"ร่วงลงมาซะ!"
เสียงคำรามกึกก้องด้วยความตกใจของหัวหน้าหน่วยจู่โจมจากกิลด์ 'อัสนีทมิฬ' ดังแข่งกับเสียงเครื่องยนต์เจ็ตของเฮลิคอปเตอร์รบเกราะไทเทเนียมรุ่นพิเศษ เอ,เอช-ไนน์ตี้ไฟว์ ไนท์สตาลкер (AH-95 Nightstalker) ที่สาดแสงสปอตไลท์ความเข้มข้นสูงจนสนามหญ้าสีเขียวขจีรอบศาลาไม้โบราณสว่างจ้าดุจกลางวัน แรงลมมหาศาลจากใบพัดตีสะบัดจนต้นไม้ใหญ่เอนลู่ ฝุ่นผงและเศษใบไม้ปลิวว่อนไปทั่วทิศทาง สร้างความแตกตื่นให้กับกลุ่มผู้เล่นรับจ้างที่ถูกจ้างวานมาปิดล้อมอาณาเขตของกิลด์วาฬเผือกอย่างไม่ทันตั้งตัว
ผมยืนอยู่ตรงนั้น... ท่ามกลางกระแสลมกรรโชก มือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋าเสื้อโค้ดสั่งตัดพิเศษ ขณะที่สายตาสีเข้มกวาดมองกลุ่มคนที่เคยได้ชื่อว่าเป็น 'สุนัขล่าเนื้อ' ของกิลด์ใหญ่ด้วยรอยยิ้มเยียบเย็น
เบื้องหลังของผมไม่ไกลนัก ลินิน เซียนปรุงยาหน้าตายผู้เป็นดั่งศูนย์กลางหัวใจของผม กำลังยืนกอดอกพิงเสาศาลาอย่างใจเย็น เส้นผมสีเงินยวงสะท้อนกับแสงไฟสีขาวนวล เธอดึงขวดแก้วบรรจุยาพิษสีม่วงเข้มขึ้นมาหมุนเล่นในเรียวนิ้วขาวผ่อง ราวกับกำลังชมการแสดงละครสัตว์ราคาถูก มากกว่าจะสนใจกลุ่มมือสังหารนับสิบคนที่ถืออาวุธเรืองแสงคุกคามอยู่รอบตัว
"พวกมันมาจากไหนกันวะ! ไม่ใช่ว่าระบบป้องกันเขตแดนของกิลด์นี้ถูกแฮกจนพังไปแล้วหรอกเหรอ!" เสียงสบถด้วยความหวาดกลัวดังขึ้นจากหนึ่งในลิลิตของอัสนีทมิฬ เมื่อเงาร่างของหน่วยรบพิเศษสวมชุดเกราะเต็มยศโรยตัวลงมาจากเชือกสลิงของเฮลิคอปเตอร์นับสิบลำ ปิดตายทุกเส้นทางหนีอย่างไร้รอยต่อ
ผมยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย... พวกมันคงคิดว่าการจ่ายเงินใต้โต๊ะให้ระบบเกมเปิดช่องโหว่ จะทำให้กิลด์วาฬเผือกกลายเป็นเพียงลูกแกะรอวันเชือดสินะครับ น่าขันสิ้นดี พวกมันไม่รู้เลยว่า สำหรับกิลด์มาสเตอร์เอสคนนี้ ช่องโหว่ของระบบที่พวกมันซื้อด้วยเงินหลักล้าน... ผมสามารถใช้เงินหลักพันล้านถมทับจนมันกลายเป็นป้อมปราการเหล็กกล้าที่แม้แต่ระเบิดนิวเคลียร์ก็เจาะไม่เข้าได้ในเวลาไม่ถึงสามวินาที
"ท่านเอสครับ..." เสียงเรียบเฉยแต่แฝงความหยอกเย้าเล็กน้อยดังมาจากด้านหลัง ลินินปรายตามองผมด้วยแพขนตางอนงาม "ถ้าช้ากว่านี้อีกนิด ยาพิษทดลองสูตรใหม่ของฉันคงได้เปื้อนเลือดพวกสวะนี่จนหมดความสะอาดพอดี"
"ผมขอโทษที่ทำให้คุณต้องรอนะครับ คนสวย..." ผมหันกลับไปยิ้มให้เธอด้วยความอ่อนโยน แววตาที่เคยแข็งกร้าวเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความอบอุ่นที่สงวนไว้ให้เธอผู้เดียวเท่านั้น "แต่เรื่องกวาดขยะชิ้นเล็กๆ แบบนี้ ให้ผมจัดการแสดงให้คุณดูสักตาเถอะครับ ถือเป็นการอุ่นเครื่องก่อนประกาศสงครามกิลด์อย่างเป็นทางการ"
สิ้นคำพูดของผม ผมก็ตวัดนิ้วเรียกหน้าต่างอินเทอร์เฟซสีดำสนิทของระบบมหาเศรษฐีขึ้นมากลางอากาศ แสงสีฟ้าอมม่วงสะท้อนเข้ากับนัยน์ตาของผม ขณะที่นิ้วเรียวยาวกดทัชสกรีนรัวเร็วดุจนักเปียโนเอก
[แจ้งเตือนจากระบบ: คุณได้ทำการเปิดใช้งานระบบป้องกันภัยพิบัติระดับ SSS - 'โดมสุริยันอมตะ' (Immortal Solar Dome)]
[ค่าใช้จ่ายในการเปิดใช้งาน: 50,000,000,000 โกลด์ (เทียบเท่ามูลค่าสินทรัพย์จริง 5,000,000 บาท ต่อวินาที)]
[ยืนยันการทำรายการด้วยรหัสผ่านส่วนตัว...]
ตึ๊ง!
เสียงยืนยันการทำธุรกรรมดังขึ้นอย่างก้องกังวานในโสตประสาท พร้อมกับเสียงเครื่องจักรกลไอน้ำใต้พื้นดินที่คำรามลั่นราวกับมังกรตื่นจากการหลับใหล
วู้มมม—!
เสาพลังงานแสงอาทิตย์สีทองอร่ามแปดต้นผุดขึ้นจากพื้นดินรอบอาณาเขตของกิลด์วาฬเผือกอย่างฉับพลัน พวกมันเชื่อมต่อกันด้วยม่านพลังงานโปร่งแสงแต่หนาแน่นจนเกิดเป็นเสียงคลื่นกระแทกอากาศดังสนั่น แรงดันมหาศาลจากโดมพลังงานนี้ซัดร่างของพวกหน่วยจู่โจมกิลด์อัสนีทมิฬกระเด็นกระดอนราวกับใบไม้ปลิว บางคนถึงกับกระออกเลือดออกมาคำโตเมื่อถูกคลื่นพลังงานกวาดผ่าน
"อาร์ค! เกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย—!" หัวหน้าหน่วยจู่โจมแผดเสียงร้องลั่นด้วยความตื่นตระหนก พยายามยกโล่เวทมนตร์ขึ้นป้องกันตัว แต่ช้าไปเสียแล้วครับ
[ระบบตรวจพบผู้บุกรุกไม่ได้รับอนุญาต 42 ราย... ดำเนินการกวาดล้างตามมาตรการรักษาความปลอดภัยสูงสุด]
เสียงระบบสังเคราะห์ดังขึ้นอย่างไร้ความปรานี ทันใดนั้น ป้อมปืนอัตโนมัติเลเซอร์นับร้อยกระบอกที่ซ่อนตัวอยู่ตามเรือนยอดไม้และหลังคาตึกก็พับเปิดออกพร้อมกัน แสงสีแดงวาบวับนับร้อยสายพุ่งตรงเข้าล็อกเป้าหมายทุกตัวตนในรัศมีหนึ่งกิโลเมตรอย่างแม่นยำราวดั่งจับวาง
เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!
เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวติดต่อกันไม่ขาดสาย แสงสว่างวาบจนแสบตาทำให้ทั่วทั้งบริเวณสว่างไพโรจน์ดุจกลางวัน กลิ่นดินปืนและกลิ่นไอของข้อมูลดิจิทัลที่ถูกทำลายล้างลอยคละคลุ้งไปทั่วบรรยากาศ ในเวลาเพียงแค่ห้าวินาที กองกำลังนับสิบคนที่เคยอาจหาญบุกเข้ามาสร้างความวุ่นวาย ก็ทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้นพร้อมกับเศษซากไอเทมเกรดหายากที่แตกละเอียดกลายเป็นละอองแสงสีขาวกระจายหายไปในอากาศ
ความเงียบงันเข้าปกคลุมพื้นที่ทันที เหลือเพียงเสียงคำรามเบาๆ ของเครื่องยนต์เฮลิคอปเตอร์ที่ยังคงลอยลำอยู่เหนือหัว
ผมเดินผ่านกลุ่มควันจางๆ ไปหยุดยืนอยู่ตรงหน้าหัวหน้าหน่วยจู่โจมที่นอนหายใจรวยรินอยู่บนพื้นหญ้า สภาพของมันดูไม่จืด เกราะเหล็กไทเทเนียมราคาแพงบิดเบี้ยวจนแทบจำรูปทรงเดิมไม่ได้ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวสุดขีด เงยหน้าขึ้นมองผมราวกับกำลังเห็นปีศาจจากขุมนรก
"แก... แกเป็นใครกันแน่..." มันเค้นเสียงลอดไรฟัน เลือดสดๆ ไหลอาบมุมปาก "กิลด์วาฬเผือก... ทำไมถึงมีเงินทุนหนุนหลังมหาศาลขนาดนี้... นี่มันระบบป้องกันระดับประมุขอาณาจักรชัดๆ!"
ผมยิ้มมุมปาก ก้มตัวลงเล็กน้อยเพื่อให้สายตาอยู่ในระดับเดียวกับมัน ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพแต่นิ่งสนิทจนน่าขนลุก
"ผมก็แค่ผู้ชายธรรมดาคนหนึ่ง... ที่บังเอิญมีภรรยาเป็นเซียนปรุงยาหน้าตาย และมีเงินในบัญชีมากพอที่จะซื้อเซิร์ฟเวอร์เกมนี้ทั้งใบมาเผาเล่นแก้เบื่อก็แค่นั้นเองครับ"
ผมพูดพลางเคาะรองเท้าหนังขัดเงาลงบนพื้นหญ้าเบาๆ "ฝากกลับไปบอกนายท่านของพวกคุณที่หลบอยู่หลังคีย์บอร์ดด้วยนะครับ ว่าอีกสามวัน... กิลด์วาฬเผือกจะส่งคำท้าทายอย่างเป็นทางการไปยึดสำนักงานใหญ่ของพวกมัน เตรียมตัวล้มละลายแล้วไินคุกเข่ารอได้เลยครับ"
พูดจบ ผมก็หันหลังเดินกลับไปหาลินินที่กำลังยืนมองภาพความพินาศตรงหน้าด้วยสายตาเรียบเฉยแต่แฝงประกายความพึงพอใจ เธอยื่นมือเรียวมาแตะแขนเสื้อของผมเบาๆ พร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบตามสไตล์ของเธอ
"คุณนี่... เปลืองเงินเก่งเป็นบ้าเลยนะเอส"
"เพื่อความปลอดภัยของคุณและศักดิ์ศรีของกิลด์เรา ต่อให้ต้องผลาญเงินจนหมดหน้าตัก ผมก็ยินดีครับ" ผมตอบพร้อมรอยยิ้มละมุน คว้ามือเรียวของเธอขึ้นมาจุมพิตที่หลังมือเบาๆ อย่างให้เกียรติ
ทว่า ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง หน้าต่างแจ้งเตือนสีแดงฉานก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าผมอย่างไร้สัญญาณเตือน...
[คำเตือนฉุกเฉินจากระบบเซิร์ฟเวอร์หลัก: ตรวจพบการเข้าถึงโค้ดลับระดับพระเจ้าจากบุคคลปริศนา... บัญชีธนาคารส่วนตัวและระบบป้องกันทั้งหมดของคุณ กำลังถูกแฮกและระงับการใช้งานอย่างถาวรในอีก 10 วินาทีข้างหน้า!]
ผมชะงักฝีเท้าลงทันAที นัยน์ตาสีเข้มหรี่แคบลงด้วยความตกใจเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี... มีคนที่มีอำนาจเหนือระบบเงินตราของผมงั้นเหรอ?
และก่อนที่ผมจะทันได้ตั้งตัว เสียงแจ้งเตือนการรูดบัตรเครดิตสีดำไร้ขีดจำกัดก็ดังขึ้นก้องอยู่ในหู พร้อมกับข้อความปริศนาที่สลักทับหน้าจอระบบด้วยตัวอักษรสีเลือด:
*"ยินดีต้อนรับสู่เกมจริงนะ... กิลด์มาสเตอร์เอส"*
--------------------------------------------------
ขอบคุณที่ติดตามและร่วมเดินทางไปกับความเปย์ระดับตำนานในตอนนี้นะครับ
กิลด์วาฬเผือกกับยัยเซียนปรุงยาหน้าตาย•ตอนที่ 7
ประกาศสงครามกิลด์รอบแรก
ผลงานโดย กิลด์มาสเตอร์เอส
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (กิลด์มาสเตอร์เอส)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง กิลด์วาฬเผือกกับยัยเซียนปรุงยาหน้าตาย นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!