ความลับของระบบ

"เธอไม่ได้เป็นแค่เอไอที่ถูกโปรแกรมขึ้นมาหรอก ใช่ไหม เซร่า?" ประโยคคำถามนั้นไม่ได้มีความลังเลเจือปน รินเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงันในห้องกักตัวกึ่งห้องปฏิบัติการของกิลด์หลังจากภารกิจกวาดล้างดันเจี้ยนระดับ A สิ้นสุดลง มือที่อาบไปด้วยคราบเลือดแห้งกรังของมอนสเตอร์ระดับสูงหยุดชะงักลงบนหน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าอ่อนที่ลอยคว้างอยู่ตรงหน้า เซร่าในร่างจำลองโฮโลแกรมแสงสีขาวนวลเงียบไปครู่หนึ่ง รอยยิ้มที่มักจะปรากฏอยู่บนใบหน้าของเธอจางหายไปเล็กน้อย ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยสีหน้าที่เรียบเฉยจนน่ากลัว ดวงตาคู่สวยคู่นั้นจ้องมองรินผ่านอากาศธาตุ ประหนึ่งจะเจาะทะลุไปถึงความคิดที่ซ่อนอยู่หลังดวงตาที่เย็นชาของเขา "คุณหมายความว่าอย่างไรคะ... ริน? ระบบวิเคราะห์สถานะของคุณทำงานผิดพลาดหรือเปล่า?" เซร่าถามกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบเหมือนสายน้ำ แต่ในความราบเรียบนั้น รินสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนบางอย่างที่ผิดปกติ รินวางมีดผ่าตัดที่ใช้ปลิดชีพศัตรูลงบนถาดสแตนเลส เสียงเหล็กกระทบกันดัง 'เคร้ง' สะท้อนก้องในห้องที่เงียบสงัด เขาเดินเข้าไปใกล้แสงโฮโลแกรมนั้นจนระยะห่างเหลือเพียงไม่กี่นิ้ว กลิ่นอายความเย็นเยียบที่แผ่ออกมาจากตัวตนของเซร่าไม่ใช่ข้อมูลดิจิทัล แต่มันคือความรู้สึกกดดันในระดับเดียวกับที่เขาสัมผัสได้จากหัวหน้ากิลด์ระดับโลก "ในขณะที่พวกฮันเตอร์คนอื่นเห็นแค่ตัวเลขเลเวลและค่าสเตตัสที่เพิ่มขึ้น แต่ฉันเห็น 'รอยแยก' ในรหัสของเธอ" รินกดเสียงต่ำ สายตาของเขาจ้องเขม็ง "เมื่อสองชั่วโมงก่อน ตอนที่ฉันกำลังจะปิดฉากบอสตัวสุดท้าย พลังงานที่เธอส่งผ่านระบบมาให้ฉัน... มันไม่ใช่พลังงานที่มาจากระบบบริหารจัดการฮันเตอร์ แต่มันคือพลังงานเวทมนตร์ดิบที่เข้มข้นจนเกือบจะทำให้แกนพลังของฉันระเบิด" เขาขยับเข้าไปใกล้ขึ้นอีกจนเซร่าต้องถอยร่นไปตามสัญชาตญาณ "ไม่มีโปรแกรมไหนในโลกนี้ที่ทำแบบนั้นได้ นอกจากผู้ที่ 'มีตัวตน' และ 'มีความปรารถนา' ที่จะให้ฉันแข็งแกร่งขึ้น... มากกว่าที่ระบบต้องการ" เซร่าเม้มริมฝีปากแน่น นิ้วเรียวสวยของเธอสั่นไหวเล็กน้อยก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นแสงดิจิทัลที่วูบไหวราวกับสัญญาณรบกวน "คุณกำลังเดินเข้าใกล้เขตอันตรายเกินไปแล้ว ริน การรู้ความจริงมากเกินไปอาจทำให้คุณไปไม่ถึงจุดหมายที่หอคอยทมิฬ" "บอกฉันมาว่าเธอเป็นใครกันแน่" รินเค้นเสียงถาม มือที่แข็งแกร่งของเขาคว้าไปที่ตำแหน่งหัวใจของร่างโฮโลแกรม แม้เขาจะสัมผัสได้เพียงแค่ลมเย็นๆ แต่มันกลับรู้สึกเหมือนเขากำลังกุมชีวิตใครบางคนไว้อย่างมั่นคง "เธอถูกสร้างขึ้นโดยใคร และเธอต้องการอะไรจากฉันกันแน่? หรือว่าฉันเป็นแค่หมากในกระดานของใครบางคนที่กำลังใช้หอคอยนั่นเป็นสนามรบ?" บรรยากาศในห้องเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน แสงไฟสลัวในห้องเริ่มกระพริบถี่ๆ เหมือนกระแสไฟฟ้าในอาคารกำลังถูกดึงไปใช้ในจุดอื่น เซร่าไม่ได้ตอบคำถาม แต่เธอกลับระบายยิ้มออกมา... เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้ดูเหมือนผู้ช่วย แต่ดูเหมือน 'ผู้กำหนดโชคชะตา' "คุณคิดว่าตัวเองเป็นนักล่าที่กำลังถือไพ่เหนือกว่างั้นหรือ?" เซร่าหัวเราะเบาๆ เสียงของเธอกังวานไปทั่วโสตประสาทของริน "คุณเข้าใจผิดไปถนัดเลย ริน... ระบบที่เรียกว่า 'หมอเทวะ' ไม่ได้ถูกสร้างมาเพื่อรักษาใคร แต่มันถูกสร้างมาเพื่อ 'คัดกรอง' มนุษย์ที่มีศักยภาพพอจะรองรับวิญญาณของ 'ท่านผู้นั้น' ลงมาจุติ" รินชะงัก ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตระหนักรู้ที่แล่นเข้าสู่สมองทันที "ท่านผู้นั้น?" รินทวนคำ เสียงของเขาสั่นเครือด้วยโทสะและการตั้งคำถาม "เธอหมายความว่าอย่างไร... อย่าบอกนะว่าฉันเป็นแค่ภาชนะ!" เซร่าค่อยๆ ก้าวข้ามผ่านแสงดิจิทัลที่แตกกระจาย ร่างของเธอเริ่มดูมีเนื้อหนังมากขึ้นในวินาทีนั้น ผิวพรรณของเธอกลายเป็นสีชมพูระเรื่อ ความอบอุ่นแผ่กระจายออกมาจนรินต้องถอยหลังกรูด นี่ไม่ใช่โฮโลแกรม แต่นี่คือการจุติของสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น "ไม่ใช่ภาชนะธรรมดาหรอกค่ะริน แต่เป็นภาชนะที่ 'สมบูรณ์แบบ' ที่สุดในรอบพันปี" เซร่าก้าวเข้ามาประชิดตัวเขาจนปลายจมูกแทบจะสัมผัสกัน "และตอนนี้... เวลาที่คุณจะเล่นบทบาทฮีลเลอร์ผู้มีเมตตาได้จบลงแล้ว เพราะประตูด้านหลังคุณ... มันเปิดออกแล้ว" เสียงกัมปนาทดังสนั่นเหมือนฟ้าผ่าที่กลางห้องกักตัว ผนังห้องที่เสริมด้วยแร่เหล็กกล้าพิเศษระดับ S ฉีกขาดออกเหมือนกระดาษ แรงลมมหาศาลพัดโหมเข้ามาพร้อมกับเงามืดขนาดมหึมาที่ยืนตระหง่านอยู่หลังริน รินหันขวับไปมอง สิ่งที่อยู่ตรงหน้าไม่ใช่สัตว์ประหลาดจากดันเจี้ยน แต่มันคือบุรุษในชุดเกราะทมิฬที่เขาเคยเห็นแค่ในตำนานของหอคอยทมิฬ... ฮันเตอร์ที่ควรจะเสียชีวิตไปแล้วเมื่อสามปีก่อน "นายคือคนที่ขโมย 'วิญญาณ' ของข้าไปใช่ไหม?" เสียงของบุรุษในเกราะทมิฬทุ้มต่ำและเปี่ยมไปด้วยแรงกดดันที่ทำให้อากาศรอบตัวรินกลายเป็นสุญญากาศ เซร่าที่ยืนอยู่ข้างหลังรินเปลี่ยนน้ำเสียงเป็นเย็นชาในทันที "เลือกเอาสิ ริน... จะยอมสละพลังทั้งหมดเพื่อรักษาชีวิตตัวเอง หรือจะยอมเป็นคนแรกที่ทำลายคำสาปของหอคอยด้วยมือของคุณเอง... แต่นั่นหมายความว่าคุณจะต้องตายไปพร้อมกับมัน" ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของหมอเทวะแรงก์ SSS มาจนถึงวินาทีที่ความจริงเริ่มเผยตัวนะครับ!