งานประมูลกลางสมรภูมิ

“ถ้าพวกคุณคิดจะเอา ‘หัวใจมังกรเพลิงทมิฬ’ ไปทำอาวุธสังหารล้างบางหมู่บ้านชายแดนล่ะก็ ผมเกรงว่าการประมูลครั้งนี้จะต้องมีอันต้องยุติลงก่อนกำหนดนะครับ” เสียงนุ่มทุ้มราบเรียบดังก้องไปทั่วโถงใต้ดินที่เต็มไปด้วยควันบุหรี่และกลิ่นอายคาวเลือด รินยืนพิงเสาหินเก่าคร่ำคร่าอยู่หลังมุมมืดของเวทีประมูล มือขวาของเขากำลังหมุนลูกแก้วรักษาสีฟ้าอ่อนเล่นอย่างใจเย็น สายตาที่เย็นชาดั่งน้ำแข็งขั้วโลกจ้องมองไปยังชายร่างยักษ์ในชุดคลุมสีดำสนิท ซึ่งเป็นผู้นำกลุ่ม ‘กิลด์มืดอเวจี’ ที่กำลังกำไข่มุกมังกรไว้แน่น ชายร่างยักษ์แค่นหัวเราะในลำคอ “ฮีลเลอร์กระจอกๆ อย่างแกน่ะเหรอจะมาขวางทาง? กลับไปเยียวยาแผลถลอกที่บ้านไป๊ ไอ้หนู อย่าหาว่าลุงไม่เตือน” รินไม่ได้โกรธเคือง เขากลับระบายยิ้มจางๆ ที่มุมปาก เป็นยิ้มที่ทำให้คนมองรู้สึกเย็นวาบไปถึงกระดูกสันหลัง “ขอบคุณสำหรับคำแนะนำนะครับ แต่เผอิญว่างานของผมในวันนี้... คือการ ‘รักษา’ ความสงบสุขของโลกใบนี้ด้วยการกำจัดเนื้อร้ายให้หมดไป” ในเสี้ยววินาทีนั้น ร่างของรินหายวับไปจากสายตา ทิ้งไว้เพียงแรงอัดอากาศที่ทำให้โต๊ะไม้โอ๊กด้านหน้ากระจัดกระจาย เซร่าที่ปรากฏกายในรูปโฮโลแกรมโปร่งแสงข้างตัวเขากระซิบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ตรวจพบอัตราการเต้นของหัวใจศัตรูพุ่งสูงขึ้น 140 ครั้งต่อนาที เตรียมใช้ทักษะ ‘สัมผัสวิญญาณ’ เพื่อหาจุดตายได้เลยค่ะริน” “รับทราบครับเซร่า” รินปรากฏตัวอีกครั้งเบื้องหน้าชายร่างยักษ์ หมัดขวาของเขาไม่ได้อาบด้วยออร่าการรักษาที่นุ่มนวลอย่างที่ใครคาดคิด แต่มันกลับถูกห่อหุ้มด้วยพลังงานสีดำทมิฬที่หนาแน่นจนอากาศรอบข้างบิดเบี้ยว นี่คือทักษะ ‘หมัดวิถีเทพ’ ที่เขาประยุกต์ใช้เพื่อการทำลายล้างโดยเฉพาะ *เปรี้ยง!* เสียงปะทะดังสนั่นราวกับฟ้าผ่า ร่างของชายร่างยักษ์ปลิวไปกระแทกกับกำแพงจนยุบลงไปเป็นรูปคน เลือดสดๆ กระฉูดออกจากปากของเขาในขณะที่ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตะลึง ฮีลเลอร์คนหนึ่งเนี่ยนะ? จะมีพลังทำลายมหาศาลขนาดนี้ได้ยังไงกัน! “แก... แกเป็นใครกันแน่!” ชายร่างยักษ์เค้นเสียงถาม รินเดินเข้าไปใกล้ช้าๆ จังหวะเท้าของเขาหนักแน่นและมั่นคง “ผมก็แค่หมอธรรมดาคนหนึ่งครับ แต่หมอคนนี้มีคติประจำใจว่า... การจะรักษาคนไข้ให้หายขาด ก็ต้องกำจัดเชื้อโรคให้ราบคาบเสียก่อน” เขายกมือขึ้น แสงสีฟ้าอ่อนสว่างวาบขึ้นมาในมือ รัศมีของมันดูอบอุ่นและเปี่ยมไปด้วยเมตตา ทว่าในวินาทีที่รินวางมือลงบนไหล่ของศัตรู พลังงานนั้นกลับเปลี่ยนเป็นเข็มพิษที่พุ่งเข้าสู่เส้นประสาทโดยตรง ความเจ็บปวดทรมานจนแทบขาดใจแล่นพล่านไปทั่วร่างของสมาชิกกิลด์มืดที่พยายามจะเข้ามาล้อมเขา “ถอยไปซะ ถ้ายังอยากมีลมหายใจเหลือกลับไปบอกนายจ้างของพวกคุณ” รินกล่าวเสียงเรียบ “อ้อ... แล้วก็ไม่ต้องห่วงนะครับ เรื่องกระดูกหักพวกนี้ เดี๋ยวผม ‘รักษา’ ให้... แต่คงต้องใช้เวลาพักฟื้นสักสามสิบปีในคุกนะ” เซร่าส่งเสียงเตือนผ่านระบบประสาท “รินคะ มีสัญญาณชีพอีกกลุ่มกำลังเคลื่อนที่ลงมาทางทิศตะวันออก ความแรงพลังอยู่ในระดับแรงก์ A ไม่ต่ำกว่า 5 คน ดูเหมือนว่ากิลด์มืดไม่ได้มาแค่หน่วยนี้นะคะ” รินหยุดชะงัก สายตาของเขามองไปที่ทางเข้าโถงประมูลที่ค่อยๆ เปิดออก เผยให้เห็นเงามืดของชายวัยกลางคนที่ดูสุขุมเยือกเย็น เขาคือหัวหน้าหน่วยจู่โจมของกิลด์มืดที่มีฉายาว่า ‘ยมทูตสีเงิน’ ผู้ซึ่งเคยเป็นอาจารย์สอนการต่อสู้ให้กับรินในอดีต ชายคนนั้นก้าวเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม “ไม่ได้พบกันนานเลยนะ เจ้าศิษย์ทรยศ... ดูท่าทางวันนี้งานประมูลจะสนุกกว่าที่คิดไว้เยอะเลยว่าไหม?” รินกำหมัดแน่นขึ้นจนเส้นเลือดปูดโปน ความทรงจำอันโหดร้ายในอดีตย้อนกลับมาดั่งคลื่นกระทบฝั่ง นี่คือคนที่เขาตามหาเพื่อสะสางบัญชีแค้นมาตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมา รินค่อยๆ เงยหน้าขึ้น แววตาของเขาสั่นไหวเพียงชั่วครู่ก่อนจะกลับมาแข็งกร้าว “ผมรอเวลานี้มานานแล้วครับอาจารย์... วันนี้เรามาดูผลการทดสอบบทเรียนสุดท้ายกันไหมครับ ว่าศิษย์คนนี้จะหักคออาจารย์ได้สำเร็จหรือไม่” ท่ามกลางบรรยากาศที่กดดันจนแทบหยุดหายใจ รินสังเกตเห็นประกายแสงบางอย่างในมือของยมทูตสีเงิน มันไม่ใช่สิ่งของ แต่เป็น ‘กุญแจ’ สู่หอคอยทมิฬที่รินเฝ้าตามหามาตลอดชีวิต... และในวินาทีที่รินจะพุ่งตัวเข้าใส่ เสียงฝีเท้าที่สามดังขึ้นมาจากด้านหลัง พร้อมกับเสียงกระซิบที่คุ้นเคยจากเงามืด “ริน... ถ้าคุณฆ่าเขาตอนนี้ ความลับทั้งหมดเกี่ยวกับตัวคุณจะสูญหายไปตลอดกาลนะ” ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางในเส้นทางสายเลือดของหมอเทวะแรงก์ SSS ในตอนที่ 10 นี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ!