แบบแปลนกับแผนการตลาดที่สวนทาง

"คุณหมายความว่ายังไงที่บอกว่าโครงการนี้... ต้องตัดงบส่วนโครงสร้างออกสามสิบเปอร์เซ็นต์?" เสียงทุ้มต่ำของกรันต์ดังขึ้นแทรกความเงียบงันภายในห้องประชุมใหญ่ทันทีที่ชื่อบนแฟ้มเอกสารลับถูกคลี่คลายออกมาเป็นโปรเจกต์เดียวกัน นัยน์ตาสีเข้มคมกริบราวกับใบมีดโกนจ้องเขม็งไปยังร่างโปร่งของคนที่นั่งอยู่อีกฟากโต๊ะ สถาปนิกหนุ่มพยายามสะกดกลั้นความกรุ่นโกรธที่กำลังแผดเผาอยู่ในอกอย่างเต็มที่ ทว่าสันกรามที่ขบเข้าหากันจนนูนเด่นกลับทรยศความนิ่งขรึมที่เขาพยายามสร้างขึ้นมาโดยสิ้นเชิง รันชะงักไปชั่วเสี้ยววินาทีเมื่อเผชิญหน้ากับสายตาดุดันคู่นั้น แต่เพียงไม่นาน ริมฝีปากบางเฉียบก็ยกยิ้มขึ้นเป็นรอยยิ้มเย้าแหย่ที่ชวนให้คนมองอยากจะคว้าแฟ้มกระดาษฟาดหน้าผากสักที สองมือเรียวประสานเข้าหากันบนโต๊ะกระจกใสอย่างสบายอารมณ์ "ก็หมายความตามที่ตัวเลขมันฟ้องนั่นแหละครับ คุณสถาปนิกผู้เคร่งครัด" รันเอ่ยด้วยน้ำเสียงเนิบนาบแต่บาดลึก "ตึกทรงประหลาดที่คุณออกแบบมาเนี่ย สวยงามตระการตาจนดึงดูดใจกรรมการก็จริง แต่งบการตลาดและการโปรโมทที่เราต้องใช้เพื่อดันให้มันขายได้ มันเกินโควตาไปไกลโขแล้ว ถ้าไม่ตัดงบฝั่งคุณ ทางเราก็ไม่มีทางปั้นตัวเลขยอดขายให้ผู้บริหารเห็นชอบได้ห้าสิบเปอร์เซ็นต์ตาม KPI หรอกนะครับ" "คุณกำลังจะบอกว่างานออกแบบของผมมันขายยากว่างั้นเถอะ?" กรันต์แค่นหัวเราะในลำคอ ร่างสูงใหญ่ขยับลุกขึ้นยืนเต็มความสูง มือหนาทั้งสองข้างทาบลงบนขอบโต๊ะโน้มตัวเข้าหาอีกฝ่ายโดยอัตโนมัติ สร้างแรงกดดันมหาศาลให้กับบรรยากาศรอบตัว "งานของผมมันมีฟังก์ชันรองรับทุกตารางเมตร มีเหตุผลรองรับทุกเส้นสาย ไม่ใช่แค่โปรดักต์ดาษดื่นที่คุณจะเอาไปจัดโปรโมชั่นลด แลก แจก แถม ตามใจชอบ!" "อุ๊ย... ร้อนตัวจังเลยนะครับ" รันแสร้งยกมือขึ้นทาบอกทำทีเป็นตกใจ ทว่าดวงตากลับพราวระยิบระยับด้วยความสนุกสนานที่ได้ปั่นประสาทคนตรงหน้าให้สติหลุด "ผมยังไม่ได้พูดสักคำเลยนะว่างานคุณดาษดื่น แต่ในเมื่อคุณยอมรับเอง... ผมก็ไม่ขัดศรัทธาหรอกครับ" "รัน!" "ครับ? ผมอยู่นี่ ไม่ได้หูหนวกและไม่ได้ตาบอดด้วย" รันสวนกลับทันควันโดยไม่แสดงอาการเกรงกลัวแม้แต่น้อย เขายันตัวลุกขึ้นยืนบ้าง แม้ส่วนสูงจะน้อยกว่าพระเอกหนุ่มอยู่ช่วงไหล่ แต่วิญญาณนักสู้และรอยยิ้มกวนประสาทของเจ้าตัวกลับทำให้อีกฝ่ายรู้สึกเหมือนกำลังพ่ายแพ้ราบคาบ "ถ้าคุณคิดว่าแบบแปลนหรูหราพรรค์นั้นมันเจ๋งนัก ทำไมไม่ลองคิดดูใหม่ล่ะครับว่า ถ้าโครงสร้างมันถูกบิดให้เข้ากับทิศทางลมและการใช้สอยจริงตามที่ฝ่ายวางแผนวิเคราะห์มา ต้นทุนมันจะลดลงแถมยังขายง่ายขึ้นอีกเป็นกอง... หรือว่าคุณกลัว?" "ผมเนี่ยนะกลัว?" กรันต์หรี่ตาลงอันตราย ระยะห่างระหว่างคนทั้งคู่เหลือเพียงแค่ความกว้างของโต๊ะประชุมยาว สัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นที่เจือความหงุดหงิดของกันและกัน "ผมแค่เสียดายเวลาที่จะต้องมานั่งแก้ไขงานชั้นดี เพื่อให้มันตอบสนองกลยุทธ์การตลาดตื้นๆ ของคนที่เอาแต่ดูตัวเลขบนกระดาษโดยไม่เข้าใจศิลปะต่างหากล่ะครับ" "ศิลปะกินไม่ได้หรอกนะครับคุณกรันต์ ตราบใดที่โปรเจกต์นี้ยังต้องใช้เงินเดือนพนักงานทั้งบริษัทมาหล่อเลี้ยง" รันก้าวเข้าไปประชิดขอบโต๊ะฝั่งตรงข้ามมากขึ้น โน้มตัวเข้าไปกระซิบด้วยน้ำเสียงเย้าหยอกแต่เฉียบคม "หรือถ้าคุณมั่นใจนักว่าแบบแปลนของคุณมันไร้ที่ติจริงๆ... งั้นเรามาพนันกันไหมล่ะครับ?" กรันต์ชะงักไปเล็กน้อย คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันด้วยความระแวง "พนันอะไรของคุณ?" "ถ้าผมสามารถพิสูจน์ให้คุณเห็นได้ว่า แผนการตลาดที่ผมร่างขึ้นมาสามารถนำไปผสานกับโครงสร้างของคุณโดยที่ความงามไม่ลดลง แถมยอดจองยังทะลุเป้าภายในเดือนแรก... คุณต้องยอมรับเงื่อนไขทุกอย่างของผมแบบไม่มีข้อแม้" รันเว้นจังหวะเล็กน้อย ปล่อยให้รอยยิ้มร้ายกาจปรากฏบนมุมปาก "แต่ถ้าผมทำไม่ได้... ผมจะยอมทำตามใจคุณทุกอย่างในโปรเจกต์นี้ เป็นเวลาหนึ่งเดือนเต็ม... ว่าไงล่ะครับ กล้ารับคำท้าของคนทำงานตัวเลขคนนี้ไหมล่ะ?" ข้อเสนอที่เดิมพันด้วยศักดิ์ศรีและความดื้อรั้นทำให้กรันต์นิ่งอึ้งไป เขากวาดสายตามองใบหน้าเนียนใสที่เชิดขึ้นอย่างท้าทาย แววตาดื้อรั้นคู่นั้นไม่มีทีท่าว่าจะยอมจำนนเลยแม้แต่น้อย ความโมโหระคนหมั่นไส้ตีรวนขึ้นมาในอกจนเขาแทบอยากจะคว้าตัวคนตรงหน้ามาเขย่าแรงๆ ให้หายซ่า ทว่าก่อนที่สถาปนิกหนุ่มจะได้เปล่งเสียงตอบรับคำท้านั้นออกไป เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นขัดจังหวะบรรยากาศอันตึงเครียดเสียก่อน *ก๊อก ๆ* ทั้งสองคนสะดุ้งเล็กน้อย รันรีบผละถอยหลังกลับไปยืนในระยะปลอดภัย ขณะที่กรันต์จำต้องปรับสีหน้าให้กลับมาเรียบตึงดังเดิมโดยเร็ว ก่อนที่ประตูห้องประชุมจะถูกผลักเปิดออกโดยเลขาหน้าห้อง "ขอประทานโทษครับคุณกรันต์ คุณรัน..." เลขาหนุ่มมีสีหน้ากระอักกระอ่วนอย่างเห็นได้ชัด มือถือแท็บเล็ตสั่นระริก "คือว่า... ท่านประธานเพิ่งส่งอีเมลเวียนด่วนที่สุดมาถึงเราสองคนตอนนี้เลยครับ" กรันต์ขมวดคิ้ว "อีเมลอะไร?" เลขาหนุ่มกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้ทั้งสถาปนิกหนุ่มและผู้จัดการฝ่ายวางแผนต้องยืนแข็งค้างไปพร้อมกัน "ท่านประธานประกาศยุบรวมทีมสถาปัตยกรรมและทีมการตลาดเข้าด้วยกัน... และแต่งตั้งให้พวกคุณสองคนต้องย้ายเข้าไปทำงานร่วมกันในห้องกระจกชั้นบนสุด... แบบตัวติดกันตลอด 24 ชั่วโมง เริ่มตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไปครับ!" ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามอ่านและร่วมลุ้นไปกับความสัมพันธ์สุดแซ่บของทั้งคู่ในตอนนี้นะครับ