คำสัญญาใต้แสงดาว

“ถ้าอยากจะใส่ร้ายกันด้วยวิธีสกปรกแบบนี้ ก็เชิญหาหลักฐานที่มันดูฉลาดกว่านี้หน่อยเถอะครับ เกรท” เสียงของธันวาทุ้มต่ำและสั่นพร่าด้วยแรงอารมณ์ เขายังคงกำคอเสื้อของคู่แข่งแน่นจนเส้นเลือดที่แขนปูดโปน ทว่าสายตาของเขากลับเหลือบมองพิมพ์ที่ยืนตัวแข็งทื่ออยู่ข้างกาย มือของเธอที่ถือรูปถ่ายใบนั้นสั่นเทาจนกระดาษยับยู่ยี่ “รูปนี้... มันคืออะไรคะธันวา?” พิมพ์เอ่ยถาม เสียงของเธอแผ่วเบาเหมือนขนนกที่กำลังจะร่วงหล่นลงสู่กองไฟ แต่มันกลับดังก้องในโสตประสาทของธันวาจนเขาชะงัก ธันวาปล่อยมือจากคอเสื้อของเกรททันที แรงเหวี่ยงทำให้ร่างของเกรทเซไปด้านหลังเล็กน้อย หมอนั่นแสยะยิ้มที่มุมปากอย่างผู้ชนะพลางปัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ “เห็นชัดขนาดนี้ยังต้องถามอีกเหรอพิมพ์? คนที่ครอบครัวเธอเกลียดเข้าไส้ ก็แค่คนหิวเงินที่ยอมขายอุดมการณ์เพื่อแลกกับเศษเงินของคู่แข่งนั่นแหละ” “มันไม่ใช่อย่างที่เธอคิดนะพิมพ์ ฟังผมก่อน...” ธันวาหันไปหาหญิงสาว ดวงตาที่เคยเปล่งประกายด้วยความมั่นใจบัดนี้กลับมีความเว้าวอนฉายชัด “หึ ถ้าไม่ใช่อย่างที่เห็น งั้นบอกสิว่าทำไมเงินก้อนนั้นถึงอยู่ในมือแก?” เกรทไม่ยอมจบ เขาขยับเข้ามาใกล้พลางเหยียดหยาม “นักบาสเกตบอลอนาคตไกล กัปตันทีมผู้รักศักดิ์ศรี แท้จริงแล้วก็แค่เบี้ยตัวหนึ่งในเกมธุรกิจที่พร้อมจะหักหลังใครก็ได้แม้กระทั่งคนที่ตัวเองรัก” ธันวากำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้าที่ฝ่ามือ เขาไม่ได้โกรธเกรท แต่เขากลัว... กลัวว่าสายตาของพิมพ์ที่มองมาจะเปลี่ยนไปตลอดกาล พิมพ์นิ่งเงียบไปนาน ก่อนจะก้าวถอยหลังออกมาหนึ่งก้าว ระยะห่างนั้นทำเอาหัวใจของธันวารู้สึกหนาวเหน็บอย่างบอกไม่ถูก เธอไม่ได้กรีดร้อง ไม่ได้โวยวาย แต่แววตาของเธอที่มองเขามันกลับดูว่างเปล่าและเต็มไปด้วยคำถามที่เขาไม่อาจหาคำตอบมาอธิบายได้ในวินาทีนี้ “เกรท... นายออกไปก่อนได้ไหมครับ ผมต้องการคุยกับเขาแค่สองคน” ธันวาเอ่ยเสียงเรียบ แม้ในใจจะอยากชกหน้าคนตรงหน้าให้หายแค้นแค่ไหนก็ตาม เกรทหัวเราะร่วนก่อนจะหันหลังเดินจากไป ทิ้งไว้เพียงบรรยากาศที่หนักอึ้งราวกับอากาศรอบตัวถูกสูบออกไปจนหมด ธันวาค่อยๆ ก้าวเข้าไปหาพิมพ์อย่างเชื่องช้า พยายามรักษาจังหวะการเดินไม่ให้คุกคามเธอ “รูปนั้น... มันคือเหตุผลที่ผมต้องทำทุกอย่างให้สำเร็จในตอนนี้ พิมพ์ครับ เชื่อใจผมได้ไหม” “เชื่อใจเหรอคะ?” พิมพ์เงยหน้าขึ้น สบตาเขาด้วยแววตาที่รื้นไปด้วยน้ำใส “คุณบอกว่าคุณอยากจะเป็นคนที่ดีขึ้นเพื่อเรา แต่สิ่งที่อยู่ในรูปนี้มันบอกว่าคุณกำลังเดินเข้าหาคนที่เป็นศัตรูกับครอบครัวฉัน... คุณคิดว่าฉันจะรู้สึกยังไงคะ?” ธันวาสูดลมหายใจเข้าลึก เขาตัดสินใจคว้ามือของพิมพ์มากุมไว้เบาๆ ผิวสัมผัสที่เย็นเฉียบของเธอทำให้เขารู้สึกปวดหนึบในอก “ผมไม่ได้ขายตัวเพื่อเงิน และไม่ได้ทรยศต่ออุดมการณ์ของตัวเอง เงินก้อนนั้นมันคือแผนการที่ผมพยายามจะดึงข้อมูลบางอย่างออกมาจากคนพวกนั้น เพื่อปกป้องครอบครัวคุณ... และปกป้องอนาคตของเรา ผมสัญญา ผมจะตั้งใจเรียน จะเป็นกัปตันทีมที่พาทีมคว้าแชมป์ และจะพิสูจน์ให้เห็นว่าผมไม่ใช่คนแบบที่เกรทพยายามยัดเยียดให้” พิมพ์นิ่งไปนาน หัวใจของเธอเต้นไม่เป็นจังหวะ ทุกครั้งที่เขาเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแบบนี้ มันเหมือนมีกระแสไฟฟ้าอ่อนๆ วิ่งผ่านความรู้สึกของเธอ “ถ้าคุณโกหก... ฉันจะไม่มีวันให้อภัยคุณอีกเลย” พิมพ์กระซิบ ธันวาโน้มตัวลงไปจนหน้าผากของเขาจรดกับหน้าผากของเธอ “ผมจะไม่มีวันโกหกคุณ โดยเฉพาะในเรื่องที่เกี่ยวกับหัวใจของผมเอง ต่อจากนี้ทุกการชู้ต ทุกแต้มที่ผมทำได้ และทุกหน้ากระดาษที่ผมอ่าน ผมจะทำเพื่อคุณคนเดียวเท่านั้น... สัญญานะครับ” ภายใต้แสงดาวที่เริ่มทอแสงบนท้องฟ้าผืนกว้าง เสียงสัญญาของธันวาดังชัดเจนและหนักแน่น พิมพ์หลับตาลง ยอมปล่อยให้ความรู้สึกที่สับสนค่อยๆ ก่อตัวขึ้นเป็นความเชื่อมั่น แม้ในใจจะยังมีเงาของความกังวลทอดผ่าน แต่เธอก็เลือกที่จะเชื่อในแววตาคู่นั้น... แววตาของชายหนุ่มที่พร้อมจะปกป้องเธอไปจนสุดทาง ทว่า ขณะที่ทั้งสองกำลังตกอยู่ในภวังค์แห่งคำสัญญานั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ก็ดังขึ้นจากมุมมืดของสนามบาสเกตบอล พร้อมกับร่างสูงใหญ่ของโค้ชทีมคู่แข่งที่เดินก้าวออกมาด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ยที่ดูน่าขนลุก “ซึ้งกันพอหรือยังล่ะเจ้าเด็กหนุ่ม?” โค้ชเอ่ยพลางโยนโทรศัพท์มือถือลงบนพื้นข้างๆ ทั้งสอง มันแสดงหน้าจอแชทข้อความการสนทนาระหว่างธันวากับใครบางคนที่เป็นชื่อที่พิมพ์รู้จักดีที่สุดในโลกธุรกิจ “ถ้ารู้ว่าแฟนของเธอไม่ใช่คนแบบที่เธอคิด... เธอยังจะกล้าให้คำสัญญาแบบนี้อยู่อีกไหมล่ะแม่สาวน้อย?” ธันวาหน้าถอดสีทันทีเมื่อเห็นเนื้อหาในแชทที่ถูกเปิดเผยออกมา เพราะในนั้นมันไม่ใช่แค่การเจรจาธุรกิจ แต่มันมีชื่อของ 'พ่อ' ของพิมพ์ปรากฏอยู่ในฐานะผู้ร่วมขบวนการลับ! สแลมดังก์สื่อรักหวังว่ารี้ดเดอร์ทุกท่านจะยังคงเชื่อมั่นในตัวธันวาและร่วมลุ้นไปกับบททดสอบหัวใจที่ยากลำบากครั้งนี้ด้วยกันนะครับ