ความสุขที่สั้นเกินไป

“ถ้าคุณยังคิดจะดึงผู้หญิงคนนั้นเข้ามาในพื้นที่ของผมอีกแม้แต่ก้าวเดียว ก็เตรียมตัวหาที่จอดรถคันใหม่ไว้ได้เลย เพราะคันที่ใช้อยู่... ผมจะจัดการให้มันกลายเป็นเศษเหล็กทิ้งลงแม่น้ำทันทีครับ” เสียงทุ้มต่ำของธีร์ก้องกังวานอยู่ในห้องทำงานส่วนตัว บรรยากาศรอบข้างเย็นเยียบจนแทบจะกลายเป็นน้ำแข็ง เขายืนตระหง่านอยู่หลังโต๊ะไม้โอ๊กตัวใหญ่ สายตาคมกริบดุจมีดโกนจดจ้องไปยังร่างของหญิงวัยกลางคนที่ยืนวางมาดอยู่หน้าโต๊ะทำงานของเขา คุณหญิงมณีไม่สะทกสะท้าน มุมปากของท่านยกขึ้นเป็นยิ้มเหยียด “ทำเพื่อผู้หญิงไร้หัวนอนปลายเท้าคนหนึ่ง ถึงขั้นกล้าขู่แม่ตัวเองเชียวหรือธีร์? แกคงหลงมันจนโงหัวไม่ขึ้นจริงๆ สินะ” “ผมหลงรักในสิ่งที่เธอเป็น และผมเกลียดสิ่งที่แม่พยายามจะยัดเยียดให้” ธีร์ก้าวออกมาจากหลังโต๊ะ ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสั่งตัดเนี้ยบกริบขยับเข้าไปใกล้ผู้เป็นแม่จนอีกฝ่ายต้องถอยหลังไปหนึ่งก้าว “รินรดาไม่ใช่คนที่ใครจะมาหยามได้ง่ายๆ โดยเฉพาะแม่” “งั้นลองดูว่าเธอจะ ‘หยาม’ ได้นานแค่ไหน” คุณหญิงมณีแค่นหัวเราะ ก่อนจะหันไปทางประตูที่แง้มอยู่ “เข้ามาสิลูก... ให้ธีร์เขารู้ว่าคนที่มีระดับจริงๆ เขาเป็นอย่างไร” ทันทีที่ประตูบานหรูเปิดออกกว้าง กลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่รินรดาคุ้นเคยเป็นอย่างดีก็โชยเข้ามาปะทะจมูก หญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงระเบียงห้องทำงานเพื่อสูดอากาศบริสุทธิ์ชะงักงัน เธอหันกลับไปมองภาพตรงหน้าแล้วหัวใจก็หล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม ผู้หญิงคนนั้น... ‘ปารีณา’ ลูกสาวนักธุรกิจอสังหาฯ คู่แข่งคนสำคัญที่เคยเป็นคู่ควงเก่าของธีร์ก่อนที่เธอจะเข้ามาในชีวิต “ธีร์... ไม่เจอกันนานเลยนะ” ปารีณายิ้มหวาน แววตาทอประกายความมั่นใจและเหนือกว่า เธอเดินตรงเข้าไปหาธีร์โดยไม่สนใจสายตาที่จ้องมองมาของรินรดาแม้แต่น้อย “คุณแม่บอกว่าคุณมีเรื่องวุ่นวายใจ เลยอยากจะแวะมาดูให้เห็นกับตาว่า... คนที่ทำคุณเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ มีดีอะไรนักหนา” รินรดาขยับเท้าเดินเข้ามาในห้อง ก้าวเดินของเธออาจจะดูช้า แต่สายตาที่จ้องมองไปยังผู้มาเยือนนั้นเฉียบคมและนิ่งสนิท เธอไม่ได้ดูเหมือนผู้หญิงที่กำลังจะถูกแย่งคนรัก แต่เธอดูเหมือนนักรบที่พร้อมจะปกป้องอาณาจักรของตัวเอง “ถ้าอยากรู้ว่ามีดีอะไร ก็ไม่ต้องมองผ่านสายตาคนอื่นหรอกครับ” รินรดาเอ่ยขึ้นแทรกกลางความเงียบ เสียงของเธอราบเรียบแต่มีพลังจนคนในห้องต้องหันมามอง “ถามเจ้าของที่นี่โดยตรงน่าจะได้คำตอบที่ชัดเจนกว่า... แต่ถามให้ดีนะครับ เพราะบางคำตอบอาจจะทำให้บางคนหน้าแตกได้” ธีร์ไม่ได้ตอบปารีณา เขากลับก้าวผ่านร่างผู้หญิงคนนั้นไปหาคนตัวเล็กที่ยืนอยู่อีกฝั่ง มือหนาคว้าเอวบางของรินรดาเข้าหาตัวอย่างถือสิทธิ์ ท่าทางนั้นเป็นการประกาศศักดาที่ทำเอาปารีณาหุบยิ้มฉับ “ผมไม่ชอบเล่นเกมทายใจ และที่สำคัญ... พื้นที่ตรงนี้มีเจ้าของแล้ว” ธีร์พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงความนัยที่เชือดเฉือน “คุณหญิงครับ ถ้าไม่มีอะไรจะคุยเรื่องงานแล้ว ผมคงต้องขอตัว เพราะผมมีนัดสำคัญกับคนข้างๆ คนนี้” “ธีร์! แกจะเสียมารยาทกับแขกเกินไปแล้วนะ!” คุณหญิงมณีแผดเสียงอย่างเหลืออด “มารยาทผมมีไว้ให้คนที่ให้เกียรติคนของผมครับแม่” ธีร์โต้กลับทันควัน ก่อนจะหันไปสั่งเลขาที่ยืนรออยู่หน้าห้อง “นำทางคุณปารีณาและคุณหญิงออกไปจากที่นี่ เดี๋ยวนี้” บรรยากาศในห้องตึงเครียดจนแทบจะระเบิดออก รินรดารู้สึกได้ถึงแรงบีบที่เอวของธีร์ที่สื่อถึงความหงุดหงิดภายในใจของเขา เธอวางมือบนหลังมือของเขาเบาๆ เป็นเชิงปลอบประโลม ธีร์หันมามองเธอ แววตาที่แข็งกร้าวเมื่อครู่ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นความอ่อนโยนที่ซ่อนไว้เพื่อเธอคนเดียว “เหนื่อยไหม” เขาถามเสียงนุ่ม “ไม่ค่ะ แต่ก็น่าเบื่อที่ต้องเจออะไรแบบนี้บ่อยๆ” รินรดาถอนหายใจ “ธีร์... คุณไม่ควรปะทะกับคุณแม่แรงเกินไปแบบนั้น ท่านเป็นแม่คุณนะ” “และคุณก็เป็นผู้หญิงของผม ถ้าผมปกป้องคุณไม่ได้ แล้วผมจะเป็นผู้ชายแบบไหน” ธีร์กดจูบลงบนขมับของเธอ ความร้อนจากริมฝีปากเขาส่งผ่านไปถึงหัวใจของรินรดา มันคือความอบอุ่นที่สั้นเกินไปจริงๆ ในโลกของมาเฟียที่ทุกอย่างเปราะบาง เขาพาเธอเดินไปที่หน้าต่างบานใหญ่ มองออกไปเห็นแสงไฟของเมืองหลวงยามค่ำคืน รินรดาซบหน้าลงกับไหล่กว้าง สัมผัสถึงความมั่นคงที่ธีร์มอบให้ แต่น่าแปลกที่ในใจเธอกลับรู้สึกถึงสังหรณ์บางอย่างที่พยายามจะตะโกนเตือน “ธีร์... คุณว่าพวกเขาจะยอมง่ายๆ แบบนี้เหรอ” “ถ้าเขาไม่ยอม ผมก็มีวิธีจัดการในแบบของผม” ธีร์กระซิบตอบ “แค่คืนนี้... อยู่กับผมก็พอ ไม่ต้องคิดอะไรทั้งนั้น” ทว่าความสุขที่กำลังจะเอ่อล้นกลับถูกขัดจังหวะด้วยเสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นถี่รัว ก่อนที่ประตูจะถูกผลักเปิดออกโดยไม่ได้รับอนุญาต เสียงฝีเท้าหนักๆ ของบอดี้การ์ดคนสนิทวิ่งเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก “นายครับ! เกิดเรื่องแล้วครับที่ไซต์งานก่อสร้างโครงการใหม่... มีคนปล่อยข่าวเรื่องทุจริตและมีการแอบอ้างชื่อคุณรินรดาเข้าไปเกี่ยวข้อง!” ร่างของรินรดาสั่นเทาไปชั่วขณะ ธีร์กระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น สายตาของเขาเปลี่ยนจากความรักเป็นความดุดันที่พร้อมจะทำลายทุกคนที่ขวางทาง “ใครเป็นคนปล่อยข่าว” บอดี้การ์ดอ้ำอึ้ง ก่อนจะเอ่ยชื่อที่ทำให้ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงัน “คุณหญิงมณีครับ... และดูเหมือนทางตำรวจกำลังออกหมายเรียกคุณรินรดาในเช้านี้ครับนาย!” ธีร์หันกลับไปมองรินรดาที่ใบหน้าซีดเผือด เขารู้ทันทีว่านี่ไม่ใช่แค่การกลั่นแกล้ง แต่มันคือกับดักที่ออกแบบมาเพื่อพรากเธอไปจากเขาโดยเฉพาะ เมทริกซ์ซีโร่ขอบพระคุณรี้ดทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงตอนที่สิบเจ็ดนี้ หากทุกท่านพร้อมจะลุ้นไปกับชะตากรรมของธีร์และรินรดาในตอนหน้า อย่าลืมกดติดตามไว้เลยนะครับ!