เอลีน่าผู้เชิดชูคนของเธอ

"คำพูดพล่อยๆ แบบนั้น... แกเอาความมั่นใจมาจากไหนที่จะเหยียบย่ำคนของฉัน?" เสียงหวานกังวานแต่เย็นยะเยือกราวกับคมมีดอาบน้ำแข็งดังสะท้อนก้องไปทั่วโถงอัฒจันทร์กลางมหานครลอยฟ้า แรงกดดันมหาศาลระดับที่ทำให้อากาศรอบบริเวณบิดเบี้ยวจนเกิดคลื่นความร้อนระอุแผ่ซ่านออกมาจากร่างของเอลีน่า เทพธิดาผู้กุมบัลลังก์อาถรรพ์ ดวงตาคู่งามที่เคยฉายแววเรียบเฉย บัดนี้ลุกโชนด้วยเพลิงโทสะสีครามเข้ม รัศมีแห่งความศักดิ์สิทธิ์และอำนาจมืดผสานกันจนเหล่าขุนนางและผู้เล่นระดับสูงนับร้อยชีวิตในห้องประชุมฉุกเฉินถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงไปกองกับพื้น เบื้องหน้าของเธอคือ เคออส ผู้นำกิลด์ "ราชันย์โลหิต" ผู้กำลังยืนผงาดหัวเราะเยาะด้วยความลำพองใจเมื่อครู่ สีหน้าของชายหนุ่มแปรเปลี่ยนเป็นซีดเผือดในพริบตา เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายเต็มใบหน้า ราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นกระชากวิญญาณออกจากร่าง เมื่อแรงโน้มถ่วงรอบตัวเขาเพิ่มขึ้นนับร้อยเท่าจนกระดูกลั่นกรอบ "ทะ... เทพธิดาเอลีน่า! ท่านกำลังทำอะไร? ข้า... ข้าแค่วิจารณ์ไอ้ขยะไร้ค่าคนนั้นที่เอาแต่หลบอยู่หลังกระโปรง..." เคออสพยายามเค้นเสียงลอดไรฟันอันสั่นเทา ดวงตาเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวสุดขีดเมื่อตระหนักว่า เอ็นพีซีระดับตำนานที่ถูกขนานนามว่าไร้ผู้ต่อกรผู้นี้ กำลังเอาจริง แต่เอลีน่าไม่ได้สนใจเสียงเห่าหอนของสุนัขจนตรอกแม้แต่น้อย เธอก้าวเท้าช้าๆ ผ่านร่างของเซนนิสชายหนุ่มผู้ยืนสงบนิ่งราวกับรูปปั้นหินอ่อน สายตาของเธอทอดมองเซนด้วยความเคารพรักและภักดีอย่างสุดซึ้ง ก่อนจะหันกลับมาเผชิญหน้ากับที่ประชุมใหญ่ด้วยท่าทีสง่างามดั่งราชินีผู้ครองบัลลังก์ "พวกเจ้า... ช่างโง่เขลาและตาบอดเสียยิ่งกว่าแมลงวัน" เอลีน่ากวาดสายตามองเหล่าผู้นำกิลด์และสภาสูงทีละคนด้วยความเหยียดหยัน "พวกเจ้าคิดว่าสมบัติระดับตำนาน การอัปเดตระบบที่พลิกโผ่นครลอยฟ้า และอำนาจที่พวกเจ้ากำลังกราบไกราบนั่น มันเกิดขึ้นจากความบังเอิญอย่างนั้นหรือ?" ความเงียบงันเข้าปกคลุมห้องโถง ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะหายใจแรง ทุกสายตาจับจ้องไปยังร่างของเซนนิสที่ยืนกอดอกอย่างสบายอารมณ์ ชายหนุ่มผู้ซึ่งถูกตราหน้าว่าเป็นแค่นักรบไร้ชื่อเสียงและไม่มีแม้แต่คลาสอาชีพหลัก "จะ... เจ้าหมายความว่ายังไง?" หนึ่งในสมาชิกสภาสูงผู้เฒ่าเอ่ยถามด้วยเสียงสั่นเครือ "หมายความว่า... พวกเจ้าทั้งหมดเป็นแค่หุ่นเชิดที่กำลังเต้นระำตามบทเพลงที่ 'เขา' เป็นผู้บรรเลงต่างหากล่ะครับ" เอลีน่าจงใจเน้นเสียงและใช้สรรพนามที่แสดงถึงความเทิดทูนอย่างสูงสุด เธอหันไปโค้งคำนับให้เซนนิสเล็กน้อยด้วยความอ่อนน้อม ก่อนจะหันกลับมาประกาศกร้าวให้ก้องกังวานไปทั่วอาณาจักร "เซนนิสผู้นี้... คือผู้สร้างระบบที่พวกเจ้ากำลังกราบไหว้ คือผู้ถือครองสิทธิ์ขาดเหนือทุกบรรทัดโค้ดในโลกใบนี้ และที่สำคัญที่สุด... เขาคือเจ้าของหัวใจและนายเหนือหัวที่แท้จริงของเอลีน่าผู้นี้!" สิ้นคำประกาศนั้น ราวกับสายฟ้าฟาดผ่าลงกลางใจคนทั้งห้อง ระบบประกาศแจ้งเตือนสีแดงฉานปรากฏขึ้นกลางอากาศเหนือศีรษะของทุกคน พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนระบบหลักที่ดังสนั่นหวั่นไหวจนแก้วหูแทบแตก *[ประกาศจากระบบหลักระดับโลก: ตรวจพบสิทธิ์การควบคุมระดับสูงสุด (Root Access) ถูกเปิดใช้งานโดยผู้เล่น 'เซนนิส']* *[สถานะกิลด์ 'ราชันย์โลหิต' ถูกระงับการใช้งานถาวร]* *[ทรัพย์สินทั้งหมดของกิลด์ถูกโอนย้ายไปยังผู้ถือสิทธิ์สูงสุดใน 3... 2... 1...]* *เปรี้ยง!* เสียงระเบิดพลังงานเวทสีดำทมิฬพวยพุ่งออกจากร่างของเซนนิส กวาดล้างอาณาเขตห้องประชุมจนกระจกเวทมนตร์แตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ เคออสและเหล่าสมุนกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดเมื่อไอเทมระดับตำนานสวมใส่ทั้งหมดระเบิดสลายกลายเป็นฝุ่นผงต่อหน้าต่อตา ความโอหังและรอยยิ้มเยาะเย้ยเมื่อครู่มลายหายสิ้น เหลือเพียงความสิ้นหวังที่เกาะกินจิตวิญญาณ เซนนิสปัดฝุ่นบนไหล่เบาๆ ด้วยท่าทางเรียบเฉย นัยน์ตาสสีนิลคู่นั้นกวาดมองร่างที่กำลังคุกเข่าอ้อนวอนของเคออสอย่างสมเพช ก่อนที่เขาจะก้าวเท้าเข้าไปใกล้ชายผู้เคยหยิ่งทะนง พร้อมกับรอยยิ้มเย็นเยียบที่มุมปาก "จำไว้ให้ดี... ว่าพวกแกกำลังหายใจอยู่ใต้เท้าของใคร" เซนเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่น่าสะพรึงกลัว เอลีน่าก้าวตามมาเคียงข้าง รอยยิ้มอ่อนโยนผุดขึ้นบนใบหน้าของเธอเมื่อมองไปยังแผ่นหลังของชายผู้เป็นศูนย์กลางของจักรวาลนี้ มือเรียวบางเอื้อมไปจับชายเสื้อของเซนไว้อย่างจงรักภักดี ทว่า ในขณะที่ความพินาศของพวกเคออสกำลังจะสมบูรณ์แบบนั้นเอง หน้าจอโฮโลแกรมฉุกเฉินสีเลือดก็เด้งขึ้นมาขวางกั้นเบื้องหน้าของเซนนิส พร้อมกับข้อความปริศนาจากบุคคลที่ไม่ควรจะมีตัวตนอยู่ในเซิร์ฟเวอร์นี้ *["ยินดีต้อนรับกลับสู่จุดเริ่มต้น... ผู้เล่นเซนนิส ถึงเวลาตื่นจากความฝันแล้ว"]* ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงบทนี้ และหวังว่าทุกท่านจะเตรียมตัวรับมือกับความบ้าคลั่งในตอนต่อไปนะครับ!