กลยุทธ์ยืมดาบฆ่าคน

"หากใต้เท้าซ่งยังยืนกรานจะปฏิเสธตราตั้งกรมพิธีการ เกรงว่าเอกสารลับฉบับนี้... คงมิได้นอนสงบอยู่เพียงแค่ในหีบไม้จันทน์หอมของข้าอีกต่อไปแล้วกระมังเจ้าคะ" น้ำเสียงหวานใสทว่าเย็นเยียบราวน้ำค้างแข็งกลางเหมันต์ฤดูดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องหนังสือลับตระกูลซ่ง หลินเฟยเทียนในอาภรณ์ปักลายหงส์เพลิงสีชาดทับด้วยเสื้อคลุมขนจิ้งจอกขาวบริสุทธิ์ นั่งไขว่ห้างอย่างสง่างามบนเก้าอี้พนักสูง ปลายนิ้วเรียวเรียoดั่งลำเทียนกำลังบรรจงหมุนถ้วยกระเบื้องเคลือบสีไข่ไก่ ลอยไอระเหยของชาชั้นดีที่กรุ่นกลิ่นดอกหมื่นลี้จางๆ ซ่งหยวนเหอ อัครเสนาบดีฝ่ายซ้ายผู้เรืองอำนาจ ใบหน้าเผือดสีลงถนัดตา เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายเต็มขมับย่นยู่ ดวงตาคมกริบที่เคยใช้กดขี่ขุนนางนับร้อยในท้องพระโรงบัดนี้สั่นระริกด้วยความตื่นตระหนก เมื่อกวาดสายตามองแผ่นกระดาษสาเนื้อดีที่วางอยู่เบื้องหน้า—มันคือบัญชีลับการรับสินบนจากแคว้นทางเหนือและรายชื่อสายลับที่ซ่งหยวนเหอแอบซุกซ่อนไว้เพื่อเตรียมก่อกบฏ ลายมือและตราประทับโลหิตนั้นชัดเจนเสียจนต่อให้มีปากเป็นร้อยก็ไม่อาจแก้ตัวได้พ้น "เจ้า... เจ้าต้องการสิ่งใดกันแน่ หลินเฟยเทียน!" อัครเสนาบดีเฒ่าเค้นเสียงลอดไรฟัน ร่างท้วมสั่นเทาด้วยความโกรธแค้นและหวาดกลัวระคนกัน "ข้ามิได้ต้องการสิ่งใดมากไปกว่าความยุติธรรม... และ 'ความสะอาด' ของราชสำนักค่ะ" หลินเฟยเทียนแย้มยิ้มบางเบา รอยยิ้มที่งดงามราวบุปผาแรกแย้มทว่ากลับแฝงไว้ด้วยคมมีดอาบยาพิษ "ท่านอัครเสนาบดีผู้สูงศักดิ์คงไม่ลืมกระมัง ว่าตระกูลหลินของข้าเคยต้องมลทินอย่างไรเมื่อสามปีก่อน บัญชีลับฉบับนี้... คือดอกเบี้ยก้อนแรกที่ท่านต้องชดใช้" บรรยากาศภายในห้องอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก แสงเทียนวับแวมสาดส่องเงาร่างของทั้งสองทาบทับบนผนังราวกับภูตผีที่กำลังเล่นเกมชิงอำนาจ มู่หรงเฉินซึ่งยืนกอดอกเร้นกายอยู่มุมมืดหลังฉากกั้นผ้าโปร่ง ทอดมองแผ่นหลังบอบบางแต่มั่นคงของสตรีผู้นี้ด้วยแววตาที่ลุ่มลึกและเต็มไปด้วยความหลงใหลระคนยำเกรง หญิงสาวผู้กุมชะตาชีวิตของขุนนางใหญ่ไว้ในอุ้งมือโดยไม่ต้องใช้กำลังแม้แต่ปลายนิ้ว นางทำให้เขาประจักษ์แล้วว่า สมองที่เฉียบคมของกุนซือทมิฬนั้นน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่ากองทัพนับหมื่นนายเพียงใด "หึ... ต่อให้เจ้าแบล็กเมลข้าด้วยเอกสารนี้ แล้วอย่างไรเล่า?" ซ่งหยวนเหอสูดหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติ คืนแววตาเจ้าเล่ห์ดุจสุนัขจิ้งจอกเฒ่ากลับมา "หากข้าพินาศ ตระกูลหลินของเจ้าก็มิอาจรอดพ้นข้อหาครอบครองเอกสารลับทางราชการโดยมิชอบ โทษฐานนั้นคือประหารเจ็ดชั่วโคตรนะ!" "ท่านซ่ง... ท่านช่างเข้าใจผิดเสียแล้ว" หลินเฟยเทียนวางถ้วยชาลงบนโต๊ะเสียงดัง 'กริ๊ง' เบาๆ แต่กลับบาดลึกในโสตประสาท นางโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย ดวงตาดอกท้อทอประกายคมปลาบ "เอกสารฉบับที่ท่านเห็น หาใช่ต้นฉบับไม่ ต้นฉบับที่แท้จริง บัดนี้เดินทางไปถึงมือของ 'แม่ทัพอี้เจ๋อ' ผู้บัญชาการกองทัพพิทักษ์ทิศอุดร ผู้ซึ่งสูญเสียบุตรชายในศึกชายแดนเพราะเสบียงถูกตัดตอน... โดยคำสั่งของท่านเองแล้วค่ะ" ร่างของอัครเสนาบดีซ่งทรุดฮวบลงนั่งคุกเข่ากับพื้นพรมทันที ราวกับกระดูกสันหลังถูกกระชากออกไปจนหมดสิ้น ดวงตาเบิกโพ้างوลังเลและสิ้นหวัง แม่ทัพอี้เจ๋อผู้ขึ้นชื่อเรื่องความดุดันและจงรักภักดีต่อแผ่นดิน หากรู้ว่าบุตรชายต้องตายเพราะการทุจริตของซ่งหยวนเหอ เกรงว่าอีกฝ่ายคงไม่รอให้ถึงการไต่สวนของฮ่องเต้—กองทัพทิศอุดรคงบุกเข้าเมืองหลวงมาบดขยี้ตระกูลซ่งให้แหลกเป็นจุลภายในคืนเดียวแน่ "เจ้า... ปีศาจ... นรกส่งเจ้ามาเกิดชัดๆ!" "ข้าเป็นเพียงสตรีผู้ทวงคืนความยุติธรรมค่ะ" หลินเฟยเทียนลุกขึ้นยืนเต็มความสูง อาภรณ์ปักดิ้นทองสะท้อนแสงเทียนระยิบระยับ นางก้าวเข้าไปใกล้ร่างที่ไร้เรี่ยวแรงของอัครเสนาบดีช้าๆ ก่อนจะกระซิบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแต่ชัดเจนทุกถ้อยคำ "พรุ่งนี้เช้า... ในท้องพระโรง ข้าหวังว่าท่านจะทูลเสนอชื่อองค์ชายมู่หรงเฉินขึ้นดำรงตำแหน่งแม่ทัพคลังหลวงด้วยความเต็มใจ มิฉะนั้น... ศัตรูที่อยากฆ่าท่านที่สุดในแผ่นดินนี้ จะไม่ได้มีแค่แม่ทัพอี้เจ๋อเพียงคนเดียวอีกต่อไป" นางสะบัดชายแขนเสื้อเตรียมจะหันหลังเดินจากไปอย่างผู้ชนะ ทว่าในวินาทีนั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบก็ดังขึ้นกะทันหันจากด้านนอกประตูเรือน ประตูไม้สักทองถูกถีบกระเด็นหลุดจากบานพับด้วยแรงมหาศาล พร้อมกับเงาร่างในชุดเกราะสีดำสนิทที่กรูเข้ามาล้อมรอบห้องไว้หมดสิ้น "บังอาจนัก! ใครกล้าเข้ามาในจวนอัครเสนาบดี!" ซ่งหยวนเหอแผดเสียงตะโกนด้วยความตกใจ ทว่าผู้ที่ก้าวเข้ามาคนแรกไม่ใช่ทหารยามของจวน หากแต่เป็นขันทีเฒ่าคนสนิทข้างกายฮ่องเต้ ใบหน้าไร้หนวดเครานั้นเรียบเฉยไร้อารมณ์ ในมือประคองราชโองการสีทองอร่ามที่ประทับตราหยกมังกรเด่นชัด "ราชโองการด่วนจากฮ่องเต้! มีรับสั่งถึงกุนซือหลินเฟยเทียน และองค์ชายเจ็ดมู่หรงเฉิน จงรับราชโองการ!" หลินเฟยเทียนชะงักฝีเท้าลง หัวใจกระตุกวูบอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน แผนการทุกอย่างของนางถูกคำนวณไว้หมดสิ้นแล้ว เหตุใดจึงมีราชโองการด่วนฉบับนี้แทรกเข้ามาในยามวิกาลได้? หรือว่า... มีหนอนแนมอีกคนที่ฉลาดล้ำยิ่งกว่านางซ่อนตัวอยู่ในเกมกระดานนี้? นางหันกลับไปสบตากับมู่หรงเฉินที่ก้าวออกมาจากมุมมืดพอดี แววตาขององค์ชายหนุ่มฉายแววเคร่งเครียดอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน ขันทีเฒ่ายกยิ้มมุมปากอย่างน่าขนลุก ก่อนจะคลี่ราชโองการออกแล้วประกาศเสียงแหลมสูงบาดแก้วหู "โองการสวรรค์มีบัญชา... สั่งให้จับกุมหลินเฟยเทียนและมู่หรงเฉินฐานสมคบคิดกับกบฏ นำตัวเข้าคุกหลวงใต้ดินเพื่อสอบสวนทันที!" ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางพลิกเกมอำนาจไปกับข้า หงส์เพลิงหวนคืน นะคะ