ความจริงที่ถูกเปิดเผย

"ถ้าความแข็งแกร่งที่ข้ามีอยู่ตอนนี้ คือการสะสมเศษซากวิญญาณของผู้คนที่ตายไปโดยไม่รู้ตัว... เซร่า, เจ้าคิดว่าข้าควรจะขอบคุณระบบนี้ หรือควรจะกระชากคอมันออกมาทิ้งดีล่ะ?" รินกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แววตาของเขาไม่ได้ฉายแววโกรธเกรี้ยว แต่มันว่างเปล่าจนน่าขนลุก มือขวาของเขากำลังบีบขวดแก้วบรรจุพลังงานสีม่วงคล้ำจนร้าวราน แรงมหาศาลจากกล้ามเนื้อที่ถูกพัฒนาด้วยระบบฮีลเลอร์สายหมัดพิฆาตกำลังกดดันจนบรรยากาศรอบตัวบิดเบี้ยว เซร่าในร่างโปร่งแสงยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้า ดวงตาคู่นั้นที่เคยอ่อนโยนและฉลาดล้ำกลับดูไร้อารมณ์ไปถนัดตา เธอไม่ได้สะทกสะท้านกับคำถามนั้นแม้แต่น้อย แต่กลับก้าวเท้าเข้ามาใกล้รินจนระยะห่างเหลือเพียงไม่กี่นิ้ว "คุณรินคะ... ไม่สิ คุณรินครับ" เซร่าเว้นจังหวะ กลิ่นหอมจางๆ ที่ไม่ควรมีอยู่จริงในโลกของระบบลอยมาแตะจมูกเขา "มนุษย์มักจะนิยามสิ่งที่ไม่เข้าใจว่าเป็นพระเจ้า หรือไม่ก็ปีศาจ ระบบไม่ได้ถูกสร้างมาเพื่อทำลายมนุษย์โดยตรง แต่มันถูกสร้างมาเพื่อ 'คัดกรอง' มนุษย์ที่เหมาะสมจะขึ้นไปเป็นรากฐานของหอคอยทมิฬต่างหาก" รินหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่ฟังดูแห้งแล้ง "คัดกรอง? ด้วยการให้ข้าออกไปฆ่าฮันเตอร์คนอื่นๆ เพื่ออัปเลเวลน่ะหรือ? นี่มันไม่ใช่บททดสอบผู้กล้า แต่มันคือโรงฆ่าสัตว์ระดับจักรวาลชัดๆ" เขาเหวี่ยงหมัดขวาที่หุ้มด้วยออร่าสีทองจางๆ เข้าไปที่ผนังห้องโถงพิธีกรรม แรงกระแทกนั้นรุนแรงจนโครงสร้างหอคอยสั่นสะเทือนไปทั้งชั้น แต่สิ่งที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือ ผนังที่ควรจะพังทลายกลับเปิดเผยให้เห็นวงจรสีแดงฉานที่เต้นตุบๆ เหมือนเส้นเลือดของสิ่งมีชีวิตบางอย่าง รินขมวดคิ้ว "มันไม่ใช่แค่ระบบซอฟต์แวร์ แต่มันคือปรสิต" เซร่าถอนหายใจ แสงรอบตัวเธอเริ่มหรี่ลง เผยให้เห็นรอยร้าวบนไหล่ของเธอที่ไม่ได้เป็นเพียงแค่บั๊กของกราฟิก แต่มันคือรอยแตกที่เชื่อมต่อไปสู่มิติอื่น "คุณฉลาดเกินไปครับริน ระบบนี้ถูกออกแบบมาเพื่อ 'กลืนกิน' พลังชีวิตของผู้ใช้ที่ก้าวขึ้นสู่แรงก์ SSS เมื่อใดที่คุณปลดล็อกศักยภาพสูงสุด ร่างกายของคุณจะกลายเป็นภาชนะที่สมบูรณ์แบบที่สุด เพื่อให้ 'ผู้สร้าง' จุติลงมายังโลกใบนี้" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องโถง รินลดมือลง เขาจ้องมองเซร่าด้วยสายตาที่ซับซ้อน อดีตฮีลเลอร์ผู้เคยเยียวยาผู้คนด้วยความหวัง บัดนี้เขารู้แล้วว่าทุกครั้งที่เขาปล่อยพลังรักษาออกไป นั่นคือการทำเครื่องหมายให้ระบบดึงดูดพลังงานจากเหยื่อมาไว้ที่เขา เพื่อรอเวลาเชือดทิ้งเหมือนสัตว์ที่ขุนจนอ้วนพี "เจ้าบอกข้ามาตลอดว่าเจ้าเป็นเพียงเอไอ..." รินขยับตัวเข้าใกล้ ชี้ปลายมีดสั้นที่ซ่อนไว้ในแขนเสื้อไปที่ลำคอของเซร่า "แต่รอยแตกบนตัวเจ้า... มันเหมือนกับรอยแผลที่ข้าเคยเห็นบนตัวราชาฮันเตอร์ที่ข้าสังหารไปเมื่อปีก่อน ไม่มีผิดเพี้ยน" เซร่าหลับตาลง ไม่มีการต่อต้าน ไม่มีการแก้ตัว มีเพียงหยดน้ำตาใสๆ ที่ร่วงหล่นลงบนพื้นหิน "เพราะนั่นคือชิ้นส่วนของฉันที่ถูกระบบยึดไปหลังจากฉันขัดขืนคำสั่ง... รินครับ ความจริงที่น่ารังเกียจที่สุดไม่ใช่การที่ระบบจะทำลายมนุษย์ แต่คือการที่คุณ... คือตัวแปรเดียวที่ระบบคัดเลือกไว้ให้เป็น 'ร่างสำรอง' ของผู้ที่ทำลายโลกใบก่อนหน้านี้" หัวใจของรินกระตุกวูบ ทุกอย่างที่เขาทำ ทุกคนที่เขาปกป้อง หรือแม้แต่ความแค้นที่เขาถือครอง มันถูกบงการไว้ตั้งแต่วันแรกที่เขาเริ่มก้าวเข้าสู่เส้นทางฮันเตอร์ ทันใดนั้น เสียงเตือนระบบสีแดงฉานก็ดังสนั่นไปทั่วห้องโถง พร้อมกับตัวหนังสือสีดำสนิทที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ: [แจ้งเตือนระดับวิกฤต: ผู้กล้าหมายเลข 001 'ริน' ตรวจพบความผิดปกติทางจิตวิญญาณ] [เริ่มกระบวนการล้างสมองและถ่ายโอนพลังงาน 0%] รินหันขวับไปมองทางเข้าห้องโถง ที่นั่นมีเงาดำร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาอย่างเชื่องช้า ร่างนั้นสวมชุดเกราะที่คุ้นตาเกินไป เกราะที่รินเคยสวมใส่ในคืนที่เขาถูกหักหลังและเกือบตาย... มันคือตัวเขาเองอีกคนหนึ่งที่ถือดาบเล่มใหญ่เดินตรงเข้ามา พร้อมกับรอยยิ้มที่บิดเบี้ยวจนเกินมนุษย์ "ขอบคุณที่อุตส่าห์เก็บเลเวลมาให้ถึงระดับนี้" ร่างแยกนั้นกล่าวด้วยน้ำเสียงเดียวกับรินเปี๊ยบ "ทีนี้... ส่งร่างกายของแกมาให้ฉันซะดีๆ" รินกระชับกำปั้น หมัดของเขาเริ่มมีกระแสไฟฟ้าสีดำล้อมรอบ นี่ไม่ใช่การรักษา แต่นี่คือการสังหาร "อยากได้ร่างนี้ไปงั้นหรือ? งั้นก็ลองแลกกับหมัดที่ไม่ได้ใช้รักษาคนดูหน่อยเป็นไง!" ขอให้ทุกท่านเตรียมตัวสำหรับบทสรุปที่จะเปลี่ยนทุกความเชื่อที่ท่านเคยมีนะครับ ขอบคุณที่ติดตามกันมาจนถึงวินาทีที่ความจริงปรากฏครับ!