การเดินทางสู่ดินแดนน้ำแข็ง

อุณหภูมิที่ติดลบสามสิบองศาเซลเซียสไม่ได้ทำให้ชาตินักรบในเกมรู้สึกสะท้านเท่ากับแรงกดดันจากกลุ่มกิลด์ระดับท็อปที่รายล้อมอยู่รอบปากถ้ำน้ำแข็งแห่งนี้ เสียงลมพัดหวีดหวิวราวกับเสียงกรีดร้องของวิญญาณคนตาย แต่ไม่มีใครสนใจสภาพอากาศหรอกครับ ในเมื่อสายตาทุกคู่กำลังจ้องมองมาที่เรา—ทีมกิลด์วาฬเผือกที่มีกันอยู่แค่สองคน "หนาวไหมครับ ลินิน" ผมเอ่ยถามพร้อมกับถอดเสื้อคลุมขนสัตว์ปักดิ้นทองราคาแปดหลักออกจากไหล่ของตัวเอง ไปคลุมทับร่างเพรียวบางของหญิงสาวข้างกายอย่างทะนุถนอม กลิ่นอายสมุนไพรจางๆ ลอยปะปนกับไอเย็น หน้าตาของลินินยังคงเรียบเฉยไร้อารมณ์ตามเคย ดวงตากลมโตสีนิลกวาดมองกลุ่มคนนับร้อยที่ถืออาวุธเรืองแสงจ้องจะกินเลือดกินเนื้อด้วยความเบื่อหน่าย ราวกับพวกมันเป็นแค่ฝุ่นผงข้างทาง "ฉันไม่ใช่เด็กสามขวบนะเอส... อีกอย่าง ไอเทมเควสต์ชิ้นนั้นอยู่ในลึกสุดของถ้ำ แต่อุปสรรคข้างหน้านี่สิ ดูท่าทางจะไม่ยอมให้เราเดินเข้าไปง่ายๆ" เสียงราบเรียบเอ่ยขึ้นพร้อมกับนิ้วเรียวยาวที่หยิบขวดโพชั่นสีมรกตขึ้นมาหมุนเล่นในมืออย่างไม่ยี่หระ "เอาล่ะครับ... ตาเราเป็นฝ่ายเปิดฉากเกมนี้อย่างแท้จริงแล้วนะ" ผมยิ้มมุมปาก ดวงตาคมกริบกวาดมองไปยังหัวหน้ากิลด์ 'อัสนีทมิฬ' ที่ยืนขวางทางเข้าถ้ำอยู่ มันถือค้อนยักษ์เรืองแสงสีฟ้าและหัวเราะเสียงดังลั่นท่ามกลางพายุหิมะ "เฮ้ย! ไอ้กิลด์วาฬเผือกกระเป๋าหนัก คิดว่ามีเงินแล้วจะเหยียบเข้ามาในเขตล่าสมบัติของพวกเราได้หรือไงวะ! ที่นี่ดินแดนน้ำแข็งอเวจี พวกแกสองคนเตรียมตัวกลายเป็นศצאน้ำแข็งฝังใต้หิมะได้เลย!" เสียงตะโกนของมันดังแข่งกับเสียงพายุ พร้อมกับสมาชิกกิลด์นับร้อยที่ชูอาวุธขึ้นขู่ บรรยากาศรอบตัวตึงเครียดจนแทบจะตัดเฉือนได้ ความเงียบงันชั่วขณะถูกแทนที่ด้วยเสียงหัวเราะเบาๆ ของผมเอง ผมไม่ได้ชักดาบ ไม่ได้ร่ายเวทมนตร์อลังการเหมือนจอมขมังเวททั่วไป แต่ผมควิบเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมาด้วยปลายนิ้ว ท่าทางสบายๆ นั้นทำให้พวกมันขมวดคิ้วด้วยความฉุนเฉียว "เงินซื้อไม่ได้ทุกอย่าง... แต่เงินจำนวนมากพอมันซื้อ 'เซิร์ฟเวอร์' ทั้งเกมนี้ได้ทั้งดุ้นเลยนะล่ะครับ ว่าไหม?" ผมหันไปสบตากับลินิน เธอพยักหน้าน้อยๆ อย่างรู้ใจ มุมปากสวยยกยิ้มนิดๆ แบบที่แทบสังเกตไม่เห็น [ระบบประกาศระดับเซิร์ฟเวอร์: ผู้เล่น 'GuildMasterS' ได้ทำการเท Aether Coins จำนวน 50,000,000 เหรียญ เข้าสู่ระบบการคลังกลางของดันเจี้ยน] [เงื่อนไขพิเศษถูกปลดล็อก: 'ประกาศิตมหาเศรษฐี' ทำงาน!] สิ้นเสียงแจ้งเตือนของระบบ แผ่นดินใต้เท้าของพวกเราสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง พายุหิมะที่โหมกระหน่ำเมื่อครู่หยุดชะงักลงทันทีราวกับถูกกดปุ่มหยุดเวลา แสงสีทองอร่ามสว่างวาบขึ้นจากพื้นดิน กลายสภาพเป็นบาตรอาคมมหึมาที่กดทับร่างของสมาชิกกิลด์อัสนีทมิฬนับร้อยคนจนคุกเข่าลงไปกองกับพื้นในพริบตา! "อ... อะไรวะเนี่ย! แรงกดดันนี่มันอะไรกัน ขยับตัวไม่ได้เลย!" หัวหน้ากิลด์อัสนีทมิฬเบิกตากว้างด้วยความตื่นตระหนก ใบหน้าที่เคยหยิ่งผยองบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดจากแรงโน้มถ่วงมหาศาลที่ถูกซื้อด้วยเงินสด ค้อนในมือร่วงหล่นกระแทกพื้นน้ำแข็งแตกละเอียด ผมเดินก้าวเข้าไปหาช้าๆ เสียงรองเท้าหนังราคาแพงกระทบพื้นน้ำแข็งดังชัดเจนท่ามกลางความเงียบงัน ผมก้มตัวลงมองหน้ามันที่กำลังนอนราบไปกับพื้นด้วยสายตาสุภาพแต่เย็นชา "พวกคุณบอกว่าที่นี่คือเขตของพวกคุณสินะครับ... น่าเสียดายจัง พอดีว่าผมเพิ่งกดซื้อกรรมสิทธิ์ที่ดินผืนนี้ทั้งหมดในระบบเกมเมื่อสามวินาทีก่อน ตอนนี้... พวกคุณกำลังบุกรุกพื้นที่ส่วนบุคคลของผมอยู่นะครับ" คำพูดนิ่มนวลแต่เชือดเฉือนถึงกระดูกดำทำให้พวกมันหน้าซีดเผือก ลินินเดินตามมาหยิบขวดโพชั่นขึ้นมาป้ายเล่นใกล้ๆ หัวของมัน พร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "จะให้ฉันทดลองพิษละลายกระดูกสูตรใหม่กับพวกสุนัขรับจ้างนี่เลยไหมเอส นายเป็นคนจ่ายค่าวัตถุดิบอยู่แล้วนี่" "ตามสบายเลยครับที่รัก ผมตามใจคุณเสมอ" ผมตอบภรรยาในเกมด้วยน้ำเสียงอบอุ่น ทว่าสายตากลับตวัดมองเศษสวะที่เหลือด้วยความเหี้ยมเกรียม แต่ในจังหวะที่เรากำลังจะก้าวข้ามผ่านร่างของพวกมันเพื่อเข้าไปในถ้ำน้ำแข็งเพื่อหาไอเทมเควสต์ เสียงตบมือช้าๆ ดังสะท้อนก้องมาจากความมืดมิดลึกเข้าไปในปากถ้ำ *แปะ... แปะ... แปะ...* ร่างของชายสวมชุดคลุมสีขาวสนิท ใบหน้าสวมหน้ากากเงินลายจิ้งจอกก้าวออกมาจากเงาความมืด ไอเย็นยะเยือกที่แผ่ออกมาจากตัวเขารุนแรงเสียจนระบบแจ้งเตือนสีแดงฉานกระพริบเตือนผมทันที "ไม่นึกเลยว่ามหาเศรษฐีอันดับหนึ่งจะลงทุนมาด้วยตัวเอง... แต่ 'กิลด์มาสเตอร์เอส' คุณคิดจริงๆ เหรอครับว่าเงินจะซื้อทุกอย่างในดินแดนน้ำแข็งแห่งนี้ได้?" น้ำเสียงทุ้มต่ำน่าขนลุกเอ่ยขึ้น พร้อมกับที่ชายปริศนาโยนวัตถุชิ้นหนึ่งลงแทบเท้าผม มันคือศิลาวิญญาณสีดำที่กำลังสลายตัว และบนนั้นมีตราสัญลักษณ์ของ 'กิลด์วาฬเผือก' ถูกสลักไว้ด้วยเลือดสดๆ! ลินินชะงักฝีเท้าลงทันที ดวงตาสีนิลหรี่แคบลงอย่างอันตรายเมื่อมองวัตถุชิ้นนั้น ส่วนผม... รอยยิ้มบนใบหน้าเลือนหายไปในเสี้ยววินาที --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเปย์หัวใจให้กิลด์มาสเตอร์เอสเสมอนะครับ