ข้อเสนอที่ปฏิเสธไม่ลง

กลิ่นอายของสมุนไพรโบราณและฝุ่นผงโลหะเวทมนตร์ตลบอบอวลอยู่ในห้องปรุงยารกร้างขนาดเล็ก ทว่าสิ่งที่ดึงดูดสายตากลับไม่ใช่ขวดโหลยาที่เรียงรายอยู่บนชั้น หากเป็นหน้าจอระบบสีแดงฉานที่กะพริบรัวอยู่กลางอากาศ แจ้งเตือนสถานะบัญชีของผมที่ถูกล็อกด้วยมาตรการฉุกเฉินระดับเซิร์ฟเวอร์ ระบบความปลอดภัยกำลังร้องเตือนเสียงแหลมสูง บัญชีมูลค่าหลายแสนล้านของ *“GuildMasterS”* ถูกฟรีซชั่วคราวจากการตรวจจับความผิดปกติ... แต่สำหรับผมแล้ว นั่นไม่ใช่ปัญหาใหญ่โตอะไรเลย มันเป็นเพียงแค่ความรำคาญใจชิ้นเล็กๆ ระหว่างทางเท่านั้น ผมปิดหน้าต่างระบบทิ้งด้วยปลายนิ้วอย่างไม่แยแส ก่อนจะหันกลับมามองเป้าหมายตรงหน้า ลินิน หญิงสาวเจ้าของร้านปรุงยาอันเงียบเชียบ กำลังยืนกอดอกพิงเคาน์เตอร์ไม้เก่าๆ ดวงตากลมโตคู่นั้นเรียบเฉย ไร้อารมณ์ ราวกับตุ๊กตากระเบื้องเคลือบราคาแพงที่ไม่สะทกสะท้านต่อสิ่งใด เธอกำลังมองผม—มหาเศรษฐีผู้เพิ่งถูกแช่แข็งบัญชี—ด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก "บัญชีคุณถูกล็อกอยู่ไม่ใช่หรือไงครับ คุณลูกค้าขาจร" น้ำเสียงของเธอนิ่งเรียบ ไร้ซึ่งความยำเกรงต่อชื่อเสียงของกิลด์วาฬเผือกแม้แต่น้อย นิ้วเรียวยาวเคาะลงบนโต๊ะไม้เบาๆ เป็นจังหวะ "และสมุนไพรระดับตำนานพวกนี้ ต่อให้คุณมีเงินกองอยู่ตรงหน้าเป็นภูเขา ถ้าไม่มีสิทธิ์ซื้อขายในระบบ... มันก็เป็นแค่เศษหญ้าแห้งๆ ไร้ค่าดีๆ นี่เอง" ผมยกยมุมปากขึ้นเล็กน้อย ส่งยิ้มแบบสุภาพบุรุษที่ผ่านโลกมาโชกโชนไปให้เธอ "คุณลินินเข้าใจผิดไปกันใหญ่แล้วนะครับ" ผมก้าวเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด กลิ่นกายสะอาดสะอ้านเจือจางด้วยกลิ่นอายของเกียรติยศและความมั่งคั่งลอยวนอยู่รอบตัว "เงินในระบบเกม หรือระบบความปลอดภัยงقๆ งแงๆ พวกนั้น มันก็เป็นแค่ตัวเลขบนหน้าจอที่มนุษย์สร้างขึ้นมาควบคุมความโลภ... แต่สำหรับผมแล้ว กฎเกณฑ์พวกนั้นมีไว้เพื่อถูกฉีกทิ้งเมื่อมันขวางทางผมต่างหากครับ" เธอหรี่ตามองผมอย่างพิจารณา "คุณพูดเหมือนคนบ้าที่กำลังจะล้มละลาย" "คนบ้ากับอัจฉริยะมักมีเส้นบางๆ กั้นอยู่เสมอครับ" ผมหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะควักสิ่งหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูทสั่งตัดพิเศษ มันไม่ใช่การ์ดเกม ไม่ใช่ไอเทมในระบบ และไม่ใช่เงินดิจิทัล แต่มันคือ "บัตรโลหะสีดำสนิท" สลักลวดลายตราสัญลักษณ์วาฬเผือกฝังเพชรแท้—บัตรเครดิตออฟไลน์วงเงินไม่จำกัดที่เชื่อมต่อกับบัญชีธนาคารโลกแห่งความเป็นจริงโดยตรง ซึ่งอยู่นอกเหนือการควบคุมของเซิร์ฟเวอร์เกมนี้อย่างสิ้นเชิง! ดวงตาของลินินไหววับไปชั่วเสี้ยววินาที เธอจ้องมองบัตรในมือผมนิ่งสนิท ความนิ่งงันแบบไร้ความรู้สึกเมื่อครู่เริ่มมีรอยปริร้าว "คุณ... จะทำอะไร?" เธอถามเสียงแผ่วลงเล็กน้อย "ผมไม่ได้มาเพื่อต่อรองครับ ลินิน" ผมวางบัตรสีดำลงบนเคาน์เตอร์ไม้ เสียงโลหะกระทบพื้นผิวไม้ดัง *กริ๊ก* เบาๆ แต่มันกลับทรงพลังราวกับเสียงค้อนพิพากษา "ผมมาเพื่อกวาดซื้อวัตถุดิบทั้งหมดในร้านของคุณ... ทุกชิ้น ทุกขวด ทุกหยด รวมถึงตัวคุณเองที่จะต้องมาเป็น ‘นักปรุงยาประจำกิลด์’ ให้กับผมด้วย" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องปรุงยาชั่วขณะ มีเพียงเสียงสะท้อนของความตกตะลึงในแววตาของหญิงสาว "คุณบ้าไปแล้วจริงๆ..." เธอกัดริมฝีปากแน่น พยายามรักษามาดความเย็นชาเอาไว้ แต่ใบหูที่เริ่มขึ้นสีแดงจางๆ นั้นได้ทรยศความรู้สึกของเธอไปเสียแล้ว "ทำไมผมต้องยอมทิ้งร้านนี้เพื่อไปอยู่ใต้สังกัดของคุณด้วย กิลด์ของคุณเพิ่งโดนล็อกระบบนะ!" ผมยิ้มกว้างขึ้น แววตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นที่ร้อนแรงและจริงจัง "เพราะผมมองเห็นคุณค่าในตัวคุณ มากกว่าที่ระบบงี่เง่าพวกนั้นจะมองเห็นยังไงล่ะครับ... และที่สำคัญที่สุด" ผมโน้มตัวเข้าไปกระซิบใกล้ใบหูของเธอ จนเส้นผมสีดำสนิทของเธอไหวตามลมหายใจ "ผมเปย์ไม่อั้น... และผมไม่เคยปล่อยให้คนของผมต้องลำบากแม้แต่ปลายนิ้วเดียวครับ" ลินินสะดุ้งเฮือก เธอยกมือขึ้นดันแผงอกของผมออกเบาๆ ใบหน้าที่เคยเรียบเฉยบัดนี้ขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างเห็นได้ชัด เธอพยายามหลบสายตาที่พราวระยับไปด้วยความเจ้าเล่ห์และความคลั่งรักของผม "คุณนี่มัน... เอาแต่ใจตัวเองชะมัด" เธอพึมพำลอดไรฟัน ผมไม่รอให้เธอปฏิเสธ ปลายนิ้วเรียวยาวของผมเอื้อมไปแตะที่เครื่องรูดบัตรออฟไลน์ที่ซ่อนอยู่ใต้เคาน์เตอร์ ซึ่งเชื่อมต่อตรงกับคลังสมบัติของร้านเธอโดยไม่ต้องผ่านระบบเกมที่กำลังล่ม *ติ๊ด!* เสียงสัญญาณอนุมัติจากเครื่องรูดบัตรออฟไลน์ดังขึ้นกังวาน ท่ามกลางความตกตะลึงของเซียนปรุงยาหน้าตายที่ยืนแข็งทื่อเป็นหิน หน้าจอระบบทั่วทั้งห้องสั่นสะเทือน ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสีเขียวมรกตสว่างวาบ พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนวงเงินมหาศาลที่ถูกตัดผ่านอย่างไร้รอยต่อ **[ ยืนยันการทำธุรกรรมสำเร็จ: โอนเงินจำนวน 999,999,999 Gold เข้าสู่บัญชีเป้าหมาย ]** **[ สิทธิ์ความเป็นเจ้าของวัตถุดิบทั้งหมด และสัญญาผูกขาดนักปรุงยา 'ลินิน' ถูกโอนย้ายสู่ 'GuildMasterS' อย่างสมบูรณ์ ]** ผมดึงมือกลับ ยิ้มอย่างผู้ชนะ แล้วจ้องมองดวงตาที่เบิกกว้างด้วยความตะลึงงันของเธอ "ยินดีต้อนรับสู่กิลด์วาฬเผือกนะครับ... ภรรยาในอนาคตของผม" ทันใดนั้นเอง หน้าต่างระบบหลักของเกมที่เคยล็อกไป กลับเด้งขึ้นมาอีกครั้งด้วยเสียงเตือนที่ดังสนั่นหวั่นไหว พร้อมกับข้อความประกาศสีทองคำที่วิ่งพาดผ่านท้องฟ้าจำลองของเซิร์ฟเวอร์ทั้งหมด—ไม่ใช่ข้อความแจ้งเตือนระบบปกติ แต่มันคือประกาศท้าทายจากศัตรูตัวฉกาจที่กำลังพุ่งตรงมายังพิกัดนี้! --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเปย์ความรักให้กิลด์วาฬเผือกของเราเสมอนะครับ