พลังทำลายล้างที่โลกต้องจารึก

"ถ้าคิดว่ากิลด์ 'อัสนีคลั่ง' จะยอมปล่อยให้แกเดินลอยชายออกจากเขตแดนนี้ไปได้ง่ายๆ แกคงต้องหัดใช้สมองส่วนที่เหลือคิดใหม่แล้วล่ะ ไอ้ขยะไร้คลาส!" เสียงหัวเราะเยาะหยันดังสะท้อนก้องไปทั่วลานประลองมิติที่สาม "แกรนด์การ์เดีย" กิลด์มาสเตอร์ของอัสนีคลั่งอย่าง 'บารอน' ยืนเท้าเอวด้วยความลำพองใจ สายตากวาดมองร่างของชายหนุ่มผมสีดำสนิทตรงหน้าด้วยความเหยียดหยาม รอบตัวของเซนถูกล้อมไว้ด้วยผู้เล่นระดับท็อปของเซิร์ฟเวอร์นับร้อยชีวิต อาวุธเวทมนตร์นับไม่ถ้วนถูกปลดปล่อยออร่าสังหารออกมาราวกับจะฉีกกระชากเป้าหมายให้เป็นจุลในพริบตาเดียว ทว่า เซนกลับยืนนิ่งสงบ ดึงฮู้ดดึงต่ำลงเพื่อบังคับสายตาให้โฟกัสเพียงความว่างเปล่าเบื้องหน้า เขาไม่ได้ขยับเขยื้อน ไม่ได้ชักอาวุธ และที่สำคัญที่สุด... เขาไม่ได้แสดงความหวาดกลัวออกมาแม้แต่น้อย "พี่เซนครับ... ให้ดิฉันจัดการพวกเศษสวะพวกนี้ให้สิ้นซากเลยดีไหมคะ?" เอลีน่า เอ็นพีซีสาวระดับตำนานผู้ครอบครองปีกสีดำสนิทขนาดยักษ์และคถาแห่งความมืดมิดก้าวออกมาเบื้องหน้า เธอแย้มยิ้มอย่างงดงาม ทว่ารอยยิ้มนั้นกลับเย็นเยียบจนอุณหภูมิรอบบริเวณลดฮวบลงจนเกิดเกล็ดน้ำแข็งเกาะตามเกราะของเหล่าผู้เล่นระดับสูง แรงกดดันมหาศาลที่ถูกปลดปล่อยออกมาจากร่างของเธอบีบอัดจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยว "ยังก่อน เอลีน่า..." เซนยกมือขึ้นห้ามด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แววตาสีเทาเข้มของเขาเหลือบมองแถบสถานะของเซิร์ฟเวอร์ที่เริ่มกระตุกอย่างรุนแรง "ปล่อยให้พวกมันได้ลิ้มรสความมั่นใจครั้งสุดท้ายเสียก่อน... ก่อนที่โลกใบนี้จะไม่มีที่ให้พวกมันยืนอีกต่อไป" "แก! ไอ้สวะปากดี กล้าดียังไงมาทำเป็นอวดดีต่อหน้าพวกเรา!" บารอนหน้าดำคร่ำเครียดด้วยความโกรธเกรี้ยว เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนจากการถูกหยามเกียรติซ้ำแล้วซ้ำเล่า "สมาชิกกิลด์อัสนีคลั่งทุกคน! ระดมยجومเวทมนตร์ขั้นสูงสุด 'อัสนีทะลวงสวรรค์' ถล่มมันให้ราบคาบ ไม่ต้องเหลือแม้แต่เศษซากขี้เถ้า!" สิ้นคำสั่ง ท้องฟ้าเหนือลานประลองพลันเปลี่ยนเป็นสีดำสนิท ประจุไฟฟ้าสีม่วงเข้มขนาดมหึมานับพันสายผสานรวมกันกลายเป็นเสาแสงอัสนีที่พร้อมจะผ่าลงมาเผาผลาญทุกสิ่ง ผู้เล่นนับร้อยต่างส่งเสียงคำรามด้วยความฮึกเหิม พวกเขาคิดว่านี่คือจุดจบของไอ้ผู้เล่นนอกคอกที่บังarrogantใส่กิลด์อันดับหนึ่ง เซนเงยหน้าขึ้นช้าๆ ในวินาทีที่เสาแสงอัสนีพุ่งลงมาหมายจะบดขยี้ร่างของเขา เซนไม่ได้หลบหนี เขาเพียงแค่ยกปลายนิ้วขึ้นวาดกลางอากาศเบื้องหน้าช้าๆ ราวกับกำลังเขียนบทกวีบนผืนผ้าใบ *เปรี้ยงงงงงงงงงงง—!* เสียงคำรามกึกก้องราวกับฟ้าถล่มสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วทุกพิกัดของเซิร์ฟเวอร์ แรงระเบิดจากการปะทะแผ่ขยายเป็นคลื่นกระแทกสีครามกวาดล้างสนามประลองจนราบเป็นหน้ากลอง ผู้เล่นนับร้อยที่ปล่อยเวทมนตร์ออกไปต่างเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงจนแทบถล่นออกจากเบ้า ภาพที่ปรากฏตรงหน้าไม่ใช่ร่างของเซนที่ถูกเผาไหม้... แต่เป็นการโจมตีทั้งหมดที่ถูกหยุดลงกลางอากาศด้วยกำแพงออร่าสีดำสนิทเพียงชั้นเดียว! "เป็นไปไม่ได้!" บารอนอุทานออกมาด้วยเสียงอันสั่นเครือ ใบซีดเผือดไร้สีเลือด "นั่นมันเวทมนตร์ผสานระดับ EX ของกิลด์เราเลยนะ! ทำไมมันถึง... สลายไปง่ายๆ แบบนั้น!" เซนผ่อนลมหายใจออกมาช้าๆ เขากวาดสายตาดุจดั่งเทพเจ้ามองลงมายังมดปลวกเบื้องล่าง น้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงพลังอำนาจดังก้องไปทั่วอาณาจักรจนผู้เล่นทุกคนในเซิร์ฟเวอร์ต้องหยุดการกระทำ "พวกแกคิดว่าพลังที่สะสมมาด้วยเงินตราและจำนวนคน จะเทียบชั้นกับสิ่งที่เรียกว่า 'กฎเกณฑ์ที่แท้จริง' ได้อย่างนั้นหรือ?" เซนแบมือออก การเปลี่ยนแปลงที่น่าสะพรึงกลัวเริ่มต้นขึ้น ณ บัดนั้น ท้องฟ้าที่เคยเป็นสีครามของเกมออนไลน์ถูกย้อมด้วยความมืดมิดสนิท รอยแยกแห่งมิติขนาดมหึมาปรากฏขึ้นเหนือหัวของพวกมัน แรงโน้มถ่วงรอบบริเวณเพิ่มขึ้นเป็นพันเท่าจนผู้เล่นทุกคนทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น ส่งเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดกระดูกลั่นเปรี๊ยะ เอลีน่าก้าวเข้าไปยืนเคียงข้างเซน เธอร่ายเวทสนับสนุนเสริมพลังให้อย่างรู้ใจ ปีกสีดำของเธอกางออกแผ่ขยายปกคลุมทั่วทั้งท้องฟ้า สะเก็ดไฟสีดำนับล้านร่วงหล่นลงมาราวกับหิมะแห่งความตาย "ระบบตรวจพบความผิดปกติของพลังงาน..." เสียงแจ้งเตือนจากระบบส่วนกลางดังขึ้นด้วยความตื่นตระหนก AI ของเกมเริ่มรวนและส่งสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานทั่วทุกพื้นที่ "คำเตือน! เซิร์ฟเวอร์หลักกำลังจะล่มสลายเนื่องจากปริมาณมานาเกินขีดจำกัดสูงสุด!" บารอนพยายามคลานหนีด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ดวงตาเต็มไปด้วยความสิ้นหวังเมื่อเงาของเซนทาบทับลงมาบนร่างของเขา "แก... แกเป็นใครกันแน่... แกไม่ใช่ผู้เล่นธรรมดา... ไม่!" เซนยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ไร้ซึ่งความปราณีใดๆ "ฉันก็แค่... คนที่จะมาล้างกระดานเกมนี้ใหม่ทั้งหมดก็เท่านั้นเอง" เซนสะบัดมือลงเบื้องล่างเพียงครั้งเดียว *บูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม—!* คลื่นพลังทำลายล้างสายหนึ่งพุ่งทะลวงผืนแผ่นดินจนเกิดเป็นหลุมลึกไร้ก้นบึ้ง กลืนกินกิลด์อัสนีคลั่งและผู้เล่นนับร้อยหายวับไปกับตาในชั่วพริบตาเดียว แรงกระแทกจากการโจมตีครั้งนี้ทำให้หน้าจอแสดงผลของเซิร์ฟเวอร์ทั่วโลกดับวูบลงพร้อมกันอย่างไร้สาเหตุ ทว่า ท่ามกลางความมืดมิดและความโกลาหลที่เกิดขึ้นทั่วทั้งระบบ กลับมีหน้าต่างการเชื่อมต่อลับปรากฏขึ้นตรงหน้าของเซน พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนระบบที่ดังขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ [ตรวจพบการเข้าถึงไฟล์ระบบระดับพระเจ้า... ยินดีต้อนรับกลับสู่บัลลังก์ผู้ดูแลสูงสุดครับ ท่านเซนนิส] เซนหรี่ตามองหน้าต่างระบบนั้น ก่อนที่มุมปากของเขาจะยกย่องขึ้นเล็กน้อยเมื่อชื่อของบุคคลที่ไม่คาดคิด ปรากฏขึ้นบนรายชื่อผู้ติดต่อที่กำลังออนไลน์อยู่ในขณะนี้... ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงบรรทัดนี้นะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ