กับดักแห่งความมืด

"เลิกแกล้งทำเป็นมองหาทางออกเถอะครับคุณเอส ผมว่าจุดจบของคุณตรงนี้มันชัดเจนเกินกว่าจะหาทางหนีแล้วนะ" เสียงทุ้มต่ำของชายร่างยักษ์ในชุดเกราะสีเงินวาววับดังแทรกความเงียบงันของ 'ป่าหวนคืน' ผืนป่าที่ถูกขนานนามว่าหลุมศพของผู้เล่นชั้นเซียน เสียงนั้นดังก้องสะท้อนไปมาท่ามกลางต้นไม้ปีศาจที่ไร้ใบและมีเถาวัลย์ดั่งหนวดปลาหมึกคอยขยับเขยื้อนอยู่รอบกายเอส เอสไม่แม้แต่จะหันไปมอง เขาเพียงแค่หมุนดาบ 'เขี้ยวทมิฬ' ในมือช้าๆ สายตาจดจ้องไปที่จุดบอดเพียงหนึ่งเดียวของกิลด์ 'มัจจุราชสีเลือด' ที่ยืนล้อมเขาอยู่เป็นวงกลมกว่าสิบสองคน "ความมั่นใจของพวกคุณน่ะ มีค่าเท่ากับราคาไอเทมขยะที่ดรอปจากกิ้งก่าเลเวลหนึ่งหรือเปล่าครับ?" เอสเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งความตื่นตระหนก เขากระตุกยิ้มที่มุมปากเบาๆ ก่อนจะกล่าวต่อ "คนฉลาดเขาไม่มาประกาศศักดาในพื้นที่ที่แม้แต่ระบบยังไม่กล้าคำนวณอัตราการเกิดของมอนสเตอร์หรอกนะครับ" "ปากดีให้พอเถอะ!" สมาชิกกิลด์คนหนึ่งคำรามพร้อมยกคทาขึ้น เตรียมร่ายเวทสังหารวงกว้าง 'เอส... ค่าพลังงานเวทในพื้นที่นี้เริ่มแปรปรวนเกินขีดจำกัดแล้วค่ะ' เสียงของลิลลี่ดังก้องในโสตประสาทของเขาอย่างแผ่วเบา 'พวกเขากำลังใช้ไอเทมต้องห้าม 'ผนึกสุญญากาศ' อยู่ ถ้าเราใช้สกิลย้ายมิติตอนนี้ เราจะติดบั๊กการคำนวณตำแหน่งทันที' 'ไม่ต้องห่วงครับลิลลี่' เอสตอบกลับทางกระแสจิต ขณะที่สายตาของเขาเริ่มสแกนค่าสถานะที่ซ่อนอยู่เหนือหัวของศัตรูแต่ละคน 'ผมไม่ได้มาที่นี่เพื่อหนี แต่มาเพื่อเก็บเกี่ยวส่วนต่าง... คุณคิดว่าพวกเขาลงทุนจ้างคนถึงสิบสองคนมาปิดล้อมผมเพียงลำพังด้วยเหตุผลอะไรล่ะครับ?' 'พวกเขาต้องการดวงตาแห่งจักรพรรดิที่อยู่ในช่องเก็บของพิเศษของคุณค่ะ' "หุบปากซะที!" หัวหน้ากิลด์มัจจุราชสีเลือดตะคอก เขาพุ่งตัวเข้ามาพร้อมดาบใหญ่ที่อาบไปด้วยพิษสีม่วง "ตายซะไอ้คนทรยศกิลด์! ความแค้นที่แกทิ้งพวกเราไว้ในดันเจี้ยนชั้นที่ 50 มันต้องชดใช้ด้วยเลเวลทั้งหมดที่แกมี!" เอสพุ่งตัวสวนกลับด้วยความเร็วที่เหนือชั้น ร่างของเขาเป็นเพียงเงาสีดำที่พริ้วไหวผ่านคมดาบของศัตรู ดาบเขี้ยวทมิฬกระแทกเข้ากับดาบใหญ่ของหัวหน้ากิลด์จนเกิดประกายไฟสีฟ้ากระจายไปทั่ว แรงปะทะรุนแรงจนต้นไม้รอบข้างสั่นสะเทือน แต่ทันใดนั้นเอง... พื้นดินที่เอสเหยียบอยู่กลับยุบตัวลง กลายเป็นวงเวทสีแดงฉานขนาดมหึมา "กับดักเลื่อนระดับ... พวกคุณเตรียมตัวมาดีเกินคาดเลยนะครับ" เอสแค่นหัวเราะในลำคอ แม้ร่างกายจะเริ่มจมลงไปในห้วงเหวแห่งความมืดที่ก้นบึ้งของพื้นที่ แต่ใบหน้าของเขากลับเปื้อนรอยยิ้มที่ดูเยือกเย็นยิ่งกว่าน้ำแข็ง "แกไม่มีวันรอดไปได้! ไอเทมระดับตำนานนั่นจะเป็นของกิลด์เรา!" เอสไม่ได้โต้ตอบด้วยคำพูด เขาหยิบ 'ผลึกแก้วร้าว' ออกมาจากกระเป๋าคาดเอว เป็นไอเทมที่เขาได้มาจากการทำลายบั๊กในดันเจี้ยนก่อนหน้า ลิลลี่ที่อยู่ในร่างโปร่งใสปรากฏตัวขึ้นข้างกายเขาเพียงเสี้ยววินาที เธอคว้ามือของเขาไว้แน่น "คุณเอสคะ... ถ้าทำแบบนี้ การเชื่อมต่อของเราจะหายไปชั่วคราวเลยนะคะ" ลิลลี่กล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย "เชื่อมือผมเถอะครับ" เอสตัดสินใจทุบผลึกแก้วร้าวในมือจนแตกละเอียด พลังงานลึกลับระเบิดออกมาเป็นคลื่นกระแทกมหาศาล ท้องฟ้าเหนือป่าหวนคืนฉีกขาดออกเป็นช่องโหว่สีดำสนิท ดึงดูดทุกสรรพสิ่งเข้าไปรวมถึงเหล่าสมาชิกกิลด์มัจจุราชสีเลือดที่พยายามจะถอยหนี แต่กลับถูกแรงดึงดูดกระชากร่างลอยละลิ่วเข้ามา ทว่า สิ่งที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดกลับไม่ใช่ผลึกแก้ว... ในจังหวะที่ความมืดมิดกำลังจะกลืนกินทุกอย่าง เงาร่างหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้าเอส ไม่ใช่คนในกิลด์มัจจุราชสีเลือด ไม่ใช่ศัตรูที่เขาคาดการณ์ไว้ แต่เป็นร่างของชายหนุ่มที่มีใบหน้าเหมือนกับเอสทุกกระเบียดนิ้ว ทว่าดวงตานั้นกลับเป็นสีแดงฉานดุจเลือดที่ไม่มีวันแห้งเหือด เขายื่นมือมาแตะไหล่ของเอสก่อนที่สติจะดับวูบลง และกระซิบถ้อยคำที่ทำให้หัวใจของเอสหยุดเต้นไปชั่วขณะ "ขอบคุณที่พาฉันออกมาจากนรกขุมนั้นนะ... ร่างต้นของฉัน" แสงสีดำสว่างวาบขึ้นปกคลุมทั้งผืนป่า ทิ้งไว้เพียงความเงียบงันที่น่าสยดสยอง หลังจากกลุ่มกิลด์มัจจุราชสีเลือดหายไปอย่างไร้ร่องรอย พร้อมกับไอเทมในตำนานที่ถูกชิงไปต่อหน้าต่อตา! ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมากับกิลด์มาสเตอร์เอสจนถึงช่วงเวลาที่ตื่นเต้นที่สุดนี้นะครับ