บัฟที่ทำให้โลกสั่นสะเทือน

"ถ้าจะเล่นละครปาหี่ ก็ขอให้แสดงให้เนียนกว่านี้หน่อยครับ อย่าเอาเศษสวะระดับแรงก์ B มาขวางทางผมให้เสียเวลาเลย" รินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ท่ามกลางซากปรักหักพังของดันเจี้ยนระดับ S ที่เพิ่งถูกเขาถล่มจนราบเป็นหน้ากลอง กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งผสมกับกลิ่นโอโซนที่เกิดจากการปลดปล่อยพลังงานมหาศาล ฮันเตอร์จากกิลด์ยักษ์ใหญ่ที่รายล้อมอยู่ต่างถอยกรูดด้วยความหวาดหวั่น ไม่มีใครกล้าสบตากับชายหนุ่มผู้สวมชุดกาวน์สีขาวสะอาดตาซึ่งบัดนี้เปื้อนไปด้วยหยดเลือดสีเข้มของมอนสเตอร์ "แก... แกมันตัวอะไรกันแน่! ฮีลเลอร์ที่ไหนเขามีพลังทำลายล้างระดับทำลายคอร์ของดันเจี้ยนได้ในหมัดเดียว!" ชายวัยกลางคนในชุดเกราะทองคำแผดเสียงสั่นเครือ รินไม่ได้ตอบโต้ เขาเพียงแค่จัดปกคอเสื้อให้เข้าที่ สายตาคมกริบดั่งใบมีดหันไปมองเซร่าที่ยืนอยู่ข้างกายในร่างโฮโลแกรมแสงสีฟ้าอ่อน เธอส่งยิ้มบางๆ ที่ดูเหมือนจะมีความหมายแฝงบางอย่างมากกว่าแค่คำแนะนำของระบบ "รินคะ... ไม่สิ รินครับ ความอดทนของมนุษย์กลุ่มนี้มันหมดลงแล้ว และค่าความโกรธแค้นของมอนสเตอร์บอสชั้นสุดท้ายกำลังพุ่งทะลุเพดาน คุณควรจะจบเรื่องนี้ด้วย 'ของขวัญ' ที่ระบบมอบให้ได้แล้วนะครับ" เซร่ากระซิบด้วยน้ำเสียงหวานหูแต่เยือกเย็นถึงกระดูก รินหลับตาลงสัมผัสถึงพลังที่ไหลเวียนอยู่ภายใน เส้นประสาททุกส่วนในร่างกายเขาสั่นระริกจากการเร่งเร้าของระบบ เขารู้ดีว่าบัฟที่กำลังจะใช้นี้ไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์ทั่วไปจะรับไหว มันคือ 'บัฟหายนะ' ที่แลกมาด้วยการเผาผลาญพลังชีวิต แต่สำหรับเขา มันคือเครื่องมือทวงคืนความยุติธรรม "ระบบ... ทำการปลดล็อก 'หัตถ์เทวะพิโรธ' ขั้นที่สาม" รินประกาศก้องในใจ ทันใดนั้น ออร่าสีทองสลับแดงฉานพุ่งทะลักออกจากร่างของริน บรรยากาศโดยรอบหนักอึ้งจนพื้นดินใต้เท้าเขาแตกละเอียดเป็นผงละเอียด แรงกดดันที่แผ่ออกมาทำให้ฮันเตอร์รอบข้างเข่าทรุดลงกับพื้นโดยไม่มีใครสามารถต้านทานได้ มันไม่ใช่แค่แรงกดดัน แต่มันคือการประกาศศักดาของจุดสูงสุดที่เหนือกว่ามนุษย์ "ฟังให้ดีนะครับ..." รินก้าวเดินไปข้างหน้าทีละก้าว แต่ละก้าวที่เขาวางเท้าลงไปเกิดรอยร้าวเป็นทางยาว "การรักษาที่แท้จริง ไม่ใช่การเยียวยาบาดแผล แต่มันคือการ 'รักษา' สิ่งที่เน่าเฟะให้หายไปจากโลกใบนี้ต่างหาก" [แจ้งเตือนจากระบบ: เปิดใช้งานสกิลบัฟพิเศษ - พลังทำลายล้างเพิ่มขึ้น 1,000% ระยะเวลา 60 วินาที] ร่างของรินเลือนหายไปในพริบตา เขากลายเป็นเพียงเส้นแสงสีทองที่พุ่งเข้าหาบอสใหญ่ของดันเจี้ยน—มังกรอเวจีระดับจักรพรรดิที่สูงกว่าสามสิบเมตร เจ้ามอนสเตอร์นั่นคำรามก้องหมายจะตะปบเขาด้วยกรงเล็บที่แหลมคมดุจใบมีดตัดมิติ แต่รินกลับไม่แม้แต่จะเบี่ยงตัวหลบ เขาเพียงแค่ชกหมัดขวาออกไปอย่างช้าๆ ดูเชื่องช้า แต่มันกลับเต็มไปด้วยความสมบูรณ์แบบทางฟิสิกส์ ตูมมมมมม! เสียงระเบิดดังกึกก้องไปทั่วทั้งหอคอย คลื่นกระแทกจากการปะทะซัดเอาเศษซากหินและร่างของฮันเตอร์ที่อยู่ใกล้เคียงกระเด็นไปคนละทิศทาง บัฟ 1,000% เปลี่ยนหมัดของฮีลเลอร์ให้กลายเป็นระเบิดนิวเคลียร์ขนาดย่อม กล้ามเนื้อของรินขยายตัวเล็กน้อยภายใต้ชุดกาวน์ที่ขาดวิ่นจากแรงดีดสะท้อน เมื่อฝุ่นควันจางลง ทุกสายตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง มังกรอเวจีที่ใครต่อใครต่างหวาดกลัว บัดนี้หน้าอกของมันกลายเป็นรูโหว่ขนาดใหญ่ที่มองทะลุเห็นอีกฝั่ง เลือดสีดำพุ่งทะลักราวกับน้ำตก พลังชีวิตของมันถูกลบหายไปในหมัดเดียวอย่างเบ็ดเสร็จ รินยืนหอบหายใจอยู่กลางซากศพของมอนสเตอร์ มือข้างหนึ่งยังคงยื่นออกมาในท่าชก เขาสะบัดมือเบาๆ ไล่หยดเลือดที่เปื้อนปลายนิ้ว ก่อนจะหันกลับมามองเหล่านักล่าที่มองเขาด้วยสายตาหวาดกลัวเหมือนมองเห็นปีศาจ "ใครคนต่อไปครับ?" รินเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสุภาพราวกับกำลังถามหาคิวจองโต๊ะอาหารในภัตตาคาร ทว่าท่ามกลางความเงียบงัน เซร่ากลับปรากฏตัวขึ้นข้างหูของเขา สีหน้าของเธอเปลี่ยนจากโหมดผู้ช่วยเป็นความกังวลที่หาได้ยาก "รินครับ... มีบางอย่างผิดปกติ พลังที่ออกมาเมื่อครู่ไม่ใช่แค่การแสดงผลของระบบ แต่มันไปกระตุ้น 'บางอย่าง' ในหอคอยชั้นล่างสุดเข้าแล้ว" รินขมวดคิ้ว เขาหันไปมองประตูทางผ่านสู่ชั้นถัดไปที่บัดนี้ไม่ได้ถูกเปิดออกด้วยกุญแจ แต่ถูกเปิดออกด้วย 'แรงสั่นสะเทือน' จากหมัดของเขาเอง เงาสีดำทมิฬขนาดมหึมาเริ่มคืบคลานออกมาจากความมืดมิดเบื้องหลังประตูนั้น แรงกดดันระดับที่ทำให้รินถึงกับต้องคุกเข่าลงข้างหนึ่งด้วยความเจ็บปวดที่หน้าอก "นั่นมัน... สัญญาณชีพของ 'เจ้าของหอคอย' ตัวจริง" เซร่ากระซิบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "รินครับ เราไม่ได้กำลังเผชิญหน้ากับดันเจี้ยนธรรมดาแล้ว แต่เราเพิ่งปลุก 'ผู้ปกครองที่ถูกจองจำ' ให้ตื่นขึ้นมาจากการหลับใหลหมื่นปี" เงามืดนั้นเริ่มขยายตัวเป็นร่างมนุษย์ที่ดูคุ้นตาอย่างประหลาด รินเงยหน้าขึ้นมองร่างที่ก้าวพ้นความมืดออกมาอย่างช้าๆ หัวใจของเขาแทบหยุดเต้นเมื่อเห็นใบหน้าที่ปรากฏชัดเจนภายใต้แสงสลัวของดันเจี้ยน เพราะใบหน้านั้น... คือใบหน้าของตัวเขาเองในอีกห้วงเวลาหนึ่งที่เต็มไปด้วยรอยแผลเป็นและความแค้น ขอให้ทุกท่านตื่นเต้นไปกับจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญของเรื่องราวในครั้งนี้นะครับ!