ซื้อกิจการที่พวกเขารัก

เสียงปรบมือเยาะเย้ยดังระงมไปทั่วห้องประชุมใหญ่ของตึกระฟ้าใจกลางย่านธุรกิจ ทว่าลินินกลับไม่ได้สะท้านสะเทือนแม้แต่น้อย เธอยกเรียวปากขึ้นเป็นรอยยิ้มบางเบา ดวงตากลมโตคู่นั้นกวาดตามองกลุ่มผู้บริหารและญาติผู้พี่ที่เคยเหยียบย่ำเธอให้จมดินด้วยความเวทนา "ยินดีที่ได้รู้จักอย่างเป็นทางการนะ... คุณหนูลินิน เกมสนุกๆ ของเธอมันเพิ่งจะเริ่มต้นของจริงต่างหากล่ะ" น้ำเสียงเย้ยหยันของ “ภาคิน” ประธานกรรมการคนปัจจุบันดังขึ้น พร้อมกับเอกสารข้อเสนอฮุบกิจการที่ถูกโยนลงตรงหน้าเธออย่างไม่ให้เกียรติ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความลำพองใจ คิดว่าเด็กสาวที่เคยตกอับไร้ค่าคนนี้จะไม่มีปัญญาหาเงินมาค้ำประกันบริษัทในเครือที่กำลังจะล้มละลายได้ทันเวลาเด็ดขาด ลินินหัวเราะในลำคอเบาๆ เสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความหวาดกลัว กลับทำให้บรรยากาศในห้องประชุมอุณหภูมิลดฮวบลงอย่างประหลาด เธอนั่งไขว่ห้างอย่างสง่างามในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปสีขาวบริสุทธิ์ ขับผิวให้ผ่องใสเปล่งประกาย รัศมีของความร่ำรวยและอำนาจแผ่ซ่านออกมาจนคนมองต้องเผลอกลั้นหายใจ "เกมเหรอคะ?" ลินินเอ่ยทวนคำ เสียงหวานใสแต่กลับเยียบเย็นจนน่าขนลุก "น่าเสียดายจังค่ะที่คุณภาคินเข้าใจผิดไปหน่อย เพราะสำหรับฉัน... นี่ไม่ใช่เกม แต่มันคือการ 'เก็บกวาดขยะ' ต่างหากล่ะ" "ปากดี!" ญาติผู้พี่คนหนึ่งตบโต๊ะเสียงดังลั่นหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธ "เธอเอาเงินที่ไหนมาพูดจาโอ้อวด บริษัทนี้มูลค่าหลายพันล้าน! แค่หุ้นสามัญในมือเธอยังไม่พอซื้อกาแฟกินด้วยซ้ำ ยอมรับความพ่ายแพ้แล้วไสหัวออกไปซะ!" ลินินไม่ได้ตอบโต้อะไร เธอเพียงแค่ปรายตามองเอกสารบนโต๊ะ ก่อนจะส่งสัญญาณมือเบาๆ ไปยัง “คีย์” ชายหนุ่มร่างสูงโปรดในชุดสูทสีดำสนิทที่ยืนสงบนิ่งอยู่ด้านหลัง คีย์คือคู่คิดคนสำคัญ ผู้ชายที่เคยร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเธอในวันที่เธอไม่มีแม้แต่บาทเดียวซุกหัวนอน แต่วันนี้... เขากลับยืนอยู่เคียงข้างเธอในฐานะพลังสนับสนุนที่พร้อมจะทุ่มเงินทั้งราชอาณาจักรเพื่อให้เธอได้เหยียบย่ำศัตรู คีย์ก้าวออกมายืนเคียงข้างลินินอย่างรู้หน้าที่ เขาหยิบแฟ้มหนังสีดำสนิทราคาแพงระยับขึ้นมาวางเปิดกางออกอย่างใจเย็น นิ้วเรียวยาวเลื่อนแท็บเล็ตหรูล้ำสมัยวางลงตรงหน้าคณะกรรมการทุกคน [ติ๊ง! ตรวจพบสถานการณ์ 'กดขี่ข่มเหงจากเครือญาติ' ระบบปลดล็อกภารกิจพิเศษ: ซื้อกิจการทั้งหมดในนามส่วนตัว พร้อมเงินสนับสนุนพิเศษ 5,000 ล้านบาท!] [ยอดเงินในบัญชีปัจจุบัน: 12,450,000,000 บาท] เสียงแจ้งเตือนจากระบบถอนทุนคืนดังขึ้นในหัวของลินิน รอยยิ้มมุมปากของเธอยิ่งลึกขึ้นไปอีก ความรู้สึกสะใจที่ได้เห็นพวกอวดดีหน้าซีดเผือดกำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว "คุณภาคินคะ... ก่อนที่คุณจะไล่ใครออกจากตึกนี้ กรุณาตรวจดูชื่อในโฉนดที่ดินและสัดส่วนหุ้นร้อยละ 51 ของบริษัทคุณในตอนนี้เสียก่อนนะคะ" ลินินเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าทรงพลังจนทุกคนในห้องต้องชะงัก ภาคินขมวดคิ้วมุ่นด้วยความไม่เชื่อ เขาหยิบแท็บเล็ตขึ้นมาดู ดวงตาเบิกโพ้าด้วยความตกใจจนแทบจะถลนออกมานอกเบ้า เมื่อพบว่าหุ้นทั้งหมดของบริษัทถูกกว้านซื้ออย่างลับๆ ผ่านบริษัทโฮลดิ้งปริศนามานานนับสัปดาห์ และผู้ถือหุ้นใหญ่ที่สุดในเวลานี้... คือชื่อของ 'ลินิน' "เป็น... เป็นไปไม่ได้! เธอเอาเงินมาจากไหนมหาศาลขนาดนี้!" ภาคินหวีดร้องออกมาเสียงหลง หน้าตาที่เคยหยิ่งผยองบิดเบี้ยวด้วยความตื่นตระหนก มือหนาสั่นเทาจนแทบถือแท็บเล็ตไม่อยู่ "เงินจากไหนไม่สำคัญหำรอกค่ะ สำคัญอยู่ที่ว่า... ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป เก้าอี้ประธานที่คุณนั่งอยู่นั้น มันเป็นของฉัน" ลินินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เธอก้าวเดินเข้าไปใกล้ภาคินทีละก้าวอย่างช้าๆ เสียงส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนดัง ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก... ราวกับเสียงเคาะโลงศพของคนอวดดี ลินินหยุดยืนตรงหน้าเขา รอยยิ้มเย้ยหยันปรากฏขึ้นบนใบหน้าสวยเฉี่ยว เธ้มองลงมายังผู้ชายที่เคยเหยียบย่ำเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเหนือกว่าอย่างแท้จริง "เชิญเก็บข้าวของออกไปจากห้องทำงานของฉันได้แล้วนะคะ... อ้อ แล้วก็กรุณาทำความสะอาดโต๊ะให้เรียบร้อยด้วย เพราะฉันเกลียดความสกปรก... โดยเฉพาะพวกขยะที่ชอบเห่าหอนไปวันๆ" "เธอ... นังตัวดี!" ภาคินโกรธจนหน้าดำคร่ำเครียด เงื้อมือขึ้นหมายจะตบหน้าหญิงสาวด้วยความบันดาลโทสะ หมับ! ทว่ามือหนากลับถูกคว้าเอาไว้แน่นด้วยมือของคีย์ แรงบีบที่หนักหน่วงราวกับคีมเหล็กทำให้กระดูกข้อมือของภาคินแทบแหลกสลาย คีย์ส่งสายตาดุดันเหี้ยมเกรียมแฝงไปด้วยจิตสังหารระดับท็อปจนภาคินต้องร้องโอดครวญด้วยความเจ็บปวด "อย่าแม้แต่จะคิดแตะต้องเธอ... ไม่อย่างนั้น มือข้างนี้ของคุณคงไม่ได้ใช้พิมพ์งานอีกต่อไปแน่" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยเตือนด้วยความเย็นชา ลินินยกมือขึ้นปัดเสื้อสูทของตัวเองเบาๆ อย่างรังเกียจ เธอกลับหลังหันอย่างไร้เยื่อใย ปล่อยให้พวกที่เคยดูถูกเธอต้องทรุดตัวลงคุกเข่าร้องขอความเมตตาอยู่กับพื้นห้องประชุม ทว่าเธอยังไม่ทันได้เดินพ้นประตูบานใหญ่ เสียงโทรศัพท์มือถือราคาแพงในกระเป๋าของเธอก็สั่นขึ้น พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนจากบุคคลที่ไม่คาดฝันที่สุด... คนที่เธอกำลังตามหาตัวเพื่อคิดบัญชีแค้นในชาติภพนี้เป็นรายต่อไป หน้าจอปรากฏชื่อสายเรียกเข้าของ 'คุณหญิงแม่เลี้ยงใจร้าย' ที่เพิ่งส่งข้อความสั้นๆ เข้ามาด้วยความร้อนรน: *"ลินินลูกรัก... ช่วยแม่ด้วย แม่กำลังจะหมดตัวแล้ว!"* ลินินหยุดเดิน เธอกดเปิดสปีกเกอร์โฟนต่อหน้าทุกคนในห้องประชุม รอยยิ้มร้ายกาจผุดขึ้นที่มุมปากอีกครั้งก่อนจะกดรับสายด้วยน้ำเสียงหวานหยด ขอบคุณที่ติดตามอ่านนะคะ ขอให้สนุกกับการตบพวกตัวร้ายไปด้วยกันนะคะ!