บททดสอบในหอคอยร้าง

"กล้าดีนี่ ที่กลับมาเหยียบสถานที่แห่งนี้อีกครั้ง... ริน" เสียงแหบพร่าดังก้องสะท้อนไปตามผนังหินที่ผุกร่อนของหอคอยร้าง กลิ่นอายความตายและสนิมเหล็กอบอวลอยู่ในอากาศจนแทบสำลัก รินหยุดฝีเท้าลงอย่างเยือกเย็น นิ้วมือที่ห่อหุ้มด้วยถุงมือหนังสีดำกระชับแน่นเข้าหากัน เขาสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนจากพลังงานเวทมหาศาลที่ถูกกักขังอยู่ในบรรยากาศรอบตัว ชายชุดคลุมสีเทาเข้มที่ยืนอยู่เบื้องหน้าไม่ใช่ฮันเตอร์ธรรมดา แต่มันคือ ‘ซากเดน’ จากอดีตที่เขาเคยรู้จัก—คนที่เคยเป็นอาจารย์ผู้สอนวิชาการรักษาให้กับเขา ก่อนที่ชายคนนั้นจะขายวิญญาณให้แก่ความมืดเพื่อพลังที่ไร้ขีดจำกัด "อาจารย์... ผมว่าเราข้ามขั้นตอนการรำลึกความหลังไปเลยดีไหมครับ?" รินเอ่ยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าแฝงไปด้วยแรงกดดันมหาศาล เขากระดิกนิ้วเพียงเล็กน้อย แสงสีเขียวจางๆ ปรากฏขึ้นที่ปลายนิ้ว แต่มันไม่ใช่แสงเพื่อการเยียวยา มันคือออร่าสังหารที่เข้มข้นจนอากาศบิดเบี้ยว "เพราะหลังจากวันนี้ ผมจะไม่เหลือแม้แต่ซากให้ท่านได้นำไปทดลองอีกแล้ว" "โอหัง! คิดว่าแค่การเป็นฮีลเลอร์ที่ต่อยเจ็บขึ้นนิดหน่อย จะทำให้เจ้าก้าวข้ามขีดจำกัดของมนุษย์ได้งั้นรึ?" ศัตรูพุ่งตัวเข้ามาด้วยความเร็วเหนือเสียง ฝ่ามือที่แฝงไปด้วยไอพิษสีม่วงคล้ำหมายจะทะลวงผ่านหน้าอกของริน ทว่ารินไม่ได้ถอยหนี เขากลับก้าวเท้าไปข้างหน้าหนึ่งจังหวะ ผสานการเคลื่อนไหวที่นุ่มนวลเหมือนการร่ายเวทรักษา แต่เมื่อหมัดขวาของเขากระแทกเข้าที่กลางลำตัวของอีกฝ่าย พลังอัดกระแทก (Shockwave) ก็ระเบิดออกจนผนังหอคอยแตกร้าวเป็นวงกว้าง *ตู้ม!* ร่างของชายชุดคลุมกระเด็นไปกระแทกกับเสาศิลาจนจมหายเข้าไปข้างใน รินขยับปกคอเสื้อที่ยับย่นเล็กน้อย สายตาจ้องมองไปยังกลุ่มควันด้วยความว่างเปล่า "ริน... ระวังค่ะ" เสียงของเซร่าดังขึ้นในกระแสจิต น้ำเสียงของเธอในตอนนี้มีความตึงเครียดที่รินไม่เคยได้ยินมาก่อน "พลังงานในหอคอยนี้กำลังพุ่งสูงขึ้น มันกำลังดึงเอาสัญชาตญาณสัตว์ป่าในตัวศัตรูออกมา ถ้าคุณไม่รีบปิดฉาก... ระดับเลเวลของคุณจะถูกมันดูดกลืนจนหมดสิ้น" "ผมรู้แล้วครับ เซร่า" รินตอบสั้นๆ ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานวูบหนึ่ง ทันใดนั้น แรงกดดันมหาศาลก็ระเบิดออกมาจากกองหิน เศษซากหินเหล่านั้นลอยเคว้งคว้างกลางอากาศ ร่างของศัตรูที่ตอนนี้กลายสภาพเป็นกึ่งอสูรที่มีเกล็ดสีดำปกคลุมทั่วร่างคำรามลั่น มันพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วที่เหนือกว่าเดิมหลายเท่า แต่ในสายตาของริน ทุกอย่างกลับช้าลงราวกับเขากำลังอ่านตำราที่เปิดค้างไว้ เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ รวบรวมมานาทั้งหมดไปไว้ที่ฝ่ามือขวา นี่ไม่ใช่การรักษา แต่มันคือ ‘หัตถ์เทวะทลายดารา’ วิชาที่เขาประยุกต์ขึ้นจากการอ่านวงจรพลังของมนุษย์ให้ทะลุปรุโปร่ง "ถ้าจะตาย... ก็จงจำไว้ว่ามือที่เคยรักษาคุณ คือมือที่ส่งคุณลงนรกในวันนี้" รินพุ่งตัวออกไปเหมือนลูกธนู หมัดของเขาไม่ได้มุ่งเป้าไปที่เกล็ดแข็งแกร่งนั่น แต่พุ่งเข้าใส่ ‘จุดบอด’ เล็กๆ บริเวณหัวใจที่สั่นไหวอย่างรุนแรง *เปรี้ยง!* เสียงคล้ายแก้วแตกดังสนั่น ร่างของศัตรูนิ่งค้างสนิท ก่อนที่เกล็ดสีดำจะค่อยๆ แตกสลายกลายเป็นละอองสีเทา ท่ามกลางความเงียบงันที่กลับมาปกคลุมหอคอยอีกครั้ง หน้าต่างระบบโปร่งแสงก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าของริน [แจ้งเตือน: เลเวลอัป!] [เงื่อนไขการเลื่อนแรงก์ผ่านการสังหารศัตรูระดับสูงเสร็จสิ้น] [ยินดีด้วย คุณเลื่อนระดับสู่ 'แรงก์ A' อย่างสมบูรณ์] รินมองดูมือของตัวเองที่ยังคงสั่นเล็กน้อยจากแรงปะทะ พลังงานใหม่ไหลเวียนเข้าสู่ร่างกายเหมือนกระแสน้ำเชี่ยว เขาแข็งแกร่งขึ้น... มากกว่าตอนที่เขายังเป็นฮีลเลอร์ในกิลด์เน่าๆ นั่นหลายเท่านัก ทว่าก่อนที่เขาจะได้พักหายใจ เสียงปรบมือที่ดังมาจากมุมมืดของห้องโถงก็ทำให้บรรยากาศเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง "สุดยอด... สมกับที่เป็นเด็กที่ข้าเคยหมายตาไว้จริงๆ" ชายในชุดสูทสีขาวสะอาดตา ก้าวออกมาจากเงามืด ใบหน้าของเขานั้นงดงามราวกับรูปสลัก แต่ดวงตาทั้งสองข้างกลับว่างเปล่าไร้สีสัน รินหรี่ตาลงทันที เขาจำคนคนนี้ได้... หัวหน้ากิลด์ที่เคยไล่เขาออกจากการเป็นฮีลเลอร์ในวันที่เขาบาดเจ็บสาหัสที่สุด "คุณมาทำอะไรที่นี่?" รินถามเสียงเย็น ชายคนนั้นยิ้มที่มุมปาก ก่อนจะวางมือลงบนไหล่ของรินที่กำลังอ่อนแรงจากการต่อสู้ "อย่าเกร็งไปเลยริน... ที่ข้ามาที่นี่ ไม่ได้มาเพื่อสู้ แต่จะมาบอกความจริงที่แกไม่เคยรู้ เกี่ยวกับตัวตนของยัยผู้หญิงที่อยู่ในหัวแกนั่นน่ะ... เซร่าไม่ใช่ AI หรอกนะ แต่นางคือ 'กุญแจ' ที่จะเปิดประตูไปสู่ห้องทดลองที่ขังวิญญาณพ่อแม่แกไว้" เซร่าเงียบไปทันที รินสัมผัสได้ถึงความสั่นไหวในกระแสจิตของเธอ ความสงสัยที่รินพยายามกดไว้ตลอดบททดสอบพุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุด เมื่อรินมองไปที่หัวหน้ากิลด์คนนั้น เขาก็พบว่าที่ข้อมือของอีกฝ่าย มีรอยสักสัญลักษณ์เดียวกับที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอระบบของเขา... สัญลักษณ์ของ 'ผู้ดูแลหอคอยทมิฬ' ผมหวังว่าทุกท่านจะเพลิดเพลินไปกับเส้นทางสายดาร์กของหมอเทวะคนนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะครับ ขอบคุณครับ