คำเชิญที่ปฏิเสธไม่ได้

“คุณรินครับ... การที่กิลด์ระดับท็อปสามส่งจดหมายเชิญมาให้ถึงหน้าห้องพักระดับวีไอพี แทนที่จะส่งผ่านระบบศูนย์กลางฮันเตอร์ มันไม่ได้มีความหมายแค่คำชวนร่วมทีมหรอกนะครับ มันคือการประกาศสถานะว่าพวกเขา ‘จับตาดู’ คุณอยู่” เซร่าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ขณะที่เธอกำลังกวาดสายตาผ่านหน้าต่างโฮโลแกรมที่ลอยอยู่กลางอากาศ รินไม่ได้ตอบกลับในทันที เขานั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้หนังราคาแพง สายตาจ้องมองไปยังนามบัตรสีดำขลับขอบทองที่วางอยู่บนโต๊ะ บนนั้นมีตราสัญลักษณ์รูปมังกรคำราม—ตราของกิลด์ ‘อิมพีเรียลการ์เดียน’ กิลด์ที่รวยและทรงอิทธิพลที่สุดในประเทศ “จับตาดู หรือกดดันให้ต้องเลือกข้างครับ เซร่า?” รินถามเสียงต่ำ นิ้วมือของเขาสัมผัสที่ผิวโต๊ะเป็นจังหวะเนิบนาบ “ถ้าเป็นคนอื่น คงเรียกว่าการเชิญชวน แต่สำหรับคุณ... มันคือการยื่นข้อเสนอที่ถ้าปฏิเสธ ชีวิตในวงการฮันเตอร์ของคุณอาจจะจบลงตั้งแต่วันนี้” เซร่าหันกลับมามองเขา แววตาของเอไอสาวดูมีความหมายแฝงที่รินอ่านออกว่ามันคือคำเตือน ยังไม่ทันที่รินจะได้เอ่ยคำใด เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งตามมารยาทผู้ดี ก่อนที่ประตูห้องจะถูกเปิดออกโดยไม่รอคำอนุญาต ชายร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสั่งตัดพิเศษก้าวเข้ามา ใบหน้าของเขาราบเรียบไร้อารมณ์ แต่แววตากลับคมกริบราวกับใบมีดที่ผ่านการอาบเลือดมานับไม่ถ้วน “คุณรินครับ ขออภัยที่เสียมารยาท ผม ‘คาร์ล’ มือขวาของมาสเตอร์กิลด์อิมพีเรียลการ์เดียน ผมมาเพื่อนำคำตอบสุดท้ายไปรายงานครับ” รินลุกขึ้นยืนช้าๆ ร่างกายที่ดูผอมบางเมื่อเทียบกับคาร์ลกลับแผ่รังสีคุกคามที่ทำให้บรรยากาศในห้องเย็นยะเยือกขึ้นทันตา เขาเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าคาร์ล ระยะห่างที่ใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจ “รายงานหรือครับ?” รินทวนคำ “ดูเหมือนว่าพวกคุณจะมั่นใจในตัวเองสูงเกินไปหน่อยนะที่คิดว่าผมต้องรีบตอบตกลง” คาร์ลยกยิ้มที่มุมปาก “โลกของฮันเตอร์ไม่ได้ใจดีกับคนที่เลือกทางเดินลำพังหรอกนะครับคุณริน โดยเฉพาะฮีลเลอร์ที่มี ‘ทักษะพิเศษ’ แบบคุณ การมีชื่อติดอยู่ในบัญชีดำของกิลด์อิมพีเรียล... ผมว่ามันคงไม่ใช่เรื่องสนุกที่ใครอยากจะเจอ” มือของรินขยับไปแตะที่ไหล่ของคาร์ลเบาๆ ราวกับจะปัดฝุ่นให้ แต่เพียงแค่สัมผัส แรงกดดันมหาศาลก็กดทับลงบนร่างของมือขวาแห่งกิลด์ยักษ์ใหญ่จนเขาต้องกัดฟันแน่น เข่าของคาร์ลสั่นสะท้านภายใต้แรงกดดันที่ไม่ใช่แค่มานา แต่มันคือจิตสังหารที่ผ่านการหล่อหลอมจากการปลิดชีพสัตว์อสูรในดันเจี้ยนระดับ SSS มานับไม่ถ้วน “บอกมาสเตอร์ของคุณนะครับ ว่าผมไม่ได้สนใจเงินหรืออำนาจของพวกคุณ” รินกระซิบชิดใบหูของคาร์ล “และถ้าอยากจะเชิญผมจริงๆ ครั้งหน้า... อย่าส่ง ‘ขยะ’ มาคุยกับผมแบบนี้อีก” รินผลักคาร์ลเบาๆ แต่แรงส่งนั้นทำให้ร่างที่ดูแข็งแกร่งของชายชุดสูทเซถอยหลังไปหลายก้าว คาร์ลหายใจหอบแรง เหงื่อเย็นผุดพรายขึ้นเต็มหน้าผาก เขาไม่ได้โกรธ แต่เขากำลัง ‘กลัว’ กลัวจนสัญชาตญาณสัตว์ป่าในตัวสั่นสะท้าน “เข้าใจแล้วครับ...” คาร์ลพยายามรักษาท่าทีที่เหลืออยู่ “แต่ทางมาสเตอร์กำชับมาว่า... หากคุณปฏิเสธ เขาจะถือว่าคุณเป็นศัตรูของกิลด์ และการล่าค่าหัวของคุณจะเริ่มต้นขึ้นทันทีในค่ำคืนนี้” คาร์ลหันหลังเดินออกจากห้องไปโดยไม่หันกลับมามองอีก รินยืนนิ่งอยู่ที่เดิมจนกระทั่งเสียงประตูปิดลง เซร่าที่เฝ้ามองอยู่ตลอดจึงเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ต่างออกไป “คุณเพิ่งจุดชนวนสงครามกับกิลด์ที่คุมทั้งประเทศเลยนะริน ถึงเวลาที่ระบบจะปลดล็อก ‘ภารกิจสังหารหมู่’ แล้วหรือยังครับ?” รินหยิบนามบัตรสีดำขึ้นมาแล้วบดขยี้มันจนกลายเป็นผงละเอียดในกำมือ ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำด้วยความโกรธที่เก็บซ่อนไว้ภายใต้มาดสุภาพบุรุษ “ส่งมาเลยครับเซร่า...” รินกล่าวเสียงเรียบ “เพราะถ้าพวกมันอยากเป็นศัตรู ผมก็ยินดีที่จะแสดงให้เห็นว่า มือที่เคยใช้รักษาคน... สามารถบดขยี้หัวใจของพวกมันได้ง่ายดายแค่ไหน” ทว่า ทันใดนั้นหน้าจอระบบก็เด้งเตือนขึ้นมาด้วยสีแดงฉาน แจ้งเตือนสถานะที่ไม่คาดคิด เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังต่อเนื่องจนน่าตกใจ: *“ตรวจพบภัยคุกคามระดับสูงกำลังบุกรุกเข้ามาในระยะ 50 เมตร... เป็นบุคคลที่คุณไม่ควรสังหารในตอนนี้เด็ดขาด”* รินขมวดคิ้วแน่น เมื่อมองออกไปนอกหน้าต่าง เขาก็ต้องชะงัก ร่างของหญิงสาวที่เขารู้จักดีที่สุด... คนที่ควรจะตายไปแล้วในดันเจี้ยนเมื่อสามปีก่อน กำลังยืนอยู่ตรงนั้นที่ระเบียงห้องพักของเขา พร้อมกับปืนพกที่เล็งตรงมายังหัวใจของเขาพอดี! --- ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางในเส้นทางสายเลือดของหมอเทวะแรงก์ SSS ในตอนที่ 9 นี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ!