย์เชิดหน้าขึ้น แม้ใจจะสั่นแต่สัญชาตญาณนักสู้ในตัวเธอก็ไม่ยอมก้มหัวให้ใคร “ฉันไม่ได้ต้องการทำลายเธอหรอกนะ” มาดามเอเลน่าคลี่ยิ้มที่ไปไม่ถึงดวงตา ก่อนจะเอื้อมมือมาแตะไหล่คริสติน่าอย่างถือสิทธิ์ “ฉันแค่ต้องการเตือนสติลูกสาวของฉัน... ว่าอย่าได้เอาชีวิตที่น่ารุ่งโรจน์ไปผูกติดกับดีไซเนอร์ตกอับที่ไม่มีแม้แต่เครดิตจะรักษาชื่อเสียงตัวเอง” คริสติน่าตัวแข็งทื่อ เธอพยายามจะเอ่ยปากขัดแต่ทว่ามาดามเอเลน่ากลับบีบไหล่ลูกสาวแน่นขึ้นเป็นการสั่งให้เงียบ “นี่คืองานแฟชั่น ไม่ใช่โรงละครสัตว์ของพวกคุณ!” เรย์สวนกลับด้วยน้ำเสียงที่ดังพอให้แขกเหรื่อที่เริ่มซุบซิบกันได้ยิน “ถ้าอยากจะเล่นเกมอำนาจ ก็ช่วยไปเล่นที่อื่น ที่นี่คือพื้นที่ของผลงานศิลปะ ไม่ใช่สนามรบของพวกชนชั้นสูงที่ใช้เงินฟาดหัวคนอื่น!” บรรยากาศตึงเครียดจนเหมือนเส้นด้ายที่ถูกดึงจนตึงเปรี๊ยะ คริสติน่าเม้มริมฝีปากแน่น เธอมองสลับระหว่างมารดากับเรย์ แววตาของเธอมีความขัดแย้งที่ปิดบังไม่มิด “ศิลปะเหรอ?” มาดามเอเลน่าหัวเราะเบาๆ “ศิลปะที่ไม่มีนายทุนคอยปูทาง ก็เป็นแค่ขยะชิ้นหนึ่งในกองเพลิงเท่านั้นแหละ คริสติน่า... แม่ให้เวลาแกเคลียร์เรื่องความสัมพันธ์ไร้สาระนี้ให้จบภายในคืนนี้ ถ้ายังอยากจะเป็นบรรณาธิการบริหารต่อ หรือถ้าแกยังอยากเห็น ‘โปรเจกต์ลับ’ ที่แกทุ่มเทมาตลอดปีรอดพ้นจากการถูกทำลาย” คริสติน่าหันมามองเรย์ ดวงตาที่เคยคมกล้าตอนนี้กลับเต็มไปด้วยความเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่ลึกๆ เธอขยับเข้าไปใกล้เรย์จนได้ยินเสียงลมหายใจแผ่วๆ ก่อนจะกระซิบคำที่ทำให้หัวใจของเรย์ร่วงหล่นลงไปถึงตาตุ่ม “ลืมเรื่องฉันไปเสียเถอะ เรย์... เพราะหลังจากคืนนี้ เราสองคนจะไม่มีวันได้เจอกันอีก” คริสติน่าผละออกจากเรย์ทันทีแล้วเดินตามมารดาออกไป ทิ้งให้เรย์ยืนอ้างว้างอยู่กลางเวทีท่ามกลางเสียงซุบซิบและสายตาที่จับจ้องมาเหมือนตัวประหลาด แต่ในวินาทีที่เรย์กำลังจะก้าวขาเดินตามไปนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากสมาร์ทโฟนของเธอก็ดังขึ้นรัวๆ เมื่อเธอกดเปิดหน้าจอ เธอก็พบกับไฟล์วิดีโอใหม่ที่ถูกส่งเข้ามาจากเบอร์นิรนาม มันเป็นภาพเหตุการณ์ในมุมกล้องวงจรปิดของห้องเก็บชุดตัวสำคัญที่เพิ่งหายไปเมื่อเช้า และในภาพนั้น... คริสติน่าไม่ได้เดินเพียงลำพัง แต่เธอกำลังส่งมอบกุญแจห้องให้กับใครบางคนที่ไม่ควรจะเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้เลยแม้แต่น้อย ‘คนคนนั้น’ ที่เพิ่งก้าวเข้ามาในงานพร้อมกับรอยยิ้มเยาะเย้ย และเดินตรงมาทางเรย์ในวินาทีที่เธอหันกลับไปพอดี หวังว่าตอนนี้นักอ่านที่น่ารักของควีนบีทูโกจะตื่นเต้นจนวางไม่ลงนะคะ ขอบคุณที่ติดตามกันมาจนถึงบทนี้ค่ะ