มิตรภาพท่ามกลางวิกฤต

“มือถือคุณสั่นอยู่… หมอธีร์” เสียงของรินรดาเรียบสนิท แต่มันแฝงไปด้วยความระแวดระวัง หมอธีร์ไม่ตอบทันที เขาจ้องมองหน้าจอที่แสดงภาพถ่ายของตนเองกับหญิงสาวบนดาดฟ้าเมื่อไม่กี่นาทีก่อน ภาพที่ถูกแคปเจอร์มาจากมุมอับที่ไม่มีกล้องวงจรปิดตัวไหนส่องถึง หัวใจของเขาเต้นเป็นจังหวะที่มั่นคงตามนิสัยของคนทำงานกับศพมาทั้งชีวิต แต่นัยน์ตาคู่คมกลับวูบไหวราวกับเปลวเทียนที่ถูกลมพัดแรง เขาวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะโลหะสแตนเลสเย็นเฉียบในห้องเก็บศพ ร่างไร้วิญญาณบนเตียงตรงหน้าดูจะไร้ความหมายไปทันทีเมื่อเทียบกับภัยคุกคามที่กำลังคืบคลานเข้ามา “มันไม่ได้แค่ขู่ครับ” หมอธีร์เอ่ยเบาๆ มือที่สวมถุงมือยางหยิบชิ้นเนื้อเยื่อขึ้นมาส่องใต้กล้องจุลทรรศน์ “มันประกาศว่าเราอยู่ในสายตาของมันตลอดเวลา” รินรดาเดินเข้ามาใกล้ ระยะห่างที่ปกติเธอจะรักษามารยาทไว้ถูกลดทอนลงด้วยความเครียดของสถานการณ์ เธอชะโงกหน้ามองจอภาพนั้น ก่อนจะแค่นหัวเราะในลำคอ “ดูเหมือนศาตราจารย์ไกรสรจะไม่อยากให้เราเล่นเกมกันตามกติกาแล้วสิคะ... อ่า ขอโทษทีครับ ผมเผลอติดนิสัยพูดแบบนั้นไป” หมอธีร์เงยหน้าขึ้น สบตากับหญิงสาว ดวงตาของเขาฉายแววเห็นใจ “ไม่ต้องเปลี่ยนสรรพนามเพื่อผมหรอกครับรินรดา สถานการณ์ตอนนี้... เราทั้งคู่เป็นเพียงเป้าหมายในกระดานหมากของเขา” “ถ้าเขาคิดว่าการสะกดรอยจะทำให้เรากลัว เขาก็คิดผิด” รินรดาคว้ามีดผ่าตัดที่วางอยู่ข้างมือหมอธีร์ขึ้นมาหมุนเล่นเบาๆ “หมอรู้ดีกว่าใครว่าในห้องชันสูตรนี้ ความลับจะถูกเปิดเผยออกมาในรูปแบบของรอยกรีด รอยช้ำ หรือแม้แต่การหายไปของอวัยวะ... ถ้าเขาคิดจะเล่นสกปรก เราก็แค่ต้องเป็นคนถือมีดให้ลึกกว่าเขา” หมอธีร์มองดูท่าทีที่ดูมุ่งมั่นเกินเหตุของเธอ เขารู้ดีว่าหากปล่อยให้เธอเข้าไปพัวพันมากกว่านี้ รินรดาจะกลายเป็นรายต่อไปที่ถูกหมายหัว แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเขาต้องการเธอ... ต้องการตำรวจที่กล้าพอจะข้ามเส้นกฎหมายเพื่อความถูกต้อง “คุณกำลังเอาตำแหน่งหน้าที่มาแขวนบนเส้นด้ายนะครับ” หมอธีร์เตือน แม้ในใจจะเริ่มวางแผนบางอย่างไปพร้อมกัน “ถ้าคุณช่วยผมสืบเรื่องนี้อย่างลับๆ โดยไม่ผ่านคำสั่งสำนักงาน... คุณอาจจะถูกปลด หรือแย่กว่านั้น คือถูกกำจัดทิ้งเหมือนพวกศพไร้ญาติที่ไกรสรจัดการ” “หมอคิดว่าฉันกลัวเหรอ?” รินรดาวางมีดลง แล้วโน้มตัวเข้าใกล้จนได้กลิ่นฟอร์มาลีนจางๆ จากเสื้อกาวน์ของเขา “พ่อของหมอไม่ได้ตายฟรีหรอกค่ะ ถ้าเราไม่เริ่มลงมือตอนนี้ หลักฐานพวกนี้จะถูกเผาทำลายจนไม่เหลือซาก... ฉันยอมแลกทุกอย่าง เพื่อให้คนแบบไกรสรเข้าคุก หรือถ้ากฎหมายทำอะไรเขาไม่ได้... เราก็ค่อยว่ากันเรื่องอื่น” หมอธีร์นิ่งเงียบไปครู่ใหญ่ เสียงพัดลมระบายอากาศในห้องทำงานดังหึ่งๆ ประสานกับเสียงหัวใจของเขาที่กำลังตัดสินใจครั้งสำคัญ เขาหยิบไฟล์ลับที่เขารวบรวมไว้ตั้งแต่อดีตออกมาจากลิ้นชักที่ล็อกแน่นหนา เอกสารที่เต็มไปด้วยประวัติการผ่าตัดผิดปกติในโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่งที่ไกรสรเป็นที่ปรึกษา “คืนนี้... ผมจะเข้าไปที่ชั้นใต้ดินของตึกเก่าหลังโรงพยาบาล” หมอธีร์กล่าวพลางส่งคีย์การ์ดสำรองให้เธอ “ที่นั่นมีรายงานการทดลองที่ไม่ลงบันทึกในระบบกลาง ผมต้องการคนคอยดูต้นทาง และถ้าเกิดอะไรขึ้น... ผมต้องการคนที่มั่นใจว่ากระสุนจะเข้าเป้าหมายก่อนที่พวกมันจะถึงตัวผม” รินรดารับคีย์การ์ดนั้นไว้แน่น สายตาของเธอสะท้อนความมุ่งมั่นที่น่าเกรงขาม “ตกลงค่ะหมอธีร์... คืนนี้ เจอกันที่ลานจอดรถเวลาเที่ยงคืนตรง ห้ามมาสายเด็ดขาด” เวลาล่วงเลยจนถึงเที่ยงคืน ความเงียบงันปกคลุมไปทั่วบริเวณโรงพยาบาล รินรดายืนพิงรถยนต์คันเก่งในมุมมืด เธอตรวจสอบอาวุธข้างกายซ้ำแล้วซ้ำเล่า หมอธีร์ก้าวออกมาจากเงามืดของตึกด้วยสีหน้าเรียบเฉยเหมือนเช่นเคย ทั้งคู่สบตากันโดยไม่ต้องเอื้อนเอ่ยสิ่งใด พวกเขาเดินมุ่งหน้าสู่ตึกเก่าที่ถูกทิ้งร้าง ซึ่งตอนนี้กลายเป็นรังของความชั่วร้ายที่พวกเขากำลังหมายหัว ทว่า เมื่อก้าวเข้าไปถึงโถงทางเดินชั้นใต้ดิน หมอธีร์กลับหยุดชะงัก ฝ่าเท้าของเขาสัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่างบนพื้นกระเบื้องที่เปียกชื้น รินรดาสังเกตเห็นจุดสีแดงเข้มที่หยดเป็นทางยาวอยู่บนผนังปูน “นั่นมันไม่ใช่สีทาบ้าน...” รินรดาพึมพำขณะควักไฟฉายออกมาส่อง แสงไฟสาดกระทบไปที่ร่างชายคนหนึ่งที่ถูกมัดติดกับเก้าอี้กลางห้องโถง สภาพใบหน้าถูกทำลายจนจำเค้าเดิมไม่ได้ แต่สิ่งหนึ่งที่ทำให้หมอธีร์ถึงกับมือสั่นคือ 'ตราสัญลักษณ์' ที่ถูกกรีดลงบนหน้าอกของศพนั้น มันเป็นตราสัญลักษณ์เดียวกับที่เขาเคยเห็นในสมุดบันทึกของพ่อก่อนที่ท่านจะหายตัวไป เสียงปรบมือดังขึ้นจากมุมมืดของห้อง พร้อมกับร่างของชายสูงวัยในชุดสูทเนี้ยบกริบที่ก้าวออกมาด้วยรอยยิ้มที่ดูใจดีเกินจริง “หมอธีร์... และคุณตำรวจ รินรดา ยินดีต้อนรับสู่บทเรียนสุดท้ายที่ผมเตรียมไว้ให้พวกคุณครับ” ไกรสรขยับแว่นสายตาพลางชี้ไปที่ศพบนเก้าอี้ “ดูให้ดีนะครับ... คนนี้คือคนที่พยายามจะช่วยพ่อคุณเมื่อยี่สิบปีก่อน และคืนนี้... พวกคุณทั้งคู่ก็กำลังจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของคอลเลกชันชิ้นใหม่ของผม” ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและไขปริศนาไปพร้อมกับหมอธีร์ในตอนนี้นะครับครับ