หน้ากากสีเลือด

“ถ้าอยากจะอยู่รอดในโลกที่เน่าเฟะใบนี้ สิ่งแรกที่ต้องทำไม่ใช่การเรียนรู้วิธีรักษาบาดแผล แต่คือการเรียนรู้วิธีซ่อนคมดาบไว้ใต้รอยยิ้มครับ” เสียงของรินราบเรียบ ทว่าเย็นเยียบจนคนฟังต้องชะงักกึก เขาไม่ได้หันไปมองคู่สนทนาที่กำลังสั่นเทาอยู่ตรงหน้า แต่สายตาของเขากลับจ้องมองเศษกระจกที่สะท้อนใบหน้าซึ่งถูกปิดบังด้วยหน้ากากสีเลือด—หน้ากากเหล็กกล้าที่ออกแบบมาให้มีลวดลายคล้ายรอยแยกของกล้ามเนื้อมนุษย์ มันดูอัปลักษณ์และทรงพลังในเวลาเดียวกัน “คุณจะทำแบบนี้จริงๆ เหรอครับ... การลงทะเบียนเป็นนักล่าอิสระในชื่อ ‘เดอะ บุชเชอร์’ (The Butcher) มันเหมือนกับการประกาศสงครามกับกิลด์ระดับสูงทั้งเจ็ดเชียวนะ” เซร่าเอ่ยขึ้นในห้วงความคิด น้ำเสียงของเธอยังคงรักษาระดับความเยือกเย็นของเอไอไว้ได้ดีเยี่ยม แต่มันกลับแฝงไปด้วยความกังวลที่รินสัมผัสได้ รินแค่นยิ้มที่มุมปาก “กิลด์ระดับสูงเหรอ? พวกมันก็แค่ฝูงสุนัขล่าเนื้อที่สวมชุดสูทดูดีก็เท่านั้น ในเมื่อพวกมันเคยเหยียบย่ำชีวิตของผมในฐานะฮีลเลอร์ผู้โง่เขลา วันนี้ผมก็จะตอบแทนด้วยการเป็นหมอที่รักษาพวกมันให้... 'หายขาด' จากโลกใบนี้ไปตลอดกาล” เขาสวมหน้ากากนั่นลงบนใบหน้า แรงกดของเหล็กกล้าสัมผัสกับผิวหนังอย่างพอดี รินหยิบถุงมือหนังสีดำขึ้นมาสวมทับ มันคือถุงมือเสริมพลังที่ปรับแต่งมาเพื่อซ่อนทักษะ ‘การฟื้นฟู’ ไว้ภายใต้ ‘แรงปะทะ’ ที่หนักหน่วงเกินกว่ามนุษย์ทั่วไปจะรับได้ รินก้าวเดินออกจากห้องเช่าซอมซ่อในเขตมืดของเมืองฮันเตอร์ บรรยากาศภายนอกเต็มไปด้วยกลิ่นอายของสนิมเหล็กและไอระเหยจากดันเจี้ยนที่รั่วไหล ผู้คนรอบข้างเดินขวักไขว่ แต่ละคนต่างสวมใส่หน้ากากทางสังคมเพื่อปกปิดความโลภและบาดแผล แต่สำหรับริน เขามองเห็นทุกอย่างเป็นเพียงตัวเลขค่าพลังที่รอวันถูกลบ เมื่อถึงหน้าเคาน์เตอร์ลงทะเบียนของสมาคมฮันเตอร์อิสระ รินวางป้ายชื่อที่ทำจากเหล็กกล้าลงบนโต๊ะ เสียงโลหะกระทบพื้นไม้ดังสนั่นจนเจ้าหน้าที่สาวตรงหน้าสะดุ้งสุดตัว “ชื่ออะไรคะ... เอ้ย! ชื่ออะไรครับ” เจ้าหน้าที่แก้คำพูดแทบไม่ทันเมื่อเห็นรอยสักรูปสัญลักษณ์ประหลาดบนข้อมือของชายตรงหน้า “เดอะ บุชเชอร์” รินตอบสั้นๆ “แรงก์... ไม่ต้องระบุ” “แต่นั่นมันผิดกฎนะครับ คุณต้องเข้ารับการทดสอบแรงก์ก่อน...” รินวางมือลงบนโต๊ะเบาๆ ทว่าเพียงแค่สัมผัส โต๊ะไม้หนาหนักก็ปริแตกออกเป็นเสี่ยงๆ แรงกดมหาศาลที่แผ่ออกมาทำให้ระบบเซนเซอร์ภายในอาคารเริ่มร้องเตือนด้วยสัญญาณสีแดงฉาน “ผมมาที่นี่เพื่อ 'กำจัดขยะ' ไม่ใช่มาทำแบบทดสอบเพื่อสะสมแต้มให้พวกสมาคมนำไปประดับบารมี” รินก้มหน้าลงต่ำ เสียงของเขาแหบพร่าและกดดัน “ถ้าคุณยังไม่รีบทำหน้าที่ ผมเกรงว่าเคาน์เตอร์ตรงหน้าคุณคงไม่ได้ทำหน้าที่รับเรื่องร้องเรียนอีกต่อไป” เจ้าหน้าที่หน้าซีดเผือด เขารีบก้มหน้าก้มตาพิมพ์ข้อมูลลงในระบบด้วยมือที่สั่นเทา ไม่กี่อึดใจต่อมา บัตรฮันเตอร์สีดำสนิทก็ถูกยื่นกลับมาให้ รินคว้ามันไว้ ก่อนจะหมุนตัวเดินออกจากอาคาร ท่ามกลางสายตาของกลุ่มฮันเตอร์ที่จ้องมองเขาด้วยความสงสัย หนึ่งในนั้นคือฮันเตอร์จากกิลด์หมาป่าทมิฬที่พยายามเข้ามาขวางทาง “เฮ้ย ไอ้หน้ากากนี่ แกเป็นใครวะ? ท่าทางกร่างไม่เบานะ...” ฮันเตอร์ร่างยักษ์วางมือบนไหล่ของริน รินหยุดกะทันหัน เขาไม่ได้หันไปมอง แต่เพียงแค่สะบัดหัวไหล่เบาๆ ทว่าด้วยพลังกายที่เหนือขีดจำกัด กระดูกไหปลาร้าของฮันเตอร์คนนั้นก็มีเสียงลั่นกรอบราวกับกิ่งไม้แห้งหัก พร้อมกับร่างของเขากระเด็นไปกระแทกกับกำแพงจนยุบตัวลงไป “อย่าเอาสัมผัสสกปรกของแกมาแตะตัวผม” รินเอ่ยเรียบๆ ก่อนจะเดินหายไปในเงามืดของตรอกแคบ ขณะที่เขากำลังจะก้าวพ้นเขตเมือง เสียงของเซร่าก็ดังขึ้นในหัว “ริน... ระบบตรวจพบความผิดปกติที่หอคอยทมิฬชั้นที่ 11 มีใครบางคนกำลังรอคุณอยู่ และดูเหมือนว่า... ข้อมูลของคนคนนี้จะถูกเข้ารหัสระดับสูงสุด” รินชะงักฝีเท้า สายตาที่คมกริบภายใต้หน้ากากสีเลือดจ้องมองไปที่ยอดตึกสูงเสียดฟ้า “ใคร?” “คนที่คุณคิดว่าตายไปแล้วในดันเจี้ยนวันนั้น... คนที่เคยเป็นหัวหน้ากิลด์คนก่อนของคุณ” รินกำหมัดแน่นจนเกิดเสียงลั่นของกล้ามเนื้อ ความแค้นที่ถูกกดทับไว้เริ่มเดือดพล่าน เขาก้าวเท้าต่อไปยังหอคอยทมิฬด้วยหัวใจที่เย็นเฉียบและมุ่งมั่น หากนี่คือกับดัก เขาก็จะทำให้มันกลายเป็นสุสานของทุกคนที่คิดจะเล่นตลกกับเขาก่อนจะถึงเป้าหมายที่แท้จริง เมื่อเขาก้าวข้ามประตูมิติหน้าหอคอย ทันใดนั้น ร่างหนึ่งก็ยืนรออยู่กลางห้องโถงที่เต็มไปด้วยคราบเลือดและซากศพของฮันเตอร์คนอื่น ผู้นั้นคือชายในชุดเกราะสีขาวสะอาดสะอ้านที่ขัดกับบรรยากาศโดยรอบอย่างสิ้นเชิง ชายคนนั้นหันมาสบตากับริน พร้อมกับรอยยิ้มที่เหมือนกับหน้ากากของรินไม่มีผิดเพี้ยน “ยินดีต้อนรับกลับมา... ริน หรือฉันควรเรียกว่า 'น้องชายที่น่าสงสาร' ดีล่ะ?” ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ รินรู้ทันทีว่าการเดินทางที่เขาเตรียมใจมาอย่างดี กำลังจะกลายเป็นการดวลที่เดิมพันด้วยจิตวิญญาณของเขาเอง หวังว่าทุกท่านจะเพลิดเพลินไปกับการก้าวเข้าสู่สมรภูมิที่แท้จริงของหมอเทวะแรงก์ SSS นะครับ