งานสังคมที่กลายเป็นเวทีประชันความรวย

"ลินินครับ... ทางทีมกฎหมายโทรมาแจ้งว่า หุ้นทั้งหมดของตระกูลกรณ์ ที่เรากว้านซื้อไว้เมื่อหนาวที่แล้ว... ตอนนี้เราฮุบกิจการสำเร็จร้อยเปอร์เซ็นต์แล้วครับ" เสียงทุ้มต่ำของคีย์ที่กระซิบอยู่ข้างหูยังคงก้องกังวานอยู่ในความรู้สึก แม้ว่าเวลานี้ปลายนิ้วเรียวของลินินจะกำลังสัมผัสอยู่กับเนื้อผ้าไหมอิตาลีชั้นสูงทอแทรกด้ายทองคำบริสุทธิ์ ที่ทิ้งตัวลงอย่างงดงามตามสัดส่วนโค้งเว้าอันเย้ายวน ความเงียบงันภายในห้องแต่งตัวส่วนตัวของบูติกแบรนด์ดังระดับโลกสะท้อนให้เห็นถึงความหรูหราที่ถูกยกระดับขึ้นไปอีกขั้นด้วยตัวเลขในบัญชีที่ไม่มีวันหมด วิบวับ... แสงไฟจากแชนเดอเลียร์คริสตัลสวารอฟสกี้สาดส่องกระทบกับสร้อยคอเพชรน้ำงามเจียระไนทรงหยดน้ำบนไหปลาร้าของเธอ ประกายระยิบระยับนั้นช่างบาดตาจนผู้จัดการร้านชาวฝรั่งเศสถึงกับต้องยกมือขึ้นทาบอกด้วยความตื่นตะลึง ลินินในยามนี้ไม่ใช่ 'นางร้ายตกอับ' คนเดิมที่เคยถูกตระกูลไฮโซเหยียบย่ำอีกต่อไปแล้วค่ะ เธอกลายเป็นเจ้าแม่สายเปย์ผู้ถือครองความมั่งคั่งระดับที่สามารถซื้อตระกูลกรณ์ได้ทั้งตระกูลด้วยเงินสดเพียงปลายนิ้วกระดิก "ชุดนี้... เหมาะกับค่ำคืนนี้ดีนะคะคุณคีย์ ว่าไหมคะ?" ลินินเอ่ยขึ้นเบาๆ น้ำเสียงของเธอนุ่มนวลแต่แฝงไปด้วยความเฉียบขาด ทว่าดึงดูดสายตาจนคนฟังแทบละสายตาไม่ได้ คีย์ในชุดสูททักซิโด้สั่งตัดพิเศษสีดำสนิทจากSavile Row ก้าวเข้าไปใกล้หญิงสาวอย่างรู้หน้าที่ เขายื่นมือหนามาช่วยจัดชายกระโปรงยาวลากพื้นให้เข้าที่ แววตาคมกริบที่มักจะซ่อนความเจ้าเล่ห์เอาไว้เสมอในยามนี้กลับฉายแววชื่นชมอย่างปิดไม่มิด "สำหรับคุณแล้ว ต่อให้ผมต้องกว้านซื้อเพชรทั้งเหมืองมาประดับรองเท้าให้คุณเดินเหยียบเล่น มันก็ยังน้อยเกินไปสำหรับผู้หญิงที่กำอนาคตของตระกูลกรณ์ไว้ในกำมืออย่างคุณครับ... เอ๊ย... อย่างคุณค่ะ" คีย์รีบแก้คำพูดพร้อมรอยยิ้มมุมปากเมื่อเห็นลินินปรายตามองค้อนเล็กน้อยด้วยความหมั่นไส้ "ปากหวานเสียจริงนะคะ ระวังตัวไว้เถอะค่ะ... เงินในระบบถอนทุนคืนของฉันอาจจะเผลอเปย์คุณจนคุณกลายเป็นผู้ชายที่รวยที่สุดในประเทศนี้ไปเสียก่อน" ลินินหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความมั่นใจและพึงพอใจในชัยชนะที่กำลังจะมาถึง ภายในห้องโถงจัดงานเลี้ยงการกุศลประจำปีของสมาคมอัญมณีแห่งชาติ ค่ำคืนนี้อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของความตลบอบอวลด้วยอำนาจและเงินตรา เสียงดนตรีคลาสสิกบรรเลงคลอเบาๆ เคล้ากับเสียงพูดคุยเจรจาธุรกิจของเหล่าเซเลบริตี้และนักธุรกิจแถวหน้าของเมืองหลวง ทว่าบรรยากาศอันแสนหรูหรานั้นกลับหยุดชะงักลงในทันที เมื่อบานประตูไม้สักทองแกะสลักขนาดใหญ่ค่อยๆ ถูกผลักเปิดออกด้วยพนักงานต้อนรับ ทุกสายตาภายในงานนับร้อยคู่หันขวับไปมองยังทางเข้าเป็นตาเดียว ร่างระหงของลินินก้าวเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มเยือกเย็นแต่ทรงพลัง เธอมิได้มาคนเดียว แต่คีย์ในฐานะคู่คิดและชายหนุ่มผู้เคียงข้างคอยประคองแขนเรียวของเธอด้วยท่าทีสง่างาม ทั้งคู่ดูราวกับกิ่งทองใบหยกที่หลุดออกมาจากนิตยสารแฟชั่นระดับโลก ชุดราตรีสีไวน์แดงเข้มขับผิวขาวเนียนราวกระเบื้องเคลือบให้โดดเด่นยิ่งขึ้นไปอีก ทุกย่างก้าวที่ลินินเดินผ่านราวกับมีสปอตไลท์ส่องประกายตามติด พรมแดงผืนยาวใต้ฝ่าเท้าดูด้อยค่าลงไปถนัดตาเมื่อเทียบกับออร่าความแพงที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวเธอ "นั่น... นั่นมันลินินไม่ใช่เหรอ?" เสียงกระซิบกระซาบดังขึ้นจากมุมหนึ่งของห้อง ชายวัยกลางคนผู้เป็นเจ้าของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ชื่อดังขยี้ตาตัวเองแรงๆ ด้วยความไม่อยากเชื่อสายตา "ผู้หญิงที่ถูกตระกูลกรณ์เขี่ยทิ้งอย่างไร้เยื่อใยเมื่อหลายเดือนก่อนเนี่ยนะ? เป็นไปได้ยังไง!" "แล้วดูเครื่องเพชรที่เธอใส่สิ..." หญิงสาวไฮโซผู้เคยร่วมวงนินทาลินินอ้าปากค้างจนแทบจะกลืนเพชรเม็ดโตในคอตัวเองลงไป "นั่นมันคอลเลกชัน 'Tears of the Queen' ที่เพิ่งประมูลไปในราคาแปดหลักเมื่อสัปดาห์ก่อนไม่ใช่เหรอคะ! ใครเป็นคนซื้อไปกันแน่ ทำไมถึงมาอยู่บนตัวยัยนี่ได้!" ท่ามกลางเสียงซุบซิบนินทาที่เริ่มดังระงมขึ้นเรื่อยๆ สีหน้าของใครบางคนในงานกลับซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด คุณหญิงรัชนีผู้เคยตบหน้าและไล่ลินินออกจากคฤหาสน์ตระกูลกรณ์ด้วยความดูแคลน ยืนตัวแข็งทื่ออยู่ข้างบุตรชายอย่างกรณฑ์ อดีตคู่หมั้นหนุ่มเพลย์บอยที่ปัจจุบันหน้าตาหมองคล้ำลงถนัดตาเนื่องจากปัญหาภายในบริษัทที่กำลังรุมเร้า กรณฑ์กำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน ดวงตาคู่คมจ้องมองอดีตคู่หมั้นด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งโกรธเกรี้ยว อับอาย และ... หวาดกลัวอย่างไม่รู้ตัว เขารู้ดีว่าช่วงนี้ตระกูลกรณ์กำลังประสบปัญหาขาดสภาพคล่องอย่างหนัก หุ้นของบริษัทดิ่งลงเหวอย่างไม่มีสาเหตุ และธนาคารปฏิเสธการปล่อยสินเชื่อเพิ่มเติม ทว่าผู้หญิงคนที่เขาเคยเหยียดยามว่าไร้ค่า กลับก้าวเข้ามาในงานนี้ด้วยความเฉิดฉายราวกับนางพญาที่พร้อมจะกลืนกินทุกสิ่ง ลินินกวาดสายตามองไปรอบๆ งานด้วยรอยยิ้มเยาะหยันที่มุมปาก เธอจงใจหยุดสายตาลงที่ร่างของกรณฑ์และคุณหญิงรัชนีที่ยืนตัวสั่นเทาอยู่ไม่ไกล สายคู่นั้นไม่ได้มีความโกรธแค้นหลงเหลืออยู่เลย มีเพียงความว่างเปล่าและการมองเห็นพวกเขาเป็นเพียง 'มดปลวก' ตัวหนึ่งเท่านั้น "อ้าว คุณกรณฑ์คะ... สีหน้าดูไม่ค่อยดีเลยนะคะ ไม่สบายหรือเปล่าคะเนี่ย?" เสียงหวานใสที่เอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบสงบทำให้ทุกคนในงานสะดุ้งเฮือก ลินินจงใจหยุดเดินตรงหน้าสองแม่ลูกตระกูลกรณ์ รอยยิ้มพิมพ์ใจของเธองดงามราวกับนางฟ้า แต่คำพูดที่เปล่งออกมากลับคมกริบยิ่งกว่าใบมีดโกนอาบน้ำผึ้ง คุณหญิงรัชนีริมฝีปากสั่นระริก เธอพยายามจะยกพัดลูกไม้ขึ้นบังใบหน้าอันซีดเผือด "เธอ... นังลินิน เธอเอาเงินที่ไหนมาแต่งตัวลอยหน้าลอยตาแบบนี้! อย่าบอกนะว่าไปเกาะผู้ชายคนอื่นกินมาอีกน่ะ!" เพล้ง! เสียงแก้วแชมเปญในมือของแขกคนหนึ่งหล่นกระทบพื้นแตกกระจายเมื่อได้ยินคำพูดไร้มารยาทของคุณหญิงรัชนี ทว่าลินินกลับไม่สะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย เธอยกมือขึ้นปัดเศษฝุ่นที่ไม่มีอยู่จริงบนไหล่ชุดราตรีราคาหลักล้านอย่างใจเย็น ก่อนจะหันไปส่งยิ้มหวานหยาดเยิ้มให้กับคีย์ "คุณแม่คะ... ท่านคงลืมไปว่า ตอนนี้ฉันไม่ได้ 'เกาะใครกิน' เหมือนเมื่อก่อนแล้ว..." ลินินจงใจเน้นเสียงคำว่าเกาะกินจนคุณหญิงรัชนีหน้าชา "แต่ตอนนี้... ฉันเป็น 'เจ้าหนี้รายใหญ่' ของตระกูลพวกท่านต่างหากล่ะคะ" สิ้นคำพูดนั้น ความเงียบงันราวกับป่าช้าก็เข้าปกคลุมทั่วทั้งห้องโถง กรณฑ์เบิกตากว้างด้วยความตกใจสุดขีด เขาก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว "เธอ... เธอหมายความว่ายังไง ลินิน!" ลินินหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เธอหยิบสมาร์ทโฟนเครื่องหรูฝังเพชรออกมาจากกระเป๋าคลัทช์ใบจิ๋ว ปลายนิ้วเรียวกดหน้าจอเพียงไม่กี่ครั้งก่อนจะยื่นหน้าจอที่มีเอกสารทางกฎหมายและตราประทับอย่างเป็นทางการให้กรณฑ์ดูเต็มสองตา "ยินดีต้อนรับสู่การล้มละลายอย่างเป็นทางการนะคะคุณกรณฑ์... เพราะตอนนี้ หุ้นร้อยเปอร์เซ็นต์ของบริษัทคุณ ตกเป็นของฉันเรียบร้อยแล้วค่ะ" รอยยิ้มของลินินสว่างไสวท่ามกลางแสงไฟ แต่ในสายตาของคนตระกูลกรณ์ มันคือรอยยิ้มของมัจจุราชที่ก้าวขึ้นมาจากขุมนรกเพื่อทวงคืนทุกสิ่งทุกอย่าง ทว่าในวินาทีที่ทุกคนกำลังอึ้งจนพูดไม่ออก เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์มือถือของลินินก็ดังขึ้นพร้อมกันอย่างกะทันหัน [ติ๊ง! ระบบแจ้งเตือน: ตรวจพบการทำธุรกรรมวงเงินสูงสุด "ซื้อกิจการเครือโรงแรมหรูระดับ 7 ดาว" สำเร็จแล้ว ยอดเงินหักผ่านบัตรเครดิตสีดำ: 5,000,000,000 บาทถ้วน คงเหลือวงเงินในระบบ: ∞] ลินินก้มมองหน้าจอสมาร์ทโฟนแวบหนึ่ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากلับร่างสูงของใครบางคนที่เพิ่งก้าวเข้ามาทางประตูด้านหลังของห้องโถง—ชายหนุ่มในชุดสูทราคาแพงระยับผู้มีใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพบุตรกรีก แต่แววตานั้นกลับเย็นชาและทรงอำนาจยิ่งกว่าใคร... ชายผู้เป็นเจ้าของโรงแรมหรูที่เธอเพิ่งซื้อกิจการไปเมื่อวินาทีที่แล้ว และเขากำลังเดินตรงมาหยุดอยู่เบื้องหลังเธอ พร้อมกับกระซิบด้วยน้ำเสียงที่ทำให้ลมหายใจของลินินสะดุดกึก "เกมสนุกดีนี่ครับ... แต่ดูเหมือนว่า 'สามีในนาม' คนนี้ จะยังไม่ได้แนะนำตัวกับพวกเขาสักเท่าไหร่เลยนะที่รัก..." --- (ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างความแซ่บของยัยลินินนะคะ! เตรียมพบกับความฟินระดับพริกสิบเม็ดในตอนต่อไปได้เลยค่ะ ♥)