บทสรุปองค์ที่หนึ่ง: ก้าวสู่มหาอำนาจ

"ประกาศจากระบบส่วนกลาง: กิลด์ 'วาฬเผือก' บรรลุเงื่อนไขการสะสมแต้มอิทธิพลและสินทรัพย์คลังกิลด์ทะลุเพดานสูงสุดอย่างเป็นทางการ ขึ้นครองบัลลังก์ 'มหาอำนาจอันดับหนึ่งแห่งเซิร์ฟเวอร์' ณ บัดนี้!" เสียงประกาศก้องกังวานที่ดังทะลุระบบประสาทของผู้เล่นนับสือล้านชีวิตในโลกแฟนตาซีออนไลน์เซิร์ฟเวอร์หลัก ไม่ใช่แค่เสียงธรรมดา แต่มันคือเสียงคำรามของความมั่งคั่งที่สั่นคลอนรากฐานของทุกอาณาจักรในเกม หน้าจอโฮโลแกรมสีทองอร่ามสว่างวาบขึ้นกลางลานกว้างหน้ามหาวิหารหลวง สattern โลโก้วาฬเผือกประดับเพชรระยิบระยับพ่นละอองทองคำโปรยปรายลงมาทั่วทุกตารางนิ้วของผู้เล่นออนไลน์ ตัวเลขมูลค่าสินทรัพย์ในคลังกิลด์ที่พุ่งทะยานอย่างไร้ขีดจำกัดปรากฏหราประจักษ์แก่สายตาศัตรูคู่อาฆาตทุกกิลด์ที่เคยหัวเราะเยาะพวกเขาในวันวาน บรรยากาศรอบตัวเงียบกริบลงในพริบตาเดียว เหล่าหัวหน้ากิลด์ใหญ่ที่เคยผูกขาดอำนาจมานานหลายปีต่างอ้าปากค้าง ดวงเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก พวกเขาไม่อาจเชื่อสายตาตัวเองว่ากิลด์โนเนมที่เคยมีสมาชิกแค่สองคนเมื่อเดือนก่อน จะใช้พลังเม็ดเงินและระบบซัพพอร์ตอย่างไร้ขีดจำกัด ไต่เต้าขึ้นมาเหยียบบนหัวพวกเขาได้ภายในเวลาชั่วพริบตา "เป็นไปได้ยังไง... มูลค่าคลังกิลด์ระดับนั้น มันต้องใช้เงินจริงเติมเข้าไปไม่ต่ำกว่าแปดหลักปลายๆ เลยไม่ใช่เหรอก!" เสียงอุทานด้วยความหวาดกลัวดังลอดออกมาจากปากของหัวหน้ากิลด์อัศวินทมิฬ ผู้เคยประกาศกร้าวว่าจะกวาดล้างกิลด์วาฬเผือกให้สิ้นซาก กลางลานพิธีอันโอ่อ่า เอส (GuildMasterS) ยืนกอดอกนิ่งสงบ ชุดคลุมนักธุรกิจสีดำสนิทปักดิ้นทองชั้นดีสะท้อนแสงไฟจากระบบ ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นไร้ขอบทอดมองความวุ่นวายเบื้องหน้าด้วยรอยยิ้มมุมปากที่เปี่ยมไปด้วยความเย่อหยิ่งอย่างมีระดับ เขานิ้วเคาะเบาๆ บนอากาศ เรียกหน้าต่างจัดการระบบขึ้นมาอย่างไร้ความเร่งรีบ เงิน ไม่ใช่แค่สิ่งของนอกกายสำหรับเขา แต่มันคืออาวุธที่คมกริบที่สุดในการตบหน้าพวกปากกล้าขาแข็งให้จมธรณี "หัวหน้าครับ... ทางสภาการค้าแจ้งว่า หุ้นกิลด์ของเราถูกกว้านซื้อจนหมดเกลี้ยงในเวลาสามวินาที พลังอำนาจตลาดในมือเราตอนนี้ ควบคุมเศรษฐกิจของเซิร์ฟเวอร์ได้เบ็ดเสร็จร้อยเปอร์เซ็นต์แล้วครับ" เสียงรายงานผ่านระบบส่วนตัวดังขึ้นจากสมาชิกในกิลด์ แต่เอสไม่ได้ใส่ใจนัก สายตาของเขาเหลือบมองไปยังร่างเพรียวบางที่ยืนอยู่ข้างกาย ลินิน เซียนปรุงยาฝีมืออันดับหนึ่งของเซิร์ฟเวอร์ เธอยยังคงสวมชุดคลุมนักปรุงยาสีขาวสะอาดตา ใบหน้าเรียบเฉยไร้อารมณ์ ดวงตาสดใสคู่สวยกวาดมองหน้าต่างแจ้งเตือนรางวัลอันดับหนึ่งที่ไหลทะลักเข้ามาไม่หยุดหย่อน เธอนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันมามองชายหนุ่มข้างกายด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา "คุณนี่... ผลาญเงินไปกับเรื่องไร้สาระแบบนี้อีกแล้วนะคะ... อ้อ ขออภัยค่ะ ติดปาก" ลินินชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเผลอใช้สรรพนามเดิม ก่อนจะปรับสีหน้าให้กลับมาเรียบเฉยตามสไตล์ของเธอ พร้อมเอียงคอมองเล็กน้อย "หมายถึง... คุณนี่มันบ้าบิ่นเกินเยียวยาจริงๆ กิลด์อันดับหนึ่งเนี่ยนะ? จะเอาไปทำอะไรนักหนาคะ?" เอสหัวเราะในลำคอเบาๆ เสียงทุ้มต่ำและนุ่มนวลของเขาเต็มไปด้วยความเอ็นดู เขายกมือขึ้นปอยผมสีเงินยวงของหญิงสาวที่ปลิวตามแรงลมเบาๆ อย่างทะนุถนอม สายตาที่มองเธอนั้นอบอุ่นและลึกซึ้งต่างจากยามที่เขาใช้มองศัตรูราวฟ้ากับเหว "เพื่อเธอไงครับ ลินิน" เอสตอบกลับด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลจริงจัง "พวกมันเคยดูถูกร้านขายยาเล็กๆ ของเธอ เคยพยายามจะฮุบสูตรยาหายากของเธอไปฟรีๆ ผมแค่ต้องการให้แน่ใจว่า... จากนี้ไป จะไม่มีสุนัขตัวไหนในเซิร์ฟเวอร์นี้กล้าแม้แต่จะเงยหน้ามองเธอด้วยสายตาต่ำทรามอีก" ลินินกะพริบตาปริบๆ หัวใจที่เคยนิ่งสงบราวน้ำในบ่อปิด กลับกระตุกวูบอย่างแรงโดยไม่ทันตั้งตัว เธอก้มหน้าลงซ่อนรอยยิ้มจางๆ ที่มุมปากอย่างรวดเร็ว พยายามรักษามาดเซียนปรุงยาหน้าตายเอาไว้ให้มั่นคงที่สุด แม้ว่าปลายนิ้วเรียวจะกำลังบิดชายเสื้อคลุมของตัวเองแน่นด้วยความเขินอายก็ตาม "ใครเขาให้คุณมาเปย์อะไรแบบนี้เพื่อฉันกันเล่า... คนบ้า" เสียงพึมพำเบาหวิวลอดออกมาจากริมฝีปากบาง ซึ่งเบาเสียจนแทบจะกลืนหายไปกับเสียงลม แต่ก่อนที่บรรยากาศหวานชื่นจะได้ดำเนินต่อไป เสียงแจ้งเตือนระดับฉุกเฉินสีแดงฉานก็สว่างวาบขึ้นทั่วทั้งหน้าจอของเอสและลินิน พร้อมกันนั้น เสียงระฆังเตือนภัยระดับมหันตภัยก็ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งแผนที่ *ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง!* "แจ้งเตือนภัยเร่งด่วน: ผู้เล่นระดับบอสลับ 'ราชาปีศาจเงาโลหิต' และกองทัพพันธมิตรกิลด์อันดับ 2 ถึง 5 ที่ผนึกกำลังกันนอกระบบ กำลังบุกเข้าทำลายฐานที่มั่นหลักของกิลด์วาฬเผือก ณ พิกัดปัจจุบัน!" สิ้นเสียงระบบ พื้นดินเบื้องล่างสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น ก้อนเมฆบนท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีเลือด ท้องนภามืดครึ้มลงในพริบตา กองทัพผู้เล่นนับหมื่นในชุดเกราะทมิฬพร้อมอาวุธเรืองแสงสีแดงฉานปรากฏตัวขึ้นปิดล้อมพื้นที่ทุกด้าน แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านเข้ามาจนผู้เล่นรอบข้างต่างพากันวิ่งหนีเอาชีวิตรอด หัวหน้ากิลด์อัศวินทมิฬก้าวออกมาจากแถวหน้า ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยวและริษยา ดวงตาสดแดงก่ำจ้องมองมาที่เอสราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ "ไอ้กิลด์วาฬเผือก! อย่าได้ใจให้มันมากนัก! ต่อให้พวกแกจะมีเงินล้นฟ้า แต่วันนี้... คลังกิลด์อันดับหนึ่งของพวกแกจะต้องถูกเผาจนราบคาบ และพวกแกจะต้องสูญเสียทุกอย่างในเกมนี้!" เสียงตะโกนก้องกังวานด้วยความแค้นเคืองเรียกเสียงฮึกเหิมจากกองทัพศัตรูได้เป็นอย่างดี บรรยากาศตึงเครียดถึงขีดสุด ผู้คนต่างกลั้นหายใจรอคอยการปะทะครั้งใหญ่ที่อาจจะพลิกประวัติศาสตร์หน้าใหม่ของเกมนี้ เอสถอนหายใจเบาๆ ออกมาอย่างเหนื่อยหน่าย เขายังคงยืนเอามือซ้ายล้วงกระเป๋าเสื้อคลุมอย่างสบายอารมณ์ สายตาไม่ได้มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อยนิด มีเพียงความรำคาญใจที่ถูกขัดจังหวะเวลาสวีทกับภรรยาในอนาคตเท่านั้น ชายหนุ่มหันไปมองลินินที่กำลังหยิบขวดแก้วคริสตัลบรรจุของเหลวสีรุ้งประกายระยิบระยับออกมาจากกระเป๋าคาดเอว ใบหน้าของเธอกลับมาเย็นชาไร้อารมณ์อีกครั้ง แต่ดวงตากลับฉายแววเจ้าเล่ห์อย่างที่หาดูได้ยาก "ลินินครับ..." เอสเอ่ยเรียกด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ไม่แพ้กัน "ดูเหมือนว่าพวกสุนัขจรจัดจะอยากกินเงินสดจากบัตรเครดิตของเราอีกแล้วสินะครับ" ลินินแค่นเสียงหัวเราะในลำคอเบาๆ "งั้นก็จัดให้พวกมันกินให้จุกตายไปเลยสิคะ... ฉันเตรียม 'ยาพิษล้างบางคลังแสง' ระดับตำนานไว้ต้อนรับพอดีเลย" เอสพยักหน้ารับอย่างรู้ใจ เขายกมือขึ้นกดปลดล็อกหน้าต่างระบบการเงินระดับสูงสุด ปลายนิ้วเรียวแตะลงบนปุ่มสีดำสนิทของ 'บัตรเครดิตดำไร้ขีดจำกัด' ที่เชื่อมต่อกับระบบเกมโดยตรง หน้าจอโฮโลแกรมขนาดมหึมาปรากฏภาพวงเงินคงเหลือที่ยาวเหยียดจนนับเลขศูนย์แทบไม่ถ้วน "ระบบ... ทำการอนุมัติงบประมาณฉุกเฉิน 'กวาดล้างสนามรบ' วงเงินสูงสุด..." เอสกวาดสายตามองกองทัพศัตรูที่กำลังวิ่งดาหน้าเข้ามาด้วยความกระหายเลือด ก่อนที่ริมฝีปากจะได้เอื้อนเอ่ยตัวเลขที่ทำเอาคนทั้งเซิร์ฟเวอร์ต้องหยุดหายใจ ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเปย์ความสะใจให้กิลด์วาฬเผือกเดินทางมาถึงจุดนี้ด้วยกันนะครับ