ไปดูซ้อมบาสนะ

“ถ้าเธอไม่อยากให้เรื่องในคลิปนั้นกลายเป็นข่าวพาดหัวในเพจมหาลัยพรุ่งนี้เช้า... ก็มาเจอกันที่โรงยิมตอนเย็น” ข้อความจากเบอร์แปลกยังคงวนเวียนอยู่ในหัวพิมพ์ราวกับเสียงกรีดร้องที่ไม่มีวันจางหาย เธอไม่ได้กลัวความลับของตัวเองหรอก แต่ความหวาดระแวงว่าใครบางคนกำลังจ้องจะทำลายชีวิตที่เธอพยายามสร้างขึ้นอย่างเงียบๆ ต่างหากที่ทำให้มือไม้สั่นเทา “พิมพ์ เป็นอะไรหรือเปล่า? ตั้งแต่เดินออกมาจากตึกอักษรฯ เธอดูเหม่อๆ นะ” ธันวาเอ่ยถามพลางคว้ากระเป๋าเป้ของเธอมาถือไว้เองด้วยท่าทางเป็นธรรมชาติ กัปตันทีมบาสร่างสูงโปร่งเดินเคียงข้างเธอด้วยความมั่นใจ แม้เขาจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เขาก็รับรู้ได้ถึงรัศมีความกังวลที่แผ่ออกมาจากหญิงสาวข้างกาย “เปล่า... แค่คิดอะไรเรื่อยเปื่อยนะธันวา” พิมพ์ฝืนยิ้ม มุมปากของเธอกระตุกเล็กน้อยขณะพยายามปกปิดความลับ “ว่าแต่... วันนี้คุณบอกว่าจะซ้อมไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงเดินมาส่งฉันถึงนี่ล่ะ” ธันวาหยุดเดินแล้วหันมาเผชิญหน้ากับเธอ ดวงตาคมเข้มของเขาสะท้อนภาพของพิมพ์ชัดเจน ราวกับโลกทั้งใบของเขามีเพียงแค่เธอคนเดียว “ผมมาส่งเธอ เพื่อที่จะบอกว่า... วันนี้มาดูผมซ้อมบาสที่โรงยิมหน่อยได้ไหมครับ?” พิมพ์ชะงัก ลมหายใจสะดุดกึก ความทรงจำเรื่องคลิปวิดีโอประดังเข้ามาในหัวทันที สถานที่นัดหมายของคนที่ส่งข้อความข่มขู่เธอก็คือโรงยิม... หรือนี่จะเป็นกับดัก? “ทำไมต้องเป็นวันนี้?” เธอถามด้วยเสียงแผ่วเบา “เพราะวันนี้ทีมเราจะมีซ้อมใหญ่ก่อนแข่งแมตช์สำคัญ” ธันวาขยับยิ้มกว้าง แววตาของเขาดูสดใสและเต็มไปด้วยพลังงานบวกแบบที่เขาเป็นเสมอ “แล้วอีกอย่าง... ผมอยากให้คนที่สำคัญที่สุดในชีวิตผม เห็นว่าเวลาที่ผมอยู่บนสนาม ผมตั้งใจทำเพื่ออะไร และผมจะไม่มีวันให้ใครหน้าไหนมาทำลายความฝันหรือคนที่ผมรักได้เด็ดขาด” คำว่า ‘คนที่ผมรัก’ ของธันวาอาจจะดูเป็นคำพูดติดปากของนักกีฬามั่นใจสูง แต่มันกลับทำให้หัวใจของพิมพ์สั่นไหวอย่างรุนแรง เธอรู้ดีว่าธันวาเป็นคนจริงจังเพียงใดเมื่อพูดถึงความสัมพันธ์ “ฉันจะพยายามไปนะ” เธอตอบรับด้วยใจที่ไม่สงบนัก ... ภายในโรงยิมอเนกประสงค์ที่อบอวลไปด้วยกลิ่นเหงื่อและความมุ่งมั่น เสียงรองเท้าผ้าใบเสียดสีกับพื้นสนามดังก้องกังวาน ธันวากำลังเลี้ยงลูกบาสฝ่าแนวรับของเพื่อนร่วมทีมด้วยความเร็วสูง ร่างกายของเขาพริ้วไหวราวกับสปริง ก่อนจะกระโดดชู้ตทำแต้มอย่างแม่นยำ พิมพ์นั่งอยู่บนอัฒจันทร์ชั้นล่างสุด มือเย็นเฉียบของเธอกำสายกระเป๋าแน่น สายตาของเธอไม่ได้มองดูการซ้อมอย่างชื่นชมเหมือนคนอื่นๆ แต่เธอกำลังกวาดตามองหา ‘ใครบางคน’ ที่ส่งข้อความมาหาเธอ “ไง พิมพ์... นึกว่าจะไม่มาซะแล้ว” เสียงทุ้มต่ำและเปี่ยมไปด้วยความเย่อหยิ่งดังขึ้นข้างหู พิมพ์สะดุ้งสุดตัว เธอหันไปมองพบกับ ‘เกรท’ คู่แข่งตัวฉกาจของธันวาที่ยืนยิ้มมุมปากอยู่ตรงนั้น ดวงตาของเขาฉายแววผู้ชนะที่เหนือกว่า “นายต้องการอะไร?” พิมพ์เค้นเสียงถาม “ฉันก็แค่จะมาดูว่า กัปตันทีมบาสผู้แสนดีที่ใครๆ ต่างยกย่อง จะทำหน้ายังไงถ้าแฟนคลับคนสำคัญของเขาได้ดูคลิป ‘เด็ดๆ’ ของเธอตอนที่เขากำลังชู้ตลงห่วงพอดี” เกรทหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโบกไปมา “เอาล่ะนะ... ฉันจะกดส่งคลิปนี้ลงในกลุ่มแชทใหญ่ของคณะตอนนี้แหละ” “หยุดนะ!” พิมพ์ถลาเข้าไปหมายจะแย่งโทรศัพท์ แต่เกรทกลับขยับตัวหลบอย่างง่ายดาย ในจังหวะนั้นเอง ธันวาที่เพิ่งซ้อมเสร็จหันมาเห็นเหตุการณ์เข้าพอดี สัญชาตญาณของกัปตันทีมสั่งให้เขาพุ่งตัวเข้ามาด้วยความเร็วราวกับสายฟ้า ธันวาไม่รอช้า เขาคว้าข้อมือของเกรทไว้แน่นจนอีกฝ่ายหน้าเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด “แกทำอะไรพิมพ์?” เสียงของธันวาเย็นเยียบ ไร้ซึ่งคราบของความร่าเริงปกติ “ก็แค่กำลังจะเปิดเผย ‘ความจริง’ ที่พิมพ์เธอซ่อนไว้ไง ธันวา” เกรทแสยะยิ้ม “แกแน่ใจเหรอว่าอยากรู้ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใคร?” พิมพ์หน้าซีดเผือด เธอหลับตาลงเตรียมรับชะตากรรมที่กำลังจะเกิดขึ้น ทว่าธันวากลับกระชากโทรศัพท์จากมือเกรทมาถือไว้ ก่อนจะจ้องมองหน้าจอด้วยสายตาที่ลึกซึ้งจนยากจะหยั่งถึง ธันวาไม่ได้มองดูคลิปนั้นเลย เขากลับกดปิดเครื่องแล้วส่งคืนให้เกรทด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ฉันไม่สนว่าในนั้นจะเป็นอะไร และฉันก็ไม่สนด้วยว่าแกจะพยายามทำลายเธอด้วยวิธีไหน” ธันวาหันกลับมาหาพิมพ์ที่ยืนตัวสั่นอยู่ข้างหลัง เขาใช้มือหนาอบอุ่นแตะลงบนไหล่เธอเบาๆ เพื่อส่งผ่านกำลังใจ ก่อนจะหันกลับไปสบตาเกรทด้วยสายตาที่เด็ดขาดที่สุดเท่าที่ใครเคยเห็น “เพราะตราบใดที่เธอยืนอยู่ข้างหลังผม คนอย่างแก... ไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะแตะต้องเศษเสี้ยวของชีวิตเธอ” บรรยากาศในโรงยิมเงียบกริบ ทุกสายตาต่างจับจ้องมาที่ธันวา เกรทอ้าปากค้างด้วยความคาดไม่ถึง ในขณะที่พิมพ์รู้สึกเหมือนหัวใจของเธอถูกสะกดไว้ด้วยความรู้สึกที่บรรยายไม่ถูก ทว่า ทันใดนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ของทุกคนในโรงยิมก็ดังขึ้นพร้อมกันเป็นจังหวะเดียว—ไม่ใช่จากมือถือของเกรท แต่เป็นจากมือถือของทุกคนที่ได้รับข้อความลึกลับเข้าพร้อมๆ กัน... “นี่มันอะไรกัน...” ใครบางคนในทีมบาสอุทานขึ้นด้วยความตกใจ ภาพในหน้าจอไม่ใช่คลิปของพิมพ์ แต่เป็นคลิปวิดีโอเบื้องหลังการทุจริตการแข่งขันที่เกรทเป็นคนวางแผนไว้ทั้งหมด และมันถูกส่งมาจากบัญชีนิรนามที่พิมพ์จำได้แม่นว่าคือบัญชีเดียวกับที่ข่มขู่เธอ! เกรทหน้าถอดสี มือไม้สั่นเทาขณะมองไปที่พิมพ์และธันวาด้วยความหวาดกลัว หรือว่า... เรื่องทั้งหมดนี้จะเป็นแผนการซ้อนแผนที่พวกเขาคาดไม่ถึงกันแน่? ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามเดินทางมาด้วยกันจนถึงตอนนี้นะครับ ผมจะตั้งใจเขียนตอนต่อไปให้ลุ้นระทึกกว่าเดิมแน่นอนครับ!