เสียงหัวเราะครึกครื้นและกลิ่นหอมกรุ่นของเนื้อย่างชั้นเลิศลอยอบอวลไปทั่วทั้งจัตุรัสกลางเมืองหลวง โรงเตี๊ยม "มังกรทอง" ที่ขึ้นชื่อว่าหรูหราและแพงที่สุดในอาณาจักรเวลคานิด บัดนี้ป้ายทางเข้าถูกเปลี่ยนเป็น "สถานที่ส่วนบุคคลของกิลด์วาฬเผือก" เป็นที่เรียบร้อยแล้ว
เอส กิลด์มาสเตอร์หนุ่มผู้สร้างตำนานถล่มตลาดประมูลด้วยการทุ่มเงินสดหลักล้านเหรียญทองในพริบตา นั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้พนักสูงบุด้วยกำมะหยี่สีแดงเพลิง สายตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นโลหะราคาแพงกวาดมองลูกน้องใหม่นับร้อยคนที่กำลังเอิกเกริกกับการกินดื่มอย่างไม่อั้น
โต๊ะไม้ยาวกลางโถงเต็มไปด้วยอาหารชั้นเลิศ ไวน์องุ่นหมักบ่มสามร้อยปีรินใส่แก้วคริสตัลจนล้นปรี่ ทุกคนในที่นี้ต่างรู้ดีว่า เงินทุนทั้งหมดที่ละลายหายไปกับค่ำคืนนี้ไม่ใช่เงินของกิลด์ แต่เป็นทรัพย์สินส่วนตัวของชายผู้ที่ได้ชื่อว่าเปย์สะใจที่สุดในเซิร์ฟเวอร์
"มาสเตอร์ครับ... ผมว่านี่มัน... เกินไปหน่อยหรือเปล่าครับ?"
รองหัวหน้ากิลด์คนใหม่ที่เพิ่งย้ายสังกัดหมาดๆ เดินเข้ามาหาด้วยสีหน้าหวาดหวั่น มือถือบัญชีรายจ่ายที่ยาวเป็นหางว่าว สั่นเทาเล็กน้อยเมื่อเห็นตัวเลขรวมสุทธิ
เอสยกแก้วไวน์ขึ้นจิบช้าๆ รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอย่างเยือกเย็นและทรงอำนาจ "คำว่า 'เกินไป' ไม่มีอยู่ในพจนานุกรมของกิลด์วาฬเผือกหรอกครับ ถ้าพวกคุณเหนื่อยเพื่อผม เงินแค่นี้ก็เป็นแค่เศษกระดาษที่ผมยินดีจะโปรยทิ้งเพื่อซื้อรอยยิ้มของคนในกิลด์เท่านั้นเอง"
เสียงเฮลั่นดังก้องขึ้นทันที เหล่าสมาชิกใหม่ต่างพากันยกแก้วคารวะกิลด์มาสเตอร์ผู้บ้าคลั่งการเปย์อย่างสุดเหวี่ยง ความจงรักภักดีที่เคยต้องใช้เวลาสร้างเป็นแรมปี ถูกซื้อขาดด้วยเงินสดและอำนาจมหาศาลภายในเวลาไม่ถึงสามวินาที
ทว่า ท่ามกลางความอลหม่านและเสียงเพลงบรรเลงเคล้าคลอ สายตาของเอสกลับไม่ได้อยู่ที่ความสนุกสนานเหล่านั้น
ร่างเพรียวบางในชุดคลุมสีขาวบริสุทธิ์ของเซียนปรุงยาอันดับหนึ่งกำลังนั่งเงียบเชียบอยู่ที่มุมระเบียงชั้นสอง ลินินยังคงรักษาเอกลักษณ์ความหน้าตายไร้อารมณ์เอาไว้ได้อย่างเหนียวแน่น เธอกำลังใช้ช้อนเงินตักพุดดิ้งนมสดเข้าปากอย่างช้าๆ ราวกับโลกใบนี้ไม่มีสิ่งใดน่าสนใจไปกว่ารสชาติของหวานตรงหน้า
เอสลุกขึ้นจากการSล่นเก้าอี้ ปัดเศษฝุ่นที่ไม่มีอยู่จริงบนสูทสั่งตัดพิเศษ ก่อนจะเดินแยกตัวออกจากความวุ่นวายขึ้นไปยังชั้นบนอย่างเงียบเชียบ
ก๊อกๆ
เสียงเคาะกระจกเบาๆ ทำให้ดวงตากลมโตคู่สวยที่ไร้ประกายอารมณ์หันมามอง ลินินเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นชายหนุ่มผู้เป็นเจ้าของกิลด์ยืนถือแก้วไวน์รออยู่ตรงระเบียงเชื่อมต่อ
"ทำไมไม่ไปสนุกข้างล่างล่ะครับ หรือว่าพุดดิ้งของที่นี่อร่อยจนไม่อยากสนใจผมกันแน่" เอสเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทอดสายตามองหญิงสาวด้วยความรู้สึกที่ลึกซึ้งเกินกว่าคำว่าเจ้านายกับลูกน้อง
ลินินวางช้อนลงในจานคริสตัลอย่างประณีต เธอยังคงตีสีหน้านิ่งเรียบตามเคย แต่หากสังเกตให้ดีจะเห็นรอยกระตุกที่มุมปากเล็กน้อย "ข้างล่างเสียงดังเกินไป... แล้วก็ การที่คุณเหมาโรงเตี๊ยมนี้ทั้งสามชั้น เพียงเพราะอยากกินพุดดิ้งร้านนี้เป็นเพื่อนฉัน มันไม่ใช่เรื่องที่คนปกติเขาทำกันหรอกนะ เอส"
"ใครบอกว่าผมเป็นคนปกติล่ะครับ" เอสย่อตัวลงนั่งคุกเข่าข้างหนึ่งลงตรงหน้าเก้าอี้ของเธอ ดวงตาคมกริบมองสบเข้ากับดวงตานิ่งสนิทคู่นั้นอย่างไม่หลบเลี่ยง "สำหรับผมแล้ว ต่อให้ต้องซื้อทั้งเมืองนี้เพื่อให้คุณได้นั่งกินของหวานอย่างเงียบๆ ผมก็ยินดีทำมันโดยไม่ต้องคิดเลยด้วยซ้ำ"
ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ลินินชะงักไปเล็กน้อย หัวใจที่เคยเต้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอภายใต้ความไร้อารมณ์ กลับไหววูบอย่างประหลาด เธอเบือนหน้าหนีสายตาที่ร้อนแรงราวกับเปลวเพลิงนั้น
"คุณนี่มัน... เหลือเกินจริงๆ" เสียงพึมพำลอดออกมาจากริมฝีปากบางเฉียบ "เปย์เก่งจนน่าหมั่นไส้... รู้ตัวไหม"
เอสหัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี เขายื่นมือไปกุมมือเรียวบางที่วางอยู่บนตักของเธอเบาๆ สัมผัสที่อบอุ่นและมั่นคงทำให้ลินินไม่ได้สะบัดหนี ปล่อยให้ปลายนิ้วอุ่นๆ ของชายหนุ่มกุมเอาไว้เช่นนั้น
"ผมไม่ได้เปย์เก่งครับ... ผมแค่ลงทุนกับอนาคตต่างหาก" เอสกระซิบเสียงแผ่วเบา รอยยิ้มอบอุ่นฉายชัดบนใบหน้า "อนาคตที่มีคุณอยู่เคียงข้างในฐานะคนสำคัญของกิลด์วาฬเผือก... และในใจของผม"
ใบหน้าของเซียนปรุงยาหน้าตายขึ้นสีแดงระเรื่อจางๆ อย่างรวดเร็ว แม้เธอพยายามจะรักษามาดความเย็นชาเอาไว้แค่ไหน แต่ความร้อนผ่าวที่พุ่งขึ้นมาถึงใบหูก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเธอกำลังพ่ายแพ้ให้กับความเจ้าเล่ห์และสายตาจริงจังคู่นี้
ติ๊ง!
เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นขัดจังหวะบรรยากาศหวานชื่น หน้าต่างโฮโลแกรมสีทองสว่างวาบขึ้นกลางอากาศต่อหน้าเอส
[ประกาศจากระบบ: ผู้เล่น 'กิลด์มาสเตอร์เอส' ทำการใช้จ่ายทะลุเพดาน 10,000,000 เหรียญทองภายใน 24 ชั่วโมง!]
[ปลดล็อกสถานะพิเศษ: "มหาเศรษฐีผู้พิชิตใจเซียน"!]
[คำเตือนระบบ: มีผู้ไม่ประสงค์ออกนามกำลังเจาะระบบป้องกันของโรงเตี๊ยมด้วยไอเทมระดับตำนาน... และพวกมันกำลังมุ่งหน้ามาที่ชั้นนี้]
เอสชะงักรอยยิ้ม ดวงตาที่เคยเต็มไปด้วยความอ่อนโยนเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความเย็นชาและคมกริบดั่งใบมีดในเสี้ยววินาที ร่างสูงลุกขึ้นยืนเต็มความสูงพร้อมกับปัดปกเสื้อสูทให้เข้าที่
ลินินหันขวับมามองหน้าจอระบบสีทองสลับกับใบหน้าของชายหนุ่ม สีหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้นทันที "ดูเหมือนว่า... คืนนี้จะยังไม่จบสินะคะ... เอส"
เอสไม่ได้ตอบคำถามทันที เขายกข้อมือซ้ายขึ้นแตะนาฬิกาอัจฉริยะระบบกิลด์ ปลายนิ้วเรียวกดปุ่มยืนยันคำสั่งบางอย่างด้วยท่าทางที่เด็ดขาดและรวดเร็ว
เสียงระบบตอบรับด้วยน้ำเสียงเรียบเย็นดังขึ้นก้องในโสตประสาทของทั้งคู่
[ยืนยันการใช้จ่ายวงเงินไม่จำกัด: ทำการซื้อกิจการของ 'โรงเตี๊ยมมังกรทอง' และพื้นที่รัศมี 10 กิโลเมตรโดยรอบเรียบร้อยแล้ว]
[เปิดใช้งานระบบป้องกันสูงสุด: ปิดกั้นการเข้า-ออกทุกเส้นทาง]
[ประตูระเบียงกำลังเปิดออก... บุคคลที่ไม่ได้รับเชิญ 3 คน กำลังก้าวเข้ามาทางหน้าต่างด้านหลังของคุณ]
ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเปย์หัวใจให้กิลด์วาฬเผือกมา ณ ที่นี้นะครับ
กิลด์วาฬเผือกกับยัยเซียนปรุงยาหน้าตาย•ตอนที่ 13
งานเลี้ยงเฉลิมฉลองชัยชนะ
ผลงานโดย กิลด์มาสเตอร์เอส
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (กิลด์มาสเตอร์เอส)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง กิลด์วาฬเผือกกับยัยเซียนปรุงยาหน้าตาย นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!