ความจริงที่ถูกปิดบัง

หน้าจอโฮโลแกรมสีแดงฉานนับพันจอสะท้อนลงบนนัยน์ตาสีรัตติกาลของเซน บรรยากาศภายในห้องควบคุมลับใต้ดินของบริษัทสกายเน็ต โกลบอล เต็มไปด้วยกลิ่นอายของโอโซนและไอร้อนจากเซิร์ฟเวอร์ขนาดยักษ์ที่กำลังคำรามก้อง เสียงแจ้งเตือนระดับวิกฤตดังระรัวราวกับเสียงกลองศึกที่เร่งเร้าให้ความอดทนของโลกใบนี้เดินมาถึงจุดสิ้นสุด "ท่านเซนครับ ระบบประสาทเทียมของมนุษย์กว่าสิบล้านคนที่เชื่อมต่อเข้ามาในเซิร์ฟเวอร์หลัก... กำลังถูกดึงข้อมูลจิตสำนึกไปแปรรูปเป็นพลังงานดิบในอีกเจ็ดนาทีข้างหน้าครับ" เสียงของระบบรายงานดังขึ้น พร้อมๆ กับร่างระหงในชุดราตรีสีครามเข้มของ เอลีน่า ที่ก้าวเข้ามาประชิดเบื้องหลัง เธอไม่ได้แสดงความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย นัยน์ตาคู่สวยของเทพธิดาผู้กุมบัลลังก์อาถรรพ์ทอประกายเย้ยหยันขณะมองดูภาพจำลองสามมิติของมนุษย์นับล้านที่กำลังติดกับดักในเกมออนไลน์ที่พวกเขาคิดว่าเป็นเพียงความบันเทิง เซนยกมือขึ้นปัดอากาศเบื้องหน้า หน้าจอโฮโลแกรมทั้งหมดก็หยุดชะงักลงในทันทีด้วยอำนาจสิทธิ์ขาดระดับผู้สร้างที่เหนือกว่าระบบหลักของเกมเสียอีก รอยยิ้มเยือกเย็นปรากฏขึ้นที่มุมปากของอดีตผู้เล่นอันดับ 1 ผู้ไม่เคยลิ้มรสชาติความพ่ายแพ้ "พวกมันคิดว่ากำลังสร้างโลกเสมือนจริงเพื่อความบันเทิง หรือแม้แต่การครอบครองอำนาจในเกม... แต่แท้จริงแล้ว เบื้องหลังเกมนี้คือโปรเจกต์ล้างสมองมนุษยชาติเพื่อมุ่งหวังครอบงำจิตใจในโลกความเป็นจริงต่างหากล่ะครับ" เซนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทว่าทรงพลังจนทำให้บรรยากาศรอบตัวกดดันจนแทบหายใจไม่ออก ประตูห้องควบคุมถูกกระชากเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับการปรากฏตัวของซีอีโอใหญ่แห่งสกายเน็ตและเหล่าผู้บริหารระดับสูง ใบหน้าของพวกเขาซีดเผือด เต็มไปด้วยความตื่นตระหนกเมื่อเห็นว่าระบบที่พวกเขาทุ่มเทเงินทุนนับแสนล้านกำลังถูกควบคุมโดยชายหนุ่มผู้ที่พวกเคยคิดว่าเป็นเพียงแค่ผู้เล่นธรรมดาคนหนึ่ง "แก... แกทำอะไรลงไปเซน! รีบยกเลิกคำสั่งเด็ดขาดนะ ไม่งั้นพวกเราจะกดปุ่มทำลายล้างข้อมูลทั้งหมดทิ้งเสีย!" เสียงตะโกนด้วยความหวาดกลัวและเกรี้ยวกราดดังขึ้น พร้อมกับกระบอกปืนนับสิบลำที่ถูกยกขึ้นเล็งตรงมาที่เซน เอลีน่าแค่นเสียงหัวسเบาๆ ในลำคอ เธอขยับปลายนิ้วเพียงนิดเดียว คลื่นพลังเวทสายสนับสนุนระดับเทพเจ้าก็แผ่ขยายออกไปราวกับคลื่นกระแทก กระบอกปืนในมือของกลุ่มผู้บริหารแตกละเอียดเป็นผุยผงในพริบตา แรงกดดันมหาศาลกดทับร่างของพวกมันจนต้องทรุกเข่าลงกระแทกพื้นด้วยความเจ็บปวดและหวาดกลัวสุดขีด "พวกคุณไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะต่อรองอะไรทั้งนั้นนะครับ" เซนก้าวเดินเข้าไปหาชายผู้เป็นซีอีโอทีละก้าวอย่างเชื่องช้า รองเท้าหนังกระทบพื้นห้องเกิดเสียงก้องกังวานราวกับเสียงเคาะระฆังแห่งความตาย "โปรเจกต์นี้ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อผลกำไร แต่มันคือเครื่องมือในการดึงเอาเจตจำนองเสรีของมนุษย์ออกไป เพื่อให้พวกคุณกลายเป็นหุ่นเชิดบนโลกที่ไร้จิตวิญญาณ... น่าเสียดายจริงๆ ที่แผนการสิบปีต้องมาพังทลายลงเพราะความโง่เขลาของพวกคุณเอง" "แกมัน... ปีศาจ! แกไม่ใช่คน!" ซีอีโอหนุ่มกรีดร้องออกมาด้วยความสิ้นหวัง นัยน์ตาเบิกKว้างด้วยความหวาดกลัวเมื่อเห็นเซนยื่นมือไปแตะที่แผงควบคุมหลัก เซนไม่ได้สนใจคำครหาเหล่านั้น ปลายนิ้วเรียวยาวกดลงบนปุ่มยืนยันคำสั่งครั้งสุดท้าย หน้าจอสีแดงฉานนับล้านจอค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีฟ้าครามบริสุทธิ์ รหัสผ่านชุดสุดท้ายถูกพิมพ์ลงไปด้วยความเร็วที่เหนือกว่ามนุษย์ทั่วไปจะทำได้ เสียงระบบประกาศความสำเร็จดังขึ้นก้องห้องควบคุม พร้อมกับอิสรภาพที่ถูกส่งคืนให้กับผู้เล่นนับสิบล้านคนทั่วโลก ทว่า ในวินาทีที่ทุกอย่างกำลังจะสงบลง เสียงสัญญาณเตือนภัยลับระดับ Omega ก็ดังแทรกขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย หน้าจอโฮโลแกรมเบื้องหน้าเซนดับวูบลง ก่อนจะปรากฏภาพสตรีปริศนาคนหนึ่งที่นั่งอยู่บนบัลลังก์สีดำสนิท ซึ่งเป็นจุดสูงสุดที่แม้แต่ระบบของเกมก็ยังไม่เคยเข้าถึง "น่าประทับใจมาก เซนนิส... แต่เธอคิดจริงๆ หรือว่าเกมนี้มีแค่พวกมนุษย์โง่เขลาพวกนี้เป็นผู้เล่น?" เสียงหวานใสแต่เย็นเยียบจนบาดลึกถึงขั้วหัวใจดังขึ้นจากจอภาพนั้น พร้อมกับรอยยิ้มปริศนาที่ทำให้เซนต้องหรี่ตาลงด้วยความระแวดระวังเป็นครั้งแรก ติ๊ด! เสียงรูดบัตรเครดิตสีดำสนิทไร้ขีดจำกัดวงเงินดังขึ้นสะท้อนก้องไปทั่วห้องควบคุมที่เงียบสงัด พร้อมกับร่างของบุคคลที่ไม่คาดฝันก้าวทะลุมิติออกมาจากหน้าจอโฮโลแกรมเบื้องหน้า... ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและตื่นเต้นไปกับวิกฤตครั้งนี้นะครับ