คุณชายผู้เย็นชาที่เริ่มเปลี่ยนไป

กลิ่นหอมกรุ่นของชาเอิร์ลเกรย์เกรดพรีเมียมลอยวนอยู่ในห้องทำงานส่วนตัวที่ตกแต่งด้วยโทนสีเข้ม แต่บรรยากาศรอบกายของ ‘คีย์’ กลับเย็นเยียบจนแทบจะแช่แข็งหยดน้ำในอากาศได้ ดวงตาคมกริบราวกับพญาอินทรีคู่นั้นกำลังจ้องมองเอกสารรายงานการเงินบนโต๊ะสลับกับร่างระหงของหญิงสาวที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามอย่างไม่วางตา “คุณกำลังเล่นเกมอะไรอยู่กันแน่... ลินิน” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ น้ำเสียงของเขาไม่ได้เจือไปด้วยความโกรธเกรี้ยว หากแต่เต็มไปด้วยความสงสัยใคร่รู้ที่สะสมมาหลายวัน ประกายในดวงตาคู่นั้นซ่อนความซับซ้อนบางอย่างไว้ ลินินเจ้าของร่างบางในชุดเดรสผ้าไหมสีมรกตขยับตัวเล็กน้อย มุมปากเรียวสวยยกยิ้มขึ้นอย่างไม่สะทกสะท้าน เธอยกถ้วยชาขึ้นจิบช้าๆ อย่างใจเย็น ราวกับเสียงคาดคั้นเมื่อครู่เป็นเพียงเสียงลมพัดผ่านหน้าต่างเท่านั้น “เกมอะไรกันคะคุณคีย์ ดิฉันก็แค่... ใช้ชีวิตในแบบที่ควรจะเป็นเท่านั้นเอง” ลินินวางถ้วยชาลงบนจานรองเกิดเสียงกระทบกันเบาๆ แต่มันกลับดังชัดเจนในความเงียบ ดวงตากลมโตคู่สวยหันกลับไปสบตาเขาตรงๆ ไม่มีร่อรอยความหวาดกลัวเหมือนลินินคนเก่าที่เอาแต่ก้มหน้าหลบสายตาผู้คนอีกต่อไป นี่คือสิ่งที่ทำให้คีย์รู้สึกผิดแปลกไปจากเดิม... ย้อนกลับไปเมื่อสองสัปดาห์ก่อน ลินินผู้นี้ยังเป็นเพียงคุณหนูตกอับที่ถูกครอบครัวรังเกียจ ถูกคู่หมั้นทิ้งอย่างไร้เยื่อใย และเอาแต่ขังตัวเองร้องไห้ฟูมฟายด้วยความสิ้นหวัง แต่ดูเธอบัดนี้สิ... หญิงสาวตรงหน้าเขากลับกลายเป็นคนที่กว้านซื้อหุ้นบริษัทคู่แข่งได้ภายในพริบตาเดียว แถมยังสั่งซื้อเครื่องประดับราคาแปดหลักด้วยท่าทีราวกับกำลังเดินเลือกซื้อผักในตลาดสด ความเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็วเกินไปจนผิดมนุษย์มนา ทำให้คีย์อดไม่ได้ที่จะส่งสายตาจับผิด ทว่าลินินกลับไม่มีท่าทีลนลาน เธอรู้ดีว่ายิ่งเธอพยายามแก้ตัวมากเท่าไหร่ เขาก็จะยิ่งสงสัยมากเท่านั้น ทางที่ดีที่สุดคือการเล่นสนุกกับความสงสัยของเขานี่แหละ “คนเราจะเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้เชียวหรือ...” คีย์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวก้าวเข้ามาประชิดโต๊ะทำงาน ร่างสูงใหญ่โน้มตัวลงเล็กน้อยจนใบหน้าคมคายอยู่ห่างจากเธอเพียงคืบ กลิ่นกายสะอาดเจือกลิ่นบุหรี่จางๆ ลอยเข้าจมูก “จากผู้หญิงที่แม้แต่ค่ากาแฟยังต้องคำนวณซ้ำแล้วซ้ำอีก... จู่ๆ ก็มีเงินสดมหาศาลโผล่มาจากไหนไม่ทราบ แถมยังลงทุนได้อย่างแม่นยำรา3กับตาเห็นอนาคต... คุณไปเอาเงินพวกนั้นมาจากไหน ลินิน? หรือว่า... คุณไปทำสัญญาอะไรลับหลังฉัน” คำถามคาดคั้นนั้นใกล้ชิดเสียจนลมหายใจอุ่นร้อนปะทะเข้าที่ข้างแก้มของเธอ ลินินไม่ได้ถอยหนี เธอกลับเงยหน้าขึ้นสบตากับเขาตรงๆ ระยะห่างเพียงนิดเดียวทำให้เห็นแพขนตาดกหนาและแววตาที่กำลังค้นหาคำตอบจากเธออย่างจริงจัง หัวใจในอกของลินินเต้นแรงขึ้นเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะเคมีบางอย่างที่กำลังปะทะกันระหว่างเธอกับชายหนุ่มผู้เป็นคู่คิดคนนี้ คีย์ไม่ใช่คนโง่ เขามีความเฉียบคมระดับที่สามารถโค่นคู่แข่งทางธุรกิจได้ในหมัดเดียว การที่เขามานั่งจับผิดเธอแบบนี้แปลว่าเธอเริ่มปล่อยพิรุธออกมามากเกินไปแล้วจริงๆ *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจากระบบถอนทุนคืนดังขึ้นในห้วงความคิด พร้อมกับหน้าจอโฮโลแกรมใสที่ปรากฏตัวขึ้นเงียบๆ มีเพียงเธอเท่านั้นที่มองเห็น [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบความสงสัยระดับวิกฤตจากตัวละครสำคัญ ‘คีย์’ (ความสัมพันธ์: คู่คิด / ความไว้วางใจ: 65%)] [เงื่อนไขพิเศษ: หากคะแนนความไว้วางใจต่ำกว่า 50% ระบบจะทำการล็อควงเงินสำรองชั่วคราว 24 ชั่วโมง!] *ให้ตายสิ... ระบบเจ้าเล่ห์นี่หาเรื่องให้เธอปวดหัวอีกแล้วสินะ!* ลินินลอบถอนหายใจในใจ แต่ใบหน้ายังคงรอยยิ้มเย้ายวนเอาไว้ได้เป็นอย่างดี นิ้วเรียวบางเอื้อมออกไปแตะที่ปกเสื้อสูทเนื้อดีของชายหนุ่มเบาๆ ไล้ปลายนิ้วผ่านเนื้อผ้าอย่างเชื่องช้า แกล้งทำเป็นหยอกเย้าเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ “ระแคะระคายเก่งเสียจริงนะคะ... คุณคีย์ หรือว่าช่วงนี้ดิฉันไม่ได้ตามใจคุณ จนคุณเหงาและหันมาสนใจเรื่องส่วนตัวของดิฉันกันแน่คะ?” เสียงหวานเอ่ยแซwล้อเลียน ดวงตาคู่สวยพราวระยับด้วยความเจ้าเล่ห์ คีย์ชะงักไปเล็กน้อยเมื่อปลายนิ้วเรียวสัมผัสโดนผิวเนื้อผ่านปกเสื้อ ความนุ่มนวลและกลิ่นหอมอ่อนๆ ที่ลอยมาจากตัวเธอทำให้จังหวะการหายใจของเขาติดขัดไปชั่วขณะ แต่เขาก็ยังคงดึงสติกลับมาได้อย่างรวดเร็ว มือหนายื่นออกไปรวบข้อมือบางของเธอไว้เบาๆ ไม่ให้เธอขยับหนีไปไหน สายตาคมกราบกวาดมองใบหน้าเนียนใสอย่างคาดคั้น “อย่ามาเปลี่ยนเรื่องนะ ลินิน... ฉันถามจริงจัง” น้ำเสียงของเขาจริงจังขึ้น ไม่มีทีเล่นทีจริงอีกต่อไป ลินินหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้เขาอีกนิด กระซิบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแต่ชัดถ้อยชัดคำข้างใบหูของเขา “ถ้าฉันบอกว่า... ฉันมี ‘โชคชะตา’ ที่อยู่ข้างเดียวกับฉันล่ะคะ? คุณจะเชื่อไหม...” คำตอบกำกวมที่เต็มไปด้วยความมั่นใจทำให้คีย์นิ่งงบไป ดวงตาคมกริบหรี่ลงอย่างใช้ความคิด เขากำลังจะเอ่ยปากซักไซ้ต่อ แต่ทว่า... เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งขัดจังหวะบรรยากาศตึงเครียดภายในห้องเสียก่อน ก๊อก ก๊อก ก๊อก “ขออนุญาตครับคุณคีย์...” เสียงของเลขาหนุ่มดังลอดเข้ามาพร้อมกับการเปิดประตูแง้มออก สีหน้าของเลขาดูตื่นตระหนกจนผิดปกติ “มีแขกไม่ได้รับเชิญมาที่ล็อบบี้ครับ... และดูเหมือนว่าเขาจะมาเพื่อคุณลินินโดยเฉพาะ” ลินินเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ ในขณะที่คีย์หันไปมองหน้าเลขาหนุ่มทันทีด้วยแววตาไม่พอใจที่ถูกขัดจังหวะ “ใคร?” คีย์เอ่ยถามเสียงเข้ม เลขาหนุ่มกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะเอ่ยชื่อบุคคลที่ทำให้ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงันในพริบตา “คุณชายธาวิน... อดีตคู่หมั้นของคุณลินินครับ เขาพาตำรวจมาด้วย... อ้างว่าคุณลินินฉ้อโกงเงินบริษัทตระกูลธาวินครับ!” สิ้นคำพูดนั้น รอยยิ้มเยือกเย็นก็ผุดขึ้นที่มุมปากของลินินทันที ในขณะที่คีย์หันขวับกลับมามองหญิงสาวข้างกายด้วยแววตาที่ลุกโชนไปด้วยประกายอันตราย บรรยากาศในห้องพลิกผันจากความสงสัยกลายเป็นความตึงเครียดระดับขีดสุดในเสี้ยววินาที หวังว่ารี้ดเดอร์ทุกท่านจะเตรียมใจรับมือกับความสะใจในตอนต่อไปแล้วนะคะ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าค่ะ!