เผชิญหน้าอดีตสหาย

กลิ่นคาวเลือดและเศษซากไอเทมเกรด Common ที่แตกละเอียดเกลื่อนพื้นหินปูน คือหลักฐานชิ้นเดียวที่ยืนยันว่าการฆ่าแกงอย่างไร้เหตุผลเพิ่งเกิดขึ้น ณ ลานกว้างชั้นที่สามของดันเจี้ยนรกร้าง "ร้องขอชีวิตสิ... บางที 'เดธบริงเกอร์' อาจจะใจดีพอให้พวกแกคลานออกจากที่นี่ในสภาพที่มีลมหายใจ" เสียงหัวاนเยือกเย็นดังแว่วมาจากร่างของชายในชุดเกราะสีดำทมิฬประดับลวดลายกะโหลกเงิน มันคือเครื่องแบบระดับสูงของ *'ฟีนิกซ์ บลัด'* กิลด์อันดับหนึ่งที่เคยเหยียบย่ำทุกหยาดเหงื่อของเอสจนจมดิน ร่างของเด็กหนุ่มผู้เล่นใหม่คนหนึ่งกำลังสั่นเทาอยู่เบื้องเท้าเขา เลือดสีแดงฉานจากบาดแผลฉกรรจ์ที่หน้าอกไหลนองพื้นจนเกิดเป็นหย่อมน้ำสีคล้ำ เอสยืนพิงเสาหินโบราณในมุมมืดของอุโมงค์ ดวงตาสมาร์ทเลนส์ใต้ฮู้ดสีเข้มหรี่ลงเล็กน้อย เขาวิเคราะห์ค่าสถานะของชายคนนั้นในใจอย่างเงียบเชียบ—*'เวลล์' อดีตรองหัวหน้าหน่วยจู่โจมผู้เคยร่วมเป็นร่วมตาย* ทว่าในเวลานี้ เวลล์ไม่ได้หลงเหลือเค้าลางของสหายร่วมรบ มีเพียงความเย่อหยิ่งและสายตาที่มองเพื่อนมนุษย์เป็นเพียงเศษขยะในเกมธุรกิจ "พี่เวลล์ครับ... ผม... ผมคืนไอเทมเควสต์ให้แล้ว ทำไมพวกพี่ถึงยัง..." เสียงของผู้เล่นใหม่ขาดห้วงด้วยความเจ็บปวด "ไอเทมเควสต์มันเรื่องหนึ่ง แต่กฎของที่นี่คือ 'ค่าผ่านทาง' ไอ้หนู" เวลล์แค่นหัวเราะในลำคอ พร้อมกับใช้รองเท้าเหล็กเหยียบลงไปบนมือข้างที่ถือคถาของผู้เล่นใหม่อย่างไร้ความปรานี เสียงกระดูกลั่นเปรี๊ยะดังชัดเจนท่ามกลางความเงียบงัน "ใน *Chronicle Online* ถ้าไม่มีพลัง แกก็เป็นได้แค่ฝุ่นธุลี... จำใส่กะโหลกไว้!" "หึ... คำสอนยังขยะเปียกเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน" เสียงทุ้มต่ำแต่เย็นยะเยือกที่ดังขึ้นจากความมืด ทำให้เวลล์ชะงักฝ่าเท้าที่กำลังจะกดซ้ำ เขาสั่งให้ลูกน้องอีกสามคนตั้งท่าระวังภัยทันที ดวงตาสีคมกริบกวาดมองไปยังเงาดำเบื้องหน้าเสาหิน "ใครวะ? กล้าดียังไงมาสอดเรื่องของฟีนิกซ์ บลัด!" เวลล์ตะคอก เสียงของเขาเต็มไปด้วยความหงุดหงิดที่ถูกขัดจังหวะความสนุก เอสค่อยๆ ก้าวเท้าออกมาจากความมืด แสงสลัวจากคบเพลิงสะท้อนเข้ากับหน้ากากครึ่งซีกที่สวมปิดบังใบหน้าครึ่งบน ดวงตาสีฟ้าครามเย็นชาคู่นั้นจดจ้องมองอดีตสหายราวกับกำลังมองซากศพที่ยังเดินได้ เวลล์หรี่ตาลง พยายามพิจารณาร่างในชุดคลุมสีดำที่ไม่มีสัญลักษณ์กิลด์ใดๆ ปักไว้ "แกเป็นใคร... อยากลองดีกับกิลด์ใหญ่อย่างพวกเรางั้นรึ?" "จำกิลด์ที่แกเคยหักหลังเพื่อไต่เต้าไม่ได้แล้วหรือไง เวลล์" เอสเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แต่กลับกดดันจนบรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงหลายองศา "หรือว่าสุนัขรับใช้ที่เก่งแต่กัดคนไม่มีทางสู้ จะความจำสั้นจนลืมแม้กระทั่งคนที่สร้างชื่อให้แก?" ดวงตาของเวลล์เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย ความทรงจำสีเทาเมื่อหกเดือนก่อนผุดวาบขึ้นในหัว—ภาพของชายหนุ่มคนหนึ่งที่ถูกหักหลังกลางดันเจี้ยนระดับบอส ภาพของเสียงคำรามแห่งความแค้นที่ถูกกลบด้วยเสียงหัวเราะของพวกมัน "แก... หรือว่า..." เวลล์กัดฟันกรอด มือหนากำด้ามดาบยาวระดับ Unique แน่นจนข้อต่อขึ้นสีขาว "เอส! แกยังไม่ตายในเหวลึกนั่นอีกเร่าย์!" "ตาย?" เอสยิ้มเยาะที่มุมปาก รอยยิ้มที่ทำให้เลือดในกายของเวลล์เย็นเฉียบ "นรกยังไม่กล้ารับคนอย่างฉันหรอก เวลล์... แต่สำหรับแก วันนี้คือวันที่บัญชีแค้นทั้งหมดจะต้องถูกชำระ" ลิลลี่ที่ลอยตัวอยู่เหนือไหล่ของเอสในร่างโฮโลแกรมจิ๋ว ส่งเสียงหัวเราะคิกคักในคลื่นความถี่ต่ำที่ได้ยินกันแค่สองคน *[เตือนภัย: ตรวจพบค่าความโกรธพุ่งสูงขึ้น 180%... แนะนำให้ใช้สกิล 'เงาสังหาร' ปิดฉากมันในสามวินาทีค่ะนายท่าน]* เวลล์หน้าซีดเผือดลงชั่วขณะ ก่อนที่ความโกรธจะเข้าครอบงำจนสติขาดผึ่ง "ไอ้สวะเดรัจฉาน! คิดว่ารอดกลับมาได้แล้วจะเก่งขึ้นรึไง! พวกเรา! รุมฆ่ามันซะ! เอาหัวมันมาเสียบประจานหน้าประตูเมือง!" ลูกน้องอีกสามคนที่ยืนคุ้มกันอยู่พุ่งทะยานเข้ามาพร้อมกัน ประกายแสงจากสกิลดาบและเวทมนตร์ธาตุไฟสาดส่องสว่างวาบไปทั่วอุโมงค์ พวกมันคือผู้เล่นระดับท็อปที่ถูกคัดมาอย่างดีเพื่อกวาดล้างดันเจี้ยน แต่สำหรับเอสในตอนนี้... การเคลื่อนไหวของพวกมันช่างเชื่องช้าเสียจนน่าสมเพช เอสไม่แม้แต่จะขยับตัวหนี เขาเพียงแค่ก้าวเท้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าว จังหวะเดียวกันกับที่ดาบเล่มใหญ่ฟันดิ่งลงมา ร่างของเขาก็พลันเลือนหายกลายเป็นกลุ่มควันสีดำทมิฬ *ฉับ!* เสียงโลหะตัดผ่านอากาศดังขึ้นเพียงครั้งเดียว เงาดำของเอสปรากฏขึ้นด้านหลังของหนึ่งในลูกกิลด์ฟีนิกซ์ บลัด เลือดสีแดงพุ่งกระฉูดออกจากลำคอ ก่อนที่ร่างนั้นจะกลายเป็นละอองแสงสีขาวและสลายหายไปอย่างไร้ร่องรอย พร้อมกับดรอปไอเทมระดับ Rare ตกกระทบพื้นเสียงดัง *กริ๊ง* "บ้าน่า! ความเร็วบ้าอะไรกัน!" เวลล์คำรามลั่นด้วยความตื่นตระหนก เขารู้สึกได้ถึงความตายที่กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ทุกที "นี่แค่เริ่มต้น เวลล์..." เอสยืนถือเคียวสีดำสนิทที่เพิ่งเรียกออกมาจากช่องเก็บของ ปลายคมเคียวหยาดหยดด้วยเลือดสดๆ สายตาดุดันคู่นั้นจับจ้องตรงมาที่เขา "บอกหัวหน้ากิลด์ของแกด้วย ว่ามัจจุราชที่พวกแกพยายามฝังกลบ ได้กลับมาทวงทุกอย่างคืนแล้ว" ทว่า ในวินาทีที่เอสกำลังจะก้าวเท้าเข้าไปประชิดตัวเวลล์เพื่อปิดฉาก เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ผิดปกติก็ดังขึ้นแทรกกลางอากาศ *[คำเตือนระบบฉุกเฉิน: ตรวจพบการแทรกแซงโค้ดลับจากภายนอก... พื้นที่ชั้นที่ 3 กำลังถูกรีเซ็ต...]* พื้นหินใต้ฝ่าเท้าของทุกคนเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง รอยแยกสีแดงฉานแผ่ขยายออกราวกับใยแมงมุม และก่อนที่เอสจะได้ขยับตัว ร่างของใครบางคนในชุดคลุมสีขาวสะอาดตาพร้อมหน้ากากอนามัยลายจิ้งจอกก็ก้าวออกมาจากรอยแยกมิติกลางอากาศ ราวกับว่าตัวตนของคนผู้นั้นอยู่เหนือกฎเกณฑ์ของเกมทั้งหมด "ช้าก่อน... ผู้เล่นเอส การแสดงอภินิหารของเธอมันน่าสนุกดีหรอก" เสียงหวานใสแต่เต็มไปด้วยอำนาจลึกลับดังขึ้น พร้อมกับปลายนิ้วเรียวที่ชี้ตรงมายังหน้าอกของเอส "แต่ถ้าฆ่ามันตอนนี้... ความลับที่นายตามหาเกี่ยวกับ 'เซิร์ฟเวอร์ต้นกำเนิด' จะสูญหายไปตลอดกาลนะ"