อุณหภูมิลดลงต่ำกว่าจุดเยือกแข็งจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาวโพลน ความมืดมิดของถ้ำน้ำแข็งโบราณถูกขับเน้นให้ดูน่าสะพรึงกลัวยิ่งขึ้นด้วยเสียงคำรามก้องของพายุบลูซาร์ดภายนอกที่โหมกระหน่ำราวกับต้องการฝังกลบทุกสิ่งให้หายไปจากแผนที่
"อึก..."
เสียงครางแผ่วเบาเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากที่ซีดเซียวของลินิน ร่างบอบบางของเซียนปรุงยาอันดับหนึ่งสั่นเทาอย่างควบคุมไม่อยู่ พิษจากมอสเตอร์ระดับบอสที่เพิ่งจัดการไปเมื่อครู่กำลังกัดกินเรี่ยวแรงและอุณหภูมิในร่างกายของเธออย่างรวดเร็ว ดวงตากลมโตที่เคยเรียบเฉยไร้อารมณ์บัดนี้ปรือปรอย ความหนาวเหน็บระดับติดลบยี่สิบองศากำลังเล่นงานขีดจำกัดของร่างกายเธอจนถึงขีดสุด
เอสขบกรามแน่น ดวงตาคมกริบฉายแววร้อนรนอย่างที่ไม่มีใครเคยเห็นมาก่อน มหาเศรษฐีผู้ใจเย็นและเคยใช้เงินฟาดหัวศัตรูมานักต่อนัก บัดนี้กลับรู้สึกว่าความมั่งคั่งนับพันล้านในระบบไร้ค่าลงทันตาเห็น หากมันไม่สามารถซื้อความอบอุ่นให้ผู้หญิงตรงหน้าได้ทันท่วงที
"ลินิน ตั้งสติไว้ครับ มองหน้าผม"
เอสทรรุดตัวลงคุกเข่าบนพื้นน้ำแข็งเย็นเยียบ เขาถอดเสื้อโค้ทขนสัตว์ราคาแพงลิบลิ่วของกิลด์มาสเตอร์ออกอย่างไม่ลังเล แล้วห่อหุ้มร่างที่สั่นเทาของเธอไว้อย่างแน่นหนา มือหนาทั้งสองข้างประคองใบหน้าเนียนที่เย็นเฉียบราวกับก้อนน้ำแข็งเอาไว้ ถ่ายทอดความอบอุ่นจากฝ่ามือของตนเองให้อย่างเต็มที่
ลินินปรือตาขึ้นช้าๆ เธอมองใบหน้าของชายหนุ่มที่อยู่ใกล้แค่คลมหายใจ ความเย็นยะเยือกทำให้สติของเธอพร่าเลือน แต่กลิ่นอายเฉพาะตัวและความห่วงใยที่ฉายชัดอยู่ในแววตานั้น กลับทำให้หัวใจที่ด้านชาของเซียนปรุงยาเต้นผิดจังหวะ
"คุณ... เอส... หนาวเหลือ..." เสียงของเธอกลาดเกลื่อนและขาดห้วง ริมฝีปากสั่นระริกจนแทบพูดไม่เป็นคำ
ในสถานการณ์ความเป็นความตายเช่นนี้ ระบบหน้าต่างแจ้งเตือนสีแดงฉานเด้งขึ้นมาตรงหน้าเอสทันที [คำเตือน: ตัวละคร 'ลินิน' กำลังเข้าสู่ภาวะไฮпоเทอร์เมีย (Hypothermia) ค่าHP กำลังลดลงอย่างต่อเนื่อง หากไม่ได้รับความอบอุ่นในระดับวิกฤตภายใน 3 นาที จะเข้าสู่สถานะ 'หมดสติถาวร']
บ้าเอ๊ย! สามนาทีงั้นเหรอ?
เอสไม่รอช้า เขาดึงร่างบางเข้ามาสวมกอดไว้แนบอกทันที ความอบอุ่นจากร่างกายปะทะกันท่ามกลางความหนาวเหน็บ แม้เสื้อผ้าจะหนาเตอะ แต่ความเย็นจากภายนอกก็ยังแทรกซึมเข้ามาได้ เขากัดฟันตัดสินใจใช้ “วิธีทางกายภาพ” ที่ตรงที่สุดและรวดเร็วที่สุดเพื่อถ่ายทอดความร้อน
"อดทนหน่อยนะครับ ลินิน... ผมจะไม่ยอมให้คุณเป็นอะไรไปเด็ดขาด"
กระซิบแผ่วเบาข้างใบหูที่แดงก่ำ เอสกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นอีก ปลายจมูกของเขาสัมผัสกับเส้นผมสีเงินยวงที่ชื้นเหงื่อ ความใกล้ชิดสนิทสนมระดับนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนระหว่างพวกเขาทั้งสอง แม้ลินินจะเป็นคนหน้าตาย ไร้อารมณ์ และมักจะตีสีหน้าเย็นชาใส่เขาเสมอ แต่ในยามนี้ เธอกลับซบหน้าลงกับแผงอกกว้างของเขาอย่างยอมจำนนอย่างไร้ข้อแม้
ไออุ่นจากร่างกายของชายหนุ่มแผ่ซ่านเข้ามาปกป้องเธอจากความตายที่คืบคลานเข้ามา หัวใจของลินินเต้นระรัวจนดังแข่งกับเสียงพายุข้างนอก หน้าผากมนแนบชิดติดกับอกเสื้อของเขา ความรู้สึกปลอดภัยแปลกประหลาดไหล
"คุณนี่... เอาแต่ใจตัวเองชะมัด..." เสียงกระซิบแผ่วเบารอดริมฝีปากที่เริ่มมีสีเลือดฝาดขึ้นมาบ้าง เธอยกมือเรียวขึ้นโอบกอดแผ่นหลังกว้างของเขาไว้หลวมๆ เพื่อหาที่พึ่งพิง
"ครับ ผมมันคนเอาแต่ใจ และผมก็เอาแต่ใจตัวเองเสมอเวลาที่เรื่องนั้นเกี่ยวกับคุณ" เอสยิ้มขื่นๆ แต่แววตากลับอ่อนโยนจนหยดย้อย เขากดจูบลงบนเรือนผมของเธอเบาๆ เป็นการปลอบประโยค
ในความเงียบงันของถ้ำน้ำแข็ง ท่ามกลางเสียงลมพายุที่ยังคงคำรามก้าวร้าว ความสัมพันธ์ของพวกเขาก้าวข้ามเส้นแบ่งระหว่าง "กิลด์มาสเตอร์กับเซียนปรุงยา" ไปอย่างสิ้นเชิง มันไม่ใช่แค่ผลประโยชน์ทางธุรกิจ หรือการจ้างวานทำยาอีกต่อไป แต่เป็นความผูกพันที่หล่อหลอมขึ้นจากความเป็นความตาย
ทันใดนั้นเอง หน้าจอระบบสีทองอร่ามก็ดีดขึ้นมาขวางกั้นสายตา พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนระดับตำนานที่ดังขึ้นในหัว
[ยินดีด้วย! ความสัมพันธ์ระหว่าง GuildMasterS และ เซียนปรุงยา 'ลินิน' บรรลุเงื่อนไขลับ 'อภัยในยามวิกฤต' ปลดล็อกสถานะพิเศษ: "คู่ชีวิตร่วมเป็นร่วมตาย" (Soulbound Partners) - พลังชีวิตเชื่อมโยงกัน 50% และปลดล็อกสิทธิ์การใช้บัตรเครดิตดำระดับจักรวาลร่วมกันอย่างไร้ขีดจำกัด!]
เอสเหลือบมองหน้าจอระบบด้วยมุมปากที่กระตุกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เงินน่ะเขามีถมถัด แต่สิ่งที่เขาต้องการจริงๆ ในตอนนี้ คือการได้กอดผู้หญิงคนนี้ไว้แน่นๆ ต่างหาก
ทว่า... ความเงียบสงบอันเปี่ยมด้วยไออุ่นกลับถูกทำลายลงอย่างกะทันหัน
*ครืนนนนน!*
เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวมาจากส่วนลึกที่สุดของถ้ำน้ำแข็ง พร้อมกับแรงสั่นสะเทือนที่ทำให้หินย้อยตกลงมากระแทกพื้นแตกกระจาย เอสชะתอตัวลุกขึ้นยืนบังร่างของลินินไว้ทันที ดวงตาคมกริบกวาดมองไปในความมืดมิดเบื้องหน้า
เงาสลัวสีดำทะมึนขนาดมหึมานับสิบสายกำลังพุ่งทะยานออกมาจากรอยแยกของน้ำแข็ง ดวงตาสสีแดงฉานจ้องมองมาที่พวกเขาทั้งสองด้วยจิตสังหารอันรุนแรง และที่น่าตกใจยิ่งกว่านั้น... ผู้นำของฝูงอสูรเงานั้นคือนักฆ่าระดับท็อปจากกิลด์คู่ปรับที่ควรจะตายไปแล้วในดันเจี้ยนชั้นนอก!
"หึๆๆ นึกไม่ถึงล่ะสิว่าพวกเราจะตามมาถึงนี่ได้... กิลด์มาสเตอร์เอส แกกับอีเซียนปรุงยาหน้าตายตัวนั้น วันนี้ต้องตายอยู่ที่นี่!" เสียงหัวเราะเยาะเย้ยดังสะท้อนก้องถ้ำ
เอสค่อยๆ วางลินินพิงผนังถ้ำอย่างนุ่มนวล ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง รอยยิ้มเยือกเย็นปรากฏขึ้นบนมุมปากของมหาเศรษฐีผู้ไม่เคยเกรงกลัวใคร มือขวาล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อโค้ทอย่างใจเย็น
"ตามมางั้นเหรอครับ... น่าสนใจดีนี่" เอสเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง แต่แผ่รังสีอำมหิตออกมารอบตัว "แต่พวกคุณคงลืมคิดไปอย่างหนึ่ง... ว่าเงินในบัญชีของผมน่ะ มันซื้อได้กระทั่ง 'นรก' ทั้งขุม"
นิ้วเรียวแตะลงบนหน้าจอโฮโลแกรมกลางอากาศ พร้อมกับเสียงกดปุ่มยืนยันคำสั่งซื้อระดับมหาวิากภัยที่ดังขึ้นในความมืด
*ติ๊ง!*
ขอบพระคุณที่ติดตามอ่านตอนนี้นะครับ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าครับผม!
กิลด์วาฬเผือกกับยัยเซียนปรุงยาหน้าตาย•ตอนที่ 10
อุ่นไอรักกลางพายุวิปโยค
ผลงานโดย กิลด์มาสเตอร์เอส
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (กิลด์มาสเตอร์เอส)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง กิลด์วาฬเผือกกับยัยเซียนปรุงยาหน้าตาย นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!