การปะทะของแม่ทัพ

“แกควรจะตายไปตั้งแต่วันที่ถูกขับออกจากกิลด์แล้ว เอส... การที่แกยังหายใจอยู่แบบนี้ มันช่างเป็นบั๊กที่น่ารำคาญใจเหลือเกิน” เสียงทุ้มต่ำและเปี่ยมด้วยความเย่อหยิ่งดังก้องไปทั่วโถงวิหารมังกรดำ ออร่าสีนิลแผ่ซ่านออกมาจากร่างของ ‘เซธ’ ชายผู้เคยเป็นเพื่อนร่วมอุดมการณ์และเป็นคนที่แทงข้างหลังเอสอย่างเลือดเย็นในอดีต เขายืนตระหง่านอยู่บนแท่นหินเหนือกว่าเอสหลายช่วงตัว มือข้างหนึ่งกำลังควงดาบสีเลือดที่ดูดกลืนแสงไฟโดยรอบจนมืดมิด เอสไม่ได้ขยับเขยื้อน ใบหน้าของเขาเรียบเฉยดุจผิวน้ำที่นิ่งสนิท ดวงตาคู่คมจ้องมองศัตรูคู่แค้นโดยไม่มีวี่แววของโทสะ ในใจของเขากำลังคำนวณค่าสถานะและจังหวะการทำคอมโบที่ลิลลี่ส่งสัญญาณผ่านหน้าต่างโฮโลแกรมโปร่งใสที่ปรากฏขึ้นที่มุมสายตา “คำทักทายยังคงไร้รสนิยมเหมือนเดิมนะครับ เซธ” เอสเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบขณะขยับนิ้วปรับจูนค่าความต้านทานธาตุความมืดในไอเทมสวมใส่ “การที่แกยังคงยึดติดกับอำนาจในเกมที่กำลังจะล่มสลายเพราะบั๊กของระบบ... มันไม่ได้ทำให้แกดูเป็นแม่ทัพที่น่านับถือขึ้นมาเลยแม้แต่นิดเดียว” ลิลลี่ที่ยืนอยู่ข้างกายเอสในรูปแบบโฮโลแกรมขนาดจิ๋วขยับเข้ามาใกล้เธอประสานมือไว้ที่หน้าอกพลางกระซิบ “เอสคะ... ไม่ใช่สิ เอสครับ ค่าความเสถียรของดาบเล่มนั้นสูงกว่าที่คาดไว้ หากเขาปลดปล่อยสกิลอัลติเมท เราจะรับดาเมจได้ไม่เกินสามฮิตนะ” เอสพยักหน้าเล็กน้อยแทนคำตอบ เขากระชับด้ามดาบ ‘อีคลิปส์ไรเซอร์’ ในมือแน่น ความเย็นจากใบดาบซึมผ่านถุงมือหนังเข้าสู่ผิวหนัง นี่ไม่ใช่แค่การต่อสู้เพื่อศักดิ์ศรี แต่นี่คือการชำระแค้นที่สะสมมานานกว่าสามปี “คนอย่างแกมันก็แค่ขยะที่พยายามจะกู้ชื่อเสียงคืนมาด้วยการฆ่าบอส” เซธเหยียดยิ้ม พลันร่างของเขาก็หายวับไปกับตา! *ชิ้ง!* เสียงเหล็กกระทบกันดังกัมปนาท เอสเบี่ยงตัวหลบคมดาบที่ฟาดลงมากลางอากาศได้อย่างเฉียดฉิว แรงปะทะทำให้พื้นหินรอบตัวแตกร้าวเป็นวงกว้าง เอสไม่ได้ถอยหลัง แต่เขากลับพุ่งเข้าประชิดตัว ใช้ด้ามดาบกระแทกเข้าที่ซี่โครงของเซธอย่างแรงจนอีกฝ่ายเสียหลัก “แกคิดว่าแกพัฒนาขึ้นงั้นเหรอ?” เซธคำราม กวาดดาบเป็นวงกว้างบังคับให้เอสต้องถอยร่น “ไม่ใช่แค่พัฒนาขึ้นครับ” เอสกล่าวขณะพุ่งสวนกลับด้วยทักษะ ‘Shadow Step’ ร่างของเขาแยกออกเป็นสามเงา พุ่งเข้าโจมตีจากทิศทางที่ต่างกัน “แต่ผมกำลังจะจบเรื่องที่แกควรจะจบไปตั้งนานแล้ว” การแลกเปลี่ยนฝีมือดำเนินไปอย่างดุเดือด ทุกการเคลื่อนไหวเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า เอสคำนวณทุกย่างก้าวอย่างแม่นยำ ดุจเครื่องจักรสังหารที่ไร้ความปราณี เขาไม่ยอมให้เซธมีโอกาสใช้สกิลวงกว้าง แต่ละแผลที่เขาสร้างบนตัวศัตรูคือการลดทอนค่าความเร็วของอีกฝ่ายลงทีละนิด นี่คือแผนการที่เขาวางไว้ตั้งแต่วินาทีที่ก้าวเข้าสู่ดันเจี้ยน เซธเริ่มหอบหายใจ ดวงตาที่เคยหยิ่งผยองเริ่มแฝงไปด้วยความตื่นตระหนก เขาไม่เข้าใจว่าทำไมเอสถึงอ่านจังหวะการโจมตีของเขาได้ทะลุปรุโปร่งราวกับเห็นโค้ดคำสั่งในใจเขา “แกทำได้ยังไง... ทำไมแกถึงรู้ว่าฉันจะออกท่าทางไหน!” เซธตวาดลั่นในขณะที่ร่างของเขาถูกตรึงไว้ด้วยสกิล ‘Soul Chain’ ของเอส เอสเดินเข้าไปใกล้ ศัตรูผู้เป็นดั่งกำแพงหนาของเขากำลังคุกเข่าลงกับพื้นด้วยความพ่ายแพ้ เอสเงื้อดาบขึ้นสูง ทว่าในวินาทีที่เขากำลังจะตัดสินชะตาชีวิตของเซธ เสียงระบบที่ผิดเพี้ยนก็ดังแทรกเข้ามาในหัวของเขาพร้อมกับความรู้สึกเย็นวาบที่สันหลัง ‘เอส... ถอยออกมาเดี๋ยวนี้! มีอะไรบางอย่างที่ผิดปกติ...’ เสียงของลิลลี่สั่นเครืออย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ทันใดนั้นเอง ผนังวิหารเบื้องหลังเซธก็ปริแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ไม่ใช่เพราะเวทมนตร์ แต่เพราะ ‘รอยแยกของบั๊ก’ ที่กว้างขึ้น ร่างสีดำทมิฬขนาดมหึมาค่อยๆ ก้าวออกมาจากความว่างเปล่า มันไม่ใช่บอสในดันเจี้ยน และไม่ใช่ตัวละครที่ผู้พัฒนาเกมสร้างขึ้น แต่มันคือสิ่งมีชีวิตที่ถูกดึงมาจากฐานข้อมูลที่ถูกลบไปแล้ว เซธที่เคยคุกเข่าอยู่ กลับเงยหน้าขึ้นพร้อมรอยยิ้มที่บิดเบี้ยวจนน่าขนลุก “แกคิดว่าฉันมาที่นี่เพื่อสู้กับแกคนเดียวงั้นเหรอ เอส? ดูซะ... นี่คือของขวัญที่ฉันเตรียมไว้เพื่อล้างบางทุกกิลด์ให้หายไปจากเซิร์ฟเวอร์นี้!” สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าไม่ใช่เพียงแค่ศัตรู แต่เป็นร่างโคลนของเอสเองที่มีค่าสถานะสูงกว่าเขาสิบเท่าตัวและดวงตาที่เป็นสีแดงฉานไร้สติปัญญา มันพุ่งเข้าหาเขาด้วยความเร็วที่เขาไม่อาจมองตามทัน เอสเบิกตากว้างเมื่อเห็นดาบที่หน้าตาเหมือนของเขาทุกประการกำลังพุ่งเข้าสู่หัวใจของเขาในระยะประชิด โดยมีเซธหัวเราะร่าอยู่เบื้องหลังความโกลาหลนั้น ความหวังที่จะชนะกำลังเลือนหายไปพร้อมกับการปรากฏตัวของตัวตนที่เขาไม่เคยรู้จักมาก่อน ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมากับผมในเส้นทางนี้นะครับ