ดันเจี้ยนเลือดระดับนรก

เสียงคำรามของ "ราชาอสูรโลหิต บาลร็อก" ดังสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วห้องโถงมืดทึบ กลิ่นคาวเลือดและไอความร้อนแผดเผาจนอากาศบิดเบี้ยว พื้นหินสีดำสนิทถูกย้อมด้วยคราบของเหลวสีแดงฉาน ซากอาวุธและชุดเกราะระดับตำนานของสมาชิก "กิลด์ราชันย์อัคคี" ที่เคยประกาศกร้าวว่าจะพิชิตดันเจี้ยนระดับนรกนี้ด้วยตัวคนเดียว บัดนี้กลายเป็นเพียงเศษเหล็กไร้ค่าที่กระจัดกระจายเกลื่อนกลาด กิลด์อันดับหนึ่งที่คนทั้งเซิร์ฟเวอร์ต่างก้มหัวให้ ต้องมาจบชีวิตลงอย่างอนาถภายในเวลาไม่ถึงสิบนาที กลายเป็น "หลุมศพ" ที่ตอกย้ำความไร้น้ำยาของพวกโอหังได้อย่างชัดเจนที่สุด "น่าสมเพชเสียจริงครับ..." น้ำเสียงทุ้มต่ำและราบเรียบเอื้อnเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน เซนยืนไขว่ห้างอยู่บนบัลลังก์กระดูกมนุษย์ ดวงตาคมกริบใต้ฮู้ดสีดำสนิทมองซากความพินาศตรงหน้าด้วยความเย็นชา ไร้ซึ่งความหวาดหวั่น ไร้ซึ่งความตื่นเต้น ราวกับสิ่งที่เขาเพิ่งเหยียบย่ำผ่านมาไม่ใช่ดันเจี้ยนระดับนรกที่คร่าชีวิตผู้เล่นนับพัน แต่เป็นเพียงสนามเด็กเล่นเก่าๆ ที่ไร้ซึ่งความท้าทาย เบื้องหลังของเขา เอลีน่า เทพธิดาแห่งหุบเหวผู้กุมอำนาจเวทมนตร์มืดขั้นสุดยอด ยืนสงบนิ่ง ไอสีดำทมิฬลอยวนรอบกายราวกับอาภรณ์ศักดิ์สิทธิ์ เธอกวาดสายตาคมปลาบมองไปยังเศษซากของหัวหน้ากิลด์ราชันย์อัคคีที่นอนหายใจรวยรินอยู่แทบเท้า ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน "มดปลวกที่บังอาจอาจหาญก้าวเข้ามาในดินแดนศักดิ์สิทธิ์... ก็สมควรต้องจบชีวิตลงด้วยความอัปยศเช่นนี้แหละค่ะ... เอ่อ หมายถึง... เช่นนี้แหละครับ" (เธอแอบเหลือบมองเซนเล็กน้อยเพื่อปรับโทนเสียงให้เข้ากับสุภาพบุรุษหนุ่ม) หัวหน้ากิลด์ราชันย์อัคคีที่ร่างอาบไปด้วยเลือด กระอักเลือดคำโตออกมา ดวงตาเบิกโพรงด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ยามที่มองเห็นหน้าต่างระบบแจ้งเตือนสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นตรงหน้า *[ปาร์ตี้ของท่าน: เซนนิส และ เอลีน่า ได้เคลียร์ดันเจี้ยน 'มหานครโลหิต' ระดับนรก สำเร็จเป็นครั้งแรกของโลก!]* "เป็น... เป็นไปไม่ได้..." เสียงแหบพร่าเค้นออกมาจากลำคอที่แห้งผาก "พวกแก... เป็นใครกันแน่? ทำไมกิลด์ระดับท็อปของเราถึง... ถึงแพ้แม้กระทั่งเงาของพวกแก!" เซนไม่ได้ก้มลงมองเศษสวะที่กำลังจะหมดลมหายใจ เขาเพียงแค่ยกนิ้วขึ้นเคาะเบาๆ บนที่วางแขน จังหวะการเคาะนั้นช้าและหนักหน่วง ราวกับเสียงนาฬิกาแห่งความตายที่กำลังนับถอยหลัง "พวกคุณแพ้ ไม่ใช่เพราะโชคไม่ดี..." เซนก้าวเท้าลงมาจากบัลลังก์ รองเท้าบูทหนังสีดำสนิทเหยียบลงบนพื้นหินที่เปื้อนเลือด เสียงฝีเท้าก้องกังวานไปทั่วห้องโถง "แต่เป็นเพราะพวกคุณมันโง่เขลา... ที่คิดจะใช้กำลังเข้าแลกกับระบบที่ผมเป็นคนออกแบบข้อจำกัดขึ้นมาต่างหาก" สิ้นคำพูดนั้น ร่างของหัวหน้ากิลด์ราชันย์อัคคีก็สลายกลายเป็นละอองแสงสีแดงและหายลับไปจากระบบอย่างไร้ร่องรอย ทิ้งไว้เพียงไอเทมระดับตำนานที่ดรอปเกลื่อนพื้น ซึ่งเซרแม้แต่จะชายตามองยังไม่ทำเลยด้วยซ้ำ เอลีน่าก้าวเข้าไปใกล้เซน รอยยิ้มพึงพอใจประดับอยู่บนใบหน้าอันงดงามราวกับงานศิลปะ "การแสดงจบลงแล้วนี่คะ... เอ้ย... นี่ครับ ท่านเซน พวกสภาสูงแห่งเซิร์ฟเวอร์คงจะนั่งไม่ติดเก้าอี้กันแล้วกระมังครับที่เห็นผลลัพธ์นี้ปรากฏบนหน้าจอหลัก" "ปล่อยให้พวกมันดิ้นรนไปก่อนเถอะครับ..." เซนปัดเศษฝุ่นที่ไม่มีอยู่จริงบนไหล่เบาๆ สายตาทอดมองออกไปเบื้องหน้า ประตูมิติชั้นลึกสุดของดันเจี้ยนกำลังเปิดออก เผยให้เห็นแสงสีทองอร่ามที่สาดส่องลงมา พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังขึ้นในหัวของทุกคนทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์ *[ประกาศจากระบบหลัก: ผู้เล่น 'เซนนิส' ได้ปลดล็อกพื้นที่ลับ 'หอคอยแห่งบรรพกาล' สำเร็จ...]* ความโกลาหลกำลังจะเริ่มต้นขึ้นในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า บรรดากิลด์ใหญ่ทั่วโลกที่เฝ้าจับตามองการถ่ายทอดสดนี้ต่างพากันช็อกจนทำอะไรไม่ถูก บางคนถึงกับทำแก้วกาแฟหลุดมือ บางคนนั่งทรุดลงไปกองกับพื้นด้วยความสิ้นหวัง แต่ทว่า... ในวินาทีที่ความเงียบงันกำลังจะเข้าครอบงำ หน้าต่างระบบตรงหน้าของเซนก็กระพริบถี่รัว พร้อมกับเสียงเตือนรูปแบบใหม่ที่ไม่ได้มาจากระบบเกมทั่วไป หากแต่มันคือ... เสียงเรียกเข้าจากสมาร์ทโฟนโลกจริงที่เชื่อมต่อเข้ามายังแคปซูลเล่นเกมโดยตรง หน้าจอโฮโลแกรมส่วนตัวเด้งขึ้นมากลางอากาศ เผยให้เห็นภาพของบุคคลที่ไม่คาดฝัน—หญิงสาวในชุดสูทสีขาวหรูหรา ผู้กุมอำนาจการเงินครึ่งหนึ่งของโลกภายนอก ใบหน้าของเธอบิดเบี้ยวด้วยความตกใจปนหวาดกลัว เธอกำลังจ้องมองมาที่เซนผ่านกล้องด้วยมือที่สั่นเทา "เซน... นายอยู่ที่ไหนกันแน่? รีบหนีไปซะ! ทางบริษัทแม่ตรวจพบการเข้าถึงโค้ดลับระดับพระเจ้าในดันเจี้ยนนั้นแล้ว... และพวกมัน... กำลังส่ง 'หน่วยกวาดล้าง' ตัวจริงเข้าไปหาพวกนายแล้วนะ!" เซนหรี่ตาลงเล็กน้อย มุมปากหยักยิ้มขึ้นอย่างเยือกเย็น รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความมั่นใจและอำนาจล้นเหลือที่พร้อมจะบดขยี้ทุกสิ่ง เขายื่นมือไปแตะหน้าจอโฮโลแกรมนั้นเบาๆ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่ทรงพลังจนอีกฝ่ายสะดุ้งเฮือก "หน่วยกวาดล้างงั้นเหรอครับ... ดีเลย ผมกำลังเบื่อพวกสวะระดับล่างพอดี เชิญส่งมาให้หมดได้เลยครับ..." ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน และเตรียมพบกับความเดือดระอุในตอนต่อไปด้วยนะครับ!