คำเตือนจากความมืด

กลิ่นคาวสนิมเหล็กและกลิ่นอับชื้นของหินโบราณตีเข้าจมูกทันทีที่แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านออกมาจากรอยแยกของผนังห้องเรียนประวัติศาสตร์ เซเรสไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว ปลายนิ้วเรียวยาวกระชับด้ามดาบเหล็กกล้าในมือมั่นจนข้อต่อนิ้วขึ้นสีขาว แรงสั่นสะเทือนระลอกแรกสะท้อนผ่านพื้นรองเท้าขึ้นมา ราวกับว่ารากฐานของหอคอยแห่งนี้กำลังกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด "ดูเหมือนว่าบทเรียนประวัติศาสตร์ของเราวันนี้..." เซเรสสูดลมหายใจเข้าลึกๆ กวาดสายตาคมกริบมองสำรวจรอยร้าวที่กำลังขยายตัวอย่างรวดเร็วบนผนังศิลา รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอย่างท้าทายตามแบบฉบับของเด็กหนุ่มผู้ไม่เคยยอมจำนนต่อโชคชะตา "...จะต้องเลื่อนไปเป็นการภาคปฏิบัติแทนแล้วล่ะครับอาจารย์" ศาสตราจารย์เอลาร่าไม่ได้เอ่ยคำทัดทาน แววตาสีมรกตภายใต้กรอบแว่นเงินไหววับชั่วขณะ ร่างเพรียวบางในชุดคลุมจอมเวทสีเข้มก้าวเท้ามาขวางหน้าเด็กหนุ่มอย่างปกป้องโดยสัญชาตญาณ ไอเวทสีครามเข้มพวยพุ่งออกจากปลายนิ้วเรียวของเธอราวกับกลุ่มหมอกยามราตรี มันไม่ใช่เวทมนตร์สำหรับห้องเรียน แต่มันคือพลังระดับทำลายล้างที่ถูกเก็บกดเอาไว้ภายใต้ท่าทีสุขุมมาโดยตลอด "ระวังตัวด้วย เซเรส" น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงด้วยความกังวลระคนอบอุ่นเอ่ยขึ้นแผ่วเบา "แรงกดดันนี้... ไม่ใช่ภูตรับใช้ชั้นต่ำ หรือแม้แต่มอนสเตอร์ทั่วไป มันคือ 'เศษเสี้ยวความทรงจำ' จากยุคสงครามมหาวิบัติที่ถูกผนึกไว้ใต้หอคอย และดูเหมือนว่า... ตัวตนที่อยู่เบื้องหลังกำลังจงใจเรียกหาเจ้า" *ตึง!* พื้นศิลาใต้ฝ่าเท้าทรุดฮวบลงพร้อมกับเสียงคำรามต่ำๆ ที่สั่นสะเทือนไปถึงขั้วหัวใจ อากาศรอบตัวหนาทึบขึ้นจนแทบหายใจไม่ออก เซเรสรู้สึกได้ถึงความผิดปกติบางอย่างในกระแสมานิตที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกาย ระบบสนับสนุนในจิตสำนึกของเขาเริ่มส่งเสียงเตือนรัวเร็ว แผงหน้าต่างสีฟ้าโปร่งใสปรากฏขึ้นกลางอากาศด้วยตัวอักษรสีแดงฉาน [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบคลื่นพลังงานปริศนา ระดับ SSS] [คำเตือน: ผู้เล่นอยู่ในเขตอันตรายขั้นวิกฤต หอคอยชั้นที่ 4 กำลังสูญเสียเสถียรภาพ 34%] [เงื่อนไขพิเศษ: ปลดล็อกทักษะสายเลือด "เนตรทลายศิลา" ชั่วคราวเนื่องจากสภาวะกดดันสูง] เด็กหนุ่มหรี่ตาลงเล็กน้อย สมองอันชาญฉลาดประมวลผลสถานการณ์อย่างรวดเร็ว ไร้ซึ่งความตื่นตระหนก แม้สถานการณ์ตรงหน้าจะบีบคั้นจนแทบไร้ทางออก แต่เขากลับมองเห็นช่องว่างในความมืดนั้น—รอยต่อของอาคมป้องกันที่กำลังเสื่อมถอย "อาจารย์ครับ ช่วยสร้างม่านบาตรดึงดูดความสนใจของมันไปทางทิศตะวันตกเฉียงสามสิบองศาให้ผมที" เซเรสเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงหนักแน่น เด็ดเดี่ยว และเปี่ยมด้วยความเชื่อมั่นในตัวผู้เป็นอาจารย์ เอลาร่าชำเลืองมองลูกศิษย์หนุ่มแวบหนึ่ง รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของจอมเวทสาวผู้เยือกเย็น "เจ้าเด็กนี่... กล้าออกคำสั่งอาจารย์ของตัวเองเลยงั้นหรือ" แม้จะเอ่ยด้วยน้ำเสียงดุๆ แต่เธอกลับสะบัดมือวาดวงเวทสีครามออกไปอย่างแม่นยำตามแผนที่เด็กหนุ่มวางไว้ทันที *เปรี้ยง!* ลำแสงเวทพุ่งทะยานเข้าปะทะกับเงาทมิฬรูปร่างคล้ายอัศวินไร้หัวที่ก้าวออกมาจากรอยแยกของกำแพง แรงระเบิดส่งผลให้เศษหินกระจายไปทั่วทิศทาง ทัศนียภาพเต็มไปด้วยกลุ่มควันหนาทึบ ทว่า ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เซเรสก็พุ่งทะยานผ่านม่านควันไปด้วยความเร็วสูงราวกับลูกศรที่หลุดจากคันธนู กล้ามเนื้อทุกมัดถูกใช้งานอย่างเต็มประสิทธิภาพ ไร้ซึ่งพลังเวทมนตร์สนับสนุน มีเพียงพละกำลังจากหยาดเหงื่อ การฝึกฝนอย่างหนักหน่วง และคมดาบในมือที่ผสานเข้ากับจิตวิญญาณแห่งลูกผู้ชาย ดาบเหล็กกล้าในมือพาดผ่านความมืดด้วยวิถีที่งดงามและเฉียบคม *ฉับ!* ประกายไฟสว่างวาบขึ้นท่ามกลางความมืดมิด เมื่อคมดาบปะทะเข้ากับเกราะเหล็กโบราณที่หนาเตอะ แรงสะท้อนทำให้แขนของเซเรสชาไปหมด แต่เขากัดฟันกรอด ใช้ไหวพริบพลิกข้อมือเปลี่ยนมุมดาบ งัดเข้าที่จุดอ่อนบริเวณข้อต่อของอัศวินไร้หัวอย่างแม่นยำ ร่างมหึมาเซถอยหลังไปหลายก้าว ทว่า ก่อนที่มันจะทันได้ตั้งหลัก เสียงกระซิบเยือกเย็นดังก้องขึ้นในโสตประสาทของทุกคนในห้องเรียน ราวกับมาจากห้วงลึกของกาลเวลา *“...ผู้สืบสายเลือดแห่งความล่มสลาย... เจ้าหนีไม่พ้นหรอก...”* เงาทมิฬนั้นสลายกลายเป็นละอองควันสีดำสนิท แต่ความเย็นเยียบยังคงหลงเหลืออยู่ในบรรยากาศ เซเรสหอบหายใจถี่เล็กน้อย เม็ดเหงื่อผุดพรายตามกรอบหน้าคมคาย เขายังคงยืนหยัดด้วยสองขาของตนเอง แม้ร่างกายจะล้าatจากการใช้พลังเกินขีดจำกัด เอลาร่ารีบสาวเท้าเข้ามาใกล้ ใช้มือเรียอบางแตะลงบนบ่าของเด็กหนุ่มเพื่อถ่ายทอดไอเวทช่วยฟื้นฟูอาการเหนื่อยล้า แววตาของเธอนั้นซับซ้อนเกินกว่าจะคาดเดา มีทั้งความภาคภูมิใจ ความเป็นห่วง และความหวาดกลัวที่ถูกซ่อนไว้ลึกสุดใจ "เจ้าทำได้ดีมาก เซเรส..." เธอเอ่ยเสียงเบา ทว่า ดวงตากลับมองเลยผ่านร่างของเขาไปยังรอยแยกบนผนังที่บัดนี้ ปรากฏสัญลักษณ์โบราณบางอย่างที่เรืองแสงสีเลือดขึ้นมาอย่างช้าๆ "...แต่สิ่งที่เจ้าเพิ่งทำลายไปเมื่อครู่ มันเป็นแค่ยามเฝ้าประตูเท่านั้น" เซเรสขมวดคิ้วแน่น หันกลับไปมองสัญลักษณ์ประหลาดนั้น หัวใจเต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะเมื่อระบบในหัวส่งเสียงแจ้งเตือนครั้งใหม่ที่รุนแรงยิ่งกว่าเดิม [ประกาศเร่งด่วน: ปลดล็อกภารกิจลับ "รากเหง้าแห่งหอคอยที่ล่มสลาย"] [เป้าหมาย: ค้นหาความจริงเบื้องหลังการหายตัวไปของผู้อำนวยการรุ่นที่ 1 ก่อนที่หอคอยจะพังทลายลงในอีก 72 ชั่วโมง] [ผู้ร่วมชะตากรรมคนใหม่กำลังเคลื่อนตัวเข้าใกล้พิกัดของคุณ... ภายในระยะ 100 เมตร] เสียงฝีเท้าหนักแน่นที่ไม่ได้มาจากมอนสเตอร์ หรือแม้แต่อาจารย์คนใดในหอคอย ดังสะท้อนก้องมาจากทางเดินมืดมิดเบื้องล่าง ฝีเท้าที่เต็มไปด้วยเจตคติอันตราย และกลิ่นอายเวทมนตร์ที่คุ้นเคยอย่างน่าประหลาด ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับเซเรสในบทนี้นะครับ