กับดักของคนใจร้าย

"วางมือจากโถเครื่องเทศเดี๋ยวนี้ค่ะ แม่สามี!" เสียงของหลินเฟยเฟยไม่ได้ดังกระโชกโฮกฮาก แต่มันกลับกังวานและเย็นเยียบจนจ้าวชุนเหมยที่กำลังเงอะงะหยิบฉวยขวดแก้วบรรจุผงปรุงรสพิเศษสะดุ้งสุดตัว มือเหี่ยวแห้งที่กำขวดไว้แน่นสั่นระริกจนแทบทำมันหลุดมือ หญิงชราหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับลูกสะใภ้ด้วยสีหน้าบิดเบี้ยวระหว่างความตื่นตระหนกและความโกรธขึ้ง "เจ้า... เจ้าพูดจาไร้มารยาทอะไรของเจ้า! ข้าเป็นแม่ผัว เข้ามาดูความเรียบร้อยในครัวไม่ได้หรืออย่างไร เห็นเจ้ามัวแต่เอาหน้าไปโผล่ที่ตลาดมืด ข้าก็แค่เกรงว่าของจะเสียเปล่า!" จ้าวชุนเหมยแสร้งทำเป็นจัดผมเผ้าที่ยุ่งเหยิง พยายามกลบเกลื่อนความพิรุธด้วยการเชิดหน้าขึ้นสูงอย่างถือดี หลินเฟยเฟยก้าวเข้ามาใกล้ทีละก้าว แววตาของเธอสงบนิ่งดุจผิวน้ำที่ไม่มีวันสั่นไหว เธอไม่ได้โต้ตอบด้วยอารมณ์ แต่รอยยิ้มมุมปากที่เปี่ยมไปด้วยความเย้ยหยันกลับทำให้อีกฝ่ายรู้สึกถึงความหนาวเหน็บที่แล่นริ้วไปตามกระดูกสันหลัง "ผงเครื่องเทศที่แม่ถืออยู่นั่น เป็นสูตรที่ข้าใช้เวลาหมักบ่มด้วยสมุนไพรหายากหลายชนิด หากแม่เผลอทำหกหรือหยิบใช้ผิดจังหวะ... เกรงว่ารสชาติอาหารในมื้อเย็นวันนี้อาจจะไม่ได้ออกมากลมกล่อมอย่างที่แม่หวังนะคะ" "แก! แกกำลังจะบอกว่าฉันไม่มีปัญญาทำอาหารงั้นรึ?" จ้าวชุนเหมยแผดเสียง พยายามจะเดินเลี่ยงออกไป แต่หลินเฟยเฟยกลับขยับตัวดักหน้าไว้ราวกับมีตาหลัง "เปล่าเลยค่ะ แต่สิ่งที่แม่ถืออยู่นั่นไม่ใช่ผงปรุงรสธรรมดา..." หลินเฟยเฟยยื่นมือไปหยิบขวดแก้วคืนมาจากมือของแม่สามีอย่างแผ่วเบา แต่ทว่าหนักแน่นในคราวเดียวกัน "มันคือพริกป่นที่ผสมกับสมุนไพรลดไขมันสูตรพิเศษ หากผู้ที่มีความดันโลหิตสูงอย่างแม่เผลอทานเข้าไปในปริมาณมาก... ผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร ข้าเองก็ไม่รับรองนะคะ" จ้าวชุนเหมยหน้าซีดเผือดไปในทันที นางถอยหลังกรูดด้วยความกลัวตาย แม้ใจหนึ่งจะอยากได้สูตรการทำ 'หมูสามชั้นผัดซอสลับ' ที่ทำให้ลูกค้าในตลาดมืดแย่งกันซื้อจนเกลี้ยงแผง แต่ความห่วงในชีวิตของนางย่อมสำคัญกว่า เมื่อเห็นว่าแม่สามีถอยร่นออกไปแล้ว หลินเฟยเฟยจึงหมุนตัวกลับมายังเตาไฟ กลิ่นหอมฟุ้งของพะโล้สูตรเข้มข้นกำลังระเหยออกจากหม้อดินเผา นี่คือเหยื่อล่อชั้นดีที่เธอจงใจปรุงขึ้นเพื่อให้คนที่ชอบแอบเข้ามาสอดแนมต้องติดกับดักความอยากของตนเอง ในขณะที่หลินเฟยเฟยกำลังบรรจงตักอาหารใส่ปิ่นโตเพื่อเตรียมนำไปส่งให้จ้าวเหวินหลงที่หน่วยทหาร ร่างสูงใหญ่ของสามีก็ก้าวเข้ามาในครัวพอดี กลิ่นอายของความเย็นชาที่เขาเคยมีต่อเธอได้จางหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงแววตาที่เต็มไปด้วยความรักใคร่และห่วงใย เขาเดินเข้ามาสวมกอดเธอจากด้านหลัง ประคองมือที่ถือทัพพีไว้อย่างทะนุถนอม "วันนี้เหนื่อยมากไหมครับ... อ๊ะ ขอโทษที วันนี้เหนื่อยมากไหมคะ?" จ้าวเหวินหลงเอ่ยถามพลางเปลี่ยนสรรพนามเมื่อเห็นภรรยาปรายตามองค้อน หลินเฟยเฟยหัวเราะเบาๆ ในลำคอ "วันนี้แม่สามีเกือบได้ลิ้มรส 'กับดัก' ที่เฟยเฟยเตรียมไว้ให้แล้วค่ะ สงสัยมื้อเย็นนี้ นางคงจะไม่กล้าแตะต้องอาหารในครัวไปอีกหลายวัน" จ้าวเหวินหลงอมยิ้ม มือหนาลูบกลุ่มผมของภรรยาอย่างอ่อนโยน "ไม่ว่าแม่จะทำอะไร ผมจะยืนข้างคุณเสมอครับ... แต่อย่ารุนแรงกับท่านนักเลยนะ" "เฟยเฟยไม่ได้รุนแรงนะคะ แค่สอนให้ท่านรู้ว่า สิ่งที่ได้มาโดยไม่ลงแรงนั้น... มักจะมีราคาที่ต้องจ่ายเสมอ" ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังอบอวลไปด้วยความสุข เสียงฝีเท้าหนักๆ ของจ้าวชุนเหมยก็ดังขึ้นที่หน้าประตูห้องครัวอีกครั้ง แต่นางไม่ได้มาคนเดียว รอบนี้นางพา 'สหายจาง' หญิงแก่ปากร้ายประจำหมู่บ้านมาด้วย พร้อมกับเสียงโวยวายที่ดังลั่นไปถึงบ้านข้างเคียง "ทุกคนมาดูนี่! สะใภ้ตระกูลจ้าวคนนี้มันทำของพิษไว้ในครัว! มันคิดจะวางยาพิษคนในบ้านเพื่อยึดสมบัติ!" จ้าวชุนเหมยตะโกนสุดเสียง ท่ามกลางชาวบ้านที่เริ่มชะโงกหน้าเข้ามาดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น หลินเฟยเฟยไม่ได้ตื่นตระหนก เธอเพียงแค่หันไปหาจ้าวเหวินหลง พยักหน้าให้เขาเล็กน้อยก่อนจะเดินไปเปิดประตูครัวออกกว้าง เผยให้เห็นจานอาหารจานเด็ดที่เธอเพิ่งปรุงเสร็จ ซึ่งส่งกลิ่นหอมตลบอบอวลจนชาวบ้านที่ยืนมุงอยู่ต้องกลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว "ในเมื่อแม่มั่นใจว่าข้าปรุงยาพิษ..." หลินเฟยเฟยยิ้มกว้าง แววตาคมกริบดุจมีดโกน "งั้นแม่ช่วยพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นหน่อยสิคะ ว่าอาหารจานนี้... คือยาพิษ หรือเป็นอาหารที่ท่านแอบมาหยิบไปกินในห้องของท่านตลอดทั้งสัปดาห์ที่ผ่านมา!" จ้าวชุนเหมยชะงักกึก หน้าแดงก่ำเมื่อเห็นชาวบ้านเริ่มหันมาซุบซิบกันถึงกลิ่นหอมที่โชยมาจากชายผ้าถุงของนางเอง ความลับที่นางแอบขโมยกับข้าวไปตุนไว้ในห้องกำลังจะถูกเปิดโปง ทว่าสิ่งที่น่าตกใจกว่านั้นคือ ในจังหวะที่จ้าวชุนเหมยกำลังจะอ้าปากเถียง เสียงเคาะประตูรั้วบ้านอย่างหนักหน่วงก็ดังขึ้น พร้อมกับร่างของ 'ชายแปลกหน้า' ในชุดเครื่องแบบสีเข้มที่เดินตรงเข้ามาหาพวกเขาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "ใครคือคนชื่อหลินเฟยเฟย? ทางเราได้รับรายงานว่าคุณมีการครอบครอง 'วัตถุดิบต้องห้าม' จากต่างแดน... โปรดแสดงที่มาของสิ่งเหล่านั้นด้วยครับ!" ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับหลินเฟยเฟยในตอนที่เข้มข้นนี้ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าค่ะ!