พลังฮีลที่รักษาความตาย

"ถอยออกไป ถ้าไม่อยากเห็นเขาตายคาที่ตรงนี้" เสียงของรินราบเรียบ ทว่าทรงพลังจนกดทับเสียงโวยวายของเหล่าฮันเตอร์ระดับสูงในห้องผ่าตัดฉุกเฉินให้เงียบกริบลงทันที เขาไม่ได้มองใคร เขามองเพียงร่างที่แหลกเหลวของหัวหน้ากิลด์ ‘พยัคฆ์ทมิฬ’ ที่ถูกกระแสมานาตีกลับจนอวัยวะภายในแทบจะหลอมละลายเป็นเนื้อเดียวกัน รินก้าวเข้าไปใกล้ร่างที่นอนหายใจรวยริน ความเย็นเยียบจากปลายนิ้วของเขาไม่ได้มาจากพลังเวทรักษา แต่มันมาจากความเฉียบขาดที่สั่งสมมาจากการสังหารบอสในหอคอยทมิฬนับครั้งไม่ถ้วน "ริน! นายจะทำอะไร?" เซร่ากระซิบผ่านกระแสจิต น้ำเสียงของเธอสั่นเครืออย่างที่รินไม่เคยได้ยินมาก่อน "นายเห็นรอยสักนั่นแล้ว... ถ้าเขารู้ว่านายคือคนที่ระบบเลือกไว้ นายอาจจะถูกกำจัดทิ้งตั้งแต่ตอนนี้" รินไม่ได้ตอบโต้ แต่ในใจเขาสวนกลับไปอย่างเย็นชา 'ถ้าเขาต้องตาย การให้เขาตายด้วยมือฉันในฐานะหมอ ย่อมดีกว่าปล่อยให้เขาตายไปพร้อมกับความลับที่ฉันต้องการ' รินวางมือลงบนแผลฉกรรจ์ที่หน้าอกของหัวหน้ากิลด์ มานาสีครามเข้มไหลทะลักออกมาจากฝ่ามือของเขา แต่มันไม่ใช่มานาที่อ่อนโยนเหมือนฮีลเลอร์ทั่วไป มันคือมานาที่แฝงไปด้วยความกดดันมหาศาล มันเข้าไปชอนไช ล้อมรอบอวัยวะที่พังทลาย และทำในสิ่งที่ไม่มีฮีลเลอร์คนไหนในโลกนี้กล้าทำ... เขาไม่ได้กำลัง 'ซ่อมแซม' แต่เขากำลัง 'บีบอัด' เซลล์ที่ตายแล้วให้กลับมาทำงานด้วยแรงกระตุ้นจากพลังงานดิบ "อึก... อ้ากกก!" หัวหน้ากิลด์คำรามออกมาทั้งที่สติพร่าเลือน เลือดสีดำพุ่งทะลักออกจากปาก "อดทนหน่อยครับ" รินเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพ ทว่าแววตาที่จ้องมองกลับมีความอำมหิตซ่อนอยู่ "ถ้าคุณตายตอนนี้ ความลับที่ข้อมือคุณก็จะหายไปพร้อมกับคุณ ซึ่งผมยังไม่อนุญาตให้เรื่องนั้นเกิดขึ้น" ภายในห้องผ่าตัด ทุกคนต่างยืนอึ้ง ฮันเตอร์ระดับแรงก์ A สองคนที่เฝ้าดูอยู่ถึงกับหน้าถอดสี พวกเขาไม่เคยเห็นการรักษาที่โหดร้ายและทรงพลังขนาดนี้มาก่อน รินไม่ได้ใช้มนตร์คาถาที่สวยงาม แต่เขาใช้ 'หมัด' ของมานาฝังลงไปในร่างของคนไข้เพื่อบังคับให้ร่างกายที่แหลกละเอียดกลับมาเชื่อมต่อกันใหม่ นี่มันไม่ใช่การรักษา แต่มันคือการ 'ฝืนชะตาความตาย' วินาทีนั้นเอง แสงสีทองจางๆ ปรากฏขึ้นที่ข้อมือของหัวหน้ากิลด์ รอยสักรูปหอคอยทมิฬเริ่มขยับไหวเหมือนสิ่งมีชีวิต รินสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนจากระบบของตนเอง ข้อมูลมหาศาลทะลักเข้ามาในหัวจนเขาแทบจะเซ *คำเตือน: ตรวจพบการแทรกแซงจาก 'ผู้ดูแล' ระดับสูง การคืนชีพของเป้าหมายกำลังดึงมานาจากผู้รักษาในอัตรา 200%* รินกัดฟันแน่น เส้นเลือดที่ขมับปูดโปน เขาตระหนักได้ทันทีว่าคนตรงหน้าไม่ใช่แค่หัวหน้ากิลด์ธรรมดา แต่เป็น 'ตัวหมาก' ที่สำคัญมากของหอคอยทมิฬ "หายใจสิครับ" รินคำรามเบาๆ ในลำคอ เขาเปลี่ยนจากการถ่ายเทมานาเป็นการกระตุ้นจุดชีพจรด้วยหมัดที่มองไม่เห็น แรงกระแทกผ่านมือของเขาซัดเข้าที่หน้าอกของหัวหน้ากิลด์อย่างแม่นยำ หัวใจที่หยุดเต้นไปแล้วกระตุกเฮือก! ร่างของหัวหน้ากิลด์สั่นสะท้านก่อนจะหายใจเฮือกใหญ่ ร่างกายที่เคยแหลกเหลวกลับมาสมบูรณ์ราวกับไม่เคยบาดเจ็บมาก่อน แต่สิ่งที่น่าสะพรึงกลัวคือ ดวงตาของเขาลืมขึ้น... มันไม่ใช่ดวงตามนุษย์อีกต่อไป แต่มันเป็นดวงตาสีดำสนิทที่สะท้อนภาพของหอคอยทมิฬอยู่ภายใน หัวหน้ากิลด์ค่อยๆ ยันตัวขึ้นช้าๆ เขามองหน้ารินด้วยรอยยิ้มที่บิดเบี้ยว รอยสักที่ข้อมือเขาส่องแสงวาบ ก่อนจะเลื่อนขึ้นมาที่ต้นคอของเขาเหมือนรอยสักที่กำลังคลานไปมา "ขอบใจที่ช่วยชีวิตข้า... หมอผู้มีพลังทำลายล้าง" เสียงของหัวหน้ากิลด์แหบพร่า ทว่าไม่ใช่เสียงที่มนุษย์ควรจะมี "เจ้ารู้ไหมว่าเจ้าเพิ่งทำอะไรลงไป? เจ้าเพิ่งจะ 'ปลุก' สิ่งที่ข้าซ่อนเอาไว้ให้ตื่นขึ้นมาจากการหลับใหล" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องผ่าตัดอีกครั้ง รินถอยหลังหนึ่งก้าว สัญชาตญาณนักฆ่าในตัวเขากรีดร้องให้เขาลงมือปลิดชีพคนตรงหน้าทิ้งเสียเดี๋ยวนี้ แต่ทว่า... พลังงานมหาศาลที่แผ่ออกมาจากร่างของหัวหน้ากิลด์ในตอนนี้ มันกดดันเสียจนฮันเตอร์ทุกคนในห้องเข่าทรุดลงกับพื้น แม้แต่รินยังรู้สึกได้ถึงรอยแยกของมิติที่เริ่มปริออกรอบตัวคนตรงหน้า เซร่าร้องเตือนด้วยเสียงที่กรีดร้องในหัวของเขา "ริน! ถอยออกมา! นั่นไม่ใช่หัวหน้ากิลด์แล้ว! ระบบแจ้งเตือนระดับสูงสุด... ตัวตนจากชั้นที่ 100 ของหอคอยทมิฬกำลังใช้ร่างของเขาเป็นร่างทรง!" ในขณะที่ทุกคนกำลังหวาดกลัวจนสติแตก หัวหน้ากิลด์ก็ค่อยๆ เงยหน้าขึ้น แสงสีดำทะลักออกมาจากดวงตาของเขา พร้อมกับประโยคที่ทำให้รินต้องหยุดทุกความคิดในหัว "ยินดีที่ได้รู้จัก... ผู้สืบทอดคนที่สามของหอคอยทมิฬ... ถึงเวลาที่เราต้องไปคุยกันในฐานะ 'คนกันเอง' แล้วล่ะมั้ง" ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของหมอเทวะแรงก์ SSS มาจนถึงตอนนี้นะครับ